ยัยจอมกวนป่วนหัวใจนายไอดอล ตอนที่ 26

ตอนที่ 26 จูบของนายมันแย่(1)

“ให้นี่มันของแมวที่บ้านฉัน ไม่ใช่เธอ” เซิ่งอี่เจ๋อหยอกเย้าเธอ

อันซย่าย่าเลิกกระโดดคว้าแผ่นซีดีพลางมองเขาอย่างเศร้าสร้อย จากนั้นสักพักเธอก็เปล่งเสียง “เหมียวๆ เหมียว” ตลกๆ ออกมา

เซิ่งอี่เจ๋อพอใจแล้วจึงให้แผ่นซีดีกับเธอ

ผู้ชายอีกคนหัวเราะลั่น “ว้าว... ดูเหมือนแมวบ้านนายนี่น่ารักเป็นบ้าเลยนะ”

ชายหนุ่มไม่ตอบอะไร แต่รอยยิ้มบนใบหน้ากว้างขึ้นเล็กน้อย

ฝ่ายอันซย่าซย่า หลังจากได้รับแผ่นซีดีของนักร้องอันเป็นที่รัก เธอก็ไม่ได้ยินได้ฟังอะไรอย่างอื่นแล้ว ได้แต่กอดแผ่นซีดีไว้กับอกพลางหัวเราะคิกคักเหมือนเจ้าแมวเหมียวเชสเชียร์[footnoteRef:1] [1: ]

และระหว่างทางกลับบ้าน เด็กสาวก็กอดแผ่นซีดีไว้แน่นตลอดเวลา

เซิ่งอี่เจ๋ออารมณ์เริ่มบูดบึ้งขึ้นเรื่อยๆ เมื่อเห็นว่าเธอมีความสุขมากขนาดไหน หรงเช่อเลิศเลอขนาดนั้นเลย? เธอจะเห็นว่าเขาน่าชื่นชอบแบบนั้นบ้างไหมขนาดนั้นเลยเหรอ?

เขารักษาสีหน้าสงบเมื่อเอ่ยขึ้น “เธอรู้ไหม หรงเช่อเจ้าชายผู้ทรงเสน่ห์ของเธอน่ะทั้งตดทั้งแคะขี้มูกผายลมอย่างเหม็น ใครจะไปรู้ ใครจะรู้ เขาอาจจะไม่กดชักโครกหลังทำธุระหนักอึแล้วไม่กดชักโครกก็ได้นะ”

อันซย่าซย่าประเมินมองเขาและพูดอย่างเห็นอกเห็นใจ “พระเจ้า... เซิ่งอี่เจ๋อ ฉันไม่เคยคิดเลยนะว่านายจะมีนิสัยเด็กน้อยขนาดนี้!”

เซิ่งอี่เจ๋อเปะเบะปาก “ฉันก็แค่พูดความจริง”

“พอเลย หยุดใช้กลยุทธ์ล้าสมัยของพวกรับจ้างโพสต์ออนไลน์เถอะ นายไม่ได้กำลังพยายามใส่ร้ายป้ายสีโอปป้าเฮียหรงเช่อของเราเพื่อยกสถานะของวงสตาร์รี่ไนต์ไม่ใช่ท์หรอกเหรอ...” อันซย่าซย่าพูดอย่างกรีดกรายก่อนที่เสียงจะขาดหายไปอย่างรวดเร็วและรีบยกมือขึ้นปิดปาก

โอ๊ย... เกือบหลุดปากไปแล้วสิ ถ้าหากเซิ่งอี่เจ๋อรู้เข้าว่าเธอเป็นแฟนเพลงฝ่ายคู่อริ ต่อไปในอนาคตเธออาจจะเดือดร้อนยิ่งกว่านี้ก็ได้!

“อะไรคือรับจ้างโพสต์ออนไลน์?”

“แหะๆ ไม่มีอะไรน่า ฉันแค่พูดไปเรื่อย”

ชายหนุ่มเหลือบมองเธออย่างสงสัยแต่ก็ไม่ได้พูดอะไร

_

เมื่อทั้งคู่กลับถึงบ้าน อันซย่าซย่าก็ทำราวกับว่าเธอจะเอาแผ่นซีดีขึ้นหิ้งและจุดธูปบูชามันวันละสามครั้งเลยทีเดียว

หลังอาหารมื้อค่ำ หญิงสาวนอนกลิ้งไปมาบนเตียงอย่างมีความสุข

แต่แล้ว...จูบทีเผลอของเซิ่งอี่เจ๋อก็แวบผ่านเข้ามาในใจของเธออีกครั้ง... เธอยังคงจดจำความรู้สึกประหลาดใจ ความกังวล ความสับสน ความกดดันจนทำให้หายใจไม่ทั่วท้องและความเย็นจากริมฝีปากของเขา...

“โอ๊ย... อย่าไปคิดถึงมันสิ!” หญิงสาวหมุดตัวซุกหน้าลงลุกขึ้นมานั่งใต้โปงผ้าห่มและซุกหน้าลง แก้มแดงปลั่ง

ยอมไม่ได้หรอก! เธอจะต้องเข้าเวย์ปั๋ว เพื่อเปิดโปงเซิ่งอี่เจ๋อและระบายความโกรธที่ถูกอัดอั้นเอาไว้!

หลังจากตัดสินใจอย่างนั้นแล้ว อันซย่าซย่าก็หยิบโทรศัพท์ และวางแผนว่าจะปล่อยข่าวนี้ให้กับแอกคเคานต์ดังที่รู้จักกันในชื่อ “เจ้ากรมข่าวลือ” เพื่อสร้างกระแสเกลียดชังในตัวเซิ่งอี่เจ๋อ!

เธอร่างข้อความเอาไว้ในโทรศัพท์ตัวเองก่อน พรรณนาเรื่องราวที่เซิ่งอี่เจ๋อบังคับขโมยจูบเธอในวันนี้อย่างมีสีสัน แล้วว่าร้ายเขาต่อว่าเป็นวายร้ายจอมเสเพลต่างๆ นานา เธอพยักหนาหงึกๆ ด้วยความพอใจในเนื้อหาทั้งหมด

แต่นิ้วเจ้ากรรมของเธอดันพลาดไปโดนปุ่มส่งข้อความแบบกลุ่มระหว่างที่กำลังจะกดส่งข้อความออกไป!

วินาทีต่อมา อันซย่าซย่าก็ตกตะลึงอึ้งไป

ถ้าส่งให้คนอื่น เธอยังสามารถแก้ตัวกับพวกเขาได้ แต่เซิ่งอี่เจ๋อดันมาอยู่ในรายชื่อนั้นด้วยน่ะสิ!

ไม่นะ!

เด็กสาวได้แต่จ้องมองบรรทัดที่เขียนว่า “ส่งข้อความแล้ว” บนหน้าจอแล้วน้ำตาก็แทบร่วง เธอดูเวลาและเห็นว่ามันเพิ่งจะเลยสี่ทุ่มมาเล็กน้อย

ดึกขนาดนี้แล้ว... เซิ่งอี่เจ๋อควรจะกำลังหลับอยู่ใช่ไหมนะ? ถ้าอย่างนั้น ทั้งหมดที่เธอต้องทำก็คือดอดเข้าไปในห้องนอนของเขา แล้วแอบลบข้อความก่อนที่เขาจะได้อ่าน

ฉันนี่ฉลาดล้ำโลกจริงๆ!

อันซย่าซย่าตัดสินใจแล้วย่องขึ้นบันไดอย่างเงียบเชียบด้วยเท้าเปล่า

ที่ชั้นสามของบ้าน

หญิงสาวเดินไปที่ประตูห้องของเซิ่งอี่เจ๋อและผลักประตูเปิดออกเบาๆ โดยไร้สุ้มเสียง ภายในมืดสนิทและเงียบกริบ อันซย่าซย่ารวมรวมความกล้าแล้วย่องเข้าไปอย่างเงียบกริบราวกับแมว

มือถือของเขากำลังสั่นอยู่ข้างหมอน เธอรีบร้อนลนลานวิ่งเข้าไปและในที่สุดเมื่อได้โทรศัพท์มาไว้ในมือแล้ว หญิงสาวก็รู้สึกเหมือนอยากจะร้องไห้แต่น้ำตาเจ้ากรรมก็ไม่ยอมไหล

ให้ตายสิ! ทำไมใส่แพตทเทิร์นล็อกคหน้าจอไว้ด้วยเล่า!