กระบี่พิทักษ์ชาติ: ตอนที่ 7 เสียของ! ตอนที่ 7
จ้าวเฉวียนได้ยินดังนั้นจึงก้มตัวลงช้าๆ และมองหลินเซียวตั้งแต่หัวจรดเท้า
จากนั้นก็พูดให้ได้ยินกันแค่สองคน “ฉันเอามา แล้วนายจะทำอะไรได้เหรอ?”
“นายคิดว่า ฉันจะอยากได้ชุดอะไรนั่นของนายเหรอ? แต่แค่ มีคำกล่าวที่ว่า นารีก็เหมือนอาภรณ์…”
“ฉันใส่เสื้อผ้าของนาย นายต้องเข้าใจแน่ๆ…ว่าฉันหมายความว่าอะไรใช่ไหม?”
เมื่อจ้าวเฉวียนพูดถึงตรงนี้ก็ยืดตัวขึ้นทันที เขากลัวว่าหลินเซียวจะฟาดหน้าเขาเข้าให้อีก
ดวงตาหลินเซียวฉายแววเย็นเยียบแวบหนึ่ง เขาได้ตัดสินโทษประหารให้กับจ้าวเฉวียนเอาไว้ใจเรียบร้อยแล้ว
“คุณหญิง ของขวัญชิ้นนี้ผมให้คุณหญิงครับ”
จ้าวเฉวียนค่อยๆ วางหยกมงคลเกรดดีชิ้นนั้นลงตรงหน้าคุณหญิงฉิน
มันถูกห่อมาอย่างประณีตและดูเลอค่า
เมื่อคุณหญิงฉินเห็นมันแล้วก็ชอบมาก
“คุณชายจ้าวช่างมีน้ำใจจริงๆ!”
คุณหญิงฉินยิ้มน้อยๆ และรู้สึกพอใจอย่างยิ่ง
นี่แหละ ความแตกต่าง!
“โอ๊ะ ก่อนหน้านี้หลินเซียวเขาปัญญาอ่อนก็ทีหนึ่งแล้ว”
“ตอนนี้เขาฟื้นคืนสติแล้ว งานวันเกิดของคุณหญิง เขาก็ไม่ได้ให้อะไรเหรอ?”
จ้าวเฉวียนหันไปมองแวบหนึ่งและจงใจถามขึ้น
“พี่เฉวียน นี่ไงฮะ นี่เป็นของที่ไอ้ปัญญาอ่อนหลินเขาให้น่ะ”
ฉินซิงอวี่ยกมือขึ้นเล็กน้อยและโบกเม็ดยาสีน้ำตาลในมือเม็ดนั้นไปมา
“นี่คืออะไรเหรอ?”
จ้าวเฉวียนรับไปดู จากนั้นก็มุ่นคิ้วถาม
“ของที่ไอ้ปัญญาอ่อนหลินเซียวให้น่ะ บอกว่าเป็นยาอายุวัฒนะอะไรสักอย่าง ยังบอกว่ารักษาได้สารพัดโรค ทำให้กลับมาแข็งได้ด้วยนะ”
ฉินซิงอวี่หัวเราะร่าและพูดด้วยสีหน้าเหยียดหยาม
จ้าวเฉวียนชะงักไป จากนั้นก็แสร้งทำเป็นเอามันมาดมที่จมูก แต่ในวินาทีต่อมาเขาก็โยนมันลงบนพื้นและซ้ำด้วยการยกเท้าขึ้นมาเหยียบ
เมื่อหลินเซียวเห็นดังนั้น มุมปากก็ปรากฏรอยยิ้มเหยียดหยันขึ้นแวบหนึ่ง
“หลินเซียว”
ฉินหว่านชิวกัดฟันกรอดและกดไหล่ของหลินเซียวไว้เบาๆ
“ฮู่ว!”
หลินเซียวค่อยๆ ผ่อนคลายตัวเองช้าๆ และยังคงนิ่งเงียบต่อไป
“คุณหญิง นี่มันไม่ใช่ยาอายุวัฒนะอะไรหรอกครับ”
“รักษาโรคได้ไหมผมไม่รู้หรอก แต่ถ้าทานเข้าไปสุ่มสี่สุ่มห้า อาจจะเกิดเรื่องได้นะครับ!”
จ้าวเฉวียนยิ้มเยาะอยู่ในใจ แต่ใบหน้ากลับฉายแววจริงจังอยู่เหมือนเดิม
“ฮึ่ย! ไอ้หลินเซียวนี่ คิดจะวางยาคุณหญิงเหรอ?”
“ธุรกิจของตระกูลคุณชายจ้าวมีธุรกิจเกี่ยวกับยาด้วย ที่เขาพูดต้องจริงแน่ๆ เลย”
“หลินเซียว แกมันคนอกตัญญู แกคิดจะฆ่าย่าเหรอ?”
คำพูดไม่กี่คำของจ้าวเฉวียนทำให้หลินเซียวถูกวิพากษ์วิจารณ์อย่างโหดร้ายอีกครั้ง
“ยาอายุวัฒนะนี่ มีแค่เม็ดเดียว”
หลินเซียวเงยหน้าขึ้นช้าๆ เขามองไปที่ทุกคนและเอ่ยขึ้น
“หมายความว่าไง?”
จ้าวเฉวียนยิ้มเยาะ จากนั้นก็มองไปที่หลินเซียวและถามเขา
หลินเซียวส่ายหน้าช้าๆ เขาไม่อยากอธิบายอะไรมาก
“ฉินหว่านชิว สองปีก่อนเธอถึงขั้นตัดญาติขาดมิตรกับย่า เพราะจะเก็บไอ้ปัญญาอ่อนนี่ไว้!”
“ตอนนี้ไอ้คนอกตัญญูนี่คิดจะฆ่าย่า พวกเธอมีเจตนาไม่ดีอะไร?”
ฉินเฟยก้าวเข้ามาข้างหน้าและด่าฉินหว่านชิวทันที
“ฉัน…”
ฉินหว่านชิวเงียบ
เธอจะไปรู้ได้ยังไงว่าหลินเซียวเอายาอายุวัฒนะอะไรนั่นมาจากไหน!
แล้วเธอก็คิดไม่ถึงด้วยว่าพอหลินเซียวฟื้นคืนสติแล้ว เขาจะทำให้ตัวเองถูกคนอื่นเพ่งเล็งมากกว่าตอนก่อนหน้าที่เขายังไม่ได้สติดี
“เขามันคนปัญญาอ่อน ทำเรื่องวุ่นวายก็ทีหนึ่งแล้ว แกยังจะก่อเรื่องไปกับเขาอีกคนเหรอ?”
“หว่านชิว แกทำให้ฉันผิดหวังในตัวแกมาก!”
คุณหญิงฉินมองฉินหว่านชิวและครางในลำคออย่างไม่พอใจ
ในตอนนั้นเอง ทั้งฉินหว่านชิวและหลินเซียวก็กลายเป็นเป้ารุมประณามของทุกคนอีกครั้ง
“ที่นี่ไม่ต้อนรับพวกเธอ พวกเธอไปซะ”
ฉินเฟยยกมือขึ้นกอดอกและบอกกับฉินหว่านชิว
คุณหญิงฉินและทุกคนในตระกูลฉิน ไม่มีใครช่วยออกหน้าให้ฉินหว่านชิวเลยสักคน
“ย่าคะ ย่าอย่าโกรธไปเลยค่ะ เรื่องนี้ต้องมีการเข้าใจผิดอะไรกันแน่ๆ”
“รอให้หนูตรวจสอบให้ชัดเจนแล้ว หนูค่อยมาอธิบายให้ย่าฟังนะคะ”
ฉินหว่านชิวถอนหายใจเบาๆ จากนั้นก็เข็นหลินเซียวออกไปทางประตูช้าๆ
เข้าร่วมงานเลี้ยงวันเกิดของคนในครอบครัวของตัวเอง แต่กลับถูกไล่ออกมาต่อหน้าทุกคน…
ไม่มีใครรู้ว่าตอนนี้ในใจฉินหว่านชิวคิดอะไรอยู่และน้อยเนื้อต่ำใจมากแค่ไหน
ที่จริงจ้าวเฉวียนอยากจะรั้งตัวฉินหว่านชิวไว้ แต่เมื่อคิดถึงแผนการต่อจากนี้ขึ้นมา เขาจึงไม่ได้ขวางไว้
“ไอ้ปัญญาอ่อนนั่นไปแล้ว บรรยากาศในห้องดีขึ้นเยอะเลย”
ฉินซิงอวี่หัวเราะร่าและเอ่ยเหน็บแนม
ทุกคนพากันหัวเราะเสียงดังครื้นเครง แม้แต่หวางเฟิ่งเองก็ส่งเสียงหัวเราะออกมาด้วยเช่นกัน
ในใจของเธอไม่เคยมองว่าหลินเซียวเป็นลูกเขยของเธอเลย ยังไงซะเขาก็ยังไม่ได้แต่งงานกับฉินหว่านชิว
ดังนั้นการที่หลินเซียวขายหน้า มันเกี่ยวอะไรกับเธอด้วยงั้นเหรอ?
“แม่คะ เนื่องในวันเกิดของแม่ หนูอยากจะขอใช้โอกาสวันนี้พูดอะไรสักเรื่องค่ะ”
หวางเฟิ่งมองคุณหญิงฉินและค่อยๆ ลุกขึ้นพูด
“ว่ามาสิ”
คุณหญิงฉินโบกมือน้อยๆ
“ในเมื่อไอ้ปัญญาอ่อนหลินเซียวฟื้นคืนสติได้แล้ว หนูคิดว่าเขาก็ควรออกจากบ้านตระกูลฉินไปได้แล้วค่ะ”
“สองปีก่อน หัวกระไดบ้านตระกูลฉินไม่เคยแห้งเพราะลูกไฮโซมากมายในเมืองเจียงต่างแวะเวียนมาหาหว่านชิว”
“แต่ตั้งแต่หลินเซียวมาที่นี่ หว่านชิวก็เสื่อมเสียชื่อเสียง แล้วก็ไม่เคยมีใครมาสู่ขออีก”
“ตอนนี้หลินเซียวฟื้นคืนสติแล้ว ตระกูลฉินของเราก็นับว่าทำดีที่สุดแล้ว จะให้เขามาถ่วงเวลาหว่านชิวอยู่อีกไม่ได้”
เมื่อหวางเฟิ่งพูดเรื่องนี้ออกมา ทุกคนในตระกูลฉิน รวมถึงผู้ลากมากดีในเมืองเจียงพวกนั้นต่างก็พากันพยักหน้าเบาๆ
ฉินหว่านชิวดูแล้วไอ้ปัญญาอ่อนหลินเซียวนั่นมาสองปีกว่าแล้ว เธอทำดีที่สุดแล้วจริงๆ
ตอนนี้เขาฟื้นคืนสติแล้ว คงปล่อยให้อยู่บ้านตระกูลฉินต่อไปไม่ได้เป็นธรรมดา
“พูดได้ดี แต่เกียรติของหว่านชิว มันถูกเขาย่ำยีไปหมดแล้วจริงๆ”
“เมืองเจียงในตอนนี้ จะมีใครยินดีที่จะแต่งงานกันหว่านชิวอีกงั้นเหรอ?”
คุณหญิงฉินขมวดคิ้วและพร่ำรำพันเบาๆ
เมื่อพูดมาเช่นนั้น บรรดาไฮโซเมืองเจียงเหล่านั้นก็เกิดหวั่นไหวทันที
ใครบอกว่าพวกเขาไม่ยินดีกันล่ะ?
ฉินหว่านชิวนั้นถือหนึ่งในหญิงที่สวยที่สุดของเมืองเจียงเลยก็ว่าได้
สองปีมานี้ไอ้ปัญญาอ่อนหลินเซียวคงไม่เคยได้แตะต้องฉินหว่านชิวมาก่อน
แต่ถึงจะเคยโดนเขาแตะต้องมาก่อน ก็ต้องมีคนยอมแต่งกับเธอแน่!
“คุณหญิงฉิน จ้าวเฉวียนขอเป็นคนนั้นที่สร้างเรื่องราวดีๆ ร่วมกับหว่านชิว”
“ถ้าคุณหญิงรับปาก จ้าวเฉวียนจะมาสู่ขอทันทีครับ!”
ในตอนนั้นเอง จ้าวเฉวียนก็คำนับและเอ่ยขึ้น
เมื่อได้ยินดังนั้น คุณหญิงฉินก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกปลื้มใจ
ตระกูลจ้าวถือเป็นตระกูลที่ร่ำรวยทั้งเงินทองและอิทธิพลตระกูลใหม่ของเมืองเจียง ต้องมีศักยภาพที่ไร้ขีดจำกัดอย่างแน่นอน
ถ้าตระกูลฉินได้เกี่ยวดองกับตระกูลจ้าว งั้นสภาพที่เป็นอยู่ตอนนี้ของตระกูลฉินก็ต้องเปลี่ยนแปลงไปและได้กลับไปเป็นตระกูลชั้นแนวหน้าอีกครั้งอย่างแน่นอน !
คุณหญิงฉินรีบรับปากทันทีโดยไม่มีความลังเลเลยแม้แต่นิดเดียว
“ประธานหลี่จากหลี่ซื่อฟาร์มาซูติคอล มาร่วมอวยพรวันเกิดคุณหญิงฉินครับ!”
ในตอนนั้นเอง พนักงานบริการหน้าประตูคนนั้นก็เอ่ยขึ้น
ทุกคนในห้องต่างพากันประหลาดใจ
หลี่ซื่อฟาร์มาซูติคอล นี่มันบริษัทใหญ่ในเมืองเจียงเลยนี่นา!
อุตสาหกรรมยาทุกแห่งในเมืองเจียง ล้วนแล้วแต่นำโดยหลี่ซื่อฟาร์มาซูติคอลทั้งสิ้น
ถึงแม้จะเป็นตระกูลจ้าวก็ตาม แต่ถ้าจะพูดกันในแง่ของอุตสาหกรรมยา ก็เทียบไม่ได้กับหลี่ซื่อฟาร์มาซูติคอล
สิ่งที่สำคัญยิ่งกว่านั้น ตระกูลหลี่เป็นตระกูลเก่าแก่ในด้านยาและการรักษา พวกเขาไม่เพียงจำหน่ายวัตถุดิบยาเท่านั้น ยังรักษาโรคให้ผู้คนอีกด้วย
นี่มันไม่ใช่เพียงผู้จัดจำหน่ายส่วนผสมยาธรรมดาๆ แค่อย่างเดียว
ไม่นานนัก ชายวัยกลางคนคนหนึ่งก็เดินเข้ามาในห้องโดยมีชายชราคนหนึ่งเดินตามหลังมา
“คุณหญิงฉิน หลี่ซื่อฟาร์มาซูติคอลขอมอบยาคลายเครียดให้ครับ”
“สามารถบำรุงร่างกายทำให้อายุยืน บำรุงเลือดลม และชะลอวัยครับ”
ประธานหลี่ก้าวมาข้างหน้า เขาถือกล่องเล็กๆ กล่องหนึ่งและเอ่ยยิ้มๆ
“ประธานหลี่ล่ะก็ มีมารยาทจริงๆ! เชิญนั่งค่ะ!”
คุณหญิงฉินรีบลุกขึ้นทันที สีหน้าของเธอดูมีความสุขมาก
ทุกคนในตระกูลฉินอุทานออกมาด้วยความประหลาดใจไม่หยุด สิ่งที่หลี่ซื่อฟาร์มาซูติคอลเอามาให้ มันต้องเป็นของดีแน่ๆ!
“นี่มัน กลิ่นอะไรครับ?”
ทันใดนั้นชายชราที่อยู่ข้างๆ ประธานหลี่สูดจมูกและถามขึ้น
“กลิ่นอะไรคะ?”
ทุกคนต่างก็ชะงักไป
“ไม่สิ กลิ่นนี้มัน…”
“นี่มัน…”
หลังจากที่ชายชราแยกแยะอย่างละเอียดแล้ว ดวงตาของเขาก็เบิกกว้าง จากนั้นก็เริ่มตามหาที่มาของกลิ่นที่อยู่ในห้องไม่หยุด
ในวินาทีถัดมา ชายชราก็ผลักตัวจ้าวเฉวียนออกและนั่งยองๆ ลงบนพื้น
ดวงตาคู่นั้นของเขาเบิกกว้างและมองยาเม็ดนั้นที่ถูกจ้าวเฉวียนเหยียบไม่วางตา
“ฮึ่ย!!”
“นี่มัน นี่มัน…”
“เสียของ! เสียของจริงๆ!”