ใต้ชายคารัก - 傲娇男神住我家：99次说爱你: บทที่ 5 ร่วมชายคาเดียวกัน (5) ตอนที่ 5

ตอนบทที่ 5: ร่วมชายคาเดียวกัน (5)

“เธอคงจะไม่มองดูบริษัทที่พ่อบิดากับพี่ชายเธอสร้างขึ้นมาหลายปีพังครืนลงเฉยๆ หรอกใช่ไหมจ๊ะ”

ซ่งชิงชวนชุนเงียบไปพักใหญ่หลังฟังคำถามของฟาง โหลวโหรว สุดท้ายก็ตัดสินใจเปลี่ยนเรื่องพูด “ซู จือเนี่ยนอาจเคยอยู่กับเรามาก่อน แต่จริงๆ นะ เขาก็ไม่ได้ติดค้างอะไรเราสักนิด อีกอย่างบริษัทเขาก็ประสบความสำเร็จอย่างมาก ดังนั้นหนูไม่คิดว่าเขาจะเต็มใจมาโอบอุ้มธุรกิจที่กำลังจะตายอย่างธุรกิจตระกูลซ่งหรอกค่ะ”

“เขาต้องช่วยเราแน่จ๊ะ” ฟาง โหลวโหรวเอ่ยอย่างมั่นอกมั่นใจ

ซ่งชิงชวนชุนนิ่วหน้าแล้วถามต่อ “ทำไมคะ”

ฟาง โหลวโหรวที่อยู่ปลายสาย ตอบหลังจากอึ้งไปครู่หนึ่ง “เพราะว่าเธอไงล่ะ”

ซ่งชิงชวนชุนสะดุ้ง เมื่อเสียงนุ่มนวลของฟาง โหลวโหรวค่อยๆ ลอยผ่านโทรศัพท์มาเข้าหู “ก็นะ เขาเป็นคนแรกของเธอไง”

การที่เรื่องในอดีตถูกโพล่งออกมาโต้งๆ เช่นนี้ทำให้ซ่ง ชิงชวนชุนอึ้งตกใจ หน้าเธอพลันซีดเผือด “ก็นะ เขาเป็นคนแรกของเธอไง... ” ใช่ พี่สะใภ้พูดถูกต้องแล้ว ตอนที่เขาอยู่ร่วมบ้านกับพวกเราเธอ เขาได้พรากความบริสุทธิ์ของฉันเธอไป...”

คืนนั้นเป็นฝันร้ายตลอดกาลของเธอ เป็นฝันร้ายที่เธอใช้เวลาชั่วชีวิตเพื่อลืมเลือนสิ่งที่เกิดขึ้นกับเธอ

ถ้าไม่เป็นเพราะพี่ชายเธอฆ่าตัวตายเมื่อสามเดือนก่อน และข่าวร้ายนี้ทำให้บิดาเธอต้องเข้าโรงพยาบาล เป็นเหตุให้ธุรกิจตระกูลซ่ซ่งเอ็มไพร์ขาดผู้นำจนเข้าขั้นวิกฤตถึงกับจวนล้มละลายแล้วล่ะก็ ในชีวิตนี้ไม่มีวันที่เธอจะมาบรรจบพบซู จือเนี่ยนอีกเป็นแน่

เหตุการณ์ในคืนนั้นได้ถูกปิดตายไปแล้วในหัวใจเธอ และเธอไม่คิดจะไปรื้อฟื้นอีกต่อไป และจะแสร้งทำเสมือนว่าไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้น

หากเป็นไปได้ เธอไม่อยากข้องแวะติดต่ออะไรกับซู จือเนี่ยนอีกเลย ทว่าพี่สะใภ้เธอพูดถูก เธอจะปล่อยให้ความทุ่มเททั้งชีวิตของบิดาและพี่ชายเธอล่มสลายไปไม่ได้ เธอจะปล่อยให้พ่อบิดาของเธอมากังวลเรื่องธุรกิจที่บ้านระหว่างอยู่โรงพยาบาลไม่ได้ และเธอจะหรือทำให้พี่ชายผู้ล่วงลับของเธอผิดหวังไม่ได้

ใช่... ซู จือเนี่ยนเหมาะกับตำแหน่งประธานบริหารธุรกิจตระกูลซ่งที่สุด เขาคือตำนานแห่งโลกธุรกิจ ครั้งหนึ่งเขาเคยใช้เวลาเพียงหนึ่งเดือนฟื้นฟูบริษัทที่กำลังจะปิดกิจการ ทำให้เขาได้รับคำชื่นชมจากทั่วโลก ดังนั้นเธอต้องขอร้องให้เขาช่วยให้จงได้

เธอรู้ดีว่าซู จือเนี่ยนไม่พอใจกับการกระทำในอดีตของเธอเป็นอย่างมาก และรู้อีกด้วยว่าคงเป็นเรื่องสาหัสสากรรจ์ทีเดียวที่จะทำให้เขายอมมาช่วยเหลือ แต่เธอจะไม่มีวันยอมแพ้ เพราะเธอจะยอมแพ้ไม่ได้

…

สองสามวันต่อมา ซ่งชิงชวนชุนมาคอยซู จือเนี่ยนที่นอกบ้านเขา แต่เขาไม่เคยปรากฏตัวอีกเลย ที่บริษัทเธอก็ไปรอ แต่เนื่องจากเหตุการณ์เมื่อคราวก่อน ยามจึงไม่กล้าปล่อยให้เธอเข้าไปในล็อบบี้อีกแล้ว ดังนั้นเธอจึงตัดสินใจรอเขาอยู่หน้าประตูทางเข้าแทน แต่เธอก็ไม่เคยพบเขาเลยสักครั้ง

จะว่าไปทั้งหมดนั่นก็ไม่ถูกต้องเสียซะทีเดียว เพราะเธอเคยได้เห็นเขาแวบหนึ่งตอนรถของเขาแล่นผ่านไป โอกาสเจอยังไม่มี ไม่ต้องพูดถึงว่าจะได้คุยกับเขาเรื่องบริหารบริษัท เมื่อไม่มีทางเลือกอื่น สุดท้ายซ่งชิงชวนชุนจึงตัดสินใจไปเยี่ยมมารดาของซู จือเนี่ยน

มารดาของเขาเป็นสมาชิกครอบครัวคนเดียวที่ยังเหลืออยู่ของซู จือเนี่ยน บิดาเขาเสียไปนานแล้ว มารดาเลี้ยงดูเขามาตามลำพัง เขาปรนนิบัติมารดาอย่างดีมาก ซื้อบ้านย่านหรูให้เธออยู่และไปเยี่ยมทุกวันเสาร์

มารดาของซู จือเนี่ยนและบิดาของซ่ง ชิงชวนชุนเป็นเพื่อนร่วมรุ่นมหาวิทยาลัย ตอนที่ซู จือเนี่ยนเรียนมัธยม มารดาเขาป่วยหนักถึงขั้นต้องพักรักษาตัวในโรงพยาบาล และเมื่อไม่มีใครดูแลเขา เขาจึงเข้ามาพักอยู่กับบ้านตระกูลซ่ง มารดาเขาขอให้บิดาเธอรับเขามาอยู่ด้วยราวหนึ่งปี