Monster Pet Evolution นักเลี้ยงสัตว์อสูรขั้นเทพ: 0030-สัตว์อสูรห้าประเภท ตอนที่ 30

บทที่ 30 สัตว์อสูรห้าประเภท

“โอ้ คุณหนู สัตว์อสูรของคุณขวางทางประตูนะครับ” ยามกล่าวอย่างสุภาพ

เด็กสาวพยักหน้าและพยายามกระตุ้นหมูตัวโตของเธอที่กำลังนอนกรนอยู่บนพื้นอย่างสบายใจ

“ลุกขึ้นเดี๋ยวนี้นะ!” หญิงสาวออกคำสั่งอย่างหงุดหงิด แต่เจ้าหมูยักษ์กลับไม่ขยับเขยื้อน บางทีมันอาจแกล้งหลับจนกว่าคนขายเนื้อจะปรากฏตัวขึ้น

“เกิดอะไรขึ้นที่นี่?” ทหารในเครื่องแบบสังเกตเห็นจึงเดินมาตรวจสอบพร้อมกับหมาป่าจันทราสีเงิน

ทหารมองไปยังหมูยักษ์และเข้าใจสถานการณ์ทันที เขาส่ายหัวก่อนพูด “เธอเป็นเจ้าของมันไม่รู้สึกละอายใจบ้างหรือที่ไม่สามารถควบคุมมันได้”

เขาก้มมองก่อนตะโกน “ลุกขึ้น! อย่ามานอนตรงนี้!”

เจ้าหมูขาวไม่ขยับ แต่ยื่นริมฝีปากล่างออกมา

“แกเข้าใจฉันใช่ไหม?” นายทหารทั้งโกรธและขบขันในเวลาเดียวกัน

เขาสั่งให้หมาป่าจันทราสีเงินก้าวออกมาด้านหน้า และจ้องหมูยักษ์สายตาเย็นเฉียบพร้อมเผยคมเขี้ยวอันแหลมคมออกมา มันเคลื่อนเข้าหาหมูยักษ์อย่างเนิบนาบราวนักล่ารอจังหวะตะครุบเหยื่อ

“อู๊ด อู๊ด” เจ้าหมูยักษ์ทนไม่ได้พลันส่งเสียงกรีดร้องและกระโดดหนีทันที

“เหมือนแกจะเข้าใจภาษาของพวกเราจริงๆ สินะ” นายทหารเย้ยหยัน

เจ้าหมูยักษ์ทำเสียงฮึดฮัดไม่พอใจ ‘ฉันแค่จะอาบแดดเงียบๆ ไม่ได้หรืออย่างไร?’

สัตว์อสูรที่นำมาโรงเรียนทั้งหมดจะถูกพาไปยังสวนที่จัดเตรียมไว้สำหรับพวกมันโดยเฉพาะ ด้วยความยาวสองเมตรครึ่งของต้าซื่อ ทำให้มันค่อนข้างดูสะดุดตา

นักเรียนในคลาสพิเศษนั้น ตอนเช้าจะเข้าเรียนตามปกติ หลังทานอาหารกลางวันเสร็จ พวกเขาจะมารวมตัวกันที่ลานฝึกตอนบ่าย

ลานฝึกขนาดใหญ่ถูกสร้างขึ้นใหม่ เมื่อถึงเวลานายทหารจึงเริ่มฝึกเด็กๆ ตามกลุ่มของตน

เกาเผิงพบว่าหมูยักษ์สีขาวอยู่ในกลุ่มสิบเช่นเดียวกับเขา มันใช้พื้นที่สองเท่าและเป็นสัตว์อสูรค่อนข้างดื้อรั้นด้วย

“การฝึกจะแตกต่างกันออกไปตามประเภทของสัตว์อสูร มันถูกแบ่งออกเป็นห้าประเภทคือ”

สัตว์อสูรสายโจมตี

สัตว์อสูรสายป้องกัน

สัตว์อสูรสายสนับสนุน

สัตว์อสูรสายรักษา

สัตว์อสูรสายควบคุม

ในสนามรบ สัตว์อสูรบางตัวอาจมีความสามารถมากกว่าหนึ่งอย่าง ยกตัวอย่างเช่น ปีศาจเถาวัลย์เขียวเป็นทั้งสัตว์อสูรสายป้องกันและสายควบคุม แต่ด้วยการฝึกฝนที่เฉพาะเจาะจง ผู้ฝึกสัตว์อสูรสามารถฝึกให้มันโจมตีศัตรูได้เช่นกัน”

“หากพวกเธอต้องการฝึกสัตว์อสูรให้เป็นสายป้องกัน พวกเธอต้องเน้นฝึกความอดทน” นายทหารกล่าว “แน่นอนว่าสิ่งเหล่านี้ยังเร็วเกินไปสำหรับพวกเธอ แต่สิ่งหนึ่งที่ฉันขอเตือน พวกเธอจะถูกคัดเหลือเพียงหนึ่งพันสองร้อยคนจากทั้งหมด ทุกอย่างขึ้นอยู่กับตัวพวกเธอเอง สุดท้ายเราจะจัดกลุ่มใหม่ตามความสนใจของแต่ละคน มันจะแยกตามประเภทของสัตว์อสูรทั้งห้า”

“ฉันรู้ว่าพวกเธอต้องการสร้างพันธสัญญาเลือดกับสัตว์อสูรให้มากขึ้นและสร้างกลุ่มของตัวเอง แต่ฉันขอบอกไว้เลยนะ สิ่งนั้นจะไม่เกิดขึ้นในตอนนี้! ในทีวีบอกว่ามีหลายสิ่งที่ช่วยเสริมสร้างจิตวิญญาณและทำให้พวกเธอสามารถสร้างพันธสัญญาเลือดกับสัตว์อสูรได้มากขึ้น แต่พวกเขาไม่ได้บอกถึงข้อเสียของมัน ยิ่งสัตว์อสูรแข็งแกร่งมากเท่าไหร่ ยิ่งส่งผลกระทบต่อจิตวิญญาณของพวกเธอมากเท่านั้น อย่าเป็นคนโง่หลงเชื่อว่าสัตว์อสูรจะมอบพลังอำนาจให้พวกเธอโดยไม่ต้องจ่ายค่าตอบแทน”

เมื่อได้ยินถ้อยคำเหล่านี้ ใบหน้าของเด็กจำนวนหนึ่งจึงหดหู่ พวกเขาวางแผนจะสร้างพันธสัญญาเลือดกับสัตว์อสูรเพิ่มขึ้นจริงๆ พวกเขาคิดว่ายิ่งมีสัตว์อสูรหลายตัวจะยิ่งทำให้เขาดูเท่มาก

จากนั้นอาจารย์ทหารจึงนำลูกบอลออกมายี่สิบแปดลูก “วันนี้เราจะเริ่มจากการฝึกควบคุมสัตว์อสูร นี่เป็นจุดสำคัญ ไม่ว่าสัตว์อสูรของพวกเธอจะยอดเยี่ยมเพียงใดก็ตาม แต่หากไม่ปฏิบัติตามคำสั่งของเจ้านายก็ไร้ความหมาย”

เมื่อพูดถึงเรื่องนี้จึงช่วยไม่ได้ที่อาจารย์ทหารจะหันไปทางเด็กผู้หญิงเจ้าของหมูยักษ์สีขาวอย่างมีความหมายแฝง

หมูยักษ์ส่งเสียงอึดอัดก่อนจะถูกศีรษะกับร่างกายของเด็กหญิงเพื่อแสดงถึงความเป็นปฏิปักษ์ต่ออาจารย์ทหาร

“ในการฝึกสอนสัตว์อสูร สิ่งแรกที่พวกเธอต้องรู้คือนิสัยและความชอบของพวกมัน นอกจากนี้พวกเธอยังต้องสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับพวกมันด้วย ยกตัวอย่างเช่น หมาป่าจันทราสีเงินของฉัน มันทั้งหยิ่งและไม่ชอบพูดคุยหรือให้สัมผัส ดังนั้นฉันจึงซื้อหมูเกราะดำให้มันกิน ฉันใช้เวลาอยู่กับมัน เล่นกับมัน นอนกับมัน พอผ่านไปหนึ่งเดือน มันจึงไว้ใจให้ฉันเข้าใกล้และออกคำสั่งมันมากขึ้น”

อาจารย์ทหารลูบหัวหมาป่าจันทราเงินและทำให้มันหันอีกทางด้วยความเขิน

เมื่อเห็นสิ่งนี้ เจ้าหมูยักษ์สีขาวจึงระเบิดเสียงหัวเราะออกมา

“ฉันไม่สนว่าพวกเธอจะใช้วิธีไหน พวกเธอสามารถทดลองด้วยตัวเอง บ่ายวันนี้ หาวิธีฝึกสัตว์อสูรของตัวเองมากกว่าการพูดคุย” อาจารย์ทหารกล่าว “ฉันจะตรวจสอบความคืบหน้าหลังจากหนึ่งชั่วโมง คนที่สามารถทำให้สัตว์อสูรเลือกลูกบอลสีขาวได้จะถือว่าผ่านการประเมิน หากทำไม่ได้พวกเธอจะต้องอยู่ที่นี่จนกว่าจะสามารถทําได้”

ทุกคนต่างกระจายตัวกันออกไปฝึก

เกาเผิงก้มมองต้าซื่อที่อยู่บนพื้น “กลิ้งตัวบนพื้น” ต้าซื่อรีบม้วนตัวกลิ้งเข้าไปอยู่ปลายเท้าของเกาเผิงทันที

สําหรับต้าซื่อที่อยู่กับเกาเผิงมาตลอด ประเมินนี้ถือว่าง่ายยิ่งกว่าปอกกล้วยเข้าปากเสียอีก

…………………………………………….