ความรัก(ลับ)ของซูเปอร์สตาร์: Chapter 0019 ตอนที่ 19

ตอนที่ 19 ใจดวงนี้ที่แอบรักเธอ (9)

อันที่จริงแล้วจ้าวเหมิงไม่ได้เป็นคนเลวร้ายอะไร เพียงแต่ความคิดความอ่านค่อนข้างตั้งอยู่บนพื้นฐานของความจริง มองตัวเองเป็นหลักในทุกๆ เรื่อง ข้อนี้เฉียวอันห่าวรู้ดีว่าที่จ้าวเหมิงพูดออกมาไม่ได้มีเจตนาไม่ดี แค่อยากจะให้ตัวเองใช้ผลประโยชน์จากลู่จิ่นเหนียน ไต่เต้าขึ้นมายืนอยู่ในวงการอย่างรวดเร็ว แม้ในอนาคตจะเลิกกับลู่จิ่นเหนียนไปแล้ว เธอก็ยังใช้ชีวิตได้อย่างไม่ลำบาก เป็นผู้หญิงจะคำนึงถึงอนาคตตัวเองไว้บ้าง ก็ไม่ใช่เรื่องเสียหายอะไร

ไม่ใช่ว่าตัวเธอเองจะสูงส่งอะไรที่ไม่ยอมทำเรื่องแบบนี้ แต่ว่า ผู้ชายคนนั้น รังเกียจเธอมากเสียจนไม่อยากจะมีอะไรกับเธอ

เฉียวอันห่าวหลุบสายตาลงมาเพื่อ ปิดบังความเศร้าในดวงตา จากนั้นเม้มริมฝีปากเผยยิ้มออกมาทีนึง “ตัวเขาถ่ายหนังอยู่โรมถ่ายหนังอยู่ ไม่ใช่ว่าเธอไม่รู้เธอก็รู้นี่นา ฉันคงไม่สามารถบินไปโรมเพื่อมีอะไรกับเขาได้หรอกนะ”

จ้าวเหมิงได้ยินประโยคนี้ก็มี สีหน้าประหลาดใจเล็กน้อย

เฉียวอันห่าวขมวดคิ้ว ถามอย่างสงสัย “ทำไมเหรอ?”

“เฉียวเฉียว เธอไม่รู้เหรอ?”

“รู้อะไร?”

ผ่านไปพักใหญ่ จ้าวเหมิงค่อยพูดออกมา “ลู่จิ่นเหนียนกลับมาจากโรมตั้งแต่สองวันก่อนแล้ว เขาไม่ได้กลับบ้านหรอกหรือ?”

ที่แท้เขากลับมาแล้ว... เธอเป็นถึงภรรยาแต่กลับไม่รู้เรื่องอะไรเลย

เฉียวอันห่าวนิ่งไปสักพัก จากนั้นทำท่าราวกับตัวเองไม่เป็นอะไร เธอยิ้มแบบไม่ยี่หระแล้วพูดออกมา “เขาไม่กลับบ้านก็เป็นเรื่องปกตินะ ฉันเคยไม่ได้ข่าวคราวเขานานสุดสามเดือน นี่เพิ่งแค่ครึ่งเดือนเอง”

จ้าวเหมิงไม่พูดอะไรต่อ ภายในรถเงียบลงทันใด ผ่านไปสักพัก จ้าวเหมิงก็อดไม่ได้ที่จะพูดต่อ “เฉียวเฉียว สองวันก่อนฉันได้ยินคนอื่นพูดว่าเขากลับมาแล้ว เหมือนคนนั้นจะได้ยินมาจากผู้บริหารของหวนจิ่งฉวนเหมยอีกที วันที่ลู่จิ่นเหนียนกลับมาจากโรม เขาเข้ามาประชุมที่บริษัท ปรากฎว่าประชุมไปได้ครึ่งทาง จู่อยู่ๆ เขาก็เป็นลมล้มพับไป จากนั้นเลยถูกนำตัวส่งไปโรงพยาบาล”

เฉียวอันห่าวได้ยินข่าวนี้ เธอเงียบไปอยู่นาน ค่อยพูด “อ้ออ่อ” อย่างเบาๆ ขึ้นมาหนึ่งคำ

“ฉันยังได้ยินพวกผู้บริหารพูดอีกว่า ลู่จิ่นเหนียนนี่แปลกคน ไข้สูงถึงสี่สิบองศา พาไปส่งถึงโรงพยาบาลแล้ว แต่ให้ตายยังไงก็ไม่ยอมให้หมอตรวจดูอาการ โวยวายจะออกจากโรงพยาบาลให้ได้ ให้คนคอยพูดเกลี้ยกล่อมยังไงก็ไม่สำเร็จ สุดท้ายเขายังดึงดันทั้งที่ไข้ขึ้น ไม่ฟังใครทั้งนั้น แล้วก็ขับรถออกไปคนเดียวเลย” พูดจบ จ้าวเหมิงอดไม่ได้ถอนหายใจออกมาไม่ได้ออกมา “ลู่จิ่นเหนียนนี่ประหลาดดีแท้ ไข้สูงหนักขนาดนั้น ยังไม่ยอมไปหาหมอ เธอว่าเขาจะไข้ขึ้นหนักจนตายเลยมั้ยเลยไหม?”

เฉียวอันห่าวยังคงนิ่งอยู่ มีแค่มือของเธอซ่อนอยู่ในที่ที่จ้าวเหมิงมองไม่เห็น กำลังจิกกระโปรงไว้แน่น

จ้าวเหมิงยังคงจ้องมองไปถนนข้างหน้าขับรถต่อ ผ่านไปนาน จึงถามขึ้นมาอีกครั้ง “เฉียวเฉียว เธอจะไม่ไปดูเขาหน่อยเหรอ?”

เฉียวอันห่าวเงียบไปสักพักแล้วส่ายหัว “ฉันกับเขาตกลงกันแล้วว่าจะไม่ก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวซึ่งกันและกัน”

ครั้งนี้กลายเป็นจ้าวเหมิงที่พูด “อ้ออ่อ” ออกมา จากนั้นทั้งสองคนก็เงียบตลอดทางไม่มีบทสนทนาต่อ

………………………………