Miracle of God เทพนักรบผู้พิทักษ์: Chapter 028 ตอนที่ 28

บทที่28 บอสลับ

เจ้าอ้วนหานเป็นพวกไม่ค่อยคิดอะไร อย่างเรื่องที่เซิร์ฟเวอร์แดงไปหมดแบบนี้ เขาก็แค่ตื่นเต้นเล็กน้อยแล้วก็ปล่อยผ่านไป เมื่อได้ยินจางหยางบอกว่าให้เปิดอุปกรณ์สวมใส่ เขาจึงรีบส่ายก้นดุ๊กดิ๊กพุ่งไปทันที ในใจคิดแต่ว่าต้องเปิดให้ได้เสื้อที่เป็นเกราะผ้า หวังว่าจะได้เห็นภาพน่าหลงใหลที่ชิงซือคนสวยใส่กระโปรงสั้นตัวนั้น

[หน้าไม้เกราะหนัก] (เกรดทองแดงสีเขียว, อาวุธระยะไกล)

ค่าพลังการโจมตี (Attack: ATK): 42-54

ระยะระหว่างการโจมตี: 2.4 วินาที

อัตราการสร้างความเสียหายต่อวินาที (DPS): 20

เลเวลที่ต้องการ: 10

อาวุธระยะไกล ถ้าอย่างนั้นก็เป็นอุปกรณ์สวมใส่ของฮันเตอร์แล้ว

ดวงตาทั้งคู่ของเจ้าอ้วนหานเปล่งแสง พูดว่า “ครั้งนี้พี่อ้วนไม่ยอมให้พวกนายแล้ว เดี๋ยวจะทอยให้ได้ 100 แต้ม ฆ่าในวิเดียวให้หมดทั้งบาง!”

จางหยางก็หัวเราะขึ้นมา พูดว่า “เอาล่ะ พวกฮันเตอร์ทั้งหมดทอยแต้มทำการประมูล!”

ฮันเตอร์สามคนไม่มีใครเกรงใจ นี่เป็นอาวุธระยะไกลเกรดทองแดงสีเขียวชิ้นแรกของเซิร์ฟเวอร์ในตอนนี้แน่นอน แค่ถือไว้ในมือไปยืนเฉยๆ ในเมืองหลักก็สะดุดตามากแล้ว!

ไป่ฟาอีจง 98 แต้ม

เหล่าน่าเอ้าเจียว 99 แต้ม

“เชด! พวกนายนี่” เจ้าอ้วนหานรีบทำการร้องขอฟ้ากราบกรานพื้นดิน แล้วถึงจะกดทอยแต้ม “แม่จ๋า สวรรค์จ๋า ช่วยลูกด้วยเถิด เพี้ยง!”

เหมียวเถียวเหม่ยสิงหนาน 100 แต้ม!

“ฮ่าๆๆ” เจ้าอ้วนหานตกตะลึงก่อน จากนั้นก็หัวเราะเสียงดังออกมา อุปกรณ์สวมใส่ย่อมต้องเข้ามาอยู่ในเป้สะพายหลังของเขา

“เชี่ย! พี่อ้วน ฉันจะไปร้องเรียนว่าพี่ใช้โปรแกรมแฮคเกม!” เหล่าน่าเอ้าเจียวตะโกน

“ฮ่าๆ ก็ไม่ดูสักหน่อยว่าพี่อ้วนเป็นใคร” เจ้าอ้วนหานสะบัดหน้าด้วยท่าทางสะดีดสะดิ้งไปแตะศพบอสต่อ

[เสื้อคลุมบาง] (เกรดทองแดงสีเขียว, เกราะผ้า)

ค่าการป้องกัน (Defense: DEF): +2

ค่ากำลังกาย (Vitality: VIT): +8

ค่าสติปัญญา (Wisdom: WIS): +8

ค่าพลังวิญญาณ (Spirit: SPR) : +4

เลเวลที่ต้องการ: 10

“เปิดออกมาได้จริงๆ ด้วย” เสวี่ยจงซาตะลึงมองตาค้าง พูดไม่ออกแล้ว

“นักเวทที่เล่นไฟน่ะ ถ้านายกล้าทอยแต้มล่ะก็ พี่อ้วนจะจับนายอัดถั่วดำทีหลัง!” เจ้าอ้วนหานไอสังหารพวยพุ่ง พูดกับหั่วฝ่าตี้

ยังไม่ต้องพูดถึงว่า เจ้าอ้วนหานเดิมก็มีหน้าตาดูหยาบช้าอยู่แล้ว เอาแค่ว่าเขากับจางหยางนั้นเหมือนกัน ตั้งแต่เด็กก็เติบโตมาด้วยการต่อยตีทะเลาะวิวาท ย่อมมีรังสีสังหาร! เมื่อหั่วฝ่าตี้เห็นอย่างนั้น ก็กดปล่อยวางอย่างว่าง่าย ส่วนที่ว่าสรุปแล้วเป็นเพราะถูกกดดัน หรืออยากจะเห็นชิงซือหรูเสวี่ยใส่กระโปรงเหมือนกันนั้นก็ไม่มีใครรู้แล้ว

แม้ว่าชิงซือหรูเสวี่ยจะทอยแต้มได้แค่ 15 แต้มเท่านั้น แต่เนื่องจากไม่มีการแข่งขัน เสื้อคลุมตัวนั้นจึงเข้าไปอยู่ในเป้สะพายหลังของเธอตามธรรมชาติ

“รีบๆ เปลี่ยนสิ!” สัตว์กลุ่มหนึ่งกระตือรือร้นขึ้นมาอีกรอบ

ชิงซือหรูเสวี่ยอิดๆ ออดๆ ชักช้าไม่ยอมใส่เสียที

จางหยางจึงเติมน้ำมันเข้ากองไฟ พูดว่า “ยังมีบอสลับอีกตัวที่ยังไม่ได้ตี ถ้าเพิ่มความแข็งแกร่งได้อีกนิดก็เพิ่มเถอะ!”

ได้ยินจางหยางพูดขนาดนี้แล้ว ชิงซือหรูเสวี่ยจึงได้แต่เอาเสื้อคลุมบางมาใส่ เปลี่ยนชุดกระโปรงยาวชุดเดิมออก ในฉับพลัน กระโปรงสั้นเซ็กซี่เปิดเผยตัวนั้นก็ปรากฏขึ้นหน้าสายตาของทุกคน สองขาเรียวยาวขาวกระจ่างเผยความเซ็กซี่ออกมา พอจะมองเห็นกางเกงในสีชมพูรางๆ

“บรรลุแล้ว!” เจ้าอ้วนหานเช็ดน้ำลาย ใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัวไปแตะอุปกรณ์สวมใส่ชิ้นสุดท้าย

[เกราะหน้าแข้งของท่านลอร์ด] (เกรดทองแดงสีเขียว, เกราะเหล็ก)

ค่าการป้องกัน (Defense: DEF): +6

ค่ากำลังกาย (Vitality: VIT): +10

ค่าความแข็งแกร่ง (Strength: STR): +7

ค่าความเร็ว (Agility: AGI): +3

เลเวลที่ต้องการ: 10

กุ่ยเทียนและเซินไห่เตอโยวอวี้เลือกปล่อยวางเอง อุปกรณ์สวมใส่จึงเข้าสู่เป้สะพายหลังของจางหยาง

‘ติ๊ง! คุณได้รับ 9 เหรียญเงิน!’

เมื่อเก็บเหรียญที่กระจายอยู่บนพื้นเสร็จแล้ว ศพของดาดาร์ดาก็ค่อยๆ เลือนหายไป

“น้องยอดฝีมือ บอสลับอยู่ไหนหรอ?” เสวี่ยจงซาทำตาโตมองไปรอบด้าน

จางหยางชี้มุมหนึ่งของห้องแล้วพูด “หลังจากฆ่าดาดาร์ดาตาย ในห้องจะมีประตูเพิ่มมาบานหนึ่ง จะมีทางให้ไปหาบอสลับ”

“จ้านอวี้ ทำไมเรื่องนี้นายก็ยังรู้อะ?” ชื่อเลี่ยนหั่วอยู่ๆ ก็ถามขึ้นมา “ไม่ต้องบอกว่าหาข้อมมูลมาจากในเน็ตนะ ฉันไม่มีทางเชื่อ”

“ใช่ ฉันก็ไม่เชื่อ” คนอื่นๆ ก็ทยอยกันก่อกวนทีละคนๆ

จางหยางยิ้มแล้วพูด “ที่จริงแล้ว ฉันเป็นนักรบจากอนาคตในอีกห้าปีข้างหน้าย้อนเวลากลับมาน่ะ”

“โห่!” ทุกคนประสานเสียงแสดงความไม่พอใจ

“เอาล่ะ ฉันเคยเล่นตอนโคลสเบต้าน่ะ” จางหยางยักไหล่

“อ้อ!” ทุกคนเชื่อแล้ว

“น้องยอดฝีมือ บอสลับดรอปอะไรหรอ? เกรดเงินสีขาวมั้ย?” เสวี่ยจงซาถาม

“ไม่ขนาดนั้น เกรดเงินสีขาวต้องดันเจี้ยนเวล 20 ถึงจะดรอป” จางหยางส่ายหัวแล้วพูดต่อ “พวกนายสังเกตกันรึเปล่า เล่นมาถึงตอนนี้ บอสเคยดรอปสร้อยคอกับแหวนมั้ย?”

“ไม่”

“ถ้างั้นก็ถูกแล้ว สร้อยคอกับแหวนนอกจากเป็นรางวัลจากเควสต์ที่กำหนดไว้โดยเฉพาะ ก็มีแต่บอสลับโหมดความตายนี่แหละที่ดรอป!” จางหยางอธิบาย

“ว้าว! ถ้างั้นต้องไปตี!” เหล่าน่าเอ้าเจียวพูดด้วยความตื่นเต้น

จางหยางสร้างปาฏิหาริย์มาหลายครั้งมาก ดังนั้นทุกคนจึงไม่ลังเลสงสัยเรื่องประเภทจะล้มบอสลับโหมดความตายได้หรือไม่อะไรทำนองนี้เลย

“เริ่มเดินทางได้” จางหยางแกว่งดาบ เดินไปที่มุมหนึ่งของห้อง ยื่นมือไปคลำสักพักหนึ่งก็กดลงไปบนก้อนหินที่ยื่นออกมา ได้ยินเสียง ‘ครืน!’ ดังขึ้น ประตูบานหนึ่งพลันเปิดออกด้านหน้าพวกเขา

“เมื่อกี้ระบบให้รางวัลเป็นแต้มสกิลมา ทุกคนใช้มันซะ ยกระดับขึ้นได้อีกนิดก็เป็นเรื่องดี” จางหยางนำแต้มสกิลที่เพิ่งได้มาเพิ่มไปที่ ‘ป้องกัน’ ระยะเวลาคูลดาวน์ของสกิลนี้ลดลงเหลือ 7 วินาทีแล้ว

ทุกคนทยอยกันตอบรับ

ด้านหลังประตูหิน เป็นทางเดินทอดยาวสายหนึ่ง ทั้งสองด้านจุดคบเพลิงไว้ แสงทอดยาวลงสู่เบื้องล่างตลอดทาง

ยังดีที่ไม่มีมอนสเตอร์ลูกสมุน เดินไปตามทางได้ประมาณหนึ่งนาที พวกเขาก็มาถึงหน้าปากทางเข้าห้องหินแห่งหนึ่ง

“อย่าเข้าไป!” จางหยางหยุดที่ประตูแล้วพูด “ขอพูดแผนการเล่นก่อน”

กลางห้องหินมีคนของหลุมใต้ดินร่างสูงใหญ่นอนอยู่ตัวหนึ่ง ผิวหนังไม่เหมือนคนของหลุมใต้ดินตัวอื่นๆ ที่เป็นสีเขียว คนของหลุมใต้ดินตัวนี้ทั่วร่างเป็นสีแดง ทำให้คนรู้สึกราวกับมีไอสังหารบางอย่างบีบคั้นอยู่ ขาทั้งสองข้างถูกล่ามเอาไว้ด้วยโซ่เหล็กหนาหนัก ตัวโซ่ด้านหนึ่งยึดไว้ในกำแพง

[เมอร์เมอร์เมอร์กลายเป็นปีศาจ] (บอสระดับทองแดงสีเขียว)

เลเวล: 15

ค่าพลังชีวิต: 90000

“เชี่ย! ระดับยังสูงกว่าบอสเฝ้าด่านอีก” หั่วฝ่าตี้ร้องออกมาเบาๆ

“บอสลับแต่ไหนแต่ไรก็เป็นตัวที่จัดการยากที่สุดในดันเจี้ยนอยู่แล้ว” จางหยางพูด แน่นอนว่าไม่นับรวมประเภทที่ออกแบบผิดพลาดอย่างดาดาร์ดา

“บอสมีทั้งหมดสามสกิล สกิลแรกคือ เอฟเฟกต์ ‘วงแหวนแสงสว่าง’ หากเดินเข้าไปใกล้เขาในระยะ 30 เมตร เลือดก็จะลดลงไม่หยุด เป็นเอฟเฟกต์เวทชนิดหนึ่ง รู้สึกว่าจะเป็นดาเมจเงา ทุกสามวินาที เลือดจะลดลงประมาณ 30 แต้ม นักบวชต้องใช้สกิล ‘ฟื้นฟู’ กับทุกคน และต้องให้เวทฟื้นฟูคงไว้ตลอดเวลาตั้งแต่ต้นจนจบ”

“สกิลที่สอง ‘กลายเป็นปีศาจ’ บอสจะสุ่มเลือกเป้าหมาย คนที่กลายเป็นปีศาจจะถูกบอสควบคุม หันมาโจมตีพวกของตัวเอง ไม่ว่าจะเป็นพวกโจมตีระยะไกลหรือตัวฮีล ถ้ากลายเป็นปีศาจแล้วจะเปลี่ยนเป็นโจมตีระยะประชิดทั้งหมด ปริมาณเลือดจะเพิ่มสูงขึ้นเป็น 3000 แต้ม ฟันคนหนึ่งทีทำดาเมจ 1000 แต้ม แต่การเคลื่อนไหวจะช้าลงมากๆ การจะแก้เอฟเฟกต์นี้ก็ง่ายมาก แค่ตีคนที่กลายเป็นปีศาจนั้นจนค่าเลือดหมด การควบคุมก็จะสลายไป ปริมาณเลือดก็จะกลับไปเป็นเหมือนเดิมก่อนที่จะกลายเป็นปีศาจ แต่ว่า สกิล ‘กลายเป็นปีศาจ’ นี้ ยังมีผลดีบัฟอีกอย่างคือ ถึงแม้จะไม่ถูกควบคุมแล้ว แต่ก็จะยังโดนทำดาเมจจากเพื่อนร่วมทีมได้อีก 10 วินาที ดังนั้นเมื่อการควบคุมหายไปปุ๊ป จะต้องหยุดโจมตีทันที ไม่อย่างนั้นจะฆ่าพวกตัวเองตายได้ ต้องสลายการควบคุมให้เร็ว ถ้าในสมรภูมิมีคนถูกควบคุม 2 คนเมื่อไหร่ล่ะก็เท่ากับตายยกทีม”

จางหยางหยุดสักครู่ ให้เวลาทุกคนได้ย่อยข้อมูล จากนั้นจึงพูดต่อ “สกิลที่สาม เมื่อค่าพลังชีวิตของบอสลดลงทุก 25% จะปล่อยท่าไม้ตาย ฉันจำชื่อท่าไม่ได้แล้ว สกิลนี้เป็นการโจมตีวงกว้าง ขอบเขตพื้นที่ 200 เมตร หากถูกตีค่าดาเมจที่จะเสียก็คือ 1000 แต้ม”

“โจมตีวงกว้างทำดาเมจ 1000 แต้ม นั่นมันยังไงก็ไม่มีทางสู้ไม่ใช่หรอ?” ชื่อเลี่ยนหั่วขมวดคิ้วถาม

“ก็ไม่เชิง ระหว่างการต่อสู้ รอบๆ นี้จะมี ‘คริสตัลพลังงาน’ สุ่มปรากฏขึ้น เมื่อทำให้คริสตัลแตก ม่านพลังจะถูกปล่อยออกมา หากหลบเข้าไปอยู่ข้างใน จะมีภูมิคุ้มกันจากการโจมตีทั้งหมด คริสตัลมีค่าเลือด 1000 แต้ม ม่านพลังจะค้างอยู่ 10 วินาที.......” จางหยางยังอยากจะอธิบายต่อ แต่เมื่อมองเห็นใบหน้าที่เต็มไปด้วยความไม่เข้าใจของแต่ละคนมองมาที่ตัวเองแล้ว จางหยางจึงถอนหายใจแล้วพูด “ทุกคนฟังที่ฉันสั่งการ ฉันบอกให้พวกนายตีตรงไหนก็ตีตรงนั้น บอกให้เคลื่อนย้ายตำแหน่งก็เคลื่อนย้าย”

“เข้าใจแล้ว”

“หยางน้อย นายพูดอย่างนี้แต่แรก ง่ายกว่าตั้งเยอะ” เจ้าอ้วนหานพูดแบบง่ายๆ ไม่ใช้ความคิด

จางหยางคิดแล้วพูด “เจ้าอ้วน นายรับผิดชอบตี ‘คริสตัลพลังงาน’ โดยเฉพาะ มันจะเป็นแท่งคริสตัลสูงครึ่งตัวคน หาง่ายมาก แต่ว่าตำแหน่งไม่แน่นอน พอมันปรากฏเมื่อไหร่ นายก็จำตำแหน่งไว้ จากนั้นพอฉันบอกให้ตี นายก็ไม่ต้องยุ่งเรื่องอื่น ใช้การโจมตีที่รุนแรงที่สุดอัดเข้าใส่แท่งคริสตัลให้มันระเบิดออก เข้าใจมั้ย?”

“วางใจได้เลย” เจ้าอ้วนหานตบอกรับประกัน

“ถ้างั้น หลังจากเริ่มโจมตี พวกอาชีพระยะไกลแล้วก็ตัวฮีล ทุกคนยืนห่างกัน 5 เมตร ถ้าหาก ‘กลายเป็นปีศาจ’ เช็คชื่อพวกระยะไกล คนอื่นๆ ก็รีบออกไปให้ไกลจากเขา พวกโจมตีระยะไกลที่เหลือจัดการให้เลือดของเขาหมดเร็วที่สุด พวกระยะประชิดไม่ต้องไปสนใจคนที่โดนเช็คชื่อ ตีบอสอย่างเดียวเท่านั้น และถ้าหากคนที่โดนเช็คชื่อคือพวกระยะประชิด ฉันจะรีบดึงบอสวิ่งออกห่างทันที พวกระยะไกลรับหน้าที่โจมตีคนที่โดนเช็คชื่อเหมือนเดิม”

จางหยางถือดาบรบขึ้นมาแล้วพูด “ลองก่อนครั้งหนึ่ง!”

เดินออกไปข้างหน้าไม่กี่ก้าว เหนือศีรษะของจางหยางก็มีตัวเลขค่าดาเมจ ‘-24!’ สีแดงลอยขึ้นมา ขณะเดียวกันเสียงเตือนจากระบบก็ดังขึ้นที่ข้างหู

‘ติ๊ง! คุณได้รับผลกระทบจากเอฟเฟกต์ ‘วงแหวนแสงสว่าง, เสียค่าพลังชีวิต 30 แต้มทุกสามวินาที (ความเสียหายเงา), จะมีผลค้างไว้ตลอดจนกระทั่งออกจากขอบเขตของวงแหวนแสงสว่าง!’

---------- เขามีสกิลถูกกระทำลดความเสียหายจากการโจมตีลง 20%

“โอ้จุ๊ๆๆ ไม่น่าเชื่อว่าจะมีหนอนน้อยเหม็นเน่าหลายตัวมาที่นี่ มาให้เมอร์เมอร์เมอร์แก้เบื่อพอดีเลย!” ทันทีที่จางหยางเข้าไปในเขตความเกลียดชังของบอส เมอร์เมอร์เมอร์ก็กระโดดขึ้นมา สองมือคว้าไปที่ใต้เท้า เสียง ‘เคร้ง!’ ดังขึ้นหนึ่งครั้ง โซ่เหล็กหนาเท่าแขนเด็กพลันถูกบิดอย่างแรงจนขาดทันที

“เมอร์เมอร์เมอร์จะดื่มเลือดของพวกเจ้าให้เกลี้ยง!” คนของหลุมใต้ดินผิวสีแดงน่าเกลียดกระโจนเข้ามา ยื่นสองแขนยาวๆ ตวัดเข้าใส่จางหยาง สองมือราวกับกรงเล็บอันแหลมคมของสัตว์ป่า ปล่อยประกายเย็นเยียบน่ากลัวออกมา

ฉับพลันนั้นจางหยางก็ ‘จู่โจม’ เข้าใส่ ทำให้บอสมึนงง ง้างดาบรบขึ้นแล้วฟันลงไปที่ศีรษะบอส ดอกไม้เลือดสาดกระจายตามออกมา

“เริ่มโจมตี!”

หลังจากจางหยางออกคำสั่ง การต่อสู้ใหญ่ครั้งสุดท้ายก็ได้ฤกษ์เปิดม่าน

.....................................................................