ภาพรักสีจางกลางสมุทร: Chapter 034 ตอนที่ 34

ตอนที่ 34 พี่ ฉันง่วง

“ตื่นได้แล้ว ขึ้นไปบนบ้านกันครับ” โม่หันลงมาจากรถแล้ว เดินอ้อมไปทางประตูรถอีกด้านที่ซย่าชิงอีนั่งอยู่ เขาไม่รู้ว่าจะต้องหัวเราะหรือร้องไห้ดีเมื่อเห็นเธอนอนหลับลงปุ๋ยไปอีกครั้ง เขามองเธอพลางแล้วเรียกบ่นผ่านกระจกรถ “ซย่าชิงอี ลงมาเดี๋ยวนี้! ”

เจ้าของชื่อที่สะดุ้งตื่นขึ้นอีกครั้ง เธอปรือตาหันมองคนเรียกที่ตอนนี้เริ่มโมโห แล้วเด็กสาวก็รู้สึกเหมือนร่างของเธอค่อยๆ จมลงในบ่อโคลนนุ่มนิ่มจนไม่รู้สึกตัว ความง่วงงุนพุ่งเข้าจู่โจมให้จนลืมสถานการณ์ที่เกิดขึ้นตอนนี้ไปเสียสนิท

“พี่ ฉันง่วงจังเลย ให้ฉันนอนสักพักนะ” น้ำเสียงของเธอแผ่วเบาจนแทบไม่ได้ยิน ราวกับว่ามันดังมาจากที่ไกลๆ

โม่หันอดใจอ่อนไม่ได้ที่จะใจอ่อนด้วยคิดว่าเธอต้องออกไปข้างนอกทั้งวันทั้งที่ยังไม่หายดี และยังต้องไปนั่งรอเขาเลิกงานที่สำนักงานจนถึงสี่ทุ่ม สุดท้ายเขาก็ช้อนตัวเธอขึ้นมาอุ้มเธอขึ้นในท่าเจ้าหญิงเพราะคิดอย่างไม่คิดว่าเธอคงไม่จะตื่นขึ้นมาเร็วๆ นี้แน่ จากนั้นโม่หันก็ล็อกรถทั้งที่ยังอุ้มเธอแนบอกไว้ก่อนแล้วเดินเข้าบ้าน

น้ำหนักที่ของเธอเบาจนคิดไม่ถึงเนื่องด้วย เด็กสาวตัวเล็กที่สูงเพียงแค่ไหล่ของเขาเท่านั้น ขณะที่กระชับร่างของเธอที่ยังหลับสนิทไว้ในอ้อมแขน เขาก็รู้สึกได้ถึงกระดูกสันหลังและผ้าพันแผลหนาที่พันรอบตัวเธอ และแรงสั่นสะเทือนเบาๆ จากน่องที่เกี่ยวพาดกับแขนของเขา นี่เหมือนกับกำลังอุ้มสัตว์ตัวเล็กๆ อย่างแมวอยู่อย่างไรอย่างนั้น

ขณะที่มองสำรวจผ้าพันแผลบนตัวเธอก็อดคิดถึงร่างที่เต็มไปด้วยบาดแผลในครั้งแรกที่เจอกันไม่ได้ ใครจะกล้าทำเมินเฉยไม่ช่วยชีวิตเธอได้นะ ในที่สุดเขาก็หาคำตอบที่ตัดสินใจช่วยเธอให้กับตัวเองจนได้

กว่าเขาจะอุ้มเธอไปนอนในห้องและเอาของจากในรถออกมาเก็บก็เกือบเที่ยงคืนเข้าไปแล้ว กลายเป็นว่าเขาต้องกลับไปจัดการงานที่เหลือที่สำนักงานในเช้ามืดของอีกวันหนึ่ง

ตอนนี้เขายังไม่มีความคิดที่แน่นอนว่าจะจัดการกับคดีของประธานจางอย่างไร ไม่ว่าประธานจางจะทำอะไรก็ตาม เขาอยากรู้เพียงแค่ว่าวิดีโอของอดีตภรรยาของประธานจางเป็นของปลอมเท่านั้น ตราบใดที่เขายืนยันข้อเท็จจริงนี้ในชั้นศาล เธอก็จะไม่สามารถได้ครอบครองหุ้นสิบสอง 12 เปอร์เซ็นต์ของบริษัทตามที่เธอต้องการได้

ไม่จำเป็นต้องชี้แจงส่วนอื่นๆ ของคดี หากยังให้การในศาลอย่างนั้นต่อไป ฝ่ายตรงข้ามอาจหาช่องโหว่ของคำให้การของเขาได้ คดีนี้เป็นเพียงคดีแพ่งธรรมดา เขาแค่ต้องระงับข้อพิพาทในแง่ของเศรษฐกิจเกี่ยวกับหุ้นส่วนบริษัทและการแบ่งสินสมรสระหว่างคู่สามีภรรยาที่หย่าร้างกันแล้วเท่านั้น ที่เหลือนั้นอยู่นอกเหนือการตัดสินใจของเขาโดยเฉพาะในแง่ของกฎหมายแพ่ง

เขากลับทำงานคนเดียวในห้อง เตรียมเอกสารและเติมเต็มในทุกรายละเอียดที่พลาดไปอย่างใส่ใจตั้งแต่ตีหนึ่งจนถึงเจ็ดโมงเช้า

การพิจารณาคดีในศาลเริ่มต้นตอนเก้าโมงเช้า และกินเวลาต่อเนื่องมาจนเที่ยงในที่สุดก็ถึงเสร็จสิ้นในช่วงเที่ยงวันลง

ในที่สุด และการพิจารณาคดีก็ถูกตัดสินออกมาในที่สุด

“ทนายโม่ วันนี้คุณทำได้เยี่ยมมากเลยค่ะ! คุณรู้ได้อย่างไรยังไงคะว่าวิดีโอของอดีตภรรยาของประธานจางเป็นของปลอม” ลี่จิงส่งสายตาเป็นประกายอย่างชื่นชมโม่หัน ตลอดเวลาที่ตามเขาเข้าไปในห้องพิจารณาคดีในฐานะพนักงานของสำนักงานกฎหมาย

ข้อเสนอของอดีตภรรยาของประธานจางในการถือหุ้น 12 เปอร์เซ็นต์ถูกตีตกไป และตามคำตัดสินของศาลตามหลักเกณฑ์ของการแบ่งสินสมรส เธอจะได้รับเพียงส่วนของอสังหาริมทรัพย์ไปเท่านั้น

“ทนายโม่ยังคงรักษามาตรฐานไว้ได้ดีเลยนะคะ ดูจากเรื่องวุ่นวายจากอดีตภรรยาของประธานจางเมื่อวาน ตอนแรกฉันคิดว่าจะหมดหวังจะชนะคดีในวันนี้ซะแล้วค่ะ แต่ทนายโม่ก็ยังหาหลักฐานมาจนได้! เก่งจริงๆ ค่ะ” หลี่จิ้งกระซิบเบาๆ กับหลิวจื้อหย่วนที่นั่งอยู่ข้างๆ ขณะมองโม่หันที่นั่งตรงจากด้านหลัง ท่ามกลางเพื่อนร่วมงานด้านหลังเขา

“ไม่ต้องสงสัยถึงความสามารถของโม่หันเลย อย่างไรเขาก็เป็นตำนานของโรงเรียนกฎหมายของเราตลอดกาลอยู่แล้ว! ” หลิวจื้อหย่วนเอ่ยขึ้น

“แล้วเขามีแฟนบ้างหรือเปล่าคะ” หลี่จิ้งมองตรงไปที่โม่หันด้วยสายตาล่องลอยอย่างหลงใหล พร้อมกับความชื่นชมในตัวเขาที่มีเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ