ความลับแห่งจินเหลียน: Chapter 022 ตอนที่ 22

ตอนที่ 22 พฤติกรรมของคนบ้า

ซีเหมินจินเหลียนอธิบายขึ้นยิ้มๆ “ฉันก็แค่แปลกใจเท่านั้นเองค่ะ เพิ่งจะรู้วันนี้เองว่าโลกนี้มีอาชีพค้าขายหวยหยกด้วย”

“โลกนี้กว้างใหญ่ไพศาล มีเรื่องแปลกประหลาดอีกมากมายครับ!” ฉินเฮ่ายิ้มสดใส “ผมมีธุระต้องออกไปข้างนอกอีก คงต้องแค่นี้ก่อน คุณซีเหมินพักที่บ้านผมให้สบายใจนะครับ บ๊ายบาย!”

“ขอบคุณค่ะ บ๊ายบาย!” ซีเหมินจินเหลียนเอ่ยขอบคุณอย่างเกรงใจ คิดในใจว่าเจ้าของบ้านหลังนี้ดูเป็นคนร่าเริงและตรงไปตรงมาดี

ฝั่งฉินเฮ่าปิดวิดีโอและไมโครโฟนเสร็จก็ออกจากระบบทันที ส่วนซีเหมินจินเหลียนหลังจบการสนทนาก็เปิดเว็บไซต์ต่างๆ ที่เขาส่งมาให้ออกมาอ่าน ส่วนใหญ่เป็นเว็บไซต์ที่พูดคุยเกี่ยวกับเรื่องหวยหยก ราคาหยก บ่อหยก ความใสของหยก น้ำ เปลือกหยกและความรู้อื่นๆ อีกมากมาย

ซีเหมินจินเหลียนสมัครสมาชิกไว้ใช้งานโดยตั้งชื่อว่า “เจ้าหญิงแห่งหยก” ลงชื่อเข้าใช้เรียบร้อยแล้วก็จัดการสำเนาข้อมูลความรู้เกี่ยวกับหยกเอาไว้ โดยจัดเป็นหมวดหมู่ต่างๆ ให้เป็นระเบียบเรียบร้อย จากนั้นเธอก็ใช้ความสามารถในการท่องจำเมื่อครั้นเรียนมหาวิทยาลัย อัดความรู้พวกนี้เข้าหัวให้หมด

ซีเหมินจินเหลียนไม่มีความสามารถพิเศษอื่นๆ แต่เธอมีความจำเป็นเลิศตั้งแต่เด็กๆ เธอสามารถจดจำทุกอย่างที่เคยผ่านตา เธออาศัยความสามารถนี้พยายามจนสอบเข้ามหาวิทยาลัยได้ และโบยบินออกจากหมู่บ้านบนเขาแสนยากจนแห่งนั้น

หลังจากท่องจำความรู้เกี่ยวกับหยกพวกนี้จนเต็มหัว ซีเหมินจินเหลียนก็รู้สึกหิวขึ้นมาอีกแล้ว หันไปมองดูนาฬิกาบอกเวลาสองทุ่มครึ่ง นี่มันผ่านไปตั้งครึ่งวันแล้วนี่นา มิน่าเล่า!

ซีเหมินจินเหลียนลุกขึ้น กำลังคิดจะไปหาอะไรกินรองท้องสักหน่อยแล้วค่อยกลับมาหาข้อมูลต่อ แต่เสียงโทรศัพท์มือถือของเธอก็ดังขึ้นพอดี เธอมุ่นหัวคิ้วแล้วหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาดู พอเห็นเป็นเบอร์ติดต่อของหวังหมิงหยางก็ชะงักไปชั่วครู่ สุดท้ายเธอก็ตัดสินใจกดรับสาย

ปลายสายเป็นเสียงใจจืดใจดำของหญิงแก่สวี่จวิ้นหลัน “ซีเหมินจินเหลียน มาขนขยะของเธอออกจากบ้านฉันให้หมดเลยนะ ฉันเห็นแล้วขยะแขยง! ฮึ่ม...หวังว่าอีกสองสามวันเธอคงไม่หาข้ออ้างขอกลับมาที่นี่อีกนะ ฉันจะบอกอะไรเธอให้นะ วันนี้หมิงหยางของฉันเพิ่งไปดูตัวมา ต่อไปเขาจะไม่มีวันไปเจอเธออีก!”

ยังไม่ทันที่ซีเหมินจินเหลียนจะได้พูดอะไร ปลายสายก็ตัดสายทิ้งไปเสียแล้ว!

ซีเหมินจินเหลียนได้แต่ถอนหายใจ เธอเดินไปล้างหน้าล้างตาที่ห้องน้ำ หวีผมให้เรียบร้อย เปลี่ยนเสื้อผ้าชุดใหม่ เธอเลือกสวมกระโปรงยาวสีฟ้าอ่อนที่มีโบเส้นยาวผูกไว้ข้างกระโปรงเข้าชุดกับเสื้อผ้าไหมสีฟ้าอ่อน แขนเสื้อที่มีระบายทำให้เธอดูพลิ้วและสง่างาม เธอสวมรองเท้าส้นสูงหนังแท้สีเดียวกับเสื้อผ้า ในมือถือกระเป๋าใบใหม่เตรียมพร้อมออกจากบ้าน

พอเปิดประตูออกมาปุ๊บก็เจอหลินเสวียนหลานยืนอยู่ที่หน้าประตูแล้ว

หลินเสวียนหลานตะลึงไปชั่วครู่ เขามองสำรวจเธอตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าแล้วถามขึ้น “จินเหลียน คุณแต่งตัวสวยขนาดนี้ จะออกไปข้างนอกเหรอครับ” เขาเป็นคนช่วยเลือกเสื้อผ้าชุดนี้ให้เธอเอง เธอใส่แล้วสวยมากจริงๆ

“ใช่ค่ะ แม่ของหวังหมิงหยางโทรหาฉัน บอกให้ไปเก็บขยะของฉันออกมาให้หมด จะได้ไม่มีข้ออ้างกลับไปลูกชายเขาอีก...” ซีเหมินจินเหลียนยิ้มอย่างขมขื่น

“หา” หลินเสวียนหลานถอนหายใจ “ผมไปส่งคุณเอง!”

“คุณมาหาฉันมีธุระอะไรหรือเปล่าคะ” ซีเหมินจินเหลียนถาม

“ผมจะมาชวนคุณไปดื่มกาแฟแล้วค่อยไปเสี่ยงดวงหวยหยกที่ร้านเถ้าแก่โจวน่ะครับ ไหนๆ ก็เป็นแบบนี้แล้ว ผมไปเป็นเพื่อนคุณดีกว่า เสร็จแล้วค่อยไปดื่มกาแฟกันดีไหมครับ” หลินเสวียนหลานกล่าว

“ขอบคุณมากค่ะ!” ซีเหมินจินเหลียนยิ้มจางๆ

พอรถพ้นจากเขตหลานเหมยแล้ว ซีเหมินจินเหลียนก็บอกที่อยู่ให้กับหลินเสวียนหลาน เขาพยักหน้ารับทราบแล้วขับรถมุ่งหน้าไปยังบ้านของหวังหมิงหยางทันที

“ที่นี่น่ะหรือครับ” หลินเสวียนหลานหาที่ว่างและจอดรถเรียบร้อย เขาเงยหน้าขึ้นมองดูตึกสูงๆ ตรงหน้าแล้วขมวดคิ้วถามตัวเอง ที่นี่น่าจะเป็นแค่ห้องชุดธรรมดาๆ อีกทั้งยังดูเก่ามากด้วย ไม่เห็นหรูหราเหมือนย่านใหม่ๆ ที่เพิ่งสร้างเสร็จเลยสักนิด คนที่อาศัยอยู่ที่นี่ก็คงไม่ใช่คนที่มีฐานะ แล้วยังจะเลือกมากอีกเหรอ หรือว่าคนสมัยนี้ตั้งมาตรฐานภรรยาไว้สูงเกินไปแล้ว

นี่พวกเขามีความคิดล้าหลัง มีปัญหาเรื่องความงามใช่ไหมเนี่ย หลินเสวียนหลานได้แต่แอบถอนหายใจอยู่ในใจ สำหรับเขาแล้ว แม้ความสวยของซีเหมินจินเหลียนจะเทียบกับพวกดาราไม่ได้ แต่โดยรวมแล้ว ไม่ว่าจะเป็นรูปร่าง ใบหน้ารูปไข่และผิวขาวเนียนละเอียดนั่น ทุกอย่างก็งดงามไร้ที่ติ เธอเป็นหญิงสาวที่สวยใสและน่ารัก เป็นที่สะดุดตาท่ามกลางผู้คน

หวังหมิงหยางกำลังคิดอะไรอยู่กันแน่ เขาจะหานางฟ้ามาเป็นภรรยาหรืออย่างไร แม้ว่าเขาเพิ่งจะรู้จักกับซีเหมินจินเหลียน แต่เธอเป็นคนนิสัยดีมากและเป็นคนใจกว้างอีกต่างหาก ขนาดหยกราคาเป็นสิบล้านเธอยังยกให้ได้ง่ายๆ คงไม่มีผู้หญิงคนไหนที่ใจกว้างเท่าเธออีกแล้ว ว่ากันตามจริงแล้ว คุณสมบัติแบบนี้นี่แหละที่เป็นคุณสมบัติข้อแรกที่ผู้ชายควรเลือกมาเป็นภรรยา

“ผมจะขึ้นไปเป็นเพื่อนคุณเอง เขาจะพูดอะไรคุณก็ไม่ต้องสนใจนะครับ!” หลินเสวียนหลานพูดพร้อมกับจูงมือซีเหมินจินเหลียนด้วยความเคยชินแล้วเดินขึ้นบันไดไปด้วยกัน

บ้านของหวังหมิงหยางอยู่ชั้นหก เนื่องจากหวังหมิงหยางขอกุญแจคืนไปตั้งแต่เมื่อวานแล้ว ตอนนี้ซีเหมินจินเหลียนจึงต้องมายืนกดกริ่งอยู่หน้าประตู สักพักจึงมีคนมาเปิดประตูให้

สวี่จวิ้นหลานที่มีใบหน้าอ้วนกลมและรูปร่างท้วมนิดๆ เมื่อเห็นซีเหมินจินเหลียนยืนอยู่ตรงประตูก็ทำเสียงเหยียดใส่เธอ หลินเสวียนหลานตั้งใจยืนหลบอยู่ห่างๆ ทำให้สวีจวิ้นหลันมองไม่เห็นเขา “รีบขนขยะของเธอออกไปซะ แล้วต่อไปก็ไม่ต้องมารังควานหมิงหยางของฉันอีกนะ!”

ซีเหมินจินเหลียนไม่อยากต่อความยาวสาวความยืดอีก เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้วคงไม่มีอะไรดีขึ้น เธอจึงเดินเข้าไปด้านในเงียบๆ แต่กลับพบว่าเสื้อผ้าของเธอถูกยัดไว้ในถุงพลาสติกใบใหญ่ พอเพ่งดูดีๆ เธอถึงกับหน้าเปลี่ยนสีทันที

เสื้อผ้าทั้งหมดของเธอไม่ว่าจะเก่าหรือใหม่ถูกตัดจนรุ่งริ่งไม่เหลือชิ้นดี เศษผ้าทั้งหมดถูกกองระเกะระกะรวมอยู่ในถุงพลาสติก

“สวีจวิ้นหลัน นี่มันจะมากเกินไปแล้วนะ!” ซีเหมินจินเหลียนทนเก็บความโกรธไว้ในใจไม่ไหวอีกต่อไป เลิกก็เลิกสิ แต่ทำไมต้องทำกันถึงขนาดนี้ด้วย

“ฉันทำเกินไปตรงไหน” น้ำเสียงของสวีจวิ้นหลันดังขึ้นทันทีแล้วตะคอกใส่ซีเหมินจินเหลียน “เพราะเธอหน้าด้านให้ท่าหมิงหยางลูกชายฉันต่างหาก จะว่าไปแล้วเธอก็กินฟรีอยู่ฟรีที่บ้านฉันมาตั้งนาน ฉันยังไม่ได้เก็บค่าเช่าบ้านกับเธอเลย รีบขนขยะของเธอแล้วไสหัวออกไปจากบ้านฉันได้แล้ว!”

“จินเหลียน เกิดอะไรขึ้น” เดิมทีหลินเสวียนหลานก็ไม่อยากเข้าไป แต่พอได้ยินเสียงตะคอกก่นด่าของหญิงแก่คนนั้นแล้วก็รู้สึกโกรธเคืองขึ้นมาทันที

สวีจวิ้นหลันมัวแต่จะไล่ซีเหมินจินเหลียนออกไปเร็วๆ จึงไม่ได้ปิดประตู ทำให้หลินเสวียนหลานพุ่งตัวเข้ามาในบ้านได้อย่างง่ายดาย

“จินเหลียน นี่มันเกิดอะไรขึ้น” หลินเสวียนหลานถามอย่างร้อนใจ

“เขาตัดเสื้อผ้าของฉันจนขาดหมดเลยค่ะ!” ซีเหมินจินเหลียนถือถุงพลาสติกนั่นไว้แล้วมองดูเสื้อผ้าที่ถูกตัดจนขาดรุ่งริ่ง ถึงแม้ตอนนี้เธอจะมีเงินแล้ว แต่ก็ไม่เคยคิดที่จะรังแกคนอื่นแบบนี้

หลินเสวียนหลานมองดูเสื้อผ้าที่ถูกตัดจนไม่เหลือชิ้นดีในมือของซีเหมินจินเหลียนแล้วรู้สึกโกรธจนหน้าเปลี่ยนสี ชายหญิงชอบพอกัน รักกันก็อยู่ด้วยกัน หมดรักกันแล้วก็เลิกกันเป็นเรื่องปกติ อย่าว่าแต่ยังไม่แต่งงานกันเลย ต่อให้แต่งงานกันแล้วหย่ากัน เขาก็ไม่เคยเห็นใครที่มีพฤติกรรมที่บ้าบอขนาดนี้มาก่อน...

_______________________________________