ฝืนชะตาชายาอสูร: ตอนที่ 14 ตอนที่ 14

ตอนที่ 14 การหลอมยาอายุวัฒนะ (6)

ขณะที่นางกำลังคิดพิจารณา เถ้าแก่จ้าวก็ถือยาถ้วยหนึ่งเดินเข้ามา เห็นยาสีดำนั้นแล้ว ผู้อาวุโสอวี๋ลังเลเล็กน้อย แต่ก็ยังคงเงยหน้าดื่มยาเข้าไป

ความรู้สึกเย็นชุ่มชื่นลำคอ ทำให้เขารู้สึกสบายอย่างบอกไม่ถูก ราวกับว่าในช่องปากถูกโอบล้อมไว้ด้วยความหอมของดอกเบญจมาศ ทำให้ลำคอของเขาชุ่มชื่น...

เวลาผ่านไปไม่นาน...

ผู้อาวุโสอวี๋รู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าลำคอของเขาค่อยๆ ดีขึ้น โล่งและชุ่มคออย่างไม่เคยเป็นหลังจากที่ได้รับบาดเจ็บ...

“สาวน้อย ยาของเจ้ามหัศจรรย์จริงๆ ตาแก่อย่างข้าขอยอมแพ้ด้วยใจจริง!” ผู้อาวุโสอวี๋พูดยกย่องชมเชย “ไม่ทราบว่าฝีมือการรักษาโรคของเจ้านั้นร่ำเรียนมาจากผู้ใดถึงได้เห็นผลถึงเพียงนี้”

“อาจารย์ท่านชอบอยู่อย่างสันโดษ ข้าไม่สามารถเอ่ยนามของเขาได้”

เป็นเพราะว่า ถึงแม้ข้าจะพูดไปท่านก็ไม่มีทางรู้ คนผู้นี้อย่างไรเสียก็ไม่ใช่คนซีหลิง เพียงแต่ไม่รู้ว่าหากทราบข่าวคราวการตายของตนเอง ท่านอาจารย์จะได้รับการโจมตีอย่างไรบ้าง

“อ๋อ” ผู้อาวุโสอวี๋ถอนใจอย่างเสียดาย “สาวน้อย ข้ายอมรับการพ่ายแพ้ หลังจากนี้เป็นต้นไป ห้องโถงร้อยเทวานั้นเป็นของเจ้า และข้า ก็ยินยอมที่จะเป็นทาสของเจ้า!”

ครั้งนี้เขายอมแพ้ด้วยความจริงใจ ไม่มีการคับแค้นใจใดๆ ทั้งสิ้น

“ดี แต่ว่า ข้าไม่กล้าให้ท่านเป็นทาสหรอก แค่หวังว่าผู้อาวุโสอวี๋จะช่วยดูแลห้องโถงร้อยเทวาแทนข้า ในเวลาปกติข้าจะไม่ออกหน้า ทุกเรื่องให้ผู้อาวุโสอวี๋เป็นคนจัดการ และก็ไม่ต้องให้ใครรู้ว่าข้าเป็นเจ้าของห้องโถงร้อยเทวา ข้าไม่อยากถูกคนจ้องมอง”

กู้รั่วอวิ๋นพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ คิดไม่ถึงว่านางเพิ่งจะออกจากบ้านมาก็ได้รับผลประโยชน์ถึงเพียงนี้ ทรัพย์สินที่ยิ่งใหญ่อย่างห้องโถงร้อยเทวากลายเป็นของนาง จากนี้เป็นต้นไป นางไม่ต้องกลัดกลุ้มใจเรื่องของเครื่องหลอมยาอีกต่อไป แล้วยังมีหนทางในการเติบโตอีก

กู้รั่วอวิ๋นในตอนนี้ยังไม่รู้ว่าบนหนทางการเติบโตของนาง ห้องโถงร้อยเทวาแท้จริงแล้วส่งผลกระทบออกมามากมายอย่างยิ่ง ตั้งแต่วันที่นางยังเล็กและอ่อนแอจนมาถึงวันที่เข้มแข็งและยิ่งใหญ่ จนไปถึงจุดสูงสุดของแผ่นดินนี้ทีละก้าว...

ณ ห้องโถงใหญ่ตระกูลหลิง หลิงอี้ตบโต๊ะพลัน ถลึงตามองหญิงสาวที่สวมใส่ชุดหรูหราที่อยู่ตรงหน้า

“หลิงอวี้ เจ้าก่อเรื่องวุ่นวายเสียแล้ว!”

หลิงอวี้เบะปาก ไม่คิดอย่างนั้น “ไม่ใช่ว่าเป็นแค่ร้านขายยาเล็กๆ หรอกหรือ มีอะไรยอดเยี่ยมนัก พระสนมของราชวงศ์ปัจจุบันเป็นถึงท่านอาของข้า ท่านปู่ ท่านรีบส่งคนไปที่ห้องโถงร้อยเทวานั่นเลย อีกไม่กี่วันก็จะถึงวันเกิดขององค์รัชทายาทแล้ว ข้ายังต้องไปพบองค์รัชทายาทนะ มีแผลเป็นนี้จะน่าเกลียดเพียงใด”

“ร้านขายยาเล็กๆ อย่างนั้นหรือ”

ตุ้บ!

หลิงอี้นั่งลง พูดอย่างจนใจ “แม้ว่าห้องโถงร้อยเทวาจะเป็นร้านขายยา แต่แม้แต่ฮ่องเต้ก็ยังไม่กล้าที่จะเอาชนะ เจ้ายังกล้าพูดเช่นนี้อีกหรือ รอพรุ่งนี้เจ้าจงไปขอโทษที่ห้องโถงร้อยเทวากับข้า ไม่อย่างนั้น แม้แต่ท่านอาพระสนมของเจ้าก็ช่วยเจ้าไม่ได้!”

หลิงอวี้ตกใจจนพูดไม่ออก ก็แค่ร้านค้าเท่านั้น เหตุใดถึงทำให้ท่านปู่หวาดกลัวได้

แม้แต่ฮ่องเต้ก็ยังไม่กล้าแตะต้องห้องโถงร้อยเทวา จะเป็นไปได้อย่างไรกัน

แต่เวลานี้หลิงอวี้รู้ว่าท่านปู่กำลังโกรธ ไม่กล้าที่จะพูดอีกแม้แต่คำเดียว ต้องรู้ว่าทั้งตระกูลหลิงนั้น คนที่นางกลัวที่สุดก็คือท่านปู่...