ราชินีพลิกสวรรค์: Chapter 038 ตอนที่ 38

ตอนที่ 38 รู้สึกแปลกใจหรือไม่

แปลกใจยิ่งนัก!

ความประหลาดใจเกิดขึ้นในดวงตาของเจียงหลี ซึ่งแตกต่างอย่างมากกับท่าทีที่เจ็บปวดของลู่เจี้ย นางไม่รู้ว่าเขากำลังเผชิญกับอะไร ทำได้เพียงคาดเดา ความเจ็บปวดที่เขาต้องทนอยู่ในขณะนี้ ไม่สามารถอธิบายได้ ไม่เช่นนั้นคนที่ซ่อนความรู้สึกเก่งเช่นเขาจะแสดงอารมณ์เช่นนี้ได้อย่างไร

อย่างไรก็ตาม ยิ่งเขาเจ็บปวดมากเท่าไร พลังที่แปลกประหลาดก็รั่วไหลมากขึ้นเท่านั้น และถูกเจียงหลีดูดซับเข้าไปโดยตรง ร่างกายของนางฟื้นตัวอย่างรวดเร็วและเสี่ยวหมีเจี้ยจื่อก็คลายตัวลงเช่นกัน เหมือนว่าถ้าดูดซับมากขึ้นอีกหน่อย มันก็จะเปิดออกให้ใช้การได้!

มากกว่านี้! มากกว่านี้อีก! เจียงหลีแอบสวดภาวนาด้วยความตื่นเต้น

ในเวลานั้น นางคาดหวังให้ลู่เจี้ยทนทุกข์ทรมานนานอีกหน่อย ด้วยวิธีนี้เสี่ยวหมีเจี้ยจื่อของนางจึงจะสามารถใช้การได้อย่างสมบูรณ์ เพื่อนางจะสามารถเข้าไปฝึกฝนได้

แต่นางก็สงสัยเช่นกันว่า ความลับอะไรที่ซ่อนอยู่ในร่างกายของชายผู้นี้

อ้าก! ลู่เจี้ยตะโกนขึ้นฉับพลัน

พลังแข็งแกร่งพุ่งออกมาจากร่างกายของเขาปะทะเข้ากับเจียงหลี เบื้องหน้านางมืดสนิทและเป็นลมฟุบลงบนหน้าอกของลู่เจี้ยทันที

พลังนั้นกลับไม่สลายหายไปเหมือนครั้งก่อนๆ ที่ลู่เจี้ยอาการกำเริบ แต่โอบล้อมทั้งสองคนและถูกเจียงหลีดูดซับไปอย่างหมดจด

บนเตียงแกะสลักขนาดใหญ่ในห้องมืด ภาพชายรูปงามและหญิงสาวมอมแมม คนหนึ่งนอนคว่ำและอีกคนนอนหงาย

ที่นี่ที่ไหน

เมื่อเจียงหลีได้สติ ปฏิกิริยาแรกของนางก็คือดูสถานการณ์ของตัวเอง

รอบสี่ทิศเป็นความว่างเปล่าและความโกลาหล ไม่อยู่ในห้องมืดอันงดงามนั้นอีกต่อไป นางมองไปที่ร่างกายของตน มันกลายเป็นเพียงการรับรู้ที่ว่างเปล่า

ข้าอยู่ในจิตสำนึกของตัวเองหรือ เจียงหลีรู้สึกประหลาดใจ

หลังจากรู้ว่าตนอยู่ที่ไหน นางก็สงบลง ทันใดนั้น ตรงหน้านาง มีแสงสีทองที่สว่างวาบและมีตัวอักษรสี่ตัวปรากฏต่อหน้าต่อตานาง

‘เสี่ยวหมีเจี้ยจื่อ’

“เสี่ยวหมีเจี้ยจื่อนี่!” เจียงหลีรู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อย

ก่อนที่จะตกอยู่ในสภาวะหมดสติ นางรู้สึกว่าเสี่ยวหมีเจี้ยจื่อจะคลี่ออกบ้างแล้ว แต่ไม่คิดว่ามันจะเปิดออกมาได้จริงๆ

เจียงหลีเดินไปที่อักขระสีทองทั้งสี่ตัวและเมื่อเข้าไปใกล้ๆ ตัวอักษรก็กลายเป็นประตูสีทอง ประตูที่ปิดอยู่ค่อยๆ เปิดออก เผยให้เห็นช่องทางให้เจียงหลีเข้าไป

“ในที่สุดสนามฝึกพิเศษแห่งนี้ก็ได้เปิดขึ้นแล้ว” ดวงตาของเจียงหลีเป็นประกาย นางเดินเข้าไปอย่างตื่นเต้น ทันทีที่นางเข้าไปประตูจะปิดทันที

และนางก็อยู่ในห้องสี่เหลี่ยมที่ว่างเปล่านั้น

พื้นที่โล่งนี้มีขนาดใหญ่มาก ไม่อาจมองเห็นขอบเขต ด้านบนก็ว่างเปล่า

ทันใดนั้น อักขระสีทองแถวหนึ่งปรากฏขึ้นบนท้องฟ้าสีเทา ‘ผู้ที่เข้าสู่เสี่ยวหมีเจี้ยจื่อ ต้องยอมรับการท้าทาย ผู้ที่ผ่านการทดสอบจะได้รับรางวัลตามแต่โอกาส เมื่อไปถึงระดับหลิงเจี้ยง สามารถเลือกทำภารกิจให้สำเสร็จเพื่อแลกกับรางวัล…’

‘นอกจากนี้ ผู้ที่ควบคุมเสี่ยวหมีเจี้ยจื่อ จะต้องเป็นเนี่ยนซือ และฐานการฝึกฝนต้องบำเพ็ญจนบรรลุเป็นเนี่ยนไซว่จึงจะสามารถเลื่อนระดับได้’

“เนี่ยนซืออย่างนั้นหรือ” เจียงหลีขมวดคิ้ว

เนี่ยนซือคืออะไรกัน แตกต่างกับหลิงซืออย่างไร

“ต้องเป็นเนี่ยนซือก่อน จึงจะสามารถควบคุมเสี่ยวหมีเจี้ยจื่อได้ และต้องไปถึงระดับเนี่ยนไซว่ถึงจะสามารถยกระดับเสี่ยวหมีเจี้ยจื่อได้ เสี่ยวหมีเจี้ยจื่อก็มีการเลื่อนระดับขั้นกันด้วยหรือนี่” ดวงตาของเจียงหลีสว่างขึ้น และข้อมูลนี้ทำให้นางรู้สึกประหลาดใจนัก

“เนี่ยนซืออะไรนี่ค่อยว่ากันทีหลังแล้วกัน ตอนนี้เมื่อเข้ามาแล้ว จะลองดูสิว่าเสี่ยวหมีเจี้ยจื่อมีพลังวิเศษแค่ไหนเชียว” เจียงหลีพึมพำ

นางหายใจเข้าลึกๆ เพื่อปรับสภาพร่างกาย และตะโกนเข้าไปในพื้นที่ว่างนั้นว่า “ขอรับคำท้า”

ทันทีที่เสียงของนางเงียบลง ก็รู้สึกได้ถึงพลังที่มองไม่เห็นได้พัดผ่านร่างของนางไป พลังนั้นมาจากด้านหลัง ทะลุร่างนางและหยุดอยู่ตรงหน้า

ทันใดนั้นเจียงหลีก็เบิกตากว้าง เมื่อมองไปยังพื้นที่ที่อยู่ห่างออกไปไม่ถึงห้าจั้ง ตรงหน้านางมีเงาร่างมนุษย์ปรากฏ

รอให้เงาของคนนั้นปรากฏชัดเจนแล้ว เจียงหลีก็จ้องมองไปสถานที่นั้นอย่างตกตะลึง

ผู้ที่อยู่ฝั่งตรงข้ามนั้น เหมือนนางจริงๆ

ยังไม่ทันที่นางจะหายตกใจ ตัวเองที่อยู่ตรงหน้าก็พุ่งเข้าหานาง

เจียงหลีหรี่ตาลง และนางก็เข้าสู่สภาวะต่อสู้ทันที

ตูม!

ในสายลม เจียงหลีทั้งสองได้ต่อสู้กันอย่างดุเดือด

ที่แท้ความท้าทายแรกสำหรับเสี่ยวหมีเจี้ยจื่อคือการต่อสู้กับตัวเอง! เจียงหลีตื่นรู้อยู่ภายในใจ

ทั้งหมัดและและเท้า...เจียงหลีต่อสู้กับการเคลื่อนไหวที่คุ้นเคยของตน และความแปลกประหลาดก็ผุดขึ้นจากก้นบึ้งของหัวใจของนาง

สิ่งที่ข้าทำได้ นางก็ทำได้อย่างนั้นหรือ เจียงหลีเริ่มอยากรู้อยากเห็น

หลังจากการต่อสู้ผ่านไปหลายร้อยรอบ เจียงหลีก็ถอยห่างออกไป ดวงตาที่สดใสคู่นั้นเต็มไปด้วยความประหลาดใจและตื่นเต้น

ตัวเองต่อสู้กับตัวเอง กับอีกคนที่เหมือนกันอย่างกับแกะ

ในการแข่งขันครั้งก่อน เจียงหลีพบข้อบกพร่องของตัวเองในทักษะการต่อสู้และตัวตนอีกคนนั้น ราวกับว่าจะช่วยให้นางยืนยันสิ่งที่เรียนรู้ ให้เห็นข้อบกพร่องของตัวเองชัดเจนขึ้นเพื่อที่นางจะได้ปรับเปลี่ยนในการฝึกในภายหลัง เพิ่มประสิทธิภาพการต่อสู้ จะได้ไม่สิ้นเปลืองทรัพยากร

“ถ้าอย่างนั้น เจ้าก็มีวิญญาณยุทธ์ด้วยหรือ” ดวงตาของเจียงหลีกะพริบ พลังวิญญาณถูกปลดปล่อยออกมา ร่างของเลี่ยเทียนซื่อก็ปรากฏขึ้นข้างหลังนาง

ในขณะนั้น นางก็คือเลี่ยเทียนซื่อและเลี่ยเทียนซื่อคือตัวนางเอง

อย่างไรก็ตาม นางเพิ่งปลดปล่อยวิญญาณยุทธ์ที่นี่ และเจียงหลีอีกคนอื่นก็ปลดปล่อยวิญญาณยุทธ์เลี่ยเทียนซื่อเช่นกัน

เจียงหลีเบิกตากว้างและยิ้มที่มุมปาก

ตัว ‘ปลอม’ นี่ลอกเลียนความสามารถของนางออกมาได้ทั้งหมดเลย

“มาเลย” เจียงหลีเริ่มที่จะเป็นฝ่ายเข้าโจมตีในครั้งนี้

โฮกก!

โฮกกกกก!

การต่อสู้หลังจากปลดปล่อยวิญญาณยุทธ์ออกมาแล้วก็ทวีความรุนแรงมากขึ้น

การปะทะกันของวิญญาณยุทธ์ ทำให้มีเสียงดังก้องในพื้นที่ว่างเปล่า นี่คือการต่อสู้แบบตัวต่อตัว วิญญาณยุทธ์เลี่ยเทียนซื่อสองตัวกำลังตะปบฉีกกันไปมา บนพื้นที่ว่างเปล่าในนภา ร่างทั้งสองที่เหมือนกันนี้ จู่โจมหากันและแยกจากกันอย่างต่อเนื่อง

“เลี่ยนเทียนนน!”

“เลี่ยนเทียนนน!”

สองเสียงตะโกนออกมาพร้อมกันโดยบังเอิญ

ทันใดนั้น ลมปราณที่น่ากลัวของวิญญาณยุทธ์ทั้งสองตัวก็ปรากฏขึ้นในอากาศ พลังแห่งการทำลายล้างก่อตัวเป็นวังวนซ้อนทับกัน และพัวพันกันไม่มีใครยอมใคร

เจียงหลียืนอยู่ในอำนาจนี้ ข้อศอกกระทุ้งกับเจียงหลีอีกคน วิญญาณยุทธ์ของพวกนางสูบฉีดพลังวิญญาณของพวกนางไปด้วยความเร็วเท่ากัน และพลังวิญญาณที่มองไม่เห็นก็ถูกห่อหุ้มรอบตัวพวกนางไว้ เป็นจุดเริ่มต้นของการแข่งขันในรอบสุดท้าย

หลังจากการหลอมรวมของเลี่ยเทียนซื่อ พลังวิญญาณของเจียงหลีมีลมปราณของการทำลายล้างและความโกรธ เมื่อเผชิญหน้ากับตัวเอง นางรับรู้ถึงความรู้สึกที่ลึกซึ้งที่สุด

พลังแบบนี้ มีทั้งข้อดีและข้อเสีย

ตัวอย่างเช่น การปะทุที่รุนแรง แต่ก็ไม่ยั่งยืน เลี่ยเทียนซื่อในฐานะที่เป็นวิญญาณยุทธ์ประเภทการต่อสู้ ในการต่อสู้นี้มันได้ใช้พลังวิญญาณจำนวนมาก

ถ้าไม่ใช่เพราะการดูดซึมของนางสูงกว่าคนทั่วไป กลัวว่านางจะถูกดูดจนแห้งไปนานแล้ว

ตูมตาม!

เสียงดังสนั่นดังขึ้นสองครั้งในสนามฝึกซ้อมที่ว่างเปล่า

ร่างทั้งสองของเลี่ยเทียนซื่อแตกสลายหายไปในเวลาเดียวกัน และพลังวิญญาณที่บ้าคลั่งก็สลายไปโดยมองไม่เห็นร่องรอยใดๆ เลือดไหลออกมาจากมุมปากของเจียงหลี และนางก็ถอยหลังไปสองก้าว

แต่อีกคนของนาง ทั่วร่างกายได้ระเบิดและหายไป

ชนะแล้ว! ความประหลาดใจได้พุ่งเข้าสู่ดวงตาของเจียงหลี การเอาชนะตัวเอง ไม่ใช่การมีความสุขที่สุด แต่สิ่งที่มีความสุขที่สุดคือนางได้รับรางวัลจากเสี่ยวหมีเจี้ยจื่อ

‘ยินดีด้วย ได้รับรางวัลแรก’

ในท้องฟ้าสีเทา ตัวอักษรสีทองก็ปรากฏขึ้น

เจียงหลีตั้งหน้าตั้งตารอ และพูดในใจว่า เสี่ยวหมีเจี้ยจื่อวิเศษขนาดนี้ รางวัลที่ให้ไม่ควรตระหนี่ถึงจะถูกต้อง

‘รางวัลคือ...ประลองอีกครั้ง’

อะไรนะ!

เลือดตีตื้นขึ้นมาในลำคอของเจียงหลีทันที ดวงตาของนางเบิกกว้าง ยังไม่ทันที่นางจะตอบสนองต่อสิ่งที่เกิดขึ้น ‘เจียงหลี’ ที่หายตัวไปก็ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งและพุ่งเข้าหานางเป็นที่เรียบร้อย...