ราชินีอมตะผู้ไร้เทียมทานแห่งวันสิ้นโลก: ตอนที่ 7 บุกห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่ ตอนที่ 7

เทเรซ่าเดินเข้าไปในร้านขายอุปกรณ์กีฬา สายตาของเธอกวาดมองชั้นวางอย่างมีจุดมุ่งหมาย เธอเลือกไม้เบสบอลหลายอัน โดยเน้นความแข็งแรงและความทนทาน จากนั้นก็หันไปที่อุปกรณ์เอาชีวิตรอดกลางแจ้ง ไฟฉาย หมวกกันน็อก เสื้อเกราะ สนับป้องกัน เต็นท์ ชุดป้องกันสารเคมี เสื้อผ้าทางยุทธวิธี เธอซื้อแบบไม่ยั้งเพื่อแน่ใจว่าได้ของจำเป็นทุกอย่างครบถ้วน เมื่อเธอซื้อเสร็จ ค่าใช้จ่ายทั้งหมดของเธอทะลุสองหมื่น

ในขณะที่กำลังชำระเงิน เธอก็สังเกตเห็นเครื่องมือฉุกเฉิน เช่น ที่คีบ คีม แถบกาว และเครื่องวัดอุณหภูมิที่จัดแสดงอยู่ สิ่งนี้ทำให้เธอตระหนักได้ว่าเธอยังต้องการเวชภัณฑ์อยู่ เธอจึงมุ่งหน้าไปที่ร้านขายยาใกล้ๆ โดยไม่รีรอ เธอซื้อของจำเป็นอย่างยาแก้หวัด ยาห้ามเลือด ยาลดไข้ วิตามิน ผ้าพันแผล แอลกอฮอล์ ไอโอดีน และสิ่งจำเป็นอื่นๆ สำหรับการปฐมพยาบาล เธอไม่ปล่อยให้ของจำเป็นหลุดมือไปเลย

ในทางตรงกันข้าม เธอแทบจะไม่สนใจยาที่ต้องสั่งโดยแพทย์ที่จัดแสดงอยู่ สำหรับเธอแล้ว ยาพวกนั้นไม่ได้เกี่ยวข้องและไร้ประโยชน์สำหรับแผนการเอาชีวิตรอดที่ยิ่งใหญ่ หลังจากผ่านสิบปีที่โหดร้ายในการเอาชีวิตรอดจากวันสิ้นโลก เธอได้เรียนรู้ความจริงที่เจ็บปวด คนที่ต้องพึ่งพายาทุกวันอยู่ได้ไม่นาน การมียาฉุกเฉินเล็กน้อยก็เพียงพอแล้ว และถึงอย่างนั้น ยาพวกนั้นก็เป็นแค่ของสำรองมากกว่าของจำเป็น ในโลกที่พลิกผัน ร่างกายที่อ่อนแอเท่ากับโทษประหารชีวิต

เมื่อเธอออกมาจากร้านขายยา ท้องฟ้ายามเย็นก็ถูกแทนที่ด้วยแสงไฟของเมืองแล้ว ป้ายไฟนีออนส่องสว่างตามท้องถนนด้วยสีสันสดใส ทำให้เกิดภาพที่ดูมีชีวิตชีวาแต่เหนือจริง เมื่อสำรวจของที่เธอได้มา เธอก็รู้สึกพอใจ เธอได้ของสำคัญมาทุกอย่างแล้ว อาหาร น้ำ ที่พัก และของจำเป็นพื้นฐานสำหรับการเอาชีวิตรอด แต่การเอาชีวิตรอดไม่ใช่แค่เรื่องพื้นฐานเท่านั้น มันยังเกี่ยวกับการเตรียมพร้อมสำหรับสิ่งที่ไม่คาดคิดด้วย ยังมีช่องว่างให้เธออัปเกรดเสบียง เพื่อให้แน่ใจว่าเธอมีข้อได้เปรียบที่เป็นไปได้ทุกอย่าง

ด้วยเงินหนึ่งล้านห้าแสนที่ยังคงอยู่ในกระเป๋า เธอจึงตัดสินใจว่าไม่มีอะไรเสียหายที่จะปล่อยตัวปล่อยใจ ทำไมไม่ใช้จ่ายให้มากขึ้นหน่อยล่ะ เธอจะคว้าทุกอย่างที่สะดุดตาและกักตุนโดยไม่มีข้อจำกัด ถ้าวันสิ้นโลกกำลังจะมาถึง เธอก็ควรจะทำมันอย่างมีสไตล์ ก่อนที่ความโกลาหลของวันสิ้นโลกจะมาเยือน เธอตั้งใจจะดื่มด่ำกับการเฉลิมฉลองอันน่าอัศจรรย์ในช่วงเวลาที่รุ่งเรืองของโลก การเดินทางของเธอเริ่มต้นที่ร้านอาหารที่ได้รับดาวมิชลิน ซึ่งเป็นสถานที่ที่เธอเคยคิดว่าหรูหราเกินกว่าจะเข้าไป ในครั้งนี้ เธอไม่เสียดายเงินเลยแม้แต่น้อย พร้อมกับสั่งอาหารชุดสุดหรูราวกับเป็นราชินี ทั้งซุปเห็ดเนื้อเนียน ซี่โครงหมูอบกระเทียมหอมๆ ปลาคอดอบกรอบ ไก่ย่างกรอบ และกุ้งกระเทียมชุ่มฉ่ำ อาหารที่เธอเคยฝันถึงว่าจะได้ชิม ตอนนี้กลายเป็นความจริงแล้ว

กุ้งกระเทียมและสเต็กเนื้ออร่อยจนเธอไม่ลังเลที่จะให้ครัวเตรียมเพิ่มอีกสิบที่เพื่อให้เธอนำกลับบ้าน เพราะซัมเมอร์ก็คู่ควรที่จะได้มีส่วนร่วมกับความฟุ่มเฟือยชั่วคราวนี้ ไม่จบแค่นั้น เทเรซ่ายังจองห้องสวีทสุดหรูในโรงแรม จากนั้นก็ลงไปเดินเล่นในห้างด้านล่างที่คลาคล่ำไปด้วยผู้คน การจัดแสดงสินค้าที่กว้างใหญ่และกลิ่นหอมเย้ายวนของอาหารที่ปรุงสดใหม่นั้นไม่อาจต้านทานได้ สัญชาตญาณของเธอที่หล่อหลอมจากความยากลำบากหลายปีพาเธอตรงไปยังโซนอาหารรสเลิศที่มีอาหารอยู่มากมายเต็มไปหมด ที่นั่นอาหารมีมากมายพอๆ กับความอร่อยเกินต้าน วาฟเฟิลไข่ทองคำที่เพิ่งทำเสร็จใหม่ๆ ทาโกะยากิร้อนๆ เค้กสูงเสียดฟ้า ขนมปังปังนิ่มฟูเสียบไม้ทอดกรอบ ไก่ชุบเกล็ดขนมปังทองคำ พอร์คช็อปแสนอร่อย โอเด้งเข้มข้น ไอศกรีมเนื้อเนียน ชานมรสละมุน และของหวานหอมหวาน มันคือสวรรค์ของอาหาร

เมื่อเห็นสินค้าที่มีอยู่มากมาย เธอก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกถึงความปรารถนา มีของมากมายจนเธออยากจะคว้ามา แต่เธอก็รู้ลึกๆ ว่าเวลาเป็นทรัพยากรที่หายาก และเงินทุนของเธอก็ไม่ได้มีอย่างไม่จำกัด อาหารฟุ่มเฟือยเหล่านี้ไม่สามารถอยู่ในรายการของจำเป็นสำหรับการเอาชีวิตรอดของเธอได้ เพราะพวกมันคือความหรูหราของยุคที่สงบสุข มันไร้ประโยชน์และไม่สามารถใช้ได้จริงในความเป็นจริงอันโหดร้ายของวันสิ้นโลก แต่สำหรับตอนนี้น่ะเหรอ ไม่สำคัญหรอก คืนนี้เธอมีอิสระที่จะใช้จ่ายอย่างเต็มที่ กินเลี้ยงโดยไม่ลังเล ซื้อของโดยไม่มีข้อจำกัด และลืมอนาคตที่มืดมนไปชั่วขณะ

เธอเดินไปทั่วห้างเหมือนพายุที่เงียบสงบ เข้าร้านแล้วร้านเล่าด้วยท่าทีหรูหราแต่สงบเสงี่ยม เธอเข้าหาพนักงานแต่ละร้านด้วยความมั่นใจที่สงบ และพูดคำขอที่เรียบง่ายแต่น่าตกใจ "แพ็คขนมทั้งหมดที่มีมาให้หน่อย" เมื่อจ่ายเงินเสร็จ เธอก็สั่งให้พวกเขานำของทุกอย่างไปส่งที่ห้องสวีทของเธอชั้นบน ทุกครั้งที่ทำ ปฏิกิริยาของพนักงานก็เหมือนเดิม ทุกคนก็ตกใจจนเงียบกริบและเบิกตากว้างอย่างไม่เชื่อ และตามมาด้วยการรีบเร่งอย่างบ้าคลั่งเพื่อทำตามคำขอที่ฟุ่มเฟือยของเธอ

ยกตัวอย่างร้านเบเกอรี่แห่งแรก เทเรซ่าเดินเข้าไปในนั้นพร้อมคำสั่งเดียว นั่นคือให้แพ็คทุกอย่างเพื่อจัดส่ง ขนมปังอบสดใหม่ ชีสเค้กเนื้อเนียน พัฟไส้ไอศกรีม เค้กสี่เหลี่ยมครีมเนื้อนุ่ม โมจิเหนียวนุ่ม โรลครีมเนื้อนุ่ม มีลเฟยที่หรูหรา ขนมเปี๊ยะไข่แดง วาฟเฟิลทองคำ และคุกกี้เนย ทั้งหมดถูกใส่ถุงและส่งตรงไปยังห้องสวีทในโรงแรมของเธอ จากนั้นเธอก็ย้ายไปที่ร้านไก่ทอดสไตล์เกาหลี เธอไม่ได้เลือกแค่รสเดียว แต่เธอเลือกทั้งหมด ทั้งรสหวานและเผ็ด รสเคลือบน้ำผึ้ง รสกระเทียมซีอิ๊ว รสน้ำผึ้งมัสตาร์ด แต่ละซอสจับคู่กับไก่หลายส่วน ชิ้นไม่มีกระดูก ปีกกรอบๆ น่องไก่นุ่มๆ และแม้แต่ไก่ย่างทั้งตัว

ร้านชานมก็ไม่มีข้อยกเว้นสำหรับการใช้จ่ายของเธอ เธอแน่ใจว่าจะต้องได้ชิมทุกรสชาติจากทุกร้าน ชานมแบบคลาสสิก ชาผลไม้ ชาไอศกรีม ชาผสมครีมชีส และแม้กระทั่งน้ำปั่น เธอเดินผ่านแต่ละร้านราวกับเป็นผีแห่งความฟุ่มเฟือย จ่ายบิล ทิ้งที่อยู่ และหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย เมื่อเธอเดินเที่ยวราวกับลมพายุจนเสร็จ เธอก็ใช้เงินไปมากกว่าสองแสนสำหรับขนมเพียงอย่างเดียว เหมือนจัดงานเลี้ยงอันยิ่งใหญ่เพื่อฉลองช่วงเวลาแห่งความหรูหราสั้นๆ

แต่ละร้านมีสินค้าที่มีมูลค่ามากกว่าหนึ่งหมื่น แต่สำหรับร้านค้าขนาดเล็กอย่างร้านหมี่เย็นและร้านวาฟเฟิลที่เทเรซ่าไม่รู้สึกว่าจำเป็นต้องกักตุน เธอเพียงแค่หยิบมาอย่างละรสชาติ ร้านค้าขนาดเล็กเหล่านี้ทำให้เธอเสียเงินไปเพียงไม่กี่ร้อยถึงสองสามพันเท่านั้น เมื่อยอดรวมของเธอเกินสองแสนบาท เธอก็สำรวจแผงขายขนมทั้งหมดบนชั้นสองและสามของห้างไปจนหมดแล้ว หลังจากนั้นเธอก็ตรงไปที่ซูเปอร์มาร์เก็ต สถานที่ที่เธอไม่ควรพลาด

เธอคว้าตะกร้าช้อปปิ้งขนาดใหญ่สองใบและเดินไปตามทางเดินขนาดใหญ่สไตล์โกดังสินค้า ก่อนจะหยิบทุกอย่างที่เธอคิดออก เมื่อไปถึงจุดชำระเงิน ตะกร้าของเธอก็เต็มไปด้วยสินค้าหลากหลายประเภท โดยแต่ละชิ้นถูกเลือกมาอย่างดี เธอหยิบมันฝรั่งทอดทุกรสชาติ กล่องคุกกี้และลูกกวาด และเครื่องดื่มทุกชนิด ตั้งแต่น้ำผลไม้ไปจนถึงน้ำอัดลม เธอยังหยิบอาหารพร้อมรับประทานหลายอย่าง ไส้กรอก ไก่ย่าง ปลา ซูชิ ข้าวปั้น และข้าวกล่อง เธอหยิบมาทุกอย่าง สำหรับอาหารกึ่งสำเร็จรูป เธอไม่ลังเลที่จะเลือกไก่หมัก พอร์คช็อป เนื้อปลา และวัตถุดิบสำหรับหม้อไฟ

ของใช้ในชีวิตประจำวันของเธอก็ได้รับการวางแผนมาอย่างดี เธอตุนเครื่องใช้ในห้องน้ำ ครีมทาหน้า รวมถึงจำของจำเป็นอย่างผ้าอนามัย ผ้าขนหนูแบบใช้แล้วทิ้ง และทิชชู่เปียกด้วย เนื่องจากความฟุ่มเฟือยครั้งนี้เป็นการอัปเกรดไลฟ์สไตล์ของเธอ เธอจึงไม่มองข้ามเครื่องใช้ในบ้านเช่นกัน เครื่องซักผ้า หุ่นยนต์ดูดฝุ่น และตู้เย็น ทั้งหมดถูกเพิ่มเข้าไปในรายการของเธอ มันคือสิ่งของที่เธอไม่เคยคิดถึงมาก่อน แต่ตอนนี้ฉันรวยแล้ว ทำไมจะไม่ซื้อล่ะ หลังจากซื้อของเสร็จ เธอเข็นรถเข็นสองคันที่เต็มไปด้วยสินค้าไปที่จุดชำระเงิน จากนั้นก็เข้าหาผู้จัดการและขอให้แพ็คของทุกอย่างในรถเข็นและส่งไปให้เธอยกเว้นเครื่องใช้ไฟฟ้า

แต่เธอคำนวณปริมาณและค่าใช้จ่ายของสิ่งของที่เธอต้องการผิดพลาดไปอย่างชัดเจน ก่อนที่เธอจะซื้อทุกอย่างตามที่วางแผนไว้เสร็จสิ้น เงินของเธอก็หมดเกลี่ยง จากเงินหนึ่งล้านสามแสนที่เธอมี เธอสามารถซื้อได้เพียงบางส่วนจากที่ตั้งใจไว้ มันน่าอึดอัดชะมัด ในขณะที่ของใช้พื้นฐานที่เธอกักตุนไว้ก่อนหน้านี้มีราคาค่อนข้างถูก แต่อาหารแปรรูปเหล่านี้กลับมีราคาแพงกว่าหลายเท่า เมื่อมองดูบัญชีธนาคารที่ว่างเปล่าของเธอ ในที่สุดเทเรซ่าก็ยอมรับสิ่งที่เธอมี เท่านี้ก็พอแล้ว

เธอให้ที่อยู่กับผู้จัดการและสอบถามว่าเป็นไปได้ไหมที่จะให้จัดส่งสินค้าในวันนี้ ผู้จัดการรับรองกับเธอว่าไม่มีปัญหาเลย เธอมองไปรอบๆ ซูเปอร์มาร์เกตขนาดใหญ่ด้วยความรู้สึกเสียใจเล็กน้อยที่ยังมีสินค้ามากมายที่เธอหวังว่าจะเอาไปได้ และรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย หลังจากใช้เวลาที่ซูเปอร์มาร์เกตเสร็จแล้ว เธอก็ตัดสินใจขึ้นไปสำรวจชั้นบนต่อ

จนถึงตอนนี้ เธอเพิ่งสำรวจได้แค่ศูนย์อาหารบนชั้น B1 และ B2 รวมถึงซูเปอร์มาร์เกตขนาดใหญ่เท่านั้น ส่วนเสื้อผ้าบนชั้นบนนั้นคงเกินเอื้อมไม่ถึงเนื่องจากเงินของเธอเหลือน้อยลงเรื่อยๆ เธอคิดว่าในบัญชีของเธอเหลืออยู่ประมาณเจ็ดสิบเหรียญ แต่เจ็ดสิบเหรียญก็ยังเพียงพอสำหรับความสนุกนิดๆ หน่อยๆ แม้ว่าฉันจะเกือบหมดตัวแล้ว แต่ฉันก็ยังสามารถเพลิดเพลินกับการเดินดูของได้ เธอเริ่มต้นด้วยการซื้อโกโก้เย็นราคาสิบสี่เหรียญจากร้านสะดวกซื้อ จากนั้นก็เดินจากร้านเสื้อผ้าหนึ่งไปอีกร้านหนึ่ง เมื่อเธอเดินดูร้านขายเสื้อผ้าแฟชั่นบนชั้นสามเสร็จ โกโก้เย็นของเธอก็หมดแก้วแล้ว

ขณะที่เดินไปตามร้านค้า เธอก็พบเสื้อผ้าบางชิ้นที่ดึงดูดความสนใจของเธอ "เสื้อเบสบอลแจ็คเก็ตตัวนี้ราคาเท่าไหร่คะ" เธอถาม "คุณผู้หญิงคะ ตอนนี้มันกำลังลดราคาครึ่งหนึ่ง เหลือแค่สองพันค่ะ" เธอเงียบไปเมื่อได้ยินราคา สองพัน นี่ขนาดลดราคาแล้วนะ นี่คือห้างหรูที่สุดในย่านนี้ ซึ่งขึ้นชื่อเรื่องแบรนด์ดีไซเนอร์ มันเกินงบประมาณของเธอไปมาก หลังจากที่เธอออกจากร้านโดยไม่ได้ซื้ออะไร ผู้จัดการร้าน คุณลอร์น ก็หันไปกระซิบกับพนักงานขายที่เพิ่งบอกราคาเทเรซ่าไปว่า "ทำไมถึงไปเสียเวลากับยัยนี่ล่ะ ก็เห็นอยู่ว่าไม่มีเงิน เป็นแค่คนจนคนหนึ่ง เธอไม่เห็นเหรอว่าหล่อนเดินไปมาหลายชั้นแบบมือเปล่า เธอไม่ซื้ออะไรจากเราหรอก ครั้งหน้าต้องดูคนให้เป็นหน่อย..."

พนักงานขายที่ถูกตำหนิทำได้แค่เม้มปากและเงียบไป เทเรซ่าได้ยินคำพูดของพวกเขาแต่ก็ไม่ได้สะทกสะท้าน เธอเดินหน้าต่อไปราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น หลังจากเอาชีวิตรอดจากความยากลำบากของวันสิ้นโลกมานาน เธอก็ไม่ใช่คนที่จะถูกยั่วยุได้ง่ายๆ เธอไม่รู้สึกว่าจำเป็นต้องโต้เถียงหรือทำอะไรหุนหันพลันแล่นเพียงเพื่อพิสูจน์ตัวเอง ท้ายที่สุด วันสิ้นโลกได้สอนสิ่งหนึ่งให้เธอ มันไม่ใช่เรื่องของศักดิ์ศรี แต่มันคือเรื่องของการเอาชีวิตรอด