ฝืนชะตาชายาอสูร: ตอนที่ 12 ตอนที่ 12

ตอนที่ 12 การหลอมยาอายุวัฒนะ (4)

ด้านหน้าของหน้าต่างไม้ที่แกะสลักอย่างละเอียดงดงาม ชายหนุ่มยืนพิงหลังกับประตู ลมพัดโชยบางเบา ผมสีดำที่มัดรวบถูกพัดแกว่งไกวไปมา

เหมือนกับรู้สึกถึงเสียงฝีเท้าที่มาจากด้านนอกประตู เขาคาดเดา แสงแดดที่เจิดจ้าสว่างไสวสาดส่องไปยังใบหน้ารูปงาม เป็นประกายน่าหลงใหลมากกว่าแสงสว่างด้านนอกเสียอีก

ประตูถูกเปิดออก ผู้อาวุโสอวี๋เดินเข้ามาอย่างช้าๆ ก้มหัวพูดอย่างเคารพนบนอบ “นายน้อย ข้ามีเรื่องจะมารายงาน”

ชายหนุ่มยกมือขึ้น หยุดคำพูดของชายชรา

มุมปากของเขายกยิ้มน่ามอง ดวงตาอบอุ่นมันวาวดั่งสายน้ำ สั่นไหวใจคน

“ผู้อาวุโสอวี๋ เจ้าไม่ต้องพูดแล้ว เรื่องเมื่อสักครู่ที่เกิดขึ้นด้านล่างข้าเห็นหมดแล้ว กู้รั่วอวิ๋นผู้นี้ดูแล้วก็ไม่ได้สุดทนเหมือนกับที่คนภายนอกเขาพูดกัน อย่างน้อยข้าก็ไม่ได้เห็นความอ่อนแอและความขลาดเขลาใดๆ ในตัวของนาง...”

ในเมืองชิงหลงมีใครบ้างที่ไม่รู้ว่า คนมากความสามารถอย่างกู้เทียนในปีนั้นได้ให้กำเนิดคนไร้ประโยชน์ โง่เขลาเบาปัญญา ตาขาว ไม่เพียงแต่ทำให้เขาเสียหน้า ยังทำให้จวนแม่ทัพได้รับความอับอาย วันนี้ดูเหมือนว่าคำเล่าลือนั้นไม่จริง สาวน้อยผู้นั้นพูดจาวางอำนาจขู่เข็ญ เหมือนคนขี้ขลาดที่ไหนกัน ไม่รู้ว่าคำพูดพวกนั้นผู้ใดเป็นคนเล่าต่อกันมา

“กู้รั่วอวิ๋นหรือขอรับ” ผู้อาวุโสอวี๋เอ่ยปากถามด้วยความประหลาดใจ “นายน้อย ท่านพูดว่านางคือลูกสาวของกู้เทียนและนายหญิงยวี่เอ๋อร์อย่างนั้นหรือครับ”

“ถูกต้อง” นิ้วเรียวงามของชายหนุ่มลูบคลำใบไผ่ที่อยู่ด้านข้าง มุมปากปรากฏรอยยิ้มที่ทำให้คนยากจะเข้าใจ “คนที่ข้าเลื่อมใสนั้นมีไม่เยอะ กู้เทียนก็นับเป็นหนึ่งในนั้น สามารถอยู่ภายใต้สภาพแวดล้อมเล็กๆ และเติบโตมาอยู่ในสถานภาพนี้ได้ หากว่าเขาได้เกิดในที่ที่มีกำลังอำนาจแข็งแกร่ง เกรงว่าตอนนี้ในแผ่นดินใหญ่คงจะมีแค่เขาที่เป็นผู้แข็งแกร่งเพียงคนเดียวเป็นแน่ เขาและท่านพี่ก็เป็นคู่ที่เหมาะสมกัน แต่น่าเสียดายที่มีบางคนไม่อนุญาตให้พวกเขาได้อยู่ด้วยกัน”

คิดมาถึงตรงนี้ชายหนุ่มถอนหายใจ พูดอย่างรู้สึกเสียดาย “พูดขึ้นมาแล้วก็ กู้รั่วอวิ๋นผู้นั้นควรที่จะเรียกข้าว่าท่านน้า เพียงแต่ตอนที่ข้าอยู่ในตระกูลก็เคยได้ข่าวมาว่ากู้รั่วอวิ๋นผู้นี้ไร้ประโยชน์ เทียบกับกู้เทียนมิได้เลย ครั้งนี้ที่มาก็เพราะนาง! ผู้อาวุโสอวี๋ห้องโถงร้อยเทวาเป็นแค่สมบัติหนึ่งของข้า ไม่มีมันก็แค่เสียเงินไปส่วนหนึ่ง ข้ายอมให้เจ้าใช้ห้องโถงร้อยเทวาเป็นของเดิมพัน แต่ห้ามยอมแพ้โดยตั้งใจเพียงเพราะนางเป็นลูกสาวของกู้เทียนเด็ดขาด ข้าอยากจะเห็นความสามารถของนาง...”

คนที่มีพรสวรรค์ความสามารถอย่างกู้เทียน จะให้กำเนิดลูกสาวที่ไร้ประโยชน์ได้อย่างไร

ดังนั้น เขาจึงอยากรู้ว่า สาวน้อยผู้นี้จะมีความสามารถหรือไม่!

ด้านล่างห้องโถง กู้รั่วอวิ๋นได้ยินเสียงฝีเท้าที่ดังมาจากด้านบน คิ้วเลิกขึ้นเบาๆ สายตามองไปยังผู้อาวุโสอวี๋ที่ลงมาจากด้านบน

“ว่าอย่างไร นายน้อยของพวกท่านเห็นด้วยกับข้อเสนอของข้าหรือไม่”

หลังจากที่รู้ถึงฐานะของกู้รั่วอวิ๋นแล้ว ในใจของผู้อาวุโสอวี๋รู้สึกสับสนอยู่บ้าง อย่างไรเขาก็คิดไม่ถึงว่าสาวน้อยผู้นี้จะเป็นลูกสาวของกู้เทียนและบุคคลสุดรักของตระกูลแดนตะวันออก หากว่าทำให้นางไม่พอใจ แล้วต่อไป...

แม้ว่านายน้อยบอกว่าไม่ให้ยอมแพ้โดยตั้งใจ แต่ถ้ายอมสักหน่อยก็คงไม่เป็นไรกระมัง

“แค่กๆ!”

คิดถึงตรงนี้ผู้อาวุโสอวี๋ไอกระแอมพร้อมพูดว่า “แม่นาง ไม่ทราบว่าพวกเราจะประลองฝีมือกันอย่างไร”

“ง่ายมาก!” กู้รั่วอวิ๋นยกริมฝีปาก “ผู้อาวุโสอวี๋ข้าได้ยินเสียงแหบในลำคอของท่าน ไม่สบายหรือเปล่า”

ผู้อาวุโสอวี๋ตะลึงเล็กน้อย พยักหน้าพูดอย่างจริงใจ “ใช่ ปีนั้นข้าต่อสู้กับผู้แข็งแกร่งท่านหนึ่ง ถูกทำร้ายจนได้รับบาดเจ็บสาหัส ทำให้ลำคอถูกทำลายจนเสียหาย แม้ว่าข้าจะใช้ยารักษาชีวิตไว้ได้ แต่ก็ไม่สามารถกลับคืนสู่สภาพเดิม”