Miracle of God เทพนักรบผู้พิทักษ์: Chapter 017 ตอนที่ 17

บทที่ 17 บอสหมายเลขสอง

ทุกคนเดินหน้าต่อ หลังจากฆ่าบอสไปห้าระลอก พวกเขาก็มาถึงหน้าบอสตัวที่สอง

คนของหลุมใต้ดินผิวสีเขียว ตัวสูงสามเท่าตัวคน กำลังนั่งสัปหงกอยู่ด้านหน้าประตูเหล็กบานหนึ่ง กอดหอกแหลมคมไว้ในอก รอบด้านเงียบสงัด ไม่มีลูกสมุนตัวอื่น

[บาร์บาร์บาร์เอาแต่นอน] (บอสระดับเหล็กสีดำ)

เลเวล: 13

ค่าพลังชีวิต: 39000

“จะตียังไง?” สายตาของทุกคนมองไปบนร่างของจางหยาง เขากลายเป็นจิตวิญญาณของปาร์ตี้นี้โดยไม่ได้ตั้งใจ

จางหยางหวนระลึกสักครู่ จากนั้นพูดว่า “บอสตัวนี้ก็มีสองสกิล สกิลแรกคือ ‘สาปแช่งด้วยน้ำและไฟ’ มันจะสุ่มเป้าหมายระยะประชิดแล้วสาปแช่งด้วยน้ำ โดยเป้าหมายจะเป็นคนที่ไม่ได้มีค่าความเกลียดชังลำดับที่ 1 จากนั้นจะสุ่มเป้าหมายระยะไกล สาปแช่งด้วยไฟ สองคนที่โดนสาปแช่งเลือดจะลดลงตลอดเวลา แต่ว่าถ้าสองคนนั้นเคลื่อนที่มาอยู่ด้วยกันจะสามารถถอนคำสาปได้

“ถ้างั้นพวกเราโจมตีระยะประชิดกันหมดเลยได้รึเปล่า? แบบนี้จะได้ไม่ต้องวิ่งย้ายตำแหน่ง” ไป่ฟาอีจงเสนอความคิด

จางหยางหัวเราะแล้วพูด “โจมตีระยะประชิดกันหมด บอสก็จะโยนแต่คำสาปไฟ ทั้งสองคนก็เลือดไหลไม่หยุด ถอนคำสาปไม่ได้”

“อ๋อ!” ทุกคนพยักหน้า

จางหยางเริ่มแบ่งหน้าที่ให้ทุกคน “เดี๋ยวพอเริ่มสู้แล้ว พวกโจมตีระยะไกลยืนด้วยกัน จำไว้ให้ดีนะว่าต้องอยู่ห่างจากบอสอย่างน้อยสิบเมตร ประมาณเส้นนี้ แล้วเดี๋ยวฉันจะคอยล่อขยับตำแหน่งบอสเอง พวกระยะไกลห้ามเลยเส้นนี้ไป ไม่งั้นจะถูกบอสนับเป็นระยะประชิด ส่วนพวกโจมตีระยะประชิดให้ตีจากด้านซ้ายของบอสหมดทุกคน ใครโดนคำสาป คนนั้นก็วิ่งไปตรงกลาง ตอบสนองให้เร็วหน่อย ไม่งั้นตัวฮีลจะงานหนัก! ถอนคำสาปแล้ว รีบกลับตำแหน่งเดิมทันที”

“เข้าใจแล้ว”

จางหยางพูดต่อ “สกิลที่สองของบอส ทุกครั้งที่ค่าพลังชีวิตของมันลดลง 25% จะเรียกหุ่นเชิดออกมาช่วยต่อสู้ เลือดของหุ่นเชิดไม่มาก โหมดปกติรู้สึกว่าจะประมาณ 3000 แต่ว่าพวกมันทำดาเมจสูงมาก! ดังนั้นพอหุ่นเชิดออกมาปุ๊บ ให้ช่วยกันรุมให้ตายทันที ไม่ต้องกังวลเรื่องความเกลียดชัง ฉันจะดึงไว้แต่แรกเลย”

ทุกคนเบนสายตามองไปที่ซยงเหมาไจ้หรานเซา เดิมทีควรจะให้แทงค์ตัวหนึ่งดึงบอส แทงค์อีกตัวดึงลูกสมุน แบ่งงานกันทำกำลังดี แต่ว่าซยงเหมาไจ้หรานเซาพึ่งพาไม่ได้ จะให้เขาดึงลูกสมุน ลูกสมุนก็คงบินกันว่อนเต็มท้องฟ้าแน่นอน!

ซยงเหมาไจ้หรานเซาถูกทุกคนมองจนเปลี่ยนจากอายกลายเป็นโกรธ ตะคอกออกมา “มองหาอะไร!”

“ระวังนะ ถึงหุ่นเชิดจะออกมา บอสก็ยังสาปแช่งน้ำไฟอยู่ ดังนั้นจำไว้ว่าต้องวิ่งไปถอนคำสาป!” จางหยางรีบเตือนซ้ำอีกรอบ

“รับทราบ!” ทุกคนพากันพยักหน้าอีกรอบ

“เอาล่ะ เริ่มโจมตี” จางหยางยกดาบรบขึ้นมา จากนั้นก็ ‘จู่โจม’ พุ่งเข้าไปด้านหน้าบอสทันที

‘-78!’ โจมตีทั่วไป

‘-135!” กวาดตามแนวนอน

บาร์บาร์บาร์ตื่นขึ้นมาอย่างรวดเร็ว กรีดร้องเสียงแหลมออกมา พลันคว้าหอกแทงเข้าใส่จางหยาง

‘ป้องกัน!’

‘-34!’ ป้องกันแล้วโจมตีกลับ

‘-99!’ โจมตีด้วยโล่

‘-55!’ โจมตีทั่วไป

“รีบโจมตี!” จางหยางพูดในช่องแชทปาร์ตี้

ทุกคนรีบพุ่งไปยังจุดหมาย ระยะประชิดอยู่ด้วยกัน ระยะไกลก็ยืนรวมกัน

บาร์บาร์บาร์ปล่อยสกิล ‘สาปแช่งด้วยน้ำและไฟ’ ในเวลาอันรวดเร็ว

‘ติ๊ง! ผู้เล่น ‘เสวี่ยจงซา’ ได้รับผลกระทบจาก ‘สาปแช่งด้วยน้ำ’, ค่าพลังชีวิตลดลง 70 แต้มทุกวินาที, จะลดลงต่อเนื่องจนกระทั่งผู้เล่นตาย!’

‘ติ๊ง! ผู้เล่น ‘ไป่ฟาอีจง’ ได้รับผลกระทบจาก ‘สาปแช่งด้วยน้ำไฟ’, ค่าพลังชีวิตลดลง 70 แต้มทุกวินาที, จะลดลงต่อเนื่องจนกระทั่งผู้เล่นตาย!’

ไม่ต้องรอให้จางหยางเตือน สองคนนี้ก็วิ่งออกจากกลุ่ม วิ่งมุ่งหน้าเข้าหากัน เพียงแป๊บเดียวก็มายืนอยู่ด้วยกัน จากนั้นก็รีบแยกย้ายกลับไปยังตำแหน่งเดิม เริ่มโจมตีบอสต่อ ตัวฮีลสองคนก็เพิ่มเลือดให้พวกเขาจนค่าพลังชีวิตกลับมาเต็มเหมือนเดิม

“ดีมาก แบบนี้แหละ” จางหยางชมเชยประโยคหนึ่งเป็นการให้กำลังใจ

อีกประมาณสิบห้าวินาทีให้หลัง บาร์บาร์บาร์ปล่อยสกิล ‘สาปแช่งด้วยน้ำและไฟ’ อีกครั้ง ครั้งนี้เป้าหมายคือฮวาคู่ฉ่าและเซินไห่เตอโยวอวี้

เซินไห่เตอโยวอวี้รีบวิ่งไปตรงกลางทันที แต่ว่าฮวาคู่ฉ่ากลับยังคงพยายามตุ๋ยบอสต่อไป

“ฮวาคู่ฉ่า รีบวิ่งไปตรงกลาง!” จางหยางขมวดคิ้วพูด

“วิ่งเร็วๆ หน่อย แม่นมอัศวิน ฉันจะโจมตี” ฮวาคู่ฉ่าพูดแบบไม่แคร์

“ไอ้โง่!” เซินไห่เตอโยวอวี้วิ่งไปข้างฮวาคู่ฉ่าอย่างรวดเร็ว เมื่อสองคนอยู่ใกล้กัน คำสาปน้ำและไฟก็สลายไป แต่เนื่องจากฮวาคู่ฉ่าไม่ให้ความร่วมมือ ทำให้ต้องใช้เวลามากกว่าเดิม เลือดของทั้งคู่จึงลดไปถึง 200 กว่า นี่คือค่าพลังชีวิตสองในสามของพวกเขาแล้ว

เซินไห่เตอโยวอวี้วิ่งกลับไปที่เดิมของตัวเองอีกครั้ง ใช้สกิล ‘แสงศักดิ์สิทธิ์’ ฮีลตัวเองไปสามครั้งติด จึงเติมค่าพลังชีวิตที่เสียไปให้กลับมาเต็มได้ หน้าตาไม่พอใจสุดขีด

ปริมาณเลือดของบาร์บาร์บาร์ลดลงเหลือ 75% อย่างรวดเร็ว

“ผู้บุกรุกสมควรตาย พวกเจ้าจะต้องตายทั้งหมด!” บาร์บาร์บาร์ยกหอกขึ้นมา เริ่มท่องมนต์ “ปีศาจร้ายจากนรกอเวจี จงนำพาความชั่วร้ายมาสู่โลกมนุษย์”

‘ติ๊ง! บาร์บาร์บาร์เรียกหุ่นเชิดปีศาจธาเซียร์!’

วงแหวนพลังเวทรูปดาวหกแฉกพลันปรากฏขึ้นใต้ฝ่าเท้าของบาร์บาร์บาร์ ท่ามกลางแสงสลัววูบวาบ ปีศาจสูงราวครึ่งตัวคนตัวหนึ่งพลันปรากฏขึ้นข้างกายของมัน กายสีแดงเข้ม ก้นมีหางยาว ฟันยื่นแหลมคม ดวงตาสีเขียวเข้ม

[ธาเซียร์, หุ่นเชิดปีศาจของบาร์บาร์บาร์] (ชั้นสูง)

เลเวล: 13

ค่าพลังชีวิต: 3000

นี่คือปีศาจน้อย หรือเรียกอีกอย่างว่า ‘ผีน้อย’ เป็นปีศาจชั้นต่ำที่สุด

“ธาร์เซียต้องการเครื่องบูชา!” ปีศาจตัวนั้นแผดเสียงแหลมออกมา สายตาจับจ้องไปที่เอ้าซื่อไหน่ป้า แล้วกระโจนเข้าโจมตีในฉับพลัน

‘จู่โจม!’

จางหยางสาวเท้าไปข้างหน้าก้าวโต รุดไปยังข้างกายธาร์เซีย ดาบรบเงื้อขึ้นแล้วฟันลงไปที่ร่างของปีศาจน้อย

‘-62!’ โจมตีทั่วไป

‘-142!’ กวาดตามแนวนอน

“เปลี่ยนไปโจมตีลูกสมุน รีบๆ เก็บมัน”

ธาร์เซียตื่นขึ้นมาจากอาการมึนงง กระโดดเข้าโจมตีจางหยางทันที

‘ป้องกัน!’

‘-39!’ ป้องกันแล้วโจมตีกลับ

‘-98!’ โจมตีด้วยโล่

จางหยางล่อให้ธาเซียร์ถอยหลังไปทางบาร์บาร์บาร์ รอจนกระทั่งมอนสเตอร์สองตัวถอยไปอยู่รวมกัน เขาพลันก้มตัวลงหลบการโจมตีของมอนสเตอร์สองตัวนั้น ขณะเดียวกันก็รีบกลับไปยังตำแหน่งเดิมของตน

ปริมาณเลือดของธาเซียร์ต่ำมาก ถูกทุกคนรุมกระหน่ำก็ล้มตายไปอย่างรวดเร็ว จากนั้นทุกคนก็หันกลับไประดมยิงใส่บาร์บาร์บาร์ไม่ยั้ง

เพียงไม่นาน เลือดของบาร์บาร์บาร์ก็ลดลงเหลือ 50%

“ผู้บุกรุก พวกเจ้าทำให้บาร์บาร์บาร์เจ็บ บาร์บาร์บาร์โกรธแล้ว!” บาร์บาร์บาร์ยกหอกขึ้นสูงอีกครั้ง แล้วท่องมนต์ออกมา “ปีศาจร้ายจากนรกอเวจี จงนำพาความชั่วร้ายมาสู่โลกมนุษย์”

‘ติ๊ง! บาร์บาร์บาร์เรียกหุ่นเชิดปีศาจคูโตรเน่!’

วงแหวนพลังเวทรูปดาวหกแฉกเปล่งแสงวูบวาบขึ้นอีกครั้ง ข้างกายบาร์บาร์บาร์พลันมีปีศาจที่รูปร่างอ้วนสีฟ้าเข้มปรากฏขึ้น มันไม่มีเท้า หมอกปีศาจสีดำราวอีกาลอยอยู่เหนือพื้นดิน ด้านหน้าและด้านหลังมีใบหน้าอยู่ทั้งสองด้าน ทว่ามีเพียงดวงตา ไม่มีเครื่องหน้าอื่นอีก

[คูโตรเน่, หุ่นเชิดปีศาจของบาร์บาร์บาร์] (ชั้นสูง)

เลเวล: 13

ค่าพลังชีวิต: 3000

นี่คือวอยด์วอล์คเกอร์[footnoteRef:1]เนื่องจากมีกายสีฟ้า รูปร่างอ้วน จึงถูกผู้เล่นเรียกกันว่า ‘เจ้าอ้วนฟ้า’ มันมีระดับสูงกว่าปีศาจน้อยเมื่อครู่หนึ่งขั้น แต่ว่า ณ ที่นี้ ค่าการโจมตีและค่าพลังชีวิตของมอนสเตอร์สองตัวนี้เหมือนกัน เพียงแต่มีรูปลักษณ์แตกต่างกันเท่านั้น [1: วอยด์วอล์คเกอร์ (Voidwalker) สิ่งมีชีวิตใน ‘The Void’ เป็นดินแดนแห่งความมืด ก่อนที่จักรวาลจะก่อกำเนิด มี ‘The Light’ เป็นพลังงานสว่าง รวมตัวกันขับเคลื่อนความสุข และความหวัง แต่ว่ามีพลังงานบางส่วนได้แยกตัวออกจาก The Light ไปรวมกลุ่มกันในที่ไร้แสงสว่าง และสร้างขุมพลังใหม่ขึ้นมา โดยเรียกตนเองว่า The Void]

“อันบาร่าทูมาคูตอน!” คูโตรเน่เปล่งเสียงทุ้มต่ำแปลกประหลาดออกมา ร่างกายที่ลอยล่องอยู่พลันเคลื่อนไหวเข้าหาเสวี่ยจงซาน

“ยั่วยุ!”

จางหยางรีบมารับมือ ฟันลงไปหนึ่งดาบ ตัวเลขค่าเมจ ‘-59!’ ลอยขึ้นมาเหนือศีรษะของคูโตรเน่

‘ป้องกัน!’

‘-39!’ ป้องกันแล้วโจมตีกลับ

‘-98!’ โจมตีด้วยโล่

‘ติ๊ง! ผู้เล่น ‘ซยงเหมาไจ้หรานเซา’ ได้รับผลกระทบจาก ‘สาปแช่งด้วยน้ำ’, ค่าพลังชีวิตลดลง 70 แต้มทุกวินาที, จะลดลงต่อเนื่องจนกระทั่งผู้เล่นตาย!’

‘ติ๊ง! ผู้เล่น ‘เอ้าซื่อฝ่าเสิน’ ได้รับผลกระทบจาก ‘สาปแช่งด้วยไฟ’, ค่าพลังชีวิตลดลง 70 แต้มทุกวินาที, จะลดลงต่อเนื่องจนกระทั่งผู้เล่นตาย!’

ในตอนนี้บาร์บาร์บาร์ก็มาร่วมวงเพิ่มความวุ่นวายให้มากขึ้น ปล่อยสกิล ‘สาปแช่งด้วยน้ำไฟ’ ออกมา

“รีบวิ่งย้ายที่ด่วนเลย!” จางหยางคิ้วขมวดเอ่ยเตือนออกมา

ซยงเหมาไจ้หรานเซาฟันบอสต่อ ทำเป็นไม่ได้ยิน

ส่วนเอ้าซื่อฝ่าเสินยิงธนูน้ำแข็งต่อไป ไม่ยอมขยับเคลื่อนที่

"เชี่ย! พวกนายสองคนรีบขยับสิ แม่มันเถอะ เลือดลดโคตรเร็ว เติมให้ไม่ไหวแล้ว” เซินไห่เตอโยวอวี้ร้องตะโกนออกมาด้วยความโกรธ

“ตูดหมา บิดากำลังโจมตีอยู่ เติมเลือดไม่ใช่งานตัวฮีลอย่างพวกนายรึไง? ไม่งั้นจะเอาพวกนายมาลงดันทำไม?” เอ้าซื่อฝ่าเสินพึมพำด้วยความไม่พอใจ

“โอเค ตกลง นายโจมตีไป บิดาไม่เติมแล้วโว้ย” เซินไห่เตอโยวอวี้หยุดการเคลื่อนไหว

สองคนนี้จึงหยุดเคลื่อนไหวอย่างไม่เต็มใจ มองหน้ากันเล็กน้อยแล้วรีบวิ่งเข้าหากัน

เพิ่งจะวิ่งไปได้ไม่กี่ก้าว เลือดของเอ้าซื่อฝ่าเสินก็เหลือติดก้นหลอดแล้ว เอ้าซื่อไหน่ป้ายังร่ายมนต์รักษาไม่ทันเสร็จ เอ้าซื่อฝ่าเสินก็ถูกคำสาปไฟเล่นงานตายไปก่อนแล้ว

‘ติ๊ง! ผู้เล่น ‘เอ้าซื่อฝ่าเสิน’ ตาย!’

“ไอ้อัศวินขยะ กู**!” เอ้าซื่อฝ่าเสินเปิดปากด่าออกมา “**เป็นตัวฮีลยังไงวะ ไม่เติมเลือดทำห่าไรอยู่?”

“แม่มันเถอะ ถ้ากูยังเติมเลือดให้สัตว์เดรัจฉานอย่างพวกมึง กูแม่งคงจะกลายเป็นขยะจริงๆ แล้ว” เซินไห่เตอโยวอวี้ด่ากลับ

ไม่มีคำสาปไฟ ซยงเหมาไจ้หรานเซาก็ถอนคำสาปไม่ได้ ยังดีที่เขามีเลือดเยอะ เลยยังถูไถอยู่มาจนถึงตอนนี้ เขาร้องตะโกนเสียงดัง “จะมัวพูดนั่นพูดนี่กันทำไม รีบๆ เติมเลือดให้ฉัน!”

เซินไห่เตอโยวอวี้ไม่ขยับ ประกาศตัวเป็นศัตรูกับพวกเอ้าซื่ออย่างชัดเจนแล้ว

เอ้าซื่อไหน่ป้าพยายามเติมเลือดให้ซยงเหมาไจ้หรานเซาตลอดเวลา แต่ว่าเขาคนเดียวจะเติมทันได้อย่างไร เลือดของซยงเหมาไจ้หรานเซาลดลงเร็วกว่าที่เขาฮีลให้ จึงยื้อมาได้อีกไม่กี่วินาทีเท่านั้น ในที่สุดก็ตาย

‘ติ๊ง! ผู้เล่น ‘ซยงเหมาไจ้หรานเซา’ ตาย!’

“อัศวินเย็ดหมาโง่เง่า กูจะเย็ดแม่งมึงหมดทั้งบ้านเลย!” ซยงเหมาไจ้หรานเซาก็เปิดปากด่าออกมาเช่นกัน

‘ติ๊ง! ผู้เล่น ‘เอ้าซื่อฝ่าเสิน’ ถูกถอดออกจากปาร์ตี้!’

‘ติ๊ง! ผู้เล่น ‘ซยงเหมาไจ้หรานเซา’ ถูกถอดออกจากปาร์ตี้!’

การแจ้งเตือนดังขึ้นมาสองครั้ง จางหยางยิ้มบางๆ พูดว่า “หนวกหูมาก กระทบต่อการตีบอส!”

ฮวาคู่ฉ่ากำลังคิดจะด่า กลับต้องบังคับให้ตัวเองทนไว้แล้วจึงพูดว่า “อืม ตีเสร็จค่อยเชิญกลับเข้ามา”

คูโตรเน่ก็ถูกกำจัดทิ้งไปอย่างรวดเร็ว จังหวะการต่อสู้กลับมาเป็นปกติ

ที่จริงแล้วการรับมือกับสกิล ‘สาปแช่งน้ำไฟ’ ไม่ได้ลำบาก อย่างไรนี่ก็แค่โหมดปกติ ขาดพวกคนเลวเอ้าซื่อไปสองคน ประสิทธิภาพของทุกคนกลับดีขึ้นกว่าเดิมไม่น้อย ทุกคนพอโดนคำสาปก็รีบวิ่งย้ายตำแหน่งทันที อดทนจนกระทั่งบาร์บาร์บาร์เรียกหุ่นเชิดครั้งที่สามจบลง บอสตัวนี้ก็ล้มลงตายใต้ฝ่าเท้าของทุกคนอย่างรวดเร็ว

‘ติ๊ง! ปาร์ตี้ของคุณได้ฆ่า ‘บาร์บาร์บาร์’, คุณได้รับค่าประสบการณ์ 4925 แต้ม (รางวัลปาร์ตี้ 50 แต้ม)!’

.....................................................................