ความลับแห่งจินเหลียน

ความลับแห่งจินเหลียน: Chapter 023 ตอนที่ 23

#23Chapter 023

ตอนที่ 23 พบกันอีกครั้ง

พอสวีจวิ้นหลันเห็นหลินเสวียนหลานก็ตกใจจนตาแทบถลน พอได้สติก็ตะคอกขึ้นเสียงดัง “แกเป็นใคร ชายชู้อย่างแกกล้ามาเหยียบถึงบ้านฉันเลยเหรอ มิน่าล่ะหายไปแค่วันเดียวถึงได้แต่งตัวอย่างกับผู้หญิงหากิน ที่แท้ก็จับผู้ชายได้นี่เอง ฉันรู้อยู่แล้วว่าผู้หญิงอย่างเธอน่ะมันเหลวแหลก! ดีนะที่หมิงหยางของฉันเลิกกับเธอไปได้ ฮึ่ม…ผู้หญิงชั้นต่ำไม่มียางอาย!”

“จินเหลียน เราไปกันเถอะ อย่าไปสนใจคนที่พูดไม่รู้เรื่องเลย!” หลินเสวียนหลานนิ่วหน้าพยายามข่มความโกรธในใจเอาไว้ หญิงแก่คนนี้ช่างเป็นคนที่ไร้เหตุผลที่สุด คลั่งอย่างกับคนบ้า

ซีเหมินจินเหลียนผงกศีรษะโดยไม่ปริปากใดๆ หลินเสวียนหลานยื่นมือไปเอาถุงพลาสติกนั่นมาถือไว้เองแล้วถามขึ้น “คุณลองนึกดูว่ายังลืมของอะไรไว้อีกหรือเปล่า ต่อไปจะได้ไม่ต้องมาเจอพวกเขาอีกไงครับ”

ซีเหมินจินเหลียนส่ายหน้า เธอจะยังมีของอะไรได้อีก ความจริงแล้วเสื้อผ้าพวกนั้นจะเอาหรือไม่เอาก็ไม่เป็นไรหรอก ถ้าสวีจวิ้นหลันจะเอาไปโยนทิ้งถังขยะเธอก็ไม่ว่า แต่นี่สวีจวิ้นหลันโทรหาเธอเพื่อให้เธอมาขนเสื้อผ้ากลับไปเอง แล้วยังจงใจแกล้งตัดเสื้อผ้าของเธอทั้งหมดจนขาดรุ่งริ่งอีก คนคนนี้นี่มัน...โรคจิตชัดๆ!

ตอนที่หลินเสวียนหลานจูงซีเหมินจินเหลียนออกมาจากบ้านหวังหมิงหยางนั้น ก็มีเสียงกระแทกประตูดังโครมใหญ่ตามหลังมาด้วย หลินเสวียนหลานสูดหายใจเข้าลึกๆ “จินเหลียน โชคดีแค่ไหนแล้วที่คุณเลิกกับผู้ชายคนนั้นได้ ไม่อย่างนั้นคุณจะอยู่กับผู้หญิงแบบนั้นได้ยังไงกัน มีแม่แบบนี้ลูกชายจะดีได้แค่ไหนกันเชียว”

“ก็จริงค่ะ” ซีเหมินจินเหลียนได้ยินดังนั้นก็ได้แต่พยักหน้ารับ ขนตางอนยาวเป็นแพของเธอเต็มไปด้วยหยาดน้ำตาเม็ดโตๆ

“อย่าร้องไห้ไปเลยครับ ผู้หญิงคนนั้นบ้าแล้วก็โรคจิต!” หลินเสวียนหลานส่ายศีรษะอย่างระอา เกิดมาเขาก็ไม่เคยพบเคยเห็นผู้หญิงแบบนี้มาก่อนในชีวิต

“ฉันไม่ได้เสียใจหรอกค่ะ ฉันแค่รู้สึกอึดอัดใจเท่านั้น!” ซีเหมินจินเหลียนสูดน้ำมูกแรงๆ แล้วยื่นมือไปหยิบเสื้อผ้าที่ถูกตัดเป็นชิ้นๆ นั่นมาเช็ดน้ำตา “ต่อไปฉันจะไม่ร้องไห้อีกแล้วค่ะ!”

“เราไปกันเถอะครับ” หลินเสวียนหลานผงกศีรษะเข้าใจ “เป็นผู้หญิงก็ต้องรู้จักรักตัวเอง นี่เป็นประโยคประจำตัวของน้องสาวผมเลยนะครับ”

ซีเหมินจินเหลียนพยักหน้า นึกทบทวนในใจ “ผู้หญิงต้องรู้จักรักตัวเอง” ส่วนหลินเสวียนหลานก็จูงมือเธอเดินลงบันไดไปด้วยความเคยชิน

...

เมื่อวานเป็นวันคล้ายวันเกิดอายุครบห้าสิบปีของสวีจวิ้นหลัน และเป็นครั้งแรกที่หวังหมิงหยางแนะนำซีเหมินจินเหลียนให้รู้จักกับบรรดาญาติๆ ของเขาเป็นครั้งแรก แต่เขาคาดไม่ถึงว่าหลังจากที่ญาติพี่น้องของเขารู้ว่าเขาไปคว้าสาวบ้านนอกลูกชาวนามาเป็นแฟน ทุกคนจะทำหน้าตกใจอย่างเปิดเผยขนาดนั้น

คำพูดคำจาทั้งหลายก็ไม่น่าฟังเอาเสียเลย โดยเฉพาะญาติผู้พี่ที่พูดอย่างไม่ไว้หน้าว่า “ผู้หญิงแบบนี้เสียเงินนิดๆ หน่อยๆ ไว้คบเล่นๆ น่ะพอได้ แต่คงไม่มีใครจริงจังด้วยหรอก หรือว่านายอยากเป็นคนโง่”

หวังหมิงหยางรู้จักกับซีเหมินจินเหลียนตอนเรียนมหาวิทยาลัย ตอนแรกเขาไม่รู้ว่าเธอเป็นแค่ลูกชาวนา พอเขารู้แล้วก็เคยคิดที่จะเลิกกับเธอ แต่สุดท้ายก็ตัดใจเลิกไม่ลง

จนกระทั่งทั้งสองคบหาดูใจกันนานถึงสามปี สุดท้ายสิ่งที่ได้รับจากญาติพี่น้องมีแต่ความดูถูกเหยียดหยาม บวกกับคำพูดของแม่ในคืนนั้น ยิ่งทำให้เขารู้สึกทรมานมากยิ่งขึ้นไปอีก

เขารู้ดีว่าพ่อแม่ของตัวเองเป็นคนรักหน้าตาขนาดไหน หากเขาดึงดันแต่งงานกับเธอจริงๆ ไม่เพียงแต่พ่อแม่ที่ต้องเสียหน้าในสังคม ฐานะทางสังคมของเขาก็คงลดลงไปด้วย และสิ่งที่ทำให้เขาไม่พอใจที่สุดก็คือเรื่องที่ซีเหมินจินเหลียนมาอยู่ที่บ้านเขาตั้งนานแล้วแต่เขายังไม่เคยได้ล่วงเกินเธอเลยสักครั้ง....

เขาเป็นเพียงผู้ชายปกติคนหนึ่งที่มีความต้องการตามธรรมชาติ แต่ซีเหมินจินเหลียนกลับบอกเขาว่าตราบใดที่ยังไม่ได้แต่งงานกัน ก็อย่าหวังว่าเธอจะยินยอมเด็ดขาด

เมื่อคืนแม่ของเขาเรียกเขาเข้าไปคุยในห้องเป็นการส่วนตัว แม่บอกเขาว่าอย่างไรซะแม่ก็ไม่ยอมให้เขาแต่งซีเหมินจินเหลียนเข้าบ้านเด็ดขาด เขาต้องเลิกกับเธอซะ แล้วยังบอกอีกว่าแม่ได้ไปคุยกับอาสะใภ้รองมาเรียบร้อยแล้วว่าจะแนะนำผู้หญิงให้กับเขา ผู้หญิงคนนั้นมีดีทั้งฐานะและคุณสมบัติอื่นๆ แถมหน้าตาก็สะสวยด้วย...

จากนั้นสวีจวิ้นหลันก็พูดจาโน้มน้าวให้เขาไล่สาวบ้านนอกอย่างซีเหมินจินเหลียนออกจากบ้านไปก่อน รอให้เขาหาผู้หญิงเซี่ยงไฮ้ให้ได้ พอเวลาผ่านไปสักพักค่อยไปง้อเธอ ไม่ต้องกลัวว่าเธอจะไม่ยอมรับรองว่าเธอต้องกลับมาคืนดีด้วยแน่ๆ สาวบ้านนอกอย่างนั้น คิดอยากจะแต่งกับหนุ่มเมืองกรุงอย่างนั้นเหรอ ฝันไปเถอะ คงจะมีใครเอาหรอก!

หวังหมิงหยางคิดทบทวนแล้วก็เห็นด้วยกับแม่ของเขา เพราะชาติกำเนิดของซีเหมินจินเหลียนทำให้เธอหางานดีๆ ทำในเซี่ยงไฮ้ไม่ได้ และคงเป็นไปไม่ได้ที่จะมีหนุ่มเซี่ยงไฮ้คนไหนยอมที่จะแต่งงานกับเธอ รอเวลาผ่านไปอีกสักหน่อยแล้วค่อยไปง้อขอคืนดีกับเธอ ถ้าเธอไม่ยอมค่อยคิดหาวิธีรวบหัวรวบหางเธอซะ

พอวันต่อมา อาสะใภ้รองก็นัดเขาออกไปเพื่อพบกับหญิงสาวที่จะแนะนำให้รู้จัก หวังหมิงหยางตั้งใจแต่งตัวเป็นพิเศษ ทั้งสองฝ่ายนัดพบกันที่ร้านอาหารเล็กๆ ที่มีห้องหับเป็นส่วนตัวแห่งหนึ่ง หญิงสาวคนนั้นชื่อเฉียนหยวน แม้ว่าเธอจะสวยสู้ซีเหมินจินเหลียนไม่ได้ แต่ก็ถือว่าหน้าตาดีใช้ได้ ได้ยินอาสะใภ้รองสาธยายว่าฐานะทางบ้านและคุณสมบัติอื่นๆ ดีใช้ได้เลยทีเดียว คุณพ่อของเธอเป็นผู้บริหารอยู่ที่บริษัทแห่งหนึ่ง มีเฉียนหยวนเป็นลูกสาวสุดที่รักเพียงคนเดียว ภายภาคหน้าหากเฉียนหยวนแต่งงาน คนเป็นพ่อต้องซื้อบ้านหรือทรัพย์สินอื่นๆ ให้เป็นของขวัญแต่งงานอย่างแน่นอน

พอรับประทานอาหารไปได้สักพักอาสะใภ้รองก็หาข้ออ้างปลีกตัวออกไป ทิ้งให้ทั้งสองคนอยู่ด้วยกันตามลำพัง เฉียนหยวนดูเหมือนจะสนใจในตัวหวังหมิงหยางไม่น้อย เขาจึงถือโอกาสชวนเธอมาเที่ยวที่บ้านซะเลย เฉียนหยวนเองก็ไม่ปฏิเสธ ทุกคนก็รู้ดีว่านี่เป็นการดูตัว ในเมื่อเห็นแล้วถูกตาต้องใจ พูดคุยกันพอเป็นพิธี ก็ต้องดูว่าคุณสมบัติอื่นๆ ของอีกฝ่ายเป็นอย่างไร เพราะฉะนั้นการไปเยี่ยมชมบ้านของอีกฝ่ายจึงเป็นเรื่องที่จำเป็นมาก

หวังหมิงหยางขับรถเข้าสู่ย่านหมิงไห่ รถสปอร์ตหรูสีน้ำเงินเข้มยี่ห้อปอร์เช่ที่จอดอยู่ใต้ตึกดึงดูดสายตาของเฉียนหยวนทันที

“รถสวยจังเลยค่ะ!” เฉียนหยวนรีบวิ่งไปที่รถโดยไม่สนใจอะไรอีก เธออดไม่ได้ที่จะเอื้อมมือไปลูบคลำรถสปอร์ตหรูคันงาม โอ้ พระเจ้า...ช่างเป็นรถที่สวยสมบูรณ์แบบอะไรอย่างนี้นะ

“คุณหวังคะ นั่นรถของใครหรือคะ” เฉียนหยวนถามอย่างตื่นเต้น “เมื่อกี้คุณบอกว่าที่นี่เป็นบ้านของคุณ รถคันนี้จอดอยู่ใต้ตึกบ้านคุณ หรือว่าจะเป็นของญาติคุณคะ”

หวังหมิงหยางชะงักไปชั่วครู่ เขามีญาติที่มีปัญญาขับรถปอร์เช่ตั้งแต่เมื่อไหร่ ดูจากลักษณะรถแล้วน่าจะเป็นรถนำเข้าจากประเทศเยอรมนี สีน้ำเงินเข้มเฉพาะตัวแบบนี้คงต้องสั่งทำพิเศษแน่ๆ เขาเองก็ไม่เคยเห็นคนแถวนี้ขับรถแพงๆ แบบนี้นี่นา

“รถคันนี้ราคาคงจะเป็นล้านใช่ไหมคะ” เฉียนหยวนถามอย่างตื่นเต้น

หวังหมิงหยางผงกหน้ารับ ผู้ชายทุกคนล้วนชอบรถยนต์กันทั้งนั้น แม้จะไม่มีปัญญาซื้อก็เถอะ แต่ก็ยังชอบดูนิตยสารต่างๆ ที่เกี่ยวกับรถยนต์อยู่ดี เขาเองก็พอรู้ราคาของรถปอร์เช่บ้างเหมือนกัน

หลินเสวียนหลานที่จูงมือซีเหมินจินเหลียนเดินลงบันไดมาเห็นชายหญิงคู่หนึ่งกำลังชี้ชวนกันดูรถสุดที่รักของน้องสาวตัวเอง ในใจก็แอบคิดว่าพวกนั้นคงไม่ได้คิดจะขโมยรถของเขาอยู่หรอกนะ

ซีเหมินจินเหลียนนิ่งอึ้งไปทันทีที่เห็นหวังหมิงหยาง แต่พอเห็นว่ามีหญิงสาวอยู่ข้างกายเขา หัวใจของเธอก็กระตุกรุนแรง เพิ่งจะผ่านไปแค่วันเดียว นี่เขาไปดูตัวมาจริงๆ สินะ

______________________________________

devc-3daa7acd-33865ความลับแห่งจินเหลียน: Chapter 023 ตอนที่ 23