ฝืนชะตาชายาอสูร: ตอนที่ 5 ตอนที่ 5

ตอนที่ 5 ไร้ค่า (2)

ณ ภูเขาซีหลิง เมืองชิงหลง

ในสวนหลังบ้านที่ลับตาคนของจวนแม่ทัพ สาวน้อยคนหนึ่งกระดกขานั่งไขว่ห้างอยู่บนเตียงอย่างเอ้อระเหยลอยชาย

“ภูเขาซีหลิงอย่างนั้นหรือ”

เซี่ยรั่วอวิ๋นพูดกับตัวเองเบาๆ ริมฝีปากปรากฏรอยยิ้มบางๆ ขึ้น

“ดูเหมือนว่าวิญญาณของข้าจะได้กลับมาเกิดใหม่ ถึงได้จากภูเขาตงเยว่มาโผล่ที่ภูเขาซีหลิงได้ ไม่รู้ว่าปุถุชนไม่ชอบกับพฤติกรรมการกระทำของเซี่ยหมิงหรืออย่างไร ถึงได้ให้โอกาสข้าได้กลับมาเกิดใหม่อีกครั้ง”

ในโลกใบนี้ล้วนเกิดจากการรวมตัวกันของแผ่นดิน

ถึงแม้ว่าภูเขาตงเยว่กับภูเขาซีหลิงจะอยู่ติดกัน แต่ภูเขาซีหลิงนั้นอยู่ด้านล่าง มีแค่คนที่มีพลังถึงขั้นเท่านั้น ถึงจะก้าวขึ้นไปเหยียบภูเขาตงเยว่ได้

และเซี่ยรั่วอวิ๋นคนก่อน ก็คือคนที่มาจากภูเขาตงเยว่!

แต่ที่ทำให้นางคิดไม่ถึงก็คือ หากเทียบกับตัวเองคนก่อนแล้ว กู้รั่วอวิ๋นคนนี้เป็นคนไร้ประโยชน์ตั้งแต่หัวจรดเท้า! แม้แต่การรวมพลังขั้นสามที่ง่ายที่สุดก็ยังไม่เคยทำได้

แม้แต่สาวใช้ของจวนแม่ทัพก็ยังถึงขั้นสี่แล้ว

แน่นอนว่าชีวิตของกู้รั่วอวิ๋นคนนี้จะต้องน่าสงสารเป็นที่สุด

พ่อแม่ของนางตายตั้งแต่นางยังเด็ก เป็นคนที่ไม่จำเป็นในสายตาของทุกคน ถ้าหากไม่มีพี่ชายที่มีพรสวรรค์คอยคุ้มครอง เกรงว่านางคงจะต้องตกอยู่ในความลำบาก

แต่ไม่นานมานี้พี่ชายของนางถูกคนที่มีอำนาจรับไปเป็นศิษย์ ถูกบีบบังคับให้ออกจากเมืองชิงหลง

ใครจะรู้ว่าเขาจากไปเพียงไม่กี่วัน คุณชายน้อยตระกูลหลิงก็ตั้งใจทำให้กู้รั่วอวิ๋นอับอายขายหน้า เพื่อคุ้มครองพี่ชาย กู้รั่วอวิ๋นจึงต้องยอมให้กับคุณชายน้อยตระกูลหลิง ถูกสาวใช้ของตระกูลหลิงตีเกือบตาย

แต่ที่น่าขันก็คือ ท่านปู่ของตนเองแท้ๆ นายท่านใหญ่ของจวนแม่ทัพ กลับตีซ้ำนางจนเกือบตายอย่างไม่รู้จักแยกแยะถูกผิด!

คิดถึงตรงนี้ ริมฝีปากของกู้รั่วอวิ๋นยิ้มเยือก “กู้รั่วอวิ๋น ในเมื่อข้าครอบครองร่างของเจ้า อย่างนั้นข้าก็คือเจ้า! วางใจเถอะ ข้าจะแก้แค้นให้เจ้าเอง เพื่อเป็นการตอบแทนที่ให้ข้าใช้ร่างของเจ้า”

พูดอยู่ประตูก็ถูกเปิดออกมา เมื่อคนที่ยืนอยู่ตรงประตูมองสบตากับกู้รั่วอวิ๋น เห็นได้ชัดว่าตกใจมาก

“กู้รั่วอวิ๋น เจ้ายังไม่ตาย”

กู้รั่วอวิ๋นคนนี้ ชะตาช่างดีนัก ถูกท่านปู่ตีถึงเพียงนี้นึกไม่ถึงว่ายังจะมีชีวิตอยู่!

“ใช่สิ เจ้าหวังว่าข้าจะตายอย่างนั้นหรือ”

กู้รั่วอวิ๋นแสยะยิ้มริมฝีปากมองนาง

“หึ!” กู้พ่านพ่านพ่นเสียงไม่พอใจ “ในเมื่อเจ้ายังไม่ตาย อย่างนั้นก็ไปที่ห้องรับแขก ท่านปู่กำลังรอเจ้าอยู่”

พูดจบนางก็เดินไปจากที่นี่โดยไม่เหลียวกลับมามอง

กู้รั่วอวิ๋นหลับตาลงช้าๆ จากความทรงจำนางรู้ว่ากู้พ่านพ่านคือลูกสาวของลุงสองของนาง แต่ไหนแต่ไรมาก็ตั้งตนอยู่สูง และในจวนของแม่ทัพพี่ชายของนางกู้เซี่ยงหลินความสามารถก็เป็นรองพี่ชายกู้เซิงเซียว ดังนั้น นางก็เลยแก้แค้นแทนกู้เซี่ยงหลิน ฉวยโอกาสทุกครั้งที่กู้เซิงเซียวไม่อยู่รังแกกู้รั่วอวิ๋น

เพราะกู้รั่วอวิ๋นไม่อยากทำให้พี่ชายเป็นห่วง จึงไม่เคยบอกเรื่องนี้กับเขาเลย

ที่ห้องรับแขก

เมื่อกู้รั่วอวิ๋นเดินเข้าไป ก็มองเห็นท่านแม่ทัพกู้ที่นั่งอยู่ด้านบน และคนที่นั่งอยู่ข้างล่างด้านขวาของเขาก็คือคนแก่คนหนึ่งและเด็กหนุ่มอีกคนหนึ่ง ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าคนแก่คนนั้นก็คือประมุขตระกูลหลิง หลิงอี้ และสำหรับหนุ่มคนนั้น ก็คือคุณชายน้อยตระกูลหลิง ตัวการสำคัญที่ทำให้กู้รั่วอวิ๋นถูกตีเกือบตาย

“กู้รั่วอวิ๋น ในที่สุดเจ้าก็ฟื้น!”

ท่านแม่ทัพกู้มองไปยังกู้รั่วอวิ๋นด้วยสายตาคม ใบหน้าจริงจังกล่าวว่า “เจ้ากล้ารังแกทุบตีคุณชายน้อยตระกูลหลิงบนถนนใหญ่ ยังไม่ขอโทษอีก!”

ตระกูลหลิงนี้มีพระสนมคนหนึ่งอยู่ในวัง ซึ่งเขาไม่สามารถล่วงเกินได้ ถ้าหากว่าสามารถทำให้ตระกูลหลิงพอใจได้ การจะเสียคนไร้ประโยชน์ไปคนหนึ่งจะเป็นอะไร แต่สิ่งที่ทำให้เขาคาดไม่ถึงคือ หลานสาวตัวเองที่อ่อนแอคนนี้ เหตุใดถึงได้มีความกล้าหาญขึ้นมาได้!

แต่น่าเสียดาย ที่นางเป็นแค่คนไร้ประโยชน์เท่านั้น

ถ้าหากว่านางมีพรสวรรค์ความสามารถเหมือนกับพี่ชาย เกรงว่าพระสนมก็ยังไม่กล้าที่จะลงมือกับนาง