ระบบปั้นอัจฉริยะ : Scholar's Advanced Technological System: ระบบปั้นอัจฉริยะ Scholar's Advanced Technological System ตอนที่ 54

บทที่ 440 สามสิบนาที

ในขณะที่ลู่โจวตัดสินใจอย่างยากลำบาก เครื่องบินลงจอดในอีกด้านหนึ่งของโลกที่ลั่วหยาง ประเทศจีน

เชิ่งเซี่ยนฟู่กลับมาจากการแลกเปลี่ยนทางวิชาการที่ห้องแล็บเวนเดลสไตน์ 7-เอ็กซ์ เขาเรียกรถทันทีแล้วไปยังสถาบันวิทยาศาสตร์ฟิสิกส์ที่ไซเอินซ์ไอแลนด์

เมื่อเหรินหยงเห็นศาสตราจารย์เดินโหยงเหยงในสถาบันวิจัย เขามองแล้วถามว่า "ทำไมคุณถึงรีบจัง?"

ศาสตราจารย์เชิ่งพูดแค่สองคำ

"สามสิบนาที"

เหรินหยงหยุดไปชั่วครู่ เขาไม่รู้ว่าเชิ่งเซี่ยนฟู่พูดเรื่องอะไร แต่เขาก็รู้อย่างรวดเร็วว่าเกิดอะไรขึ้น

เขาพูดอย่างไม่เชื่อหู "สามสิบนาที? พวกเขา...ทำได้แล้วจริงๆ ?"

ศาสตราจารย์เชิ่งพยักหน้าแล้วพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง

"เอาจริงแล้ว ตอนเริ่ม พวกเขาเกือบล้มเหลว เครื่องเปลี่ยนทิศทางระบบน้ำไม่ตรงตามเป้า แต่ธีสิสที่เพิ่งตีพิมพ์ในพีอาร์เอ็กซ์ช่วยให้พวกเขาเปลี่ยนแบบแผนการควบคุมและลดความร้อนในกำแพงชั้นแรก มันเป็นเวลาไม่กี่วินาทีจากสามสิบนาที"

เครื่องสเตลล่าร์เรเตอร์เป็นไอเดียวิจัยที่ล้ำมาก มันยังคงเป็นที่ถกเถียงในแวดวงวิชาการว่ามันสามารถทำได้ตามเป้าในเชิงทฤษฎีหรือไม่

ถึงแม้เครื่องสเตลล่าร์เรเตอร์จะกักเก็บพลาสมาได้มากกว่าเมื่อเทียบกับโทคาแมก ปริมาณความร้อนที่มากเกินไปที่เกิดจากการปล่อยเป็นเวลานานก็ยังเป็นปัญหาใหญ่ในแขนงนิวเคลียร์ฟิวชั่น

ถึงแม้เวนเดลไสต์ 7-เอ็กซ์ จะใช้เวลาปล่อยได้ในสามสิบนาที มันก็ยังส่งผลต่อสาขานิวเคลียร์ฟิวชั่นนานาชาติ

อย่างไรก็ตาม ยิ่งมีการวิจัยในเรื่องโทคาแมกมากเท่าใด นักวิจัยก็เข้าใกล้ลิมิตทางทฤษฎีได้มากเท่านั้น มีคนเริ่มสงสัยเกี่ยวกับโปรเจกต์วิจัยนี้มากขึ้นเรื่อยๆ

"เพราะธีสิสชิ้นนี้ใช่ไหม"

ศาสตราจารย์เหรินมองศาสตราจารย์เชิ่งอย่างไม่เชื่อสายตา

ศาสตราจารย์เหรินไม่ได้ดูหมิ่นงานทฤษฎี

แต่เขาแค่เซอร์ไพรซ์ที่ทฤษฎีถูกใช้เร็วขนาดนี้!

จากนั้นสักพัก เขาพูดด้วยท่าทีจริงจังมากขึ้น "ธีสิสไหน ขอผมดูมันหน่อย"

"พีอาร์เอ็กซ์ฉบับล่าสุดของสถาบันมักซ์พลังค์ ธีสิสของลู่โจว มันน่าจะอยู่บนเว็บไซต์ไอเออีเอ-ดีโม ลองหามันดู"

ศาสตราจารย์เชิ่งไม่อยากรออีกต่อไป เขาเดินขึ้นบันไดไป

เขามีเรื่องต้องทำตอนนี้

อย่างแรกคือการรายงานผลการแลกเปลี่ยนทางวิชาการกับคนตำแหน่งสูงกว่า

อย่างที่สองคือบอกความสำคัญของบุคคลนี้ให้พวกนั้นฟัง

เขายอมจ่ายด้วยทุกอย่างเพื่อให้ลู่โจวมาทำงานที่นี่

บางทีคนอื่นอาจจะไม่รู้ถึงความสำคัญของธีสิสนี้ แต่ว่าเขารู้

เหรินหยงมองดูศาสตราจารย์เชิ่งจากไป เขาเดินลงบันไดไปที่ออฟฟิศของเขา

เขาเปิดแล็ปท็อปขึ้นแล้วเจอธีสิสที่ศาสตราจารย์เชิ่งพูดถึง เขาดาวน์โหลดมันทั้งหมดแล้วอ่านตั้งแต่แรกเริ่ม

ถึงเขาจะไม่เข้าใจทุกอย่าง แต่เขาก็เข้าใจส่วนสำคัญ

อย่างที่เข้าใจได้ง่ายคือ ศาสตราจารย์ลู่โจวสร้างโมเดลทฤษฎีสำหรับปรากฏการณ์ความปั่นป่วนพลาสมาในเครื่องสเตลล่าร์เรเตอร์ จากนั้นสถาบันมักซ์พลังค์สำหรับฟิสิกส์พลาสมาได้เขียนอัลกอริทึมควบคุมและแบบแผนควบคุมใหม่โดยใช้โมเดลทฤษฎีของลู่โจว สิ่งนี้จะลดอนุภาคพลาสมาที่ชนกับกำแพงชั้นแรก ซึ่งจะลดอุณหภูมิของกำแพงชั้นแรกเช่นกัน...

เหรินหยงอ่านธีสิสในคอมพิวเตอร์อย่างคร่าวๆ เขานั่งเอนหลังบนเก้าอี้ในออฟฟิศขณะที่ดูหน้าจอ

จากนั่นเขาพูดอย่างครุ่นคิดว่า "...เขามั่นใจในเครื่องสเตลล่าร์เรเตอร์มากกว่าเหรอ?"

จริงๆ แล้ว จีนก็ได้ทำวิจัยเครื่องสเตลล่าร์เรเตอร์อยู่บ้าง

พวกมันได้รับอิทธิพลมาจากชาวอเมริกาในต้นยุค 70 สถาบันฟิสิกส์ตะวันตกเฉียงใต้พยายามจะออกแบบเครื่องสเตลล่าร์เรเตอร์ที่มีชื่อว่า "หลิงหยุน" แต่ด้วยข้อจำกัดของเวลาทำให้โปรเจกต์นี้ถูกยกเลิกไป

แม้แต่ชาวอเมริกาก็ไม่สามารถรับมือการวิจัยได้ พวกนั้นเปลี่ยนเครื่องสเตลล่าร์เรเตอร์ซีให้เป็นโทคาแมกเอสที และเริ่มทำงานกับอุปกรณ์ที 3 โดยเรียนรู้จากชาวรัสเซีย

หลังจากนั้น โทคาแมกเป็นทางเลือกทั่วไปของสถาบันวิจัยนานาชาติทั้งหลาย จากอิทธิพลของโอบาม่าและความต้องการที่จะเน้นเรื่องทรัพยากร สถาบันวิจัยจีนหลายแห่งจึงเลือกโทคาแมกสำหรับใช้ในโปรเจกต์วิจัย

แต่ว่าการวิจัยก็เปลี่ยนแปลงตลอด มีทั้งย้อนไปห้าสิบปีก่อน และล้ำไปอีกห้าสิบปีข้างหน้า ถึงแม้โทคาแมกจะได้ผลลัพธ์ดี แต่เวลาปล่อยคลื่นสำคัญนั้นได้ผลลัพธ์ที่ไม่น่าพึงพอใจ

จีนจึงค่อยๆ รับรู้ถึงความสำคัญของปัญหานี้ ไม่นานมานี้ พวกนั้นได้เริ่มโปรเจกต์เครื่องสเตลล่าร์เรเตอร์ใหม่อีกครั้ง อย่างเช่น เครื่องสเตลล่าร์เรเตอร์ H1-Heliac ซึ่งถูกส่งมาที่มหาวิทยาลัยยูหัวจากมหาวิทยาลัยแห่งชาติออสเตรเลีย มหาวิทยาลัยจื่อหนานก็ได้ร่วมมือกับสถาบันนิวเคลียร์ฟิวชั่นนานาชาติญี่ปุ่นสำหรับวิทยาการฟิวชั่นและสร้างเครื่องสเตลล่าร์เรเตอร์เสมือนสมมาตรของจีนเครื่องแรก...

แต่ถึงแม้จีนจะเริ่มการวิจัยเครื่องสเตลล่าร์เรเตอร์ขึ้นอีกครั้ง ศูนย์วิจัยนิวเคลียร์ฟิวชั่นในกระแสหลักซึ่งคือสถาบันวิทยาศาสตร์แห่งประเทศจีนยังคงให้ความสำคัญกับโทคาแมก

อย่างไรเสีย มันไม่มีสิ่งที่เรียกว่าโปรเจกต์วิจัยวิทยาศาสตร์ที่สมบูรณ์แบบ สภาพแวดล้อมการวิจัยที่ดีประกอบไปด้วยการทำวิจัยโปรเจกต์ที่หลากหลายไปพร้อมกัน

สำหรับนักวิชาการ ไม่มีอะไรสำคัญไปกว่าการที่วิจัยไอเดียของตัวเองอย่างต่อเนื่อง

แล้วใครเป็นฝ่ายถูกหรือฝ่ายผิดล่ะ?

ประวัติศาสตร์จะตัดสินเรื่องนี้

หลิวจางเล่อนั่งที่โต๊ะข้างเขาโดยดื่มชาไปด้วย เขามองที่หน้าจอแล้วพูดว่า "นี่มันธีสิสอะไร ผมไม่เคยเห็นสมการเยอะขนาดนี้มาก่อน

""ศาสตราจารย์ลู่เขียนมัน" เหรินหยงยิ้มแล้วพูดต่อ "มันปกติถ้าคุณไม่เข้าใจมัน...มีแค่ผมที่เข้าใจบทคัดย่อ"

"ศาสตราจารย์ลู่?" หลิวจางเล่อนิ่งไปชั่วครู่ เขาขมวดคิ้วและเริ่มจะคิด แต่เขานึกถึงคนที่ชื่อลู่ในแวดวงฟิสิกส์พลาสมาในจีนไม่ออก

เหรินหยงพูดขึ้นว่า "ลู่โจวจากพรินซ์ตันไง จะเป็นใครได้อีกล่ะ?"

หลิวจางเล่อยืนจังงังเมื่อได้ยินชื่อเขา

เขารู้จักลู่โจว...แน่นอน

แต่...

"เขาไม่ได้อยู่ในแขนงคณิตศาสตร์หรือ" เขาก็รู้จักนิวเคลียร์ฟิวชั่นดีใช่ไหม?

เหรินหยงรู้สึกประทับใจเมื่อได้ยินสิ่งนี้

"เขาเป็นที่ปรึกษาทางเทคนิคของทีม He3 จากพีพีพีแอล มีข่าวลือว่าเขาเป็นคนคุมโปรเจกต์นี้" เขาสร้างโมเดลคณิตศาสตร์สำหรับปัญหาความปั่นป่วนพลาสมา ไม่มีใครในสายงานนี้ที่มีอิทธิพลมากกว่าเขา...นอกจากอนุภาคในเครื่องรีแอคเตอร์พลาสมา

สีหน้าของหลิวจางเล่อเปลี่ยนไป

"เทคโนโลยีอะตอมโพรบ He3?"

เขาไม่เข้าใจงานอื่นของลู่โจว แต่จากที่เทคโนโลยีอะตอมโพรบ He3 สร้างเรื่องใหญ่โตในอุตสาหกรรม เขาเคยได้ยินมันแน่นอน

ไม่นานมานี้ ไซเอิร์นไอแลนด์ได้ออกแบบเทคโนโลยีที่คล้ายกับเครื่องปล่อยอะตอม He3 เพื่อต้องการที่จะรับชมพารามิเตอร์ในแบบมาโครและไมโครของพลาสมาอุณหภูมิสูงในเครื่องรีแอคเตอร์

อะตอมโพรบ He3 ไม่เพียงแต่จะถูกใช้ในโปรเจกต์นิวเคลียร์ฟิวชั่นอย่าง โทคาแมก และ เครื่องสเตลล่าร์เรเตอร์ มันยังถูกใช้ในโปรเจกต์ที่รับมือกับพลาสมา

ธีสิสที่เกี่ยวข้องสามารถถูกดาวน์โหลดได้จากฐานข้อมูลไอทีอีอาร์ มันเป็นข้อมูลสาธารณะทั้งหมด

มีแค่ส่วนลับของโปรเจกต์นิวเคลียร์ฟิวชั่นซึ่งเป็นเทคโนโลยีจุดเลเซอร์ที่ถูกใช้ในการทดสอบนิวเคลียร์ ซึ่งผิดไปจากความเชื่อที่เป็นที่นิยม

เหรินหยงมองดูเพื่อนร่วมงานแล้วถาม "คุณสนใจข่าวสารวิชาการครั้งล่าสุดเมื่อไหร่กัน?"

หลิวจางเล่อกระแอมและเปลี่ยนบทสนทนา

"ลองคิดดูถ้าสถาบันวิทยาศาสตร์แห่งประเทศจีนจ้างอัจฉริยะคนนี้ เราคงถูกบังคับให้ทำงานกับเครื่องสเตลล่าร์เรเตอร์ภายใต้เขา"

เหรินหยงพูดตอบ "ลืมมันไปเถอะ! เขาเป็นหัวกะทิ เขาไม่อยากทำงานในที่แบบนี้ ถึงแม้ว่าเขาอยากจะมา เขาคงไม่อยากมาหาเรา"

ลู่โจวขมวดคิ้วแล้วพูดขึ้น "เขาจะไปที่ไหนได้อีกล่ะ?"

ยังไงเสียนิวเคลียร์ฟิวชั่นก็เป็นสายของ ‘อนาคต’ ถึงแม้จะมีไม่กี่สถาบันในจีนที่เกี่ยวข้องในด้านนิวเคลียร์ฟิวชั่น และหนึ่งในนั้นก็คือสถาบันวิทยาศาสตร์แห่งประเทศจีน

มันยังมีมหาวิทยาลัยซีหนานเจียง แต่พวกนั้นก็น่าสนใจน้อยกว่าสถาบันวิทยาศาสตร์แห่งประเทศจีน

เหรินหยงยิ้มและพูดขึ้น "สถาบันวิจัยจะถูกสร้างเพื่อเขาแน่นอน"

……………………………………………..