อินทรีหิมะเจ้าดินแดน: Chapter0058 ตอนที่ 58

ตอนที่ 3 ภายในหอสุราคมมีดโลหิต

ยามราตรี ภายในจวนอันโอ่อ่าแห่งหนึ่งซึ่งกินพื้นที่กว่าหนึ่งลี้

ทหารคุ้มกันที่ดูยโสโอหังจำนวนมากกำลังเดินลาดตระเวนอยู่รอบจวน แม้แต่ภายในจวนเองก็มีทหารคุ้มกันกองแล้วกองเล่า การคุ้มกันนั้นแน่นหนายิ่ง! เนื่องจาก ‘ชุยจินเผิง’เจ้าของจวนแห่งนี้คือหัวโจกแห่งโลกใต้ดินของทั้งตัวเมืองชิงเหอ เรื่องราวสกปรกดำมืดต่างๆ ล้วนมีเขาควบคุม อีกทั้งเขายังเป็นสุนัขที่ภักดีของตระกูลซืออีกด้วย!

ผู้คนมากมายคิดอยากจะได้ตำแหน่งของเขา อยากจะเป็นหัวโจกแห่งโลกใต้ดิน ดังนั้นเรื่องการล้างสังหารประจัญบานนั้นจึงเกิดขึ้นเป็นปกติ

“ฟืด”

“ฟืด”

เสียงลมหายใจของบรรดาบ่าวรับใช้ในจวนล้วนแผ่วต่ำยิ่ง พวกเขาต่างพยายามสะกดกลั้นเอาไว้ เมื่อทนไม่ไหวแล้วจริงๆ จึงค่อยหายใจอย่างช้าๆ เฮือกหนึ่ง แผ่นหลังของใครหลายคนล้วนชุ่มเหงื่อ

เพราะว่าคืนนี้ เจ้านายของพวกเขาได้ฆ่าบ่าวรับใช้ใต้บัญชาไปถึงสิบสองคนแล้ว!

“สมควรตาย”

“สมควรตาย สมควรตาย สมควรตาย” ภายในตำหนักใหญ่อันโอ่อ่า ชุยจินเผิงผู้สวมอาภรณ์สีทองกำลังเดินกลับไปกลับมา นัยน์ตามีเพลิงโทสะอันไร้ที่สิ้นสุด

คนอื่นๆ ทั้งตำหนักใหญ่ล้วนถอยออกไปรอรับคำสั่งอยู่ด้านนอกตำหนัก

“หู่เอ๋อร์ หู่เอ๋อร์เอ๋ย” หัวใจของชุยจินเผิงกำลังสั่นไหว

เขานั้นโหดเหี้ยม เขานั้นบ้าดีเดือด

เขาเกิดภายในคูหาของคนยากจนข้นแค้น ท่านแม่ของเขาเป็นคณิกานางหนึ่ง เขาไม่มีบิดา! ท่านแม่ของเขาไม่เคยสนใจไยดีความเป็นความตายของเขาเลย ตั้งแต่เด็กเขาใช้ชีวิตราวกับสุนัขข้างถนนตัวหนึ่ง แล้วไต่ขึ้นมาทีละก้าวๆ เขาเหยียบซากศพและกองโลหิตของคนไม่รู้เท่าไหร่เพื่อไต่ขึ้นมา ในโลกอันมืดมิดแห่งนี้ เขาได้ก้าวขึ้นมาถึงตำแหน่งอันสูงยิ่งทั้งยังได้รับการชื่นชมจาก ‘ซือเหลียงหง’ซึ่งเป็นราชันย์ผู้ไร้มงกุฎแห่งเมืองชิงเหออีกด้วย

ระหว่างที่ได้ท่องไปทั่วความมืดมิดมานานปี เรียกได้ว่าเขาไม่มีความชั่วใดที่ไม่ทำ! ทว่าสิ่งที่เขารักทะนุถนอมมากที่สุดก็ยังคงเป็นบุตรชายคนเดียวของเขา เขาตระเตรียมทุกสิ่งอย่างเพื่อบุตรชาย อยากจะได้สาวงามหรือ เขาซึ่งเป็นบิดาผู้นี้ก็เตรียมการออกไปจับตัวหญิงสาวมาให้บุตรชายชายด้วยตนเอง อาจเป็นเพราะรักใคร่มากเกินไป หรือบางทีอาจเป็นเพราะไม่ถนัดอบรมสั่งสอนบุตรชาย บุตรชายจึงโอหังมากขึ้นเรื่อยๆ

เขาเองก็เริ่มปกป้องไม่ไหวบ้างแล้ว ดังนั้นจึงส่งตัวเขาไปอยู่ในกองทัพให้ถูกขัดเกลาเสียหน่อย! คิดไม่ถึงว่า...

ตายแล้วอย่างนั้นหรือ

“หู่เอ๋อร์ หู่เอ๋อร์ของข้า เจ้าตายไปแล้ว ข้าจะมีชีวิตอยู่ต่อไปอย่างไร...” ชุยจินเผิงน้ำตานองหน้า ในยามนี้ ทรราชใต้ดินผู้บ้าดีเดือดคนนี้กลับเจ็บปวดใจหาใดเปรียบ

“ข้าจะให้พวกมันตาย”

“ข้าจะฝังพวกมันไปพร้อมกับเจ้า ตระกูลตงป๋อแห่งแดนอินทรีหิมะนั่น! ตงป๋อชิงสือที่สมควรตายผู้นั้น ยังมีตงป๋อเสวี่ยอิงพี่ชายมัน และคนทุกผู้ทั่วทั้งปราการเมือง ข้าจะฝังพวกมันไปพร้อมกับเจ้า!” นัยน์ตาของชุยจินเผิงมีแววบ้าคลั่งอย่างไร้ที่สิ้นสุด “ข้าจะฝังพวกมันไปพร้อมกับเจ้า!”

“พี่ใหญ่”

คนผู้หนึ่งถลาเข้ามาจากด้านนอก ซึ่งก็คือบุรุษครึ่งสัตว์ผู้มีขนเต็มหน้าและลำตัว นัยน์ตาเปล่งแสงสีเขียว ดูจากลักษณะแล้วเห็นได้ชัดว่าเป็นเผ่ามนุษย์หมาป่า คนผู้นี้เป็นบุคคลลำดับสองในกลุ่มอิทธิพลของพวกเขา ทั้งยังเป็นอัศวินจันทร์เงินที่แข็งแกร่งผู้หนึ่ง

พี่ใหญ่ของพวกเขาถูกศัตรูเรียกขานว่า ‘หมาบ้า’ ส่วนเขาถูกเรียกว่า ‘หมาป่า’

“ขอเพียงท่าน พี่ใหญ่พูดคำเดียว พวกเราก็จะไปฆ่ามัน” มนุษย์หมาป่าผู้นี้คำรามเสียงต่ำอย่างโหดเหี้ยม

“ถ้าพวกเราจะไปฆ่ามันแล้วมีโอกาสสำเร็จหรือ ไม่มี!” สีหน้าของชุยจินเผิงเหี้ยมเกรียม “ไม่ได้ยินข่าวหรือ หู่เอ๋อร์และจ้าวเหล่าอู่ล้วนสิ้นชีวิตด้วยสาส์นเวทมนตร์เพียงอันเดียวทั้งสิ้น! เวทมนตร์ที่แม้แต่อัศวินดาวตกก็ยังรับมือไม่อยู่ สิ้นชีวิตในพริบตา นั่นต้องเป็นเวทมนตร์ขั้นห้าแน่นอน ตงป๋อเสวี่ยอิงผู้นั้นยิ่งควรจะเป็นอัศวินจันทร์เงิน มันอยู่ภายในปราการเมืองของมัน ทั้งกลุ่มของเรามีชั้นจันทร์เงินเพียงสามคน มีโอกาสทำลายมันสำเร็จหรือ นั่นเป็นถึงรังเดิมของพวกมันเชียวนะ!”

“เช่นนั้นควรทำอย่างไรเล่า” มนุษย์หมาป่าถามอย่างร้อนใจ

“ตั้งรางวัล!” สีหน้าของชุยจินเผิงเย็นเยียบดุจน้ำแข็ง “หอสุราคมมีดโลหิต!”

“หอสุราคมมีดโลหิตรึ”มนุษย์หมาป่าสะดุ้ง

หอสุราคมมีดโลหิตเป็นขุมอำนาจอันเก่าแก่ยาวนานหาใดเปรียบ การดำรงอยู่ของมันแทบจะมีมานานเท่าๆ กับความเป็นมาของโลกนี้

การออกภารกิจและตั้งรางวัลที่นั่น หอสุราคมมีดโลหิตเป็นผู้กำหนดเงินรางวัล! อีกทั้งหอสุราคมมีดโลหิตยังเก็บไว้เองถึงแปดส่วน ที่เหลืออีกสองส่วนจึงจะเป็นเงินรางวัลที่แท้จริงของมือสังหาร ดังนั้นโดยปกติแล้วราคาจึงสูงเกินจริงมาก

“เช่นนั้นแล้วราคาต้องสูงยิ่งกว่าสูงแน่” มนุษย์หมาป่าพูดอย่างอดไม่ได้

“ข้าอยากให้พวกมันตาย ให้ทั้งตระกูลตงป๋อตายให้หมด! ขอเพียงพวกมันตายแล้ว ต้องจ่ายเท่าไหร่ข้าก็ไม่เสียดายทั้งนั้น” ชุยจินเผิงขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน “น้องรองส่งข่าวคราวนี้ผ่านกองทัพอาณาจักรมา ข้าจำเป็นต้องเร่งมือหน่อย หากตงป๋อเสวี่ยอิงนั่นสืบพบว่าเป็นบุตรชายข้า ไม่แน่ว่ามันอาจจะชิงลงมือก่อนเพื่อให้ได้เปรียบก็เป็นได้”

“อืม” มนุษย์หมาป่าพยักหน้า

พวกมันคร่ำหวอดอยู่ในโลกใต้ดิน เข้าใจหลักที่เรียกว่าชิงลงมือก่อนเพื่อให้ได้เปรียบดียิ่ง

“ถ่ายทอดคำสั่ง การตายของบุตรชายข้าห้ามเผยแพร่ออกไปเด็ดขาด พวกลูกน้องใต้บังคับบัญชาที่รู้ข่าวพวกนั้น จงกักตัวเอาไว้ให้หมด” ชุยจินเผิงพูดด้วยน้ำเสียงเยียบเย็น “รอให้ทั้งตระกูลตงป๋อตายหมดแล้วค่อยปล่อยตัวพวกเขา! ตอนนี้ข้าก็จะออกเดินทางไปยังหอสุราคมมีดโลหิตแล้ว!”

ในเมื่อจะลงมือแล้ว ก็ต้องมิให้ฝ่ายตรงข้ามมีแรงตอบโต้แม้แต่นิดเดียว!

……

ยามราตรี ณ หอสุราคมมีดโลหิต

ที่แห่งนี้คือหอสุราที่คึกคักยิ่งแห่งหนึ่ง นักผจญภัยมากมายและผู้ที่คมดาบอาบโลหิตจำนวนหนึ่งล้วนมากลบเกลื่อนร่องรอยที่นี่ ต่อให้เป็นพวกคหบดีชนชั้นสูงก็ไม่กล้ามาวางอำนาจที่นี่ เพราะว่าคนที่นี่นั้นล้วนสมองผูกอยู่กับสายรัดเอว ไหนเลยจะสนใจฐานะของเจ้า หากสังหารแล้ว เกรงว่าคนเหล่านี้ก็คงรีบหนีไปทันที มือสังหารมากมายล้วนเป็นพวกพเนจรตามที่ต่างๆ สังหารแล้วก็คงสืบหาตัวตนได้ยาก

“ชั้นบน”

หอสุรามีประตูข้างบานหนึ่ง มีเพียงมาออกหรือรับภารกิจเท่านั้นจึงจะสามารถขึ้นไปได้

ชุยจินเผิงเผยคำสั่งคมมีดโลหิตที่ห่อหุ้มอยู่ภายใต้อาภรณ์สีดำ ต้องรู้ว่ามิใช่ว่าใครก็มีคุณสมบัติออกหรือรับภารกิจได้!  ต้องใช้คำสั่งคมมีดโลหิต หรือพวกคำสั่งเหล็กดำและคำสั่งสำริดที่หอภูผามังกรออกให้ นี่เป็นสิ่งที่จะสามารถรับรองสถานะพลังที่แท้จริงได้

บนชั้นสองของหอสุรา

เงียบสงบยิ่ง แม้จะมีคนอยู่บ้างเล็กน้อย แต่ทุกคนล้วนซ่อนเร้นตัวตนหรือสวมหน้ากากเอาไว้　 เห็นได้ชัดว่าผู้ที่เป็นมือสังหารแล้วยอมเปิดเผยตัวตนมีน้อยยิ่งกว่าน้อย ผู้ที่กล้าโอ้อวดเช่น ‘เซี่ยงผางอวิ๋น’ผู้แกร่งกล้าอันดับหนึ่งของทั้งเมืองชิงเหอนั้นมีน้อยนัก อย่างไรเสียเซี่ยงผางอวิ๋นก็มีพลังแข็งแกร่งเกินไป หากเขายอมตั้งตระกูลขึ้นมา เกรงว่าสถานะของ‘ตระกูลซือ’ในทั้งเมืองชิงเหอคงต้องสั่นคลอน

“ข้าต้องการตั้งรางวัล” ชุยจินเผิงเข้ามานั่งในห้องหนึ่ง ตรงข้ามเขามีสตรีในอาภรณ์สีม่วงนางหนึ่งนั่งอยู่

“เชิญพูดมาเถิด” สตรีในอาภรณ์สีม่วงเอ่ยยิ้มๆ

“ข้าอยากจะสังหารตระกูลตงป๋อแห่งแดนอินทรีหิมะเมืองอี๋สุ่ย ข้าอยากให้คนทั้งปราการเมืองศิลาหิมะของตระกูลตงป๋อตายจนสิ้น! โดยเฉพาะสองพี่น้องตงป๋อชิงสือและตงป๋อเสวี่ยอิงต้องตายให้ได้” เสียงของชุยจินเผิงแฝงแววร้ายกาจ

“ได้ โปรดรอสักครู่ ทางเราต้องคำนวณเงินรางวัลเสียหน่อย” สตรีในอาภรณ์สีม่วงกล่าว

ฆ่าคนหรือ

ต่อให้สังหารชีวิตเหนือธรรมดา หอสุราคมมีดโลหิตก็รับเช่นกัน

ขอเพียงเจ้ามีปัญญาจ่ายเงินให้ก็พอ!

“ฮึๆ” ชุยจินเผิงอดทนรอ นัยน์ตาของเขามีรังสีเข่นฆ่าวาบขึ้นมา เขาแทบจะทนไม่ไหว อยากจะกำจัดทั้งตระกูลตงป๋อเพื่อล้างแค้นให้บุตรชายตนโดยเร็วที่สุดแล้วจริงๆ

ในยามนี้สตรีในอาภรณ์สีม่วงมองลูกผลึกในมือปราดหนึ่ง บนลูกผลึกมีอักษรจำนวนหนึ่งลอยอยู่

สตรีในอาภรณ์สีม่วงพยักหน้าเบาๆ จากนั้นก็เอ่ยขึ้นว่า “จะกำจัดตระกูลตงป๋อแห่งเมืองอี๋สุ่ยทิ้ง ต้องการสามล้านตำลึงทอง!”

“สามล้านหรือ!!!” ชุยจินเผิงลุกพรวดขึ้นมา “เหตุใดจึงสูงถึงเพียงนี้ นี่ นี่ นี่มันบ้าไปแล้ว ตงป๋อเสวี่ยอิงนั่นเป็นเพียงอัศวินจันทร์เงิน จะกำจัดตระกูลเช่นนี้ต้องใช้สามล้านตำลึงทองเชียวหรือ ต่อให้พวกเจ้าหอสุราคมมีดโลหิตเก็บไว้แปดส่วน เหลือสองส่วนก็เป็นเงินถึงหกแสนตำลึงทอง จะกำจัดตระกูลพวกมันทิ้งต้องการเงินมากมายเพียงนี้เชียวหรือ มือสังหารอะไรต้องการราคาเช่นนี้”

ราคาที่หอสุราคมมีดโลหิตกำหนดนั้นเคร่งครัดอย่างยิ่ง

แม้รายงานของหอภูผามังกรเกี่ยวกับตงป๋อเสวี่ยอิงจะเป็นความลับยิ่งยวด ทว่ารายงานแต่ละเรื่องที่หอสุราคมมีดโลหิตสืบเสาะรวบรวมมาได้เกี่ยวกับตงป๋อเสวี่ยอิงก็คืออายุสิบห้าปีก็ฆ่าราชันย์หมาป่าจันทร์เงินและเสือดาวเงาเงินได้! แม้การฆ่าเสือดาวเงาเงินจะเป็นความลับ อีกทั้งก็ค่อยๆ ทยอยขายออกไปอย่างลับๆ เช่นกัน แต่ขุมอำนาจเช่นหอสุราคมมีดโลหิตและหอภูผามังกรนี้ก็ยังสามารถสืบจนพบได้ หอสุราคมมีดโลหิตเชื่อว่า เป็นไปได้อย่างยิ่งว่าตงป๋อเสวี่ยอิงเป็นอัศวินจันทร์เงินตั้งแต่อายุได้สิบห้าปีแล้ว!

อีกทั้งหลายวันก่อนยังใช้เงินไปกว่าห้าแสนตำลึงทอง! กล้าใช้จ่ายสุรุ่ยสุร่ายเพียงนี้ หากมิมีหลายล้านตำลึงทองจะกล้าได้อย่างไร

หอสุราคมมีดโลหิตเชื่อว่า...มีความเป็นไปได้สามส่วนที่ตงป๋อเสวี่ยอิงจะเป็นชั้นสมญาแล้ว!

ดังนั้นจึงกำหนดราคาเช่นนี้ออกมา หากมั่นใจเต็มร้อย ราคาอาจต้องเพิ่มอีกเป็นเท่าตัว!

“นี่ นี่...” ชุยจินเผิงไม่อยากจะเชื่อ ราคานี้สูงเกินไปแล้ว เกรงว่าทรัพย์สินของตระกูลผู้แกร่งกล้าชั้นสมญาโดยทั่วไปก็คงราวสองสามล้านตำลึงทอง! หรือกล่าวได้ว่าผู้แกร่งกล้าชั้นสมญาโดยทั่วไปขายบ้านขายช่องก็ล้วนจ่ายไม่ไหว แม้เขา ชุยจินเผิงจะเป็นผู้นำแห่งโลกใต้ดิน แต่เหนือเขายังมีตระกูลซือ เขาเก็บเงินมาหลายปี ก็มีเพียงหนึ่งล้านตำลึงทองอย่างพอถูไถ

“ราคาของหอสุราคมมีดโลหิตเรามิอาจต่อรองได้ หากจ่ายไม่ไหวก็เชิญออกไป” สตรีในอาภรณ์สีม่วงพูดเสียงแผ่ว

……………………………………………………….