วิวาห์พลิกรัก ฉบับซุปตาร์: บทที่ 14 การแสดงที่ดี ตอนที่ 14

บทที่ 14 การแสดงที่ดี

“ถังหนิง ผมเป็นประธานบริษัทเทียนอี้เอ็นเตอร์เทนเมนต์ อำนาจในการตัดสินใจเป็นของผม ไม่ใช่คุณ!” หันอวี่ฝานเต็มไปด้วยความโกรธแค้นขณะที่มองถังหนิง “ทำไมคุณต้องแย่งข้อตกลงของอวี่โหรวด้วย”

“คุณคิดว่าฉันตกลงรับข้อเสนอเพราะฉันอยากได้อย่างนั้นเหรอ อัชแอ็ฟเรียกร้องให้เปลี่ยนตัว ฉันก็แค่กังวลว่าในท้ายที่สุดแล้วพวกเราจะไม่เหลืออะไรเลย ฉันก็เลยพยายามรักษาสัญญานั่นไว้เพื่อคุณ ตอนแรกฉันก็ไม่เชื่อข่าวลือของคุณกับโม่อวี่โหรวหรอกนะ แต่ความจริงที่ว่าคุณยอมเสียผลประโยชน์มากกว่ายอมให้เธอสูญเสียข้อตกลงในการเป็นพรีเซ็นเตอร์ มันทำให้ฉันสงสัยว่าคุณทั้งสองคน…”

“แน่นอนว่าไม่ใช่! คุณกำลังคิดอะไรอยู่” หันอวี่ฝานรีบปฏิเสธทุกความสัมพันธ์ “ผมก็แค่รู้สึกว่าเป็นเพราะเรากำลังจะแต่งงานกันแล้ว ทำไมคุณถึงไม่อยู่แค่ที่บ้านแล้วดูแลครอบครัวเฉยๆ ไม่ได้หรือไงของเราล่ะ”

“ถ้าอย่างนั้น คุณจะไปอธิบายให้คุณยูจีนฟังูฌีนน์หรือฟัง?” ถังหนิงยอมปล่อยมือออกจากโทรศัพท์และมองด้วยความผิดหวัง “แล้วที่คุณบอกว่าฉันแย่งข้อตกลงมาจากโม่อวี่โหรวนี่หมายความว่าไง นี่ฉันยังไม่ยอมให้เธอแย่งชิงไปมากพออีกเหรอ เพื่อที่จะช่วยเธอ ฉันทำให้ทุกคนไม่พอใจไปเท่าไรแล้ว…... ใครจะไปคาดคิดว่า ท้ายที่สุดแล้วเธอไม่เคยขอบคุณความใจดีของฉันเลย…”

“ถังหนิง ในตอนช่วงเวลานั้นคุณเป็นคนบอกเดียวทีเอง่ประกาศอย่างกะทันหันว่าจะถอยห่างจากวงการ ดังนั้นงานของคุณก็เลยตกมาเป็นของฉัน ที่บอกว่ายอมให้ฉันนี่หมายความว่ายังไง” โม่อวี่โหรวไม่ยอมอ่อนข้อให้ เธอเริ่มมีปากเสียงกับถังหนิง สิ่งที่เธอเกลียดมากที่สุดคือการที่ใครต่อใครบอกว่าเธอรับช่วงต่อจากถังหนิง “ด้วยความสามารถและชื่อเสียงของคุณตอนนี้ ถ้าคุณบอกว่าคุณยอมให้ฉันแย่งอะไรก็ตามไปจากคุณ คงไม่มีใครเชื่ออย่างแน่นอน”

“ก็ได้ ถ้าคุณสามารถโน้มน้าวคุณยูยูฌีนน์จีนให้เปลี่ยนใจได้ละก็ ฉันจะยอมถอยออกมา ฉันไม่มีความเห็นอะไรแล้ว”

หันอวี่ฝานอยู่ในสถานะที่ยากลำบากระหว่างผู้หญิงสองคนนี้ ที่สำคัญที่สุดคือ ถังหนิงยังคงโกรธอยู่ไม่อย่างนั้นเธอคงไม่ไม่ขัดเชื่อฟังคำสั่งของเขา มันเป็นสิ่งที่เธอไม่เคยทำมาก่อนเลย อัชแอ็ฟเรียกร้องโดยตรงมาว่าให้เปลี่ยนพรีเซ็นเตอร์เป็นถังหนิง ดังนั้นสุดท้ายแล้วหันอวี่ฝานก็เข้าไปแยกทั้งสองคนออกจากกัน “หยุดเถียงกันได้แล้ว เพราะมันเป็นคำขอของอัชแอ็ฟ ดังนั้นเราจะทำตามสิ่งที่ตัดสินใจไปแล้ว พรีเซ็นเตอร์จะถูกเปลี่ยนเป็นถังหนิง”

“ท่านประธานหัน!” โม่อวี่โหรวคร่ำครวญ

“มันถูกเขาตัดสินไปแล้ว พวกคุณสองคนออกไปได้ ถังหนิง บอกให้หลงเจี่ยเข้ามาข้างใน” หันอวี่ฝานสั่งด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น เห็นได้อย่างชัดเจนว่า ถึงแม้เขาจะไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากเปลี่ยนตัวเป็นถังหนิง แต่เขาก็เกลียดความรู้สึกที่ถูกเธอบังคับให้ทำในสิ่งที่เขาไม่เต็มใจ

ถังหนิงฉลาดและรู้ว่าจริงๆ แล้วหันอวี่ฝานกำลังคิดอะไรอยู่ แต่ถ้าเขาหวังให้เธอสนใจความรู้สึกของเขาละก็…

…ฝันไปเถอะ!

โม่อวี่โหรวตามถังหนิงไปติดๆ เธอกำลังเดือดอยู่ข้างในและมันเห็นได้อย่างชัดเจนจากการแสดงออกบนสีใบหน้าอย่างชัดเจน เธอแทบจะควบคุมความโกรธไม่ได้แล้ว โชคดีที่ถึงแม้ว่าถังหนิงอยากจะกลับมา แต่ในความเป็นจริงเธอก็ไม่มีชื่อเสียงมากนัก ถ้าอยากจะทำลายนางแบบล้าสมัยคนนี้มันก็ทำได้อย่างง่ายดาย ดังนั้นเธอจึงหันไปหาผู้ช่วยและพูดว่า “อีกสักครู่ช่วยถ่ายรูปฉันตอนกำลังทำงานหนักเพื่อที่จะฟื้นตัวและโพสต์ลงออนไลน์ที มาสร้างความวุ่นวายท่ามกลางให้แฟนคลับๆ ของฉันกัน และทำให้พวกเขาต่อบ่นว่าถังหนิงแย่งงานข้อตกลงของฉันไป ถ้าฉันไม่ได้มัน ก็อย่าหวังเลยว่าใครเธอจะได้”

“ไม่ต้องห่วง ผมรู้ว่าต้องทำอย่างไร” ผู้ช่วยของเธอพยักหน้าอย่างรู้ทัน

…

หลังจากกลับมาที่ห้องตนเอง ถังหนิงก็มองหลงเจี่ยพร้อมขยิบตาให้ “อย่าไปกังวล”

“กังวล? นี่ล้อฉันเล่นหรือเปล่า คุณคิดว่าฉันเป็นใครกัน” หลงเจี่ยกรอกกลอกตา “ไม่ใช่วันแรกของการทำงานสักหน่อย ถ้าหันอวี่ฝานอยากฉีกฉันเป็นชิ้นๆ มันไม่ได้ง่ายขนาดนั้นหรอก รอแล้วมาดูคอยดูก็แล้วกัน…” ขณะที่พูดพูดไป หลงเจี่ยก็เดินออกไปพร้อมใบหน้าที่เหี้ยมโหด ก่อนหน้านี้ถังหนิงไม่ได้เดินหน้าเต็มที่ แต่ตอนนี้สถานการณ์ได้เปลี่ยนไปแล้ว หลงเจี่ยไม่จำเป็นต้องระงับอารมณ์อีก

หลงเจี่ยใช้เวลาไม่นานในการก็มาถึงห้องทำงานของหันอวี่ฝาน และหันอวี่ฝานก็ขว้างสัญญาใส่หน้าเธออย่างไม่ลังเล “เตรียมตัวจ่ายค่าชดเชยสำหรับการละเมิดสัญญาและออกไปซะ”

“ออกไป?” หลงเจี่ยหัวเราะ “ท่านประธานหัน คุณต้องความจำไม่ดีแน่เลย ตอนที่ฉันเซ็็นสัญญากับเทียนอี้ครั้งแรก เงินเดือนของฉันและค่าตอบแทนของการปรากฏตัวของถังหนิงก็ระบุไว้ชัดเจนแล้วนี่นา อย่างไรก็ตาม แต่หลายปีมานี้การปรากฏตัวของถังหนิงกลับก็ถูกครอบงำโดยโม่อวี่โหรวยึดไป และเงินเดือนของฉันก็ไม่ได้ใกล้เคียงกับที่สัญญาไว้สักนิด ถ้างั้นใครที่ผิดสัญญาก่อนกันล่ะ แล้วก็นะ บทความที่ฉันปล่อยออกไปก็เพื่อประโยชน์ของถังหนิงทั้งนั้น แล้วฉันละเมิดสัญญาตรงไหนกัน”

“เธอ…” หันอวี่ฝานไม่อยากเชื่อว่าเขาจะโดนผู้จัดการดุด่ากล่าวหา ความภาคภูมิใจทระนงของเขาถูกทำลาย

“ถ้าคุณไม่กลัวว่าจะทำให้เรื่องต่างๆ แย่ลง เราจะไปที่ศาลกันก็ได้ มันไม่สำคัญอะไรกับฉันอยู่แล้ว แต่ผู้คนในอุตสาหกรรมจะสูญเสียความเชื่อมั่นในเทียนอี้เอ็นเตอร์เทนเมนต์ไหมนะ” หลงเจี่ยถามด้วยท่าทางยั่วโมโห

“แล้วเธอต้องการอะไร”

“ฉันอยากให้เราจบลงบด้วยสัญญาที่ดี ฉันจะเซ็นใบลาออกและจากไป ในขณะที่คุณก็ต้องไม่เรียกร้องค่าชดเชยใดๆ และต่อจากนี้ไปเราไม่ได้เป็นหนี้ติดค้างอะไรกันอีก!”

หันอวี่ฝานจ้องหลงเจี่ยด้วยความโกรธ แต่เพราะโม่อวี่โหรวมีส่วนเกี่ยวข้องด้วย เขาจึงไม่สามารถตอบโต้กลับไปได้ ก่อนหน้านี้ตอนที่หลงเจี่ยและถังหนิงพบกัน พวกเขาคาดไว้อยู่แล้วว่าเหตุการณ์นี้จะเกิดขึ้น และท้ายที่สุดหันอวี่ฝานก็ไม่มีทางเลือกนอกจากเซ็นกระดาษนั้น “ออกไป ฉันไม่ต้องการเห็นหน้าเธออีก”

“หันอวี่ฝาน ให้ฉันเตือนอะไรคุณหน่อยนะ มันไม่มีกำแพงไหนที่หนาพอจะบดบังทุกสิ่งทุกอย่างได้หรอกนะ ยิ่งคุณข่มขู่ถังหนิงด้วยวิธีไหนไว้บ้าง คุณจะต้องตอบแทนชดใช้กลับไปเป็นพันเท่า” หลังพูดจบหลงเจี่ยก็ออกไปพร้อมสัญญาเลิกจ้างในมือ หันอวี่ฝานที่ถูกปล่อยให้ยืนอยู่ในห้องคิดถึงคำพูดของหลงเจี่ย ด้วยความโมโห เขาจึงคว้าโต๊ะที่อยู่ข้างหน้าและพลิกมันให้คว่ำ

ถังหนิงไม่ได้กังวลเกี่ยวกับหลงเจี่ยเท่าไร อย่างไรก็ตามเสีย…ในมันง่ายมากที่จะหาข้อบกพร่องในสัญญานั้นหาข้อบกพร่องได้ง่ายมาก แต่ที่สำคัญที่สุดคือหันอวี่ฝานนั้นเต็มไปด้วยความผิด

หลังจากยกเลิกสัญญาเสร็จ หลงเจี่ยยังไม่ได้ออกไปจากบริษัท แต่เธอมาอยู่ข้างๆ ถังหนิงแทน เมื่อหันอวี่ฝานออกมาจากห้องของเขาในที่สุด พวกเขาก็เดินตรงมาหากัน “ทำไมเธอยังอยู่ที่นี่อีก”

ถังหนิงนิ่งไปชั่วครู่ก่อนตอบว่า “ฉันเพิ่งจ้างหลงเจี่ย!”

“ถังหนิง สัญญาผู้จัดการของคุณได้รับการจัดการโดยบริษัท คุณจะมาจ้างผู้จัดการคนใหม่ได้ยังไง” ถังหนิงกำลังจะทำให้หันอวี่ฝานแทบคลั่ง

“อ๋อ ฉันไม่ได้จ้างผู้จัดการ ฉันจ้างหลงเจี่ยในฐานะผู้ช่วยของฉันต่างหาก มันเป็นสิทธิของฉันที่จะจ้างผู้ช่วยของตนเองไม่ใช่เหรอ” ถังหนิงยิ้มอย่างสุขุม “อย่างไรก็ตามยังไงซะ หลงเจี่ยก็ดูแลฉันมานานหลายปี ฉันเคยชินน่ะ”

“ถังหนิง คุณเป็นอะไรไป ทำไมถึงต้องหาเรื่องขัดแย้งกับผมอยู่เรื่อย” หันอวี่ฝานดึงถังหนิงไปด้านข้างและถามเธออย่างโกรธเคือง

“เพราะหลงเจี่ยรอบคอบเป็นคนมีความคิดมากกว่าคุณ ทุกอย่างที่เธอทำก็เพื่อผลประโยชน์ของฉัน แค่เพราะฉันตกลงทำสัญญารับงาน ไม่ได้หมายความว่าเธอก็ไม่ได้จะมากล่าวหาว่าฉันขโมยมันมันมาจากคนอื่น…”

หลังจากได้ยินได้ยินดังนั้น หันอวี่ฝานก็เงียบไป ปรายตาและมองถังหนิงอย่างเย็นชา “ถังหนิง คุณมักจะสนับสนุนอาชีพของผมอยู่เสมอ…ทำไมคุณถึงเป็นแบบนี้”

“ฉันเคยพูดไปแล้วนะว่า เหตุการณ์เรื่องคราวน์สตาร์มงกุฎดาราจะเป็นครั้งสุดท้ายที่ฉันยอมรับผิดแทนพวกคุณทั้งคู่” ถังหนิงยังคงสงบนิ่ง นิ่งเสียจนดวงตาไม่ได้แสดงความรู้สึกใดๆ

“ถ้าคุณยังทำตัวเป็นเด็กแบบนี้อยู่ละก็ ผมคิดว่างานแต่งงานของเรา…ควรจะเลื่อนออกไป” หันอวี่ฝานใช้เรื่องงานแต่งงานเป็นเครื่องมือในการข่มขู่ถังหนิง อย่างไรก็ตามหลายปีที่ผ่านมานี้ก็มีเพียงแค่ถังหนิงคนเดียวที่คอยสนับสนุนอยู่ข้างเขาและเต็มใจทำทุกอย่าง

เวลาผ่านไปชั่วครู่…ถังหนิงยังคงเงียบราวกับว่ากำลังครุ่นคิด

หันอวี่ฝานทึกทักเอาเองว่าเธอยอมแพ้และเสียใจที่ต่อต้านเขา

แต่ใครจะคาดคิดเล่าว่านั่นคือนี่เป็นคำตอบของถังหนิง…