ฝืนชะตาชายาอสูร: ตอนที่ 6 ตอนที่ 6
ตอนที่ 6 ไร้ค่า (3)
“ขอโทษอย่างนั้นหรือ” กู้รั่วอวิ๋นยิ้มเยือก “ไม่ทราบว่าท่านใช้อะไรคิด ข้าน่ะหรือตีคุณชายน้อยตระกูลหลิง อย่าลืมสิ ข้าเป็นแค่คนไร้ประโยชน์ที่มีพลังอยู่แค่ขั้นที่สองเท่านั้น! แล้วพลังของคุณชายน้อยตระกูลหลิงตอนนี้อยู่ถึงระดับที่ห้า ถามหน่อยว่าข้าจะไปตีเขาได้อย่างไร ถ้าหากว่าท่านต่อสู้กับผู้ที่มีฝีมืออยู่ในขั้นสูงของเมืองชิงหลง แล้วมีคนบอกว่าท่านไปตีเขา ท่านจะเชื่อไหม”
ท่านแม่ทัพกู้สีหน้าเปลี่ยน ตบโต๊ะเสียงดัง พูดอย่างโกรธเคือง “หลานชั่ว! แม้แต่คำสั่งของปู่เจ้าก็ไม่ฟังแล้วใช่ไหม! ในเมื่อตระกูลหลิงบอกว่าเป็นความผิดของเจ้า นั่นเป็นเพราะเจ้าไปท้าทายเขาก่อน คุกเข่าจนกว่าพวกเขาจะยกโทษให้เจ้าเดี๋ยวนี้!”
“ฮ่าๆ!” กู้รั่วอวิ๋นหัวเราะร่า ริมฝีปากยิ้มเยาะหยัน “เห็นได้ชัดว่าเขาอิจฉาความสามารถของพี่ข้า ไปดูหมิ่นเขาก่อน แต่ท่านกลับหาว่าท้าทาย ท่านคิดไม่ได้หรือว่าตาบอดกันแน่ คนที่สมบูรณ์พร้อมอย่างคุณชายน้อยตระกูลหลิงเป็นฝ่ายที่ถูกรังแก แต่คนที่แผลเต็มตัวอย่างข้า กลับกลายเป็นคนที่ตีเขา ท่านปู่ ท่านนี่ไม่เที่ยงตรงเลยจริงๆ”
ท่านแม่ทัพกู้นิ่งอึ้ง เวลานี้เค้าระงับความโกรธไม่ได้แล้ว สายตาตะลึงมองไปยังกู้รั่วอวิ๋น
นี่...นี่ยังใช่หลานสาวคนที่อ่อนแอขี้ขลาดของตัวเองหรือไม่ เมื่อใดกันที่นางพูดจามีแบบแผนได้ชัดเจนเยี่ยงนี้
“เจ้าเป็นใครกันแน่!”
ทันใดนั้น สายตาของท่านแม่ทัพกู้ก็สงบนิ่ง หน้าตาท่าทางดุร้ายแผ่กระจายไปทั่วทั้งห้องรับแขก
แม้ว่าตอนนี้พลังของกู้รั่วอวิ๋นจะต่ำนัก แต่ถ้าหากนางรวบรวมพลังก็เพียงพอแล้วที่จะสยบท่าทางดุร้ายนี้ได้ แต่ถ้าทำเช่นนั้น ตัวเองจะต้องเผยพิรุธออกมาแน่ แล้วนางก็จะต้องตกอยู่ในอันตรายและถูกเปิดโปง
“ทำไม ท่านอยากจะฆ่าข้าหรือ” กู้รั่วอวิ๋นเชิดหน้าขาวซีด ยิ้มเยาะ “อย่างไรท่านก็เคยฆ่าข้ามาแล้วครั้งหนึ่ง ถ้าหากว่าข้าดวงไม่แข็ง ก็คงตายไปแล้ว ตอนนี้ท่านอยากจะฆ่าก็ฆ่า เพียงแต่ ไม่รู้ว่าถ้าพี่ชายข้ากลับมาท่านจะสารภาพว่าอย่างไร!”
ท่านแม่ทัพกู้หรี่ตาลงเล็กน้อย
แท้จริงแล้ว หลังจากที่ฆ่ากู้รั่วอวิ๋น เขาก็รู้สึกเสียใจในภายหลัง ถึงแม้กู้รั่วอวิ๋นจะเป็นคนไร้ประโยชน์ แต่นางก็ยังมีพี่ชายเข้าข้าง ตอนนั้นหากไม่ใช่เพราะกู้รั่วอวิ๋นไม่ยอมรับความผิด เขาก็คงไม่ต้องโมโหจนลงมือหนัก...
ดีที่คนไร้ประโยชน์นี้เพียงขาดลมหายใจไปเพียงเวลาสั้นๆ ไม่นานก็กลับมาใจเต้นดังเดิม
แต่ว่า ท่านแม่ทัพกู้รู้ได้อย่างไร เพราะช่วงเวลาอันสั้นนั้น ร่างนี้ก็มีวิญญาณอื่นสลับเข้ามา...
“หึ ถ้าหากว่าเจ้าคือกู้รั่วอวิ๋น ข้าจะสารภาพกับเซิงเซียวแน่นอน แต่น่าเสียดายที่เจ้าไม่ใช่!” ท่านแม่ทัพกู้พูดเสียงเย็น “เจ้าเป็นใครกันแน่! คนไร้ประโยชน์อ่อนแออย่างกู้รั่วอวิ๋นไม่มีทางที่จะพูดอะไรเช่นนี้ได้!”
ฉับพลัน สายตาทั้งหมดในห้องรับแขกก็มองไปยังใบหน้างามของกู้รั่วอวิ๋น
กู้รั่วอวิ๋นทำเมิน ยิ้มอย่างไม่ใส่ใจ “ข้าจะใช่กู้รั่วอวิ๋นหรือไม่ ท่านดูไม่ออกหรือ หลายปีมานี้ ข้าแกล้งอ่อนแอมาตลอด อยากจะอยู่อย่างสงบ แต่เพราะเรื่องครั้งนี้ ข้าตัดสินใจแล้ว แม้ว่าข้าจะไร้ประโยชน์ ก็จะไม่ขี้ขลาดอ่อนแออีกต่อไป! ยิ่งข้าอ่อนแอ ก็จะทำให้พวกเจ้ายิ่งรังแกข้า!”
กล่าวถึงตรงนี้ ทุกคนก็เข้าใจในฉับพลัน
มิน่าคนไร้ประโยชน์ทำไมตอนนี้ถึงได้มีความกล้าเช่นนี้ ที่แท้ที่นางอ่อนแอก็แค่เสแสร้ง ต่อไปก็จะได้เข้าใจ
ตึง!
หลิงอี้ตบโต๊ะ พูดเสียงเย็น “กู้รั่วอวิ๋น ข้าไม่สนว่าเจ้าจะถูกหรือผิด! วันนี้เจ้าจะต้องคุกเข่ายอมรับ ใครจะสนว่าพี่ชายเจ้ามีความสามารถมากเพียงไหน อย่างไรข้าก็จะให้เจ้าตายอยู่ที่นี่!”
มองดูสีหน้าโกรธของตาเฒ่าหลิงอี้แล้ว กู้รั่วอวิ๋นหัวเราะยิ้มร่า “ท่านอยากจะลงมือกับผู้น้อยอย่างข้า ไม่กลัวชาวชิงหลงเย้ยหยันว่าเป็นคนโตรังแกผู้น้อยหรืออย่างไร”
“แล้วเจ้าจะเอาอย่างไร”
“อย่างนี้แล้วกัน ก็ให้หลานของท่านมาต่อสู้กับข้า!”