เล่ห์ร้ายพิชิตรัก: 029 ตอนที่ 29

ตอนที่ 29 จะพบพ่อแท้ๆสักครั้งก็ต้องหลบๆซ่อนๆเหมือนโจร

ที่ชั้นสองของโรงแรมปินเฉิง

เจียงมู่ถิงบอกกับยวี่หว่านว่าคืนนี้เขาได้รับเชิญเข้าร่วมรับประทานอาหารกับพาร์ทเนอร์ที่เคยร่วมธุรกิจด้วย เพราะว่านัดครั้งนี้เป็นนัดธรรมดาไม่ได้เกี่ยวข้องกับวงการการเมือง เจียงมู่ถิงจึงให้ยวี่หว่านมาด้วย

พอมาถึงโรงแรมปินเฉิงหญิงสาวก็ขึ้นไปที่ห้องอาหารที่จองไว้ชั้นสองทันที พนักงานเปิดประตูให้หล่อนเข้าไป ภายในห้องนั้นมีคนอยู่ประมาณสิบกว่าคน พอประตูออกถูกผลัก กลุ่มควันก็ลอยออกมา เพราะทุกคนล้วนแต่สูบบุหรี่

ยวี่หว่านนิ่วหน้าเล็กน้อย กล้ำกลืนความความอึดอัดลงในลำคอที่แห้งผาก

ขณะที่หล่อนเดินเข้าไปในห้อง ทุกคนก็ดูเหมือนจะหยุดชะงักไปครู่หนึ่ง ห้องรับประทานอาหารห้องใหญ่อยู่ดีๆก็มีหญิงสาวสวยโผล่เข้ามา จึงสามารถดึงดูดความสนใจของชายวัยกลางคนเหล่านี้ได้เป็นอย่างดี

“โอ้ว ประธานจาง คุณเลี้ยงแล้วยังเรียกผู้หญิงมาด้วย ทำไมไม่เรียกมาหลายๆคนหน่อย อย่างนี้ก็ไม่พอแบ่งสิ ฮ่าๆๆ” คำพูดหยาบคายออกจากปากผู้ชายหน้าอ้วนคนหนึ่งในกลุ่ม เขาสูบบุหรี่ไปหรี่ตามองยวี่หว่านไป

ผู้ชายที่ถูกเรียกว่าประธานจางคนนั้นเห็นได้ชัดว่าเป็นเจ้าภาพในวันนี้ เห็นยวี่หว่านเข้าก็งุนงงเล็กน้อย “ผมไม่ได้เรียกผู้หญิงมานะ”

ยวี่หว่านถือกระเป๋าเดินไปข้างๆเจียงซงเหนียน ดึงเก้าอี้ออกแล้วนั่งลง ซึ่งที่นั่งตรงนั้นจริงๆเป็นของเจียงมู่ถิง แต่เจียงมู่ถิงร่วมมือกับหล่อน จึงหาข้ออ้างออกไปเข้าห้องน้ำ

“พ่อคะ” หล่อนยิ้มเบาๆให้เจียงซงเหนียนที่อยู่ข้างๆ

พอเจียงซงเหนียนเห็นหน้าของยวี่หว่านซึ่งมีความคล้ายกับเขาอยู่บ้าง คิ้วก็ขมวดลงเล็กน้อย

โดยปกติแม้ว่าจะดีใจหรือโกรธเขาก็จะไม่แสดงออกทางสีหน้า แต่ตอนนี้สีหน้าของเขาแทบจะดูไม่ได้

“เธอมาได้ยังไง” เจียงซงเหนียนไม่พบกับลูกสาวคนนี้มาสองปีกว่าแล้ว ตอนที่ยวี่หว่านเข้าคุก เขาเพิ่งได้เลื่อนตำแหน่งเป็นนักการทูต แน่นอนว่าในเวลาสำคัญแบบนั้นเขาก็ไม่อยากที่จะเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับลูกที่ทำเรื่องเสียหายให้ต้องมัวหมอง เรื่องที่หล่อนต้องเข้าคุก เจียงซงเหนียนไม่แม้แต่จะส่งคนไปวิ่งเต้นช่วยหลือและยังห้ามไม่ให้เจียงมู่ถิงช่วยเหลือหล่อนด้วย

“หนูคิดถึงพ่อก็เลยมาค่ะ” ยวี่หว่านอมยิ้ม แกล้งทำดีด้วยการยื่นไปจับที่แขนของเจียงซงเหนียน แล้วซบหัวไปที่แขนของเขา “หรือว่าพ่อไม่คิดถึงหนูคะ”

เสียงที่เรียกว่า “พ่อ” ทำให้คนที่อยู่ในเหตุการณ์ล้วนพากันแปลกใจ

หลายๆคนรู้ดีว่าเจียงซงเหนียนมีลูกสาวมาก่อนคนหนึ่งก่อนจะมาแต่งงานใหม่ แต่ก็ไม่เคยประกาศออกมา ดังนั้นจึงรู้ข้อมูลของลูกสาวคนละแซ่ของเขาคนนี้เพียงน้อยนิดเท่านั้น

ประธานจางเห็นเหตุการณ์เริ่มกระอักกระอ่วน จึงรีบทำให้บรรยากาศคึกคัก “ฮ่าๆ ในเมื่อเป็นลูกสาวของท่านทูตเจียง งั้นก็ทานข้าวด้วยกันเลยสิ”

ทุกคนพากันทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่บรรยากาศการดื่มเหล้ากลับดูน่าอึดอัด

ยวี่หว่านผละออกจากเจียงซงเหนียน หยิบตะเกียบคีบกุ้งนึ่งชาหลงจิ่งเข้าปาก แต่ยังคงรักษามารยาทด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้มตลอด

“แกรู้กาลเทศะบ้างมั้ย?” เจียงซงเหนียนพูดเสียงเบา เพราะบรรยากาศการดื่มเหล้าเสียงดังโหวกแหวก ทำให้คนเหล่านั้นไม่ได้ยินว่าพวกเขาคุยอะไรกัน

หัวใจของยวี่หว่านพลันเกร็งแน่น หล่อนอยากจะพบพ่อแท้ๆสักครั้งก็ต้องทำหลบๆซ่อนๆเหมือนโจรอย่างไรอย่างไรอย่างนั้น

“รู้สิคะ งานในวันนี้สำคัญมาก ดังนั้นพ่อจะไม่สามารถไล่หนูออกไปได้ง่ายๆแน่นนอน” ยวี่หว่านยิ้ม