ยัยจอมกวนป่วนหัวใจนายไอดอล ตอนที่ 32

ตอนที่ 32 อันซย่าซย่า ทิ้งมีดซะ! (1)

อันซย่าซย่าเจ็บมากจนกระทั่งเหงื่อเย็นๆ แตกพลั่ก

หญิงสาวกันริมฝีปากอย่างแรง และสิ่งที่เหลืออยู่ในความหยิ่งทระนงตนในศักดิ์ศรีบอกกับเธอว่า เธอจะต้องไม่ร้องต่อหน้าคนพวกนี้ไม่ว่าจะเจ็บปวดสักแค่ไหนก็ตาม!

“ฮึ ฉันอุตส่าห์นึกว่าเธอจะมีอะไรวิเศษวิโสนักหนา ที่แท้ก็แค่นักเรียนโควต้าธรรมดา” เจี่ยนซินเอ๋อร์เหยียดหยันเธอให้ได้อายยิ่งขึ้นไปอีก

นั่นก็จริง เธอเป็นแค่นักเรียนโควตาเกรดธรรมดาๆ คนหนึ่ง แต่โรงเรียนมันธยมฉีซย่าเป็นโรงเรียนที่มีชื่อเสียงโด่งดังที่สุดในเมืองหยู อวี้ ซึ่งจะคัดเลือกรับเฉพาะทายาทของกิจการต่างๆ หรือลูกหลานของเหล่าข้าราชการระดับสูง นอกจากเด็กพวกนั้นแล้ว ที่เหลือส่วนใหญ่ก็เป็นเด็กนักเรียนที่มีทักษะเป็นเลิศด้านอื่นๆ ในเมืองอวี้หยู

ทางโรงเรียนรับเด็กโควตาที่มีทักษะพิเศษก็เพียงเพราะว่า เด็กเหล่านี้ช่วยเพิ่มอัตราการสอบเข้าเรียนต่อมหาวิทยาลัย และชนะการแข่งขันต่างๆ เพื่อสร้างชื่อเสียงให้แก่โรงเรียน ในความเป็นจริงแล้วนักเรียนส่วนมากในโรงเรียนไม่ว่าจะระดับชั้นไหนก็ตาม ต่างก็ดูถูกดูแคลนเด็กนักเรียนโควตาพวกนี้ไม่มากก็น้อย

แต่ถึงอย่างนั้นก็ตาม การเป็นนักเรียนโควตาพิเศษเพียงอย่างเดียวไม่ได้นำปัญหามาให้อันซย่าซย่า แต่ต้นตอที่แท้จริงก็คือ การที่เธอได้ไปนั่งข้างเซิ่งอี่เจ๋อต่างหากล่ะ!

“พวกเธอเอาแต่พร่ำบอกว่ารักไอดอลของพวกเธอนักหนา พวกเขาจะคิดยังไงถ้ารู้ว่าแท้จริงๆ แล้วพวกเธอเป็นคนแบบไหน” อันซย่าซย่าหัวเราะเย้ยหยัน

“บ้าจริง! ยังมีแรงเหลือพอมาต่อปากต่อคำอยู่อีกเหรอ? อีอี ตบมันอีก!” เจี่ยนซินเอ๋อร์สั่งการอย่างวาดมาด

ติงอีอียิ้มอย่างน่ากลัวพลางขยับเข้ามาใกล้ อันซย่าซย่าสูดหายใจเข้า รู้สึกใจสงบอย่างไม่คาดคิดมาก่อน

“กลัวหรือเปล่า? อยากจะร้องขอความเมตตาไหมล่ะ แต่น่าเสียดายสงสาร มันสายไปแล้ว!” ติงอีอีเอ่ยอย่างมุ่งร้ายหมายขวัญ ว่าแล้วก็เงื้อมืออวบๆ เตรียมฟาดลงมาที่อันซย่าซย่า

แต่ก่อนที่ฝ่ามือของหล่อนจะสัมผัสใบหน้าของอันซย่าซย่า หล่อนก็ร้องกรี๊ดด้วยความตกใจกลัว แล้วเสียหลักหงายหลังล้มลงกับพื้น!

ทั้งหมดมองอันซย่าซย่าด้วยความหวาดกลัว เจี่ยนซินเอ๋อร์ผู้ซึ่งอยู่ใกล้กับเธอที่สุดร้องเสียงหลง “อ๊าย! อันซย่าซย่า เธอหล่อนจะทำบ้าอะไรเนี่ย?”

เด็กสาวรักษาสีหน้าไร้อารมณ์ความรู้สึกเอาไว้ ระหว่างที่มือข้างซ้ายของเธอยังอยู่ใต้ฝ่าเท้าของเจี่ยนซินเอ๋อร์ เธอได้ล้วงเอามีดวาววับเล่มหนึ่งออกมาจากกระเป๋านักเรียน!

มันเป็นมีดคัตเตอร์ซึ่งซูเสี่ยวมั่วโม่วใช้เหลาดินสอ หล่อนเธอเป็นคนขี้ลืมมากและดันลืมมันเอาไว้ในกระเป๋าของอันซย่าซย่า

ยัายพวกนี้เก่งแต่ปาก พอเห็นใบมีดคมๆ เข้าหน่อย –ถึงแม้มันจะเป็นมีดคัตเตอร์ก็เถอะตาม แต่ก็ต่มันก็เพียงพอแล้วที่จะล้างทุกสีสันออกจากใบหน้าหน้าของพวกหล่อนได้แล้ว!

“อันซย่าซย่า ใจเย็นนะ! ฉันจะบอกอะไรให้ ฉันเป็นลูกสาวคนเดียวของเจี่ยนเอนเตอร์ไพรส์ เป็นทายาทคนเดียวเชียวนะ! ถ้าทำอะไรฉันละก็ เธอจะต้องได้รับผลที่ตามมาแน่!” เจี่ยนซินเอ๋อร์บอกเสียงสั่น

อันซย่าซย่าเย้ย “อย่างแรก ขยับเท้าออกไป อย่างที่สอง เธอจะสืบทอดกิจการบริษัทได้ยังไงถ้าเธอตาย?”

เจี่ยนซินเอ๋อร์รีบยกเท้าออกจากมือของอันซย่าซย่า แล้วะวิ่งหนีพลางร้องกรี๊ดด้วยความตื่นตระหนก หล่อนวิ่ง ไปหลบข้างหลังคนอื่นในทันใด

อันซย่าซย่ายืนขึ้นช้าๆ พร้อมกับมีดที่อยู่ในมือ และไม่สามารถบังคับให้มือเลิกสั่นได้ มือสองข้างประสานเข้าหากัน

อันซย่าซย่าหยิกฝ่ามือข้างที่เจ็บ แล้วความปวดก็เล่นปราดจนสมองโล่ง

เธอจะพลาดไม่ได้ และยอมอ่อนข้อให้ไม่ได้ ไม่อย่างนั้นพวกนี้คงจะเล่นงานเธอทุกอย่างตามที่ได้ประกาศไว้เมื่อกี้!

พวกที่เรียกตัวเองว่าทายาทกิจการพวกนี้จะไม่ปฏิบัติกับเธอเหมือนคนคนๆ หนึ่งหรอก ถึงแม้ต่อให้พวกหล่อนจะทำร้ายเธอปางตาย จะถ่ายรูปโป๊ของเธอ หรือแม้แต่จะเรียกคนมาข่มขืนเธอ... ทางโรงเรียนก็คงจะนิ่งเฉยไม่สนใจอะไร

โลกนี้มันไม่ได้สวยงามสงบสันติอย่างนั้นหรอก

ทันใดนั้น น้ำเสียงเกรี้ยวกราดเสียงหนึ่งก็ดังขึ้น “อันซย่าซย่า ทิ้งมีดซะ!”

เด็กสาวทั้งหมดสะดุ้งเฮือก พวกหล่อนมองไปทางเสียงนั้นอย่างแตกตื่นและพากันตกตะลึงกันไปหมด

อันซย่าซย่าก็ตะลึงไปด้วยเช่นกัน เธอไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าเซิ่งอี่เจ๋อจะมาปรากฏตัวที่นี่!