ราชินีหนึ่งเดียวของหนุ่มเธเรียนสุดฮอตทั้งเก้า: ตอนที่ 5 ถูกจับคู่กับขอทานเหรอ (2) ตอนที่ 5
กฎของระบบนั้นชัดเจน ถ้าฝ่ายชายต้องการยกเลิกการจับคู่ ระบบจะลงโทษทันที หักเงินห้าล้านสตาร์คอยน์ออกจากบัญชีโดยอัตโนมัติ และขึ้นบัญชีดำห้ามจับคู่ใหม่ตลอดหนึ่งร้อยปี
ไม่มีสิทธิ์แก้ตัว
ไม่มีโอกาสครั้งที่สอง
แต่สำหรับฝ่ายหญิง? กฎนี้ไม่บังคับใช้เลยสักข้อ
นั่นจึงเป็นเหตุผลว่าทำไมชายส่วนใหญ่ถึงต้องยอมก้มหน้าอ้อนวอน หวังให้ฝ่ายหญิงเป็นคนยกเลิกพันธะแทน
เอ็มมานึกถึงสิ่งที่ลอราเคยเตือนเธอไว้ว่า บางคนไม่มีปัญญาจ่ายค่าปรับ พอเป็นแบบนั้น พวกเขาก็จะหาทุกวิธีหลอกเอาเงินจากฝ่ายหญิงก่อน พอรวบรวมเงินได้ห้าล้านเมื่อไร ก็จะหายไปทันทีโดยไม่เหลียวหลัง
หรือว่าเดเมียนจะเป็นแบบที่ลอราเตือนฉันไว้? ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกว่าใช่
ไม่มีทางที่ชายระดับ 5 ขึ้นไปจะจนได้ขนาดนั้น แม้จะบาดเจ็บปางตาย แต่แค่ล่าสัตว์อสูรระดับกลางตัวเดียว ก็ได้เงินเป็นแสนสตาร์คอยน์ในเวลาไม่กี่นาที จนเหรอ? ตลกแล้ว ฉันไม่เชื่อหรอก
เอ็มมาเลือกไม่ตกหลุมพราง เธอตอบกลับอย่างใจเย็นราวกับไม่ได้จับผิดอะไรเลย
“ไม่เป็นไร เดเมียน ฉันไม่รีบหรอก จัดการเรื่องเงินให้เรียบร้อยแล้วค่อยนั่งสตาร์เรลมาก็ได้ ขอแค่ถึงที่นี่ภายในสามเดือนก็พอ”
สตาร์คอยน์ทุกเหรียญของฉัน ฉันต้องเสี่ยงชีวิตถึงจะได้มา นั่นไม่ใช่แค่ตัวเลขในบัญชี แต่มันคือเลือดและเหงื่อของฉัน
ถ้าฉันยื่นให้เขา แล้วเขาหมดรักทันทีหลังจากนั้นล่ะ? จบแน่ๆ
ฉันไม่หวงเงินถ้าชายคนนั้นเป็นของฉันจริงๆ แต่ตอนนี้ พวกเขาเป็นแค่รายชื่อเก้าชื่อในระบบ ยังไม่มีคำมั่น ไม่มีหลักประกันอะไรทั้งนั้น
แม้แต่ลอรา หญิงที่สวยสง่าราวนางฟ้า อ่อนโยน และเป็นแบบที่ชายทุกคนใฝ่ฝัน ยังเคยโดนคู่หมายบางคนตัดสินว่าไม่คุ้ม แล้วให้เธอเป็นฝ่ายยกเลิกพันธะเอง แล้วฉันล่ะ จะเหลืออะไร?
เอ็มมารู้ตัวดีว่าเธอไม่สวยเท่าลอรา และระดับก็ไม่สูงเท่า มันสมเหตุสมผลดีถ้ามีชายบางคนไม่ต้องการเธอ และเธอก็ยอมรับเรื่องนั้นได้
อีกฟากของกาแล็กซี เดเมียนเบิกตากว้างมองข้อความตอบกลับ จริงดิ? ผู้หญิงอะไรกันเนี่ย เคี่ยวกว่าเซฟทั้งจักรวาลอีก แค่ห้าแสนยังไม่ยอมจ่าย? น่าสมเพชจริงๆ
กรามของเขาขบแน่นจนเส้นเลือดปูด เขาพิมพ์กลับด้วยความหงุดหงิด
“คุณทิบาร์น ผมอยากเจอคุณจริงๆ นะครับ!”
พร้อมแนบสติกเกอร์ใบหน้าเศร้า ตาแป๋ววาวเหมือนลูกหมาน้อยกำลังวิงวอน
เอ็มมาถอนหายใจ พิมพ์ตอบด้วยรอยยิ้มบางๆ “ฉันก็อยากเจอคุณเหมือนกัน เดเมียน ฉันจะรอนะ”
แต่ก็ไม่พูดถึงเรื่องเงินแม้แต่น้อย
เดเมียนมองหน้าจอนิ่ง กรามยังขบแน่นกว่าเดิม
เอ็มมากำลังจะปิดไลต์คอร์เข้านอน แต่เสียงกริ่งประตูดังขึ้นเสียก่อน หุ่นยนต์อัจฉริยะของเธอกลิ้งไปที่หน้าประตู เปิดระบบกล้องรักษาความปลอดภัยและฉายภาพขึ้นบนผนังห้อง
ชายหนุ่มในวัยยี่สิบปลายๆ ยืนอยู่หน้าประตูบ้าน ผมสีทองสั้นเรียบ ชุดสูทสีดำตัดพอดีตัว
ลมหายใจของเอ็มมาสะดุดไปชั่วขณะ ชายผมทองคนนั้น นี่มันคนเดียวกับที่ฉันลากออกจากป่าแอสทราลิสไปส่งโรงพยาบาลเมื่อวันก่อนนี่นา เขาฟื้นตัวไวขนาดนี้เลยเหรอ?
เธอส่ายหน้าเบาๆ ช่างเถอะ เรื่องมันจบไปแล้ว ฉันช่วยไว้ ส่งถึงที่ แล้วก็ได้ค่าตอบแทน จบ
“คุณเป็นใคร? มาทำไม?” เสียงของเอ็มมาเรียบเย็นในขณะที่เธอก้มลงมองกล้อง
ความสงสัยผุดขึ้นในใจ หรือว่าเขาจะเป็นหนึ่งในคู่หมายของฉัน?
ชายคนนั้นเงยหน้าขึ้นมองกล้องแล้วตอบอย่างสุภาพ “คุณเอ็มมา ทิบาร์น ผมชื่ออดัม จอห์นสัน เป็นผู้ช่วยของคุณคาเอล ออริส หนึ่งในคู่หมายที่คุณได้รับการจับคู่ด้วยครับ”
เอ็มมากระพริบตา
เธอแตะคำสั่งไปที่หุ่นยนต์อัจฉริยะ "เปิดประตู"
เมื่อเธอลงมาถึงห้องนั่งเล่น อดัมก็ก้าวเข้ามาในบ้านแล้ว เขาโค้งศีรษะเล็กน้อยด้วยความเคารพ “ขอบคุณที่ให้ผมเข้าพบครับ คุณเอ็มมา คุณออริสให้ผมมาคุยเรื่องการจับคู่”
เขาเลือกคำพูดอย่างระมัดระวัง ไม่พูดถึงตำแหน่งหรือฐานะของคาเอลแม้แต่นิด
ถ้าเธอรู้ว่าเจ้านายฉันเป็นใคร มีหวังเรียกร้องไม่หยุดแน่ ถึงคุณออริสจะบอกให้เธอตั้งราคาเอง แต่ฉันไม่โง่พอจะเปิดทางให้ เงินไม่ได้หล่นมาจากฟ้าหรอกนะ
เอ็มมาเลิกคิ้ว อ๋อ… ไม่ยอมมาด้วยตัวเองสินะ ส่งลูกน้องมาแทนแบบนี้ แปลชัดๆ ว่าอยากให้ฉันเป็นฝ่ายยกเลิกเอง
“ทำไมเขาไม่มาด้วยตัวเองล่ะ?” น้ำเสียงของเธอเรียบสงบ “ถึงขั้นต้องส่งคนอื่นมาพูดแทน?”
อดัมยังคงวางท่าทางสุภาพ “คุณออริสต้องการให้ผมมาบอกว่า เขาไม่ประสงค์จะดำเนินความสัมพันธ์ต่อ และหวังว่าคุณจะเป็นฝ่ายยื่นเรื่องยกเลิกพันธะเอง”
ริมฝีปากของเอ็มมาเผยอเล็กน้อย แต่สีหน้าของเธอยังคงนิ่ง
อดัมรีบพูดต่อ “เขาทราบดีว่านี่อาจทำให้คุณลำบากใจ จึงอยากชดเชยให้ตามที่คุณเห็นว่าเหมาะสม คุณตั้งราคาได้เลยครับ หากอยู่ในขอบเขตที่เขาจ่ายไหว เขาจะไม่ปฏิเสธแน่นอน”