ตามใจรัก สาวนักแฮก ตอนที่ 3
บทที่ 3 ในที่สุดฉันก็จะได้แต่งงานกับสีมู่ไป๋
เขาจำได้ว่าเคยให้ค่าเลี้ยงดูเป็นเงินจำนวนมากกับเธอหลังจากที่หย่ากัน
เงินจำนวนนั้นมันมากเกินพอที่จะให้เธออยู่อย่างสุขสบายไปตลอดชีวิต แล้วทำไมเขาถึงมาเจอเธอในสภาพนี้ได้
คำถามนี้ยังคงวนเวียนอยู่ในความคิดของเขาตั้งแต่ออกมาจากโรงพยาบาล
“มู่ไป๋ คิดอะไรอยู่เหรอ” เทียนซินถามด้วยความสงสัย ซึ่งมู่ไป๋ก็ตอบเพียงว่า “ไม่ใช่เรื่องสำคัญอะไร”
“คุณกำลังคิดถึงเรื่องของซิงเหอใช่ไหม” เทียนซินถอนหายใจ “ฉันเองยังไม่อยากจะเชื่อเลยว่าคนที่เราเจอคือซิงเหอจริงๆ ทำไมถึงเลือกใช้ชีวิตแบบนี้ก็ไม่รู้ทั้งที่ตัวเองก็มีทรัพย์สินมากพอให้ใช้ชีวิตสุขสบาย ทำไมเธอถึงโง่แบบนี้นะ”
โง่… มู่ไป๋นึกภาพซิงเหอเป็นแบบนั้นจริงๆ
บางครั้งความโง่อาจจะดูน่ารัก แต่ซิงเหอนั้นทั้งโง่ทั้งดื้อดึงซึ่งเป็นการรวมกันของนิสัยที่เลวร้ายสุดกู่ ด้วยเหตุนี้ปัญหามากมายจึงมักจะเกิดขึ้นกับเธอและคนรอบข้าง
เรียกได้ว่าการแต่งงานของพวกเขาถูกทำลายลงเพราะความดื้อดึงและความโง่เง่าของเธอก็คงไม่ผิดนัก
เพียงแต่เขาไม่คาดคิดเลยว่าเธอจะโง่ถึงขนาดดูแลตัวเองไม่ได้ ทั้งที่ได้รับเงินค่าเลี้ยงดูจากเขาไปมากขนาดนั้น
พูดง่ายๆ ก็คือการพบเจอกับเซี่ยซิงเหอในวันนั้นส่งผลกระทบต่อเขาอย่างมาก
มู่ไป๋มัวแต่จมอยู่กับความคิดจึงไม่ได้ตอบคำถามของเทียนซิน จากนั้นไม่นานรถก็มาถึงร้านอาหาร
ครอบครัวของทั้งคู่รออยู่ที่นั่นแล้ว
การกินอาหารเย็นครั้งนี้มีขึ้นเพื่อปรึกษาเกี่ยวกับงานแต่งงานที่กำลังจะมาถึง ผู้หารือคือพ่อแม่ของทั้งสองคน รวมไปถึงสีหลินลูกของเขากับซิงเหอ
เด็กชายอายุแค่หนึ่งขวบตอนที่พวกเขาหย่ากัน มาถึงตอนนี้ก็สี่ขวบแล้ว
“ทำไมเราไม่เลือกวันที่ 2 พฤศจิกายนเป็นฤกษ์แต่งงานล่ะ มันเป็นวันมงคล แถมยังเป็นวันชาติอีกด้วย” คุณนายสี แม่ของมู่ไป๋เอ่ยยิ้มๆ
แม่ของเทียนซินพยักหน้าอย่างมีความสุขแล้วกล่าวเสริมว่า “นี่ต้องเป็นโชคชะตากำหนดแน่ๆ เพราะดิฉันก็กำลังจะเสนอวันนี้เหมือนกัน มู่ไป๋กับเทียนซินล่ะคิดว่าดีไหม”
“แน่นอนค่ะ เรื่องแบบนี้สมควรที่จะให้ผู้ใหญ่จัดการอยู่แล้ว” เทียนซินพูดอย่างเหนียมอาย
“วันไหนก็ได้ครับ” มู่ไป๋ยักไหล่
“งั้นตกลงเอาเป็นวันนี้นะ ตอนนี้เราก็โฟกัสไปกับการเตรียมงานได้อย่างเต็มที่ เทียนซิน พระเจ้ายังทรงมีเมตตาต่อฉัน ในที่สุดก็ได้เธอมาเป็นลูกสะใภ้” คุณนายสีพูดอย่างมีความสุขพร้อมกับกุมมือของเทียนซินไว้ ทั้งสองยิ้มให้กันด้วยความเบิกบานใจ
คุณนายสีเห็นเทียนซินมาตั้งแต่ยังเด็ก และเธอชอบบุคลิก นิสัย รวมถึงความสามารถ ของเทียนซินเป็นอย่างมาก
เธอคอยพูดกับมู่ไป๋อยู่เสมอว่าให้แต่งเทียนซินเข้ามาในตระกูลสี แล้วในที่สุดความหวังของเธอก็กำลังจะเป็นจริง
และโต๊ะนี้ยังมีผู้หญิงอีกคน นั่นก็คือฉู่เทียนซิน ที่กำลังจะสมหวังในสิ่งที่เธอใฝ่ฝัน
ในที่สุดมู่ไป๋ก็ตกเป็นของเธอ
ชายคนนี้กำลังจะเป็นของเธอในที่สุด
ขณะนั้นเอง แก้วน้ำผลไม้ที่สีหลินถืออยู่ก็ตกพื้นจนแตกละเอียด และเขายังทำให้เสื้อเชิ้ตตัวเองเปื้อนอีกด้วย
“หลินหลิน หลานต้องระมัดระวังให้มากกว่านี้นะ” คุณนายสีตำหนิเล็กน้อย
“หลินหลิน หนูเจ็บตรงไหนหรือเปล่า” เทียนซินเขยิบเข้ามาพร้อมกับผ้าเช็ดหน้าเพื่อจะเช็ดเสื้อให้ แต่เด็กชายรีบโผไปอยู่ในอ้อมแขนของมู่ไป๋ หลีกหนีเธอไปได้อย่างสมบูรณ์แบบ
มือของเทียนซินค้างอยู่กลางอากาศอย่างเก้ๆ กังๆ
“ฉันจะพาเขาไปล้างตัวเอง” มู่ไป๋บอกพร้อมกับอุ้มลูกชายไปที่ห้องน้ำ
ภายในห้องน้ำ มู่ไป๋วางลูกชายของเขาลงบนขอบอ่างล้างหน้า
สีหลินนั่งจ้องขาตัวเองที่กำลังเขย่าอยู่อย่างนั้น สมองเขากำลังปั่นป่วน
ท้ายที่สุดเด็กชายก็ปัดมือของมู่ไป๋ที่กำลังเช็ดน้ำผลไม้ออกจากเสื้อเชิ้ตของเขา
“เป็นอะไร” มู่ไป๋พูดเบาๆ ขณะจ้องมองไปที่ลูกชายตัวเอง “ลูกทำตัวแปลกๆ มาตั้งแต่เริ่มกินอาหารเย็นแล้ว มีอะไรกวนใจลูกอยู่หรือเปล่า”
สีหลินก้มศีรษะลง ไม่ยอมพูดอะไรสักคำ
เมื่อมู่ไป๋จับใบหน้าลูกชายเชิดขึ้น ก็ได้เห็นดวงตาคู่หนึ่งจ้องกลับมาที่เขาอย่างแน่วแน่