ยังไงก็ได้ ถ้าเป็นเธอ: ตอนที่ 5 บอกฉันมาว่าเธอเป็นใคร ตอนที่ 5

หลังจากวางสายแล้ว แอนดี้ก็รีบออกมาจากสำนักงานและตะโกนว่า “เดี๋ยวก่อนครับนายใหญ่แทนเนอร์ ผมจะรับโซฟี แทนเนอร์เข้าเรียน”

ท่าทางของเขาเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือ

แม้แต่โจไซอาห์ก็ยังไม่รู้ว่าทำไมผู้อำนวยการถึงเปลี่ยนใจกะทันหัน

“แน่ใจนะครับคุณแลงสตัน” โจไซอาห์ถาม

“แน่ครับนายใหญ่ ผมจะให้เธอเข้าเรียนได้ทันที” จากนั้นแอนดี้ก็โทรหาหัวหน้าฝ่ายวิชาการของโรงเรียนทันทีและแจ้งให้เธอทราบเกี่ยวกับการลงทะเบียนเรียนอย่างกะทันหันของโซฟี

โซฟีไม่มีปัญหากับการลงทะเบียน แต่เธอก็รู้ว่ามันคงจะไม่ง่ายอย่างที่คิด

หัวหน้าฝ่ายวิชาการส่งให้โซฟีไปเข้าเรียนในชั้นที่มีผลการเรียนแย่ที่สุดในโรงเรียน หลังจากได้รับชุดเครื่องแบบนักเรียนแล้ว โซฟีก็ถูกส่งมอบให้กับเดอร์ริค เฮส์ ครูประจำชั้นของนักเรียนม.6 ห้อง 8

ก่อนโจไซอาห์จะกลับ เขาพูดกับเดอร์ริคว่า "ผมต้องรบกวนคุณให้จับตาดูโซฟีด้วยนะครับคุณเฮส์"

“ไม่รบกวนเลยครับ! ท่านกลับไปได้เลยนะครับ อีกเดี๋ยวผมจะพาโซฟีไปที่ห้องเรียน” เดอร์ริคตอบกลับอย่างสุภาพ

มันเป็นเพียงคำตอบเดียวที่เขาจะตอบได้ เพราะนักเรียนทุกคนในโรงเรียนมัธยมจิปส์เดลมีพ่อแม่ที่ร่ำรวยหรือมีอิทธิพลกันทั้งนั้นจนเหล่าคุณครูไม่กล้าจะขัดใจ

เดอร์ริคบังเอิญเป็นครูผู้สอนในคาบสามสำหรับห้อง 8 เขาเลยเป็นคนพาโซฟีไปที่ห้องเรียนใหม่ด้วยตัวเอง

เมื่อเขามาถึงห้องเรียน เขาก็ประกาศว่า “สวัสดีทุกคน ห้องเรามีนักเรียนใหม่เข้ามา เดี๋ยวเธอจะแนะนำตัวเอง ช่วยต้อนรับเธออย่างอบอุ่นด้วย”

โซฟีเดินไปที่โพเดียมหน้าห้องและเขียนชื่อเต็มของเธอลงบนกระดาน

แล้วเธอก็ประกาศว่า “สวัสดีทุกคน ฉันชื่อโซฟี แทนเนอร์”

โซฟี แทนเนอร์? เพื่อนร่วมชั้นใหม่ของเธอเริ่มกระซิบกระซาบกันทั่วทันที

“เธอคือโซฟี แทนเนอร์ที่ถูกไล่ออกเมื่อห้าปีที่แล้วไม่ใช่หรือ”

"ฉันว่าใช่นะ! เธอเคยเรียนอยู่ห้องเดียวกับฉัน”

“ฉันได้ยินมาว่าเธอเคยทำแท้งตอนประมาณม.4 เธอรู้ไหมว่ามันจริงหรือเปล่า”

“จริงสิ! ตอนนั้น..."

เดอร์ริคแทรกขึ้น “เอาล่ะทุกคน นั่งดีๆ กันหน่อย มีที่นั่งว่างอยู่หลังห้องนะโซฟี ไปนั่งตรงนั้นได้”

โซฟีเดินไปที่แถวสุดท้ายอย่างว่าง่ายและไม่สนใจสายตามุ่งร้ายที่จ้องมาทางเธอ

นักเรียนชั้นม.6 ห้อง 8 ทำเกรดได้ไม่ดีนัก ปกติแล้วส่วนใหญ่จะมาจากแวดวงชนชั้นสูง

การเลี้ยงดูของพวกเขาห่างไกลจากพวกขี้แพ้ เมื่อเดอร์ริคสอนจบ ควีนี่ เลนก็เดินเข้าไปหาโซฟีและเยาะเย้ยว่า “เธอจริงด้วยสินะโซฟี! ฉันไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเธอจะหน้าด้านพอกลับมาที่จิปส์เดล ถ้าฉันเป็นเธอ-"

“หุบปากของเธอซะควีนี่” โซฟีตัดบททันที ควีนี่อยู่กลุ่มเดียวกับวิลโลว์มาตลอด และเคยระรานโซฟีมามากในอดีต

โซฟีกำลังปวดหัวหลังจากนอนไม่หลับทั้งคืนในบ้านที่ไม่คุ้นเคย และเธอก็ไม่มีอารมณ์จะมาสนใจท่าทีจุกจิกของควีนี่

กรรม ควีนี่ไม่ได้กลัวโซฟีเลย เธอคว้ามือโซฟีและพูดต่อว่า “เราไม่ได้อยู่ในฮอริงตันนะโซฟี เธอคิดว่าเธอมีตัวตนในจิปส์เดลเหรอ” เธอคิดว่าน้องสาวของวิลโลว์ยังคงว่าง่ายเหมือนเมื่อก่อน

ดวงตาคู่สวยของโซฟีก็หรี่ลง

ในชั่วพริบตา เธอกลับมือและคว้าข้อมือควีนี่ไว้ แล้วงอไปข้างหลังอย่างรวดเร็ว

“อ๊า!” ควีนี่ร้องอย่างเจ็บปวด

เพื่อนร่วมชั้นสังเกตเห็นแววตาตักเตือนของโซฟี และไม่มีใครกล้าเดินไปห้าม

โซฟีประกาศชัดว่า “ฉันไม่อยากมีปัญหา แต่ฉันก็ไม่ใช่เหยื่อให้เธอมารังแกเหมือนกัน จำไว้นะควีนี่ ฉันไม่ใช่โซฟีคนเดิมเหมือนห้าปีก่อนแล้ว ไม่ใช่ใครจะมาเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของฉันก็ได้ โอ้ใช่สิ! ฉันมั่นใจว่าเธอจำสิ่งที่พวกเธอทำกับฉันไว้เมื่อห้าปีก่อนได้ อีกไม่นานฉันจะทำให้พวกเธอทุกคนได้ชดใช้สิ่งที่เคยทำไว้ให้ได้”

ตอนนั้นเองที่เธอรู้สึกว่าตัดสินใจถูกที่กลับมาที่นี่

แล้วเธอก็ผลักควีนี่อย่างแรงจนทำให้เธอล้มลงไปกองกับพื้น

ควีนี่ตกใจ

โซฟีน่ากลัวมาก

ฉันจะปล่อยให้โซฟีอยู่ในจิปส์เดลไม่ได้ เราต้องกำจัดเธอ!

โซฟีใช้เวลาสองคาบสุดท้ายในชั้นเรียนไปกับการนอนฟุบบนโต๊ะ หลังเลิกเรียนเธอก็คว้ากระเป๋าแล้วกลับทันที

พอเธอก้าวขาพ้นจากประตูโรงเรียนมาก็เห็นว่าเฟลิกซ์กำลังรออยู่ข้างนอก

คุณแลงสตันเปลี่ยนใจเพราะพวกเขาแน่เลย!

ก่อนที่เฟลิกซ์จะพูดอะไร โซฟีก็ตัดสินใจขึ้นไปบนรถที่จอดอยู่ข้างๆ เขาอย่างรวดเร็ว

เฟลิกซ์ไม่ได้พูดสิ่งที่เตรียมมาแม้แต่คำเดียว

โซฟีมองด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเหลืออด แล้วประกาศว่า “ทริสตัน ลอมบาร์ดใช่ไหม ฉันช่วยคุณไว้ครั้งที่แล้ว และวันนี้คุณก็ช่วยฉันไว้ งั้นเราหายกัน อย่ามาหาฉันอีก”

เธอเชื่อว่าเฟลิกซ์และทริสตันเป็นคนที่ซับซ้อน และเธอก็ไม่อยากข้องเกี่ยวกับพวกเขาอีกต่อไป

ในขณะเดียวกัน ทริสตันก็ตอบว่า "ชีวิตของผมมีค่ามาก" เขาแค่บอกให้เฟลิกซ์โทรศัพท์ มันเทียบไม่ได้เลยกับสิ่งที่เธอทำให้เขา

เขาพูดต่อว่า “ผมทริสตัน ลอมบาร์ดจากลอมบาร์ดกรุ๊ป และผมก็อยากให้คุณช่วย”

เฟลิกซ์สับสนเมื่อได้ยินอย่างนั้น เขาสงสัยว่า บนโลกใบนี้เราจะจ้างใครที่ต้องการมาก็ได้ แต่ทำไมคุณทริสตันต้องมาดึงดันกับโซฟี แทนเนอร์คนนี้ด้วย

โซฟีจ้องทริสตันและพูดเยาะว่า “ผลการเรียนฉันก็ไม่ดี ศีลธรรมก็ไม่มี คุณต้องการอะไรจากฉันกันแน่”

คนแทบจะไม่ค่อยกล้าจ้องตาทริสตันตรงๆ และเขาก็รู้ทันทีว่าเขากำลังมองหญิงสาวที่ไม่ธรรมดาอยู่

“ทักษะทางการแพทย์ของคุณ” ทริสตันตอบกลับมา

“ทักษะทางการแพทย์? นี่ล้อฉันเล่นอยู่หรือเปล่า ฉันเป็นแค่เด็กนักเรียนอายุสิบแปดนะ ฉันจะไปรู้อะไรเกี่ยวกับการแพทย์ ฉันเคยบอกไปหลายครั้งแล้วว่าที่ฉันเอากระสุนออกจากตัวคุณได้ก็เพราะโชคดี คุณคงตายไปแล้วถ้าโชคไม่เข้าข้างฉัน”

ทริสตันยังคงยืนกรานว่า “ผมจริงจังนะโซฟี โปรดช่วยพิจารณาข้อเสนอของผมด้วย”

ว่ากันว่าลอมบาร์ดกรุ๊ปเป็นบริษัทที่ชนชั้นสูงทุกคนในจิปส์เดลอยากผูกมิตรด้วย แต่หญิงสาวคนนี้กลับจะปล่อยโอกาสทองหลุดมือไป

โซฟีเหนื่อยเกินกว่าจะมาเถียงกับพวกเขา เห็นได้ชัดว่าพวกเขาจะไม่ยอมแพ้ไม่ว่าเธอจะพูดอะไรก็ตาม เธอเลยลงจากรถ

เฟลิกซ์บ่นว่า “บอกมาตรงๆ เถอะครับคุณทริสตัน ว่าคุณพยายามจะจีบเธอ! เห็นกันอยู่ว่าเธอไม่หลงกลข้ออ้างแปลก ๆ ของคุณเลย”

ทริสตันมองตามเธอไป เขาโดนหญิงสาวตกไปเต็มๆ

หลังจากลงจากรถของทริสตัน โทรศัพท์ของโซฟีก็ดังขึ้น

เธอปลดล็อกโทรศัพท์และตัดสายทันทีเมื่อเห็นหมายเลขผู้โทร

ผู้โทรเหมือนจะยอมแพ้ไม่เป็นเลยโทรหาโซฟีมากกว่าสิบสาย

ในที่สุดโซฟีก็ยอมรับสายพร้อมกับยักไหล่ยอมแพ้ “ถ้ามันไม่ใช่เรื่องสำคัญนะ วันนี้ฉันอารมณ์ไม่ดี”

“นิสัยใจร้อนของเธอไม่เคยทำให้ฉันผิดหวังเลยนะแฟนทอม แล้วจะกลับมาเมื่อไหร่" บัตเตอร์ฟลายไม่สะทกสะท้านกับอารมณ์ที่ปะทุของโซฟี

“บอกมาได้แล้ว!”

"ก็ได้! โถ่ มีงานเข้ามา เธออยากรับไหม” แฟนทอมเลื่องลือในเรื่องการรับงานตามอารมณ์ แต่เธอก็มีผลงานที่ยอดเยี่ยม ฐานะสมาชิกที่อายุน้อยที่สุดของปีกแห่งแสงแทบจะไม่มีผลเลยเพราะเธอเก่งที่สุด

โซฟีตอบห้วนๆ ว่า “ไม่”

บัตเตอร์ฟลายตื้อ “แฟนทอม งานนี้เกี่ยวข้องกับความปลอดภัยทางอินเทอร์เน็ตของประเทศจีนเลยนะ ฉันอยากให้เธอคิดดีๆ ก่อนที่จะปฏิเสธ” ถ้าแฟนทอมปฏิเสธงานอื่นอีก บัตเตอร์ฟลายคงจะปล่อยเธอไว้คนเดียวแน่

“ความปลอดภัยทางอินเทอร์เน็ต?” ความสนใจของโซฟีเพิ่มขึ้น "ก็ได้ ส่งข้อมูลมา” เธอวางสายทันทีหลังจากนั้น

บัตเตอร์ฟลายมีเรื่องจะพูดอีกมากมายแต่ก็ปัดทิ้งไปหลังจากได้ยินคำสั่งของโซฟี เธอรีบเตรียมข้อมูลให้โซฟีพิจารณาทันที

ในขณะเดียวกัน ทริสตันก็รีบกลับไปที่สำนักงานของลอมบาร์ดกรุ๊ปหลังจากได้รับสายจากชาลส์ ควิกลีย์

“แฟนทอมปรากฏตัวแล้วครับคุณทริสตัน” ชาลส์แจ้งข่าวด้วยความตื่นเต้น

จะไม่มีใครแปลกใจเลยถ้าเขาจะเป็นลมหลังจากรู้ว่าไอดอลของเขาปรากฏตัวแล้ว

ทริสตันสั่ง "ให้ทุกคนในบริษัทมารวมตัวกัน ฉันต้องรู้ให้ได้ว่าใครคือแฟนทอม”

แฟนทอมเป็นแฮ็กเกอร์ที่ฝีมือดีที่สุด ไม่มีใครรู้เพศหรือตัวตนของเขา เขาถูกยกให้เป็นตำนาน และบริษัทระหว่างประเทศทุกแห่งต้องการจ้างบริการของแฟนทอม

เมื่อมีแฟนทอมควบคุมอยู่ ความไม่ปลอดภัยทางอินเทอร์เน็ตก็จะกลายเป็นเรื่องของอดีต