ราชินีหนึ่งเดียวของหนุ่มเธเรียนสุดฮอตทั้งเก้า: ตอนที่ 7 รู้จักถอยเมื่อถึงเวลา (2) ตอนที่ 7

สองวันต่อมา เอ็มมาออกมาจากห้องฝึกด้วยความพอใจ

แก่นพลังที่อดัมให้มานั้นคุณภาพสูงอย่างไม่น่าเชื่อ เพียงใช้ไปแค่ชิ้นเดียว พลังของเธอก็เริ่มนิ่งและเติบโตขึ้นอย่างมั่นคง หากใช้ครบทั้งห้าสิบชิ้น แล้วมีเพิ่มอีกสักสิบกว่าชิ้น เธอคงทะลวงไปถึงระดับ 5 ได้แน่นอน

หลังอาบน้ำ เธอตั้งใจจะกินอาหารเช้า แล้วออกไปยังป่าแอสทราลิสอยู่ดี เพราะผลไม้และผักในบ้านใกล้หมดอยู่แล้ว ไหนๆ ก็จะออกไป ก็ถือโอกาสล่าพวกสัตว์อสูรระดับ 4 หรือระดับ 5 เป็นการฝึกมือเสียเลย แก่นพลังอย่างเดียวไม่พอหรอก ต้องสู้จริงถึงจะแข็งแกร่งขึ้น

เอ็มมาออกจากห้องน้ำ ผ้าขนหนูยังอยู่ในมือ ขณะจะเดินเข้าครัว เสียงกริ่งประตูก็ดังขึ้น

หุ่นยนต์อัจฉริยะรีบกลิ้งไปที่ประตู เปิดระบบกล้องรักษาความปลอดภัยขึ้นฉายบนผนัง

ภาพที่ปรากฏทำให้เอ็มมาหยุดหายใจไปเสี้ยววินาที ดวงตาคู่นั้น เฉื่อยชาแต่ทรงอำนาจ แฝงความอันตราย จ้องมาที่เธอโดยตรง แค่เพียงสบตา ความเย็นเฉียบแผ่ซ่านไปทั่วร่าง ความกดดันที่ส่งมาผ่านหน้าจอแทบทำให้หัวใจเต้นผิดจังหวะ มันเป็นสายตาที่ไม่อาจคาดเดาได้ แต่เต็มไปด้วยอำนาจที่ทำให้คนต้องก้มศีรษะโดยไม่รู้ตัว

ชายที่ยืนอยู่หน้าประตูสูงใหญ่ไม่ต่ำกว่าสองเมตร แม้เพียงผ่านภาพฟีดก็ดูสง่างามอย่างเหนือมนุษย์

ครึ่งใบหน้าของเขาถูกเงาปกคลุมไว้ แต่ส่วนที่เห็นนั้นราวกับสลักขึ้นด้วยมือของเทพอสูรเอง คมชัด เยือกเย็น สมบูรณ์แบบ และแตะต้องไม่ได้ แค่เห็นก็ยากจะละสายตา

ด้านนอก เดรกกวาดสายตาคมไปทั่วประตูสีเขียวของวิลล่าอย่างเกียจคร้าน

ด้านหลังเขา เซบาสเตียน มหาปราชญ์แห่งวัง รีบก้าวขึ้นมากดกริ่งอีกครั้ง เดิมทีเดรกไม่อยากให้เขาตามมา แต่เซบาสเตียนไม่สบายใจที่จะปล่อยให้ฝ่าบาทมาลำพัง

ติ๊งต่อง!

เซบาสเตียนยืนอยู่หน้าประตู พูดด้วยน้ำเสียงสุภาพ “ท่านหญิงเอ็มมา ทิบาร์น ฝ่าบาทเดรก สมิธ คู่หมายของท่านได้เสด็จมาถึงแล้ว”

เอ็มมาชะงัก ผู้ชายคนนี้คือคู่หมายของฉัน? เดรก สมิธ... ชื่อสุดท้ายในรายชื่อสินะ?

เธอรีบกดแผงควบคุม “เชิญเข้ามาค่ะ!”

เมื่อเดรกก้าวเข้ามาในวิลล่าพร้อมผู้ติดตามสองคน ความกดดันในอากาศก็พุ่งสูงจนเอ็มมารู้สึกเหมือนลมหายใจติดขัด

ออร่าของเขาช่างน่ากลัวอย่างแท้จริง ถ้าให้เป็นคู่หมาย เธอคงไม่กล้านอนข้างๆ แน่ แค่พูดด้วยก็แทบจะตัวสั่นอยู่แล้ว

หรือว่าฉันควรพูดเองเลยดีนะ ว่าอยากยกเลิกพันธะ... ชายแบบนี้ ฉันคงรับไม่ไหวจริงๆ

ตั้งแต่เข้ามาในห้องรับแขก เดรกยังไม่พูดสักคำ ดวงตาสีฟ้าน้ำแข็งเพียงกวาดมองเธอผ่านๆ ด้วยแววเย็นชา ก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาอย่างไม่แยแส

อ่อนแอเกินไป… เขาคิดในใจ ผู้หญิงแบบนี้มีแต่จะถ่วงข้าไว้ ไม่ทันรวมดวงดาวก็คงล่มเสียก่อน

โซฟาที่ยาวเกือบสองเมตรดูเล็กลงถนัดตาทันทีเมื่อเขานั่งลง

เอ็มมาไม่รู้ว่าเขากำลังคิดอะไร จึงเลือกเงียบไว้ก่อน

เซบาสเตียนที่ยืนข้างเดรกหันมาสำรวจเอ็มมาอย่างสุภาพก่อนส่งยิ้มอ่อน “คุณเอ็มมา ทิบาร์น ไม่ต้องเกร็งนะครับ ฝ่าบาทเสด็จมาวันนี้เพื่อพูดคุยเรื่องสำคัญกับคุณ”

เรื่องสำคัญ? ตลกแฮะ เหมือนตอนอดัมมาหาฉันเมื่อคืนเป๊ะเลย

ความสงสัยเริ่มก่อตัวในใจ เธอมองใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยย่นของชายชรา “คุณคงมาที่นี่เพื่อยกเลิกพันธะเหมือนกันใช่ไหม?” เธอพูดตรงเสียงเรียบ

เซบาสเตียนนิ่งไปชั่วครู่ เขาไม่คาดคิดว่าอีกฝ่ายจะเดาถูกตั้งแต่ยังไม่ทันเอ่ยปาก เขายิ้มออกมาเบาๆ ด้วยท่าทีอ่อนโยนกว่าเดิม “ถูกต้องแล้วครับ ฝ่าบาทไม่ค่อยโปรดผู้หญิงนัก จึงทรงประสงค์จะยกเลิกพันธะ”

เขาเลือกถ้อยคำอย่างระมัดระวัง ทำให้ฟังเหมือนความต้องการของฝ่าบาท ไม่ใช่ความผิดของเอ็มมา เพราะในสังคมจักรวรรดินั้น การที่ฝ่ายชายเป็นผู้ขอยกเลิกถือเป็นเรื่องน่าอับอายสำหรับผู้หญิง บางคนถึงขั้นถูกล้อเลียน

“ไม่เป็นไรค่ะ” เอ็มมาตอบทันควัน “ฉันจะยื่นเรื่องตอนนี้เลย ของแบบนี้บังคับกันไม่ได้ ถ้ามันไม่ใช่ ก็แค่ยอมรับ เราทั้งคู่มีสิทธิ์เลือกอยู่แล้ว ถ้าฝ่าบาทไม่ต้องการ ก็ถือว่าการยุติเป็นสิ่งที่ถูกต้องค่ะ”

ชายคนนี้น่ากลัวเกินไปจริงๆ ถึงกฎของจักรวรรดิจะบอกว่าฝ่ายชายไม่มีสิทธิ์ทำร้ายฝ่ายหญิง และคู่หมายไม่มีทางทำอันตรายต่อสตรีของตน แต่กฎก็แค่คำพูด ในความจริง มีข่าวลือมากมายเกี่ยวกับหญิงที่ “ประสบอุบัติเหตุ” หลังจับคู่กับชายทรงอำนาจ

เอ็มมารู้ดีว่าเธออยู่ในจุดไหน เธอไม่ใช่คู่ต่อกรของเขาแน่ ถ้าเขาอยากฆ่าเธอ คงง่ายยิ่งกว่าหักนิ้ว

สายตาของเดรเหลือบมาที่เธออย่างเชื่องช้าเมื่อได้ยินคำตอบนั้น เขาไม่คาดคิดเลยว่าผู้หญิงตัวเล็กบอบบางคนนี้จะรู้จักวางตัวได้มีเหตุมีผลถึงขนาดนี้