ยัยจอมกวนป่วนหัวใจนายไอดอล ตอนที่ 25
ตอนที่ 25 ก็แค่หมาเลียปาก
ขณะที่เสียงฝีเท้าของหรงเช่อค่อยๆ ห่างหายไป หัวใจของหญิงสาวก็กึ่งๆ เจ็บปวดจากการคลาดกันกับไอดอลของเธอ อีกกึ่งหนึ่งก็นึกงเกลียดชังจอมปีศาจที่อยู่ต่อหน้าเธอ
เดี๋ยวก่อนนะ? นี่มันจูบแรกของเธอนะ!
อันซย่าซย่ารวบรวมเรี่ยวแรงทั้งหมดผลักเซิ่งอี่เจ๋อออกไปพลางถูริมฝีปากอย่างวุ่นวายใจ ทั้งอายทั้งโมโห ปากก็ตะโกนว่า “เซิ่งอี่เจ๋อ! ทำงั้นได้ไง!”
เซิ่งอี่เจ๋อหรี่ตาลงเพื่อระงับความรู้สึก เขาหันหลังกลับมาดูเพื่อให้แน่ใจว่าหรงเช่อกลับไปแล้ว
เมื่อเห็นว่าเขาไม่สนใจไยดี อันซย่าซย่าก็ยิ่งทวีความโกรธยิ่งขึ้นไปอีกและตวัดฝ่ามือใส่หน้าเซิ่งอี่เจ๋อ!
ปั้กเพี๊ยะ...
ฝ่ามือของเธอถูกสกัดไว้เพียงแค่ครึ่งทางเมื่อเซิ่งอี่เจ๋อคว้าข้อมือเล็กๆ ของเธอเอาไว้
“โกรธขนาดนั้นเลย? นั่นคงไม่น่าจะใช่จูบแรกของเธอหรอกนะ หรือว่าใช่?” ชายหนุ่มถามพร้อมกับเลิกคิ้วข้างหนึ่งขึ้นถาม
นั่นยิ่งจี้ใจดำของอันซย่าซย่า แก้มทั้งสองข้างปรากฏสีเลือดฝาดแผ่ซ่านขึ้นอย่างรวดเร็ว โดยไม่แม้แต่เสียเวลาคิด เธอก็เตะเซิ่งอี่เจ๋อเข้าให้
น่าแปลกใจที่เขาไม่หลบ กลับปล่อยให้เธอเตะเพื่อแก้แค้น
“นี่! นายจะไม่ยอมขอโทษฉันเหรอ?!” อันซย่าซย่าโมโหจี๊ดจนหัวแทบระเบิด
รอยยิ้มยั่วเย้าปรากฏขึ้นบนใบหน้าชายหนุ่ม “เอ้อแหม... ขอโทษ แล้วยังไงต่อ?”
เธอสาบานได้เลยว่าอีกนิดเดียวเส้นเลือดในสมองก็จะแตกแล้ว ทำไมนายคนนี้ที่ซึ่งในทีวีดูช่างเมินเฉยและถือตัว กลับกลายเป็นคนหยาบคายฉวยโอกาสเอากับเธอได้ละเนี่ย?!
“ลาละ! ไม่สิ อย่าเจอกันอีกเลยดีกว่า! ฉันไม่อยากเจอนายอีกเลยตลอดชีวิตนี้!” อันซย่าซย่ารวบรวมเรี่ยวแรงทั้งหมดกระชากข้อมือกลับ แต่ดันดึงแรงเกินไปเลยเซไปกระแทกเข้ากับกำแพงข้างหลัง
เธอร้องออกมาด้วยความเจ็บพลางลูบท้ายทอยป้อยๆ ขณะร้องแหวใส่เขา “ทั้งหมดเป็นความผิดของนายทั้งนั้น!”
เซิ่งอี่เจ๋ออับจนคำพูด ก็เธอเอาหัวไปกระแทกกำแพงเองไม่ใช่หรือไง?
ขณะมองยัยแมวขี้โมโหตัวน้อย เขากระแอมพลางเปลี่ยนหัวข้อสนทนา “เธอชอบหรงเช่องั้นเหรือ?”
“แน่นอน ฉันเป็นแฟนตัวยงของเขา! ฮึ โอปป้า เฮียหรงเช่อของฉันหล่อกว่านายตั้งเยอะ หนำซ้ำเพลงของเขาก็สุดยอดมากเสียจนอัลบั้มใหม่ของเขา ถูกขายจนหมดเกลี้ยง เสียก่อนที่ฉันจะได้มีโอกาสไปซื้อซะอีก...” พอได้เริ่มพูดถึงไอดอลขวัญใจของเธอ อันซย่าซย่าก็กลายร่างเป็นคนช่างจ้อไปในทันที และตั้งใจดูถูกเซิ่งอี่เจ๋อด้วยการยกย่องหรงเช่อ
ชายหนุ่มดูเหมือนจะไม่ถือสา ได้แต่มองจ้องเธอด้วยท่าทีสนอกสนใจก่อนจะกดโทรศัพท์ แล้วจึงพาอันซย่าซย่าลงมาชั้นล่าง
ภายในลิฟต์ อันซย่าซย่ายืนห่างจากเขาพร้อมกับบ่นพึมพำเบาๆ “ใครจะไปอยากยืนข้างไอ้คนหื่นกัน...”
เซิ่งอี่เจ๋อนิ่งอึ้งไป “นี่ ฉันได้ยินนะ”
หญิงสาวตาเบิกโตและยกมือขึ้นปิดปาก มาคิดๆ ดูแล้ว เธอก็ยังรู้สึกว่าทั้งหมดเป็นความผิดของเซิ่งอี่เจ๋ออยู่ดี เธอเหยียดหลังตรงทันทีพลางพูด “เฮอะ ก็แค่หมาเลียปากเท่านั้นแหละ ฉันจะรักษาจูบทั้งหมดในอนาคตของฉันไว้สำหรับโอปป้าเฮียหรงเช่อคนเดียวเท่านั้น!”
“เธอนี่มันเอกมโนโทเพ้อฝันจริงๆ นะ อย่าหลงตัวเองไปหน่อยเลย เขาคงจะต้องเอากล้องดูดาวมาส่องเลยละมั้งถึงจะสังเกตเห็นเธอ” เซิ่งอี่เจ๋อโต้ตอบด้วยอารมณ์ขุ่นเคือง
คำก็หรงเช่อ สองคำก็หรงเช่อ รู้หรือเปล่าเถอะว่าตัวตนที่แท้จริงของไอดอลที่เธอชอบน่ะเป็นคนยังไง?
ด้วยความไม่พอใจ อันซย่าซย่ามองไปทางอื่น และตัดสินใจว่าจะไม่พูดกับเขาอีกต่อไป!
หลังจากทั้งคู่ออกจากลิฟต์แล้ว ผู้ชายผมสีเหลืองเป็นลอนคนหนึ่งก็เดินมาหาเซิ่งอี่เจ๋อ เขาคนนั้นพูดไปพร้อมกับยิ้มไป “นี่ไงของที่นายอยากได้ นี่สงบศึกกับหรงเช่อแล้วหรือยังไงกัน ฉันไม่เคยคิดว่านายจะสนใจซีดีของเขามาก่อน...”
เซิ่งอี่เจ๋อรับมาพลางตอบอย่างเยือกเย็น “ฉันแค่ใช้มันเพื่อเอาใจแมวขี้โมโหน่ะ”
เขาโบกแผ่นซีดีไปมาตรงหน้าอันซย่าซย่า “จะเอาหรือไม่เอา?”
หญิงสาวมองดูมันใกล้ๆ และเพิ่งเห็นว่ามันเป็นแผ่นซีดีแบบลิมิเต็ดอิดิชันของหรงเช่อ มิหนำซ้ำยังมีลายเซ็นต์ของเขาด้วย!
เธอยื่นมือออกไปคว้า ทว่าเซิ่งอี่เจ๋อชูแผ่นซีดีมันขึ้นในอากาศ คนหนึ่งพยายามคว้า ส่วนอีกคนหนึ่งก็พยายามแกล้งหลบ กลายเป็นฉากซึ่งดูเป็นธรรมชาติอย่างไม่น่าเชื่อ
“นี่...เอามานะ!”