ความรัก(ลับ)ของซูเปอร์สตาร์: Chapter 0002 ตอนที่ 2

ตอนที่ 2 พาสามีแห่งชาติกลับบ้าน (2)

ลู่จิ่นเหนียนพูดมาถึงตรงนี้ เขาเหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้ สายตามองต่ำเล็กน้อย ใช้แรงบีบคอเฉียวอันห่าวดันขึ้นไปด้านบน จนหน้าของเธอเงยขึ้น เขาจ้องตาเธอ เสียงเขาเหมือนกักเก็บน้ำแข็งไว้อยู่ น้ำเสียงเย็นยะเยือกยิ่งกว่าแอร์ในห้องน้ำเสียอีก “เฉียวอันห่าว ถ้าฉันจำไม่ผิด คืนวันแต่งงาน เธอทำท่าเหมือนสาวบริสุทธิ์ พูดกับฉันประโยคแรกว่า ห้ามฉันแตะเนื้อต้องตัวเธอ! ไงหล่ะ? นี่เพิ่งแต่งงานมาได้สองเดือน เธอกลับเปลี่ยนใจ รอให้ฉันแตะต้องตัวเธอไม่ไหวแล้วหรอ?”

ตอนที่ลู่จิ่นเหนียนพูดคำพูดพวกนี้ออกมา ใบหน้าคมสันหล่อเหลาไม่แสดงอาการอะไรออกมาเลย แม้แต่ในส่วนลึกของดวงตาดำขลับสวยงามของเขา ล้วนแสดงออกถึงความนิ่งสงบและเย็นชา มีเพียงมือเขาที่บีบคอเธออยู่ ยิ่งบีบแรงขึ้นตามคำที่เขาพูด ทำให้รู้สึกว่าร่างกายเขากำลังปลดปล่อยพลังโกรธออกมา จนเธอตัวสั่นเทา

ก่อนหน้านี้เฉียวอันห่าวก็เครียดกับเรื่องที่เกิดขึ้นอยู่แล้ว ยิ่งพอโดนเขาถาม ก็ยิ่งตื่นตระหนก แม้แต่นิ้วเท้ายังสั่นตามไปด้วย เธอกัดริมฝีปากล่าง คิดอยู่นาน แต่ยังพูดไม่ออกสักคำ

ลู่จิ่นเหนียนไม่ได้พูดต่อแล้ว ราวกับเขากำลังอดทนรออยู่

เกิดความเงียบขึ้นภายในห้องน้ำ สายตาของลู่จิ่นเหนียนไม่ละไปจากใบหน้ารูปไข่สวยงามของเฉียวอันห่าวเลยจนถึงตอนนี้

ก้นบึ้งในใจของเฉียวอันห่าวขนลุกขึ้นมาฉับพลัน รู้สึกรางๆ ว่าความในใจของเธอเหมือนจะถูกเขามองจนทะลุหมดแล้ว ใจเธอยิ่งเต้นแรงขึ้นไปอีก ในตอนที่เฉียวอันห่าวรู้สึกว่าตัวเองจะไม่ไหวแล้วนั้น ลู่จิ่นเหนียนพูดทำลายความเงียบขึ้นมา “หรือว่า แท้จริงแล้วที่ผ่านมาเธออยากจะมีอะไรกับฉันมาตลอด... ...”

เฉียวอันห่าวได้ยินเขาพูดประโยคนี้ก็ตัวสั่นไปทั้งร่าง เขาคงดูไม่ออกว่าใจเธอคิดอะไรหรอกน่า?

ดวงตาของเฉียวอันห่าวแสดงออกถึงความตระหนกตกใจ เธอเหมือนกับกำลังปิดบังอะไรบางอย่างอยู่ เลยตอบสนองโดยการพูดโพล่งออกมา “ฉันอยากจะแสดงละครเรื่องตี้เหล่าเทียนฮวง[footnoteRef:1]” [1: ตี้เหล่าเทียนฮวง เป็นละครย้อนยุคแนวแฟนตาซีของจีน]

ลู่จิ่นเหนียนยังพูดไม่จบก็ถูกเฉียวอันห่าวพูดเสียงแข็งขัดจังหวะขึ้นมา

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเฉียวอันห่าวพูดเร็วเกินไป ทำให้ลู่จิ่นเหนียนฟังไม่ถนัด เขาทำท่าเหมือนไม่แน่ใจ และเงียบไม่พูดอะไรไปพักนึง

เฉียวอันห่าวรู้สึกได้ว่าหัวใจตัวเองเต้นจนสามารถหลุดออกมาจากลำคอได้ทุกเมื่อ เธอพยายามทำตัวให้นิ่งมากที่สุด จ้องใบหน้าที่หล่อเหลาเป็นประกายเกินกว่าจะอยู่บนใบหน้ามนุษย์ เธอพยายามสงบนิ่ง คุมโทนเสียง “คุณรู้ไหม ตั้งแต่ฉันเข้าวงการบันเทิงมาจนถึงตอนนี้ก็นานมากละ แต่ไม่เคยได้เล่นบทที่อยากเล่นสักที แต่คุณมีอำนาจในวงการ เพียงแค่คุณเอ่ยปาก ฉันมั่นใจว่าจะได้เล่นเรื่องตี้เหล่าเทียนฮวงอย่างแน่นอน”

เฉียวอันห่าวพูดถึงตรงนี้แล้วหยุดพักไปประมาณห้าวินาที เธอเม้มริมฝีปาก พูดเสริมต่อด้วยน้ำเสียงที่สุขุม “ส่วนเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืน ถือว่าเป็นค่าตอบแทนที่ฉันให้คุณ”

จบคำพูดของเฉียวอันห่าว ดวงตาของลู่จิ่นเหนียนหรี่ลงอย่างโหดเหี้ยม ราวกับเขากำลังกดความโกรธอย่างมหาศาลไว้อยู่ นิ้วที่กุมคอของเฉียวอันห่าวอยู่นั้นเริ่มสั่นขึ้นมาบ้าง วินาทีต่อมา จากที่โกรธอยู่เขากลับยิ้มออกมา “เฉียวอันห่าว เธอจะเล่นนอกเกมส์กับฉันใช่ไหม?”

ลู่จิ่นเหนียนหัวเราะสั้นๆ เพียงแค่หัวเราะเบาๆ สองครั้ง แล้วรอยยิ้มก็หายจากใบหน้าไปเลย สายตาดุร้ายจ้องมาที่เธอ คำพูดโหดร้ายเย็นชาของเขา “ดีมาก เฉียวอันห่าว เธออยากเล่นกับฉันนักใช่ไหม? ได้เลย ฉันจะเล่นเธอจนตาย!”

…………………………