นักล่าสัตว์เลี้ยง: ตอนที่ 021 ตอนที่ 6

ตอนที่ 21 อวดจ้าอวด

หลานหลานสังเกตบ้านใหม่อย่างละเอียด ส่งเสียงร้องออกมาเบาๆ ดูเหมือนจะพอใจมาก

จ้าวฉีนำมันวางไว้บนโซฟาในห้องรับแขก ตนเข้าไปต้มน้ำในห้องครัว ชงกาแฟ เพิ่งจะต้มน้ำเสร็จ ก็ได้ยินเสียงคนเคาะประตู

เมื่อมองผ่านระบบช่องมอง เห็นว่าเป็นบุรุษไปรษณีย์ กำลังหอบของพะรุงพะรัง จึงปลดล็อกระบบประตู ผ่านไปไม่นาน ลิฟต์ก็หยุดอยู่ที่ชั้นของเธอ บุรุษไปรษณีย์เคาะประตู

"มาแล้วค่า มาแล้ว" เธอเปิดประตูออก

"เก็บค่าจัดส่งปลายทาง กรุณาเซ็นชื่อด้วยครับ"

เธอรับปากกามาเซ็นชื่อ นึกขึ้นได้ว่ากระเป๋าสตางค์อยู่ในกระเป๋าถือ จึงเข้าไปหยิบกระเป๋าสตางค์มาจ่ายค่าจัดส่ง

บุรุษไปรษณีย์รับเงินค่าจัดส่งมานับ เมื่อครบถ้วน เขาเอาเงินใส่เข้าไปในถุงพร้อมกล่าวว่า "ใช่แมวของบ้านคุณหรือเปล่าครับ? ที่วิ่งออกไปเมื่อสักครู่นี้"

จ้าวฉีนิ่งไม่มีปฏิกิริยาโต้ตอบอยู่ครู่หนึ่ง เมื่อหันกลับไปดูก็พบว่าเจ้าแมวบริติชขนสั้นไม่ได้อยู่ในห้องรับแขกแล้ว

เธอแทบอยากจะยกกระเป๋าขึ้นทุบหน้าบุรุษไปรษณีย์ ทำไมไม่พูดให้เร็วกว่านี้?

เธอรีบร้อนตามออกไป โชคดีที่นี่เป็นชั้นสูง ประตูลิฟต์จึงยังไม่เปิด มันวิ่งออกไปแค่ไม่กี่ก้าว นั่งยองๆ อยู่หน้าขั้นบันไดของทางหนีฉุกเฉิน แล้วมองไปรอบๆ

เพียงแค่อุ้มหลานหลานขึ้นมาไว้ในอ้อมอก จิตใจที่เป็นกังวลของเธอก็หายไป

"หลานหลานเด็กดื้อ ต่อไปอย่าวิ่งไปตามอำเภอใจอีกนะ!” เธอพูดเสียงเบาๆ ตำหนิมัน

เหมือนกับว่าหลานหลานจะไม่สำนึกในความร้ายแรงของพฤติกรรมมันเลยสักนิด ถลึงตาโตๆ มองใส่เจ้าของคนใหม่ แววตาที่สับสนระคนกับความเศร้าคู่นั้นทำให้จิตใจของจ้าวฉีละลายกลายเป็นน้ำได้ภายในช่วงเวลาสั้นๆ

เมื่อกลับเข้ามาถึงในบ้าน ปิดประตู เธอก็พบกับกระดาษคู่มือเลี้ยงแมวสำหรับมือใหม่ที่จางจื่ออันปริ้นออกมาให้ ซึ่งกระดาษแผ่นนั้นได้ถูกเธอทิ้งไปหนึ่งรอบแล้ว เธอเก็บขึ้นมาดู แผ่นที่หนึ่งคือ "สุภาษิตกล่าวว่า ความอยากรู้อยากเห็นมักจะก่อเรื่องวุ่นวายได้ง่าย และนำมาสู่ผลร้ายในอนาคต แมวเป็นสิ่งที่แปลกประหลาดสำหรับโลกนี้สุดๆ ขณะที่เปิดประตูจะต้องระวังเป็นอย่างมาก อย่าให้มันวิ่งออกจากซอกประตู คนส่วนใหญ่มักจะทำแมวหายด้วยสาเหตุนี้ ถ้าหากอาศัยอยู่บนสิ่งก่อสร้างชั้นสูงๆ ต้องระวังเรื่องนี้เป็นพิเศษ"

เธอตกใจอ้าปากค้าง ต่อไปคงไม่กล้าดูถูกหลักสูตรสอนมือใหม่แผ่นนี้อีก ความไม่รอบคอบ เกือบจะเป็นความผิดพลาดอันใหญ่หลวงที่ไม่สามารถเอากลับคืนมาได้

เธอพับกระดาษแผ่นนี้วางไว้บนโต๊ะเขียนหนังสือ คืนนี้จะต้องตั้งใจศึกษาดูสักหน่อย

แต่ว่าก่อนหน้านั้น...เธอหยิบโทรศัพท์ออกมา ตัดสินใจที่จะถ่ายรูปเจ้าแมวน้อยก่อนสักสองสามรูปเพื่อลงในเวยป๋อและไทม์ไลน์วีแช็ต ให้มียอดไลก์สักนิดสักหน่อยแล้วค่อยว่ากัน

แม้จะพูดว่าถ่ายเพียงไม่กี่รูป ผลปรากฏว่า...มันเป็นสิ่งที่ควบคุมได้ยากมาก

หากจ้าวฉีมีกระเป๋าและรองเท้าที่ซื้อมาใหม่ เธอก็มักจะถ่ายรูปแชร์บนไทม์ไลน์อยู่เสมอ แต่กระเป๋ากับรองเท้าเป็นสิ่งไม่มีชีวิตจะวางไว้ตรงไหนก็ได้ แต่กับแมวตัวนี้มันไม่เหมือนกัน มันเป็นสิ่งมีชีวิต

เจ้าแมวบริติชขนสั้นจัดว่าเป็นแมวที่ค่อนข้างสุภาพเรียบร้อยแล้ว แต่ความอยากรู้อยากเห็นของแมวมันแรงกล้ามากจริงๆ เมื่อได้มาต่างที่ต่างถิ่นครั้งแรก และรอบกายไม่มีกรงและตู้โชว์จำกัดขอบเขตไว้ มันก็เริ่มอยู่ไม่เป็นสุขขึ้นมาทันที อยากจะสำรวจพื้นที่บริเวณนี้ทั้งหมด

มันเขี่ยปากกาบนโต๊ะเล่นอยู่สักครู่ สักพักก็ย่ำไปย่ำมาอยู่บนคีย์บอร์ด สักพักก็กระโดดไปอยู่บนลำโพง จากนั้นก็ตกใจเสียงลำโพงที่ดังขึ้นมาอย่างกะทันหันจนกระทั่งไปหลบอยู่หลังจอคอมพิวเตอร์ วุ่นวายสุดๆ

จ้าวฉียกโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปแชะแชะอยู่ไม่หยุด ยิ่งถ่ายก็ยิ่งรู้สึกว่าหลานหลานเป็นสาวสวยแบบสามร้อยหกสิบองศาไม่มีมุมที่ไม่สวยเลยจริงๆ น่ารักเพิ่มมากขึ้นในทุกๆ อิริยาบถ รูปที่ถ่ายออกมาทุกรูปล้วนทำให้เธอรู้สึกเสียดายที่ไม่สามารถทำให้สวยสมบูรณ์ได้ หมดหนทางที่จะเผยให้เห็นความน่ารักสมบูรณ์แบบของหลานหลาน

จนกระทั่งโทรศัพท์เตือนว่าแบตเตอรี่ต่ำ เธอเพิ่งจะตกใจ เธอไม่รู้ตัวเลยว่าตนได้ถ่ายไปเป็นร้อยๆ รูปเลยทีเดียว!

"หลานหลานเธอนี่มีเสน่ห์เย้ายวนจริงๆ!” เธออุ้มมันขึ้นมา เอาหน้าเสียดสีกับแก้มของมัน

หลานหลานเหมือนจะค่อยๆ ยอมรับเจ้าของคนนี้แล้ว มันไม่ต่อต้านเลยสักนิด

ความรักใคร่ในครั้งนี้สุดท้ายจบลงด้วยการจุ๊บหนึ่งที จ้าวฉีเอารูปหนึ่งร้อยกว่ารูปมาคัดแล้วคัดอีก สุดท้ายจึงส่งรูปสิบรูปลงไปในเวยป๋อและวีแช็ต ยังไม่ลืมที่จะเน้นภาพที่เป็นภาพที่ค่อนข้างเละเทะไม่ได้เป็นภาพถ่ายจากฟิล์มโดยตรงตามระดับฝีมือในการถ่ายภาพของตนเอง

เธอจัดวางกระบะทรายและที่นอนแมวไว้อย่างเป็นระเบียบ ตามหลักสูตรนักเลี้ยงแมวมือใหม่ที่จางจื่ออันแนะนำมา เอาโทรศัพท์มาเสียบที่ชาร์จแบต แล้วก็รีบไปอาบน้ำ

ในฐานะที่เป็นหญิงสาววัยรุ่นคนหนึ่งระยะเวลาในการอาบน้ำของจ้าวฉีจึงค่อนข้างนาน แม้กระทั่งขั้นตอนการเป่าผมให้แห้ง ปกติแล้วหากไม่ถึงหนึ่งชั่วโมงก็ไม่สามารถเดินออกมาจากห้องน้ำได้ แต่วันนี้เธอใช้เวลาเพียงครึ่งชั่วโมงก็จบสงครามนี้ลงแล้ว

เพราะในขณะที่เธออาบน้ำอยู่ก็มักจะคิดไปต่างๆ นานาอยู่ตลอดเวลา เอ๊ะ ฉันปิดหน้าต่างกันแดดหรือยังนะ? หลานหลานจะยื่นนิ้วเข้าไปในปลั๊กไฟหรือเปล่า? ฉันจะลืมเก็บของมีคมในห้องครัวไหมนะ?

เธอเดินออกมาจากห้องน้ำอย่างอกสั่นขวัญแขวน กลับเห็นหลานหลานกำลังใช้สองมือเล่นของเล่นอยู่ เมื่อเห็นเธอออกมา หลานหลานจึงทิ้งของเล่นลง ค่อยๆ วิ่งมาหยุดอยู่ที่ข้างขา ดมกลิ่นของครีมอาบน้ำบนตัวเธอ

"ไอ้หยา! หลานหลานเป็นเด็กดีจังเลย!”

จ้าวฉีอุ้มมันขึ้นมาอีกครั้งโดยไม่สนใจว่าตัวเองจะเพิ่งอาบน้ำเสร็จ

เธอนุ่งผ้าเช็ดตัว อุ้มหลานหลาน เธออดใจรอไม่ไหวจึงหยิบโทรศัพท์ที่กำลังชาร์จอยู่ขึ้นมาเช็คดูข้อความที่เพื่อนคอมเม้นท์ทิ้งไว้ในไทม์ไลน์

[ว้าว! ฉีฉีซื้อแมวมาตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย? คาวาอี้สุดๆ!]

[นี่คือแมวพันธุ์อะไรจ๊ะ? สวยจังเลย!]

[นี่แมวขนสั้นใช่ไหม? เป็นบริติชขนสั้นหรืออเมริกันช็อตแฮร์จ๊ะ?]

[ซื้อมาเท่าไหร่น่ะ? ฉันก็อยากได้!]

[ฮือออ...ดึกดื่นอย่างนี้ ก็มีศัตรูหัวใจเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่ง...]

[ถ่ายได้ไม่เลว] สั้นๆ สี่พยางค์ นี่เป็นข้อความของจางจื่ออัน

นอกจากนี้ยังมีข้อความจากซือซือที่ส่งมาเป็นข้อความส่วนตัว [โอ้โห! เธอโหดมาก!]

เธอตอบกลับ [หึหึ! แค้นนี้ไม่จำเป็นต้องแก้แค้นอย่างบุรุษ! เริ่มจากวันนี้ ฉันจะเอาตัวถูถูถูกับหลานหลานของฉันทุกวัน! จะถูให้ขนแมวติดตัวฉันไปทำงาน! ให้ผู้ช่วยเปี่ยวคนนั้นได้รู้ถึงฤทธิ์ของแม่บ้าง!]

ซือซือ : [แต่เธอไม่ใช่สุภาพบุรุษ เธอเป็นสุภาพสตรี!]

จ้าวฉี : [จากวันนี้เป็นต้นไปฉันก็คือผู้ชาย ฉันจะเชยชมหลานหลานของฉันทุกวันเลย!]

ซือซือ : [ฮ่าฮ่า! สักวันฉันจะไปเล่นบ้านเธอจะไปหาหลานหลานของเธอ!]

จ้าวฉี : [ยินดีต้อนรับค่า]

เมื่ออวดในเวยป๋อและวีแช็ตเสร็จเรียบร้อยแล้ว เธอก็อัปเดตใน QQ ที่ทิ้งร้างมานานแน่นอนหัวข้อหลักก็คือหลานหลาน

ถ้าหากว่าเป็นเช่นนี้เธอต้องไม่สนุกเป็นแน่ เธอแทบอยากจะให้ทั้งโลกได้เห็นว่าหลานหลานของเธอน่ารักมากแค่ไหน

เมืองปินไห่มีเว็บข่าวสารท้องถิ่นที่มีชื่อเสียง ชื่อ ‘หอดูทะเล’

หอดูทะเลเป็นเว็บศูนย์กลางสำหรับการแสดงความคิดเห็น แบ่งออกเป็นหลายห้อง จ้าวฉีเคยสมัครบัญชีผู้ใช้ของเว็บนี้แล้ว อพาร์ทเม้นห้องนี้ของเธอก็เจอในห้องอสังหาริมทรัพย์ของเว็บท้องถิ่นนี้ นอกจากนี้ เธอยังเคยขายเสื้อผ้าบางส่วนที่ใส่ไม่ได้แล้วในตลาดแลกเปลี่ยนของมือสองที่เว็บนี้ ตลอดจนเครื่องสำอางคุณภาพดีต่างประเทศที่ส่งมาถึงมือแล้วก็พบว่าไม่เข้ากับสีผิว พูดถึงธุรกิจสินค้ามือสอง มันยังเป็นเว็บติดต่อซื้อขายที่ทำให้ผู้คนค่อนข้างไว้วางใจ ช่วยลดปัญหาการถกเถียงกันในการซื้อขายของมือสองด้วย

ด้วยความที่เป็นศูนย์กลางการแสดงความคิดเห็น ภายในหอดูทะเลที่เป็นห้องพักผ่อนหย่อนใจขนาดใหญ่ ยังมีห้องแบ่งเป็นอีกห้องหนึ่ง ชื่อว่า ‘บ้านเลี้ยงสัตว์น่ารัก’ เป็นชื่อย่อของพื้นที่เกี่ยวกับสัตว์เลี้ยง

เมื่อก่อนจ้าวฉีไม่เคยเข้ามาในห้องนี้เลย แต่เธอรู้ดีว่าจำนวนกระทู้และความคึกคักของห้องนี้ติดสามอันดับของหอดูทะเลอยู่เสมอ เป็นรองจากห้องตลาดธุรกิจมือสองและห้องศูนย์กลาง

เธอกดเข้าไปในห้องสัตว์เลี้ยงน่ารัก ไม่ต่างจากที่คิดไว้นัก อย่างน้อยที่สุดครึ่งหนึ่งของกระทู้ภายในห้องนี้เป็นการอวดสัตว์เลี้ยงของตน ที่เหลือก็เป็นการขอความช่วยเหลือและกระทู้ถาม-ตอบต่างๆ นานา

เธอลองสุ่มเข้าไปดูสองสามกระทู้ มุมปากของเธอก็ยิ้มเยาะออกมาไม่หยุด

"หึ ขี้เหร่ๆ แบบนี้ยังจะเอามาอวด? คอยดูหลานหลานของฉันจะฆ่าพวกเธอให้ตายภายในวิเดียว!”