ยัยจอมกวนป่วนหัวใจนายไอดอล ตอนที่ 29

ตอนที่ 29 เพื่อนข้างโต๊ะ? ต้องเป็นโชคชะตาแน่นอน(1)

เด็กสาวที่อันซย่าซย่าเห็นนั้นไม่ใช่ใครอื่น เธอคือนอกเสียจากซูเสี่ยวมั่ว ซูเสี่ยวโม่ว เพื่อนรักที่เติบโตมาด้วยกันนั่นเอง

สามเดือนก่อน อันซย่าซย่า ซูเสี่ยวโม่วซูเสี่ยวมั่วและคังเจี้ยนได้เข้าเรียนที่โรงเรียนมัธยมฉีซย่า ทั้งสามคนได้รับการคัดเลือกเข้าเรียนภายใต้เงื่อนไขพิเศษ ด้วยการรับเข้าเป็นนักเรียนโดยไม่ต้องสอบเข้า

อันซย่าซย่าเก่งทางด้านดนตรี คังเจี้ยนเด่นทางด้านกีฬา ส่วนซูเสี่ยวโม่วซูเสี่ยวมั่วเป็นที่รู้จักว่าเป็นอัจริยะด้านวาดภาพ ที่จริงแล้วเธอมีชื่อเสียงด้าน “การใช้ความรุนแรง” ด้วยเช่นกัน จนได้รับการขนานนามว่า “เจ้ใหญ่ซู”

ระหว่างช่วงปิดเทอมฤดูร้อน ซูเสี่ยวโม่วซูเสี่ยวมั่วต้องเดินทางไปประเทศหนึ่งเพื่อพัฒนาทักษะการวาดภาพของหล่อน และกลับมาไม่ทันพิธีเปิดภาคการศึกษาเมื่อสัปดาห์ก่อน ทั้งสองคุยกันอยู่พักหนึ่งจนกระทั่งโทรศัพท์มือถือของอันซย่าซย่าเริ่มสั่น เสียงคำรามลั่นของคังเจี้ยนดังมาจากปลายสาย “ยัายผู้หญิงไร้หัวใจทั้งสองคนนั่นน่ะ! พวกเธอทิ้งฉันไว้อย่างนี้ได้ยังไง?! หลังจากวิ่งไล่จับขโมยแล้ว ฉันยังต้องมาวิ่งไล่ตามรถเมล์อีกเรอะ!”

อันซย่าซย่ากับและซูเสี่ยวโม่วซูเสี่ยวมั่วหัวเราะจนเจ็บท้อง อันซย่าซย่าพูดกรอกใส่โทรศัพท์ “คังเพี้ยนเจ้าคนไร้ค่า เชิญวิ่งไล่ตามรถเมล์ตามสบายเลยนะ พวกเราขอล่วงหน้าไปโรงเรียนก่อนหล่ะ บ๊ายบาย”

คังเจี้ยนวิ่งไล่ตามรถเมล์อย่างไม่คิดชีวิต ใครๆ ก็คงนึกภาพน้ำตาที่กำลังไหลอาบแก้มของเขาออก

-

ชั้นปีหนึ่ง 1 ห้องซีง C

ที่นั่งข้างๆ อันซย่าซย่าว่างอยู่ และซูเสี่ยวโม่วซูเสี่ยวมั่วก็เลือกโดยไม่ต้องคิด

“ฉันจะไปเอาหนังสือเป็นเพื่อนเธอนะ” อันซย่าซย่าแนะ

ซูเสี่ยวโม่วซูเสี่ยวมั่วยิ้ม แล้วทั้งสองก็จูงมือกันมุ่งหน้าไปที่ห้องทำงานของครูประจำชั้น หลังจากรับหนังสือมาแล้ว ทั้งคู่ก็แบ่งกันถือคนละครึ่ง

ที่โถงทางเดิน ร่างสูงๆ สามร่างค่อยๆ เดินมาทางทั้งคู่ ซึ่งเรียกเสียงกรี๊ดได้เป็นระลอกๆ บรรดานักเรียนหนึ่งสาวๆ ต่างก็พากันยืนพิงหน้าต่างและยื่นหน้าออกมาเพื่อมอง

ซูเสี่ยวโม่วซูเสี่ยวมั่วไม่ได้สนใจอะไร หล่อนเธอเดินต่อไปตามทางเดินเพื่อกลับไปยังห้องเรียน

พื้นทางเดินเพิ่งจะได้รับการถูและมันยังเปียกอยู่นิดหน่อย ซูเสี่ยวโม่วซูเสี่ยวมั่วเกิดลื่นและเกือบล้มเอาหน้าฟาดพื้น

เพราะมีหนังสือหลายเล่มอยู่ในวงแขน อันซย่าซย่าได้แต่ร้องออกมาแต่ก็ไม่มีเวลาไปช่วยพยุงหล่อนเธอไว้ ขณะนั้นเอง ร่างซึ่งอยู่ใกล้กับซูเสี่ยวโม่วซูเสี่ยวมั่วมากที่สุดก็จับหล่อนเธอไว้ แถมยังช่วยคว้าหนังสือที่ลอยละล่องอยู่ในอากาศไว้ได้อีกด้วย

“เป็นอะไรหรือเปล่า?” น้ำเสียงอ่อนโยนแต่ทุ้มลึกถามขึ้นที่ข้างใบหู ซูเสี่ยวโม่วซูเสี่ยวมั่วนิ่งจังงังอยู่กับที่ ตกอยู่ในมนตร์์เสน่ห์ใบหน้าอันน่าดึงดูดอย่างเหลือเชื่อ

เขามีใบหน้าที่หล่อเหลาเปี่ยมไปด้วยคุณสมบัติต่างๆ ที่ลงตัวอย่างสมบูรณ์แบบ สิ่งที่สะดุดใจเธอที่สุดก็คือรอยยิ้มจริงใจของเขา ให้ซึ่งมันรู้สึกราวกับสายลมอันอ่อนโยนของฤดูใบไม้ผลิในเดือนเมษายน ซึ่งมันช่วยให้ใจอบอุ่น

หัวใจของหล่อนเธอเต้นไม่เป็นส่ำ และต้องใช้เวลาสักครู่ทีเดียวกว่าที่เธอจะรวบรวมสติคืนมาได้ “เอ่อ... ฉันไม่เป็นไร ขอบใจ”

เหอจยาอวี๋ยิ้มน้อยๆ พลางช่วยพยุงเธอให้ลุกขึ้นยืนก่อนจะวางหนังสือเล่มนั้นกลับลงบนกองที่เธอถือ

แล้วเขาก็เดินเข้าห้องเรียนไป ฉือหยวนเฟิงที่ตามมาข้างหลังยิ้มให้กับซูเสี่ยวโม่วซูเสี่ยวมั่วก่อนจะเดินตามเขาไป

เซิ่งอี่เจ๋อเหลือบมองมาที่อันซย่าซย่าผู้ซึ่งเมินหน้าหนีเขา ทั้งสองต่างก็ไม่พูดอะไรกัน จากนั้นเขาก็เดินเข้าห้องเรียนไปอีกคน

“พระเจ้า! ซย่าซย่า ฉันไม่ได้ตาฝาดไปใช่ไหม? หยิกฉันทีสิ! สามคนเมื่อกี้เป็นสมาชิกวงสตาร์รี่ไนต์ท์ใช่ไหมนั่น?” ทันทีที่ไอดอลชื่อดังทั้งสามคล้อยหลังไป ซูเสี่ยวโม่วซูเสี่ยวมั่วก็เผยตัวตนด้านที่คลั่งไคล้หนุ่มหล่อของหล่อนเธอออกมาทันทีพลางกระโดดขึ้นๆ ลงๆ อย่างตื่นเต้นยินดี

อันซย่าซย่าพยักหน้า “อื้อ พวกเขามาเรียนที่โรงเรียนเรา”

ซูเสี่ยวโม่วซูเสี่ยวมั่วหัวเราะร่า “มันเหมือนหนังโรแมนติกเลยนะเนี่ย ฉันไม่เคยนึกฝันมาก่อนเลยว่ามันจะเกิดขึ้นกับฉัน... หนุ่มคนเมื่อกี้หล่อเกินเรื่องไปมาก เอาหละ ฉันจะต้องตามจีบเขา! เอามาเป็นแฟนแล้วก็พากลับบ้านไปเลย! จูจุ๊บบบบ!”

อันซย่าซย่าเก็บความอับอายเรื่องนั้นไว้คนเดียวและไม่แย้งอะไร

ระหว่างที่ซูเสี่ยวโม่วซูเสี่ยวมั่ววางแผนการรายวันเพื่อจะตามจีบเหอจยาอวี๋นั้น อันซย่าซย่าผู้น่าสงสารของเราก็ดันเป็นไข้หวัดเสียนี่

เป็นเรื่องที่รู้กันดีอยู่แล้วว่าการหายจากไข้หวัดนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย และอันซย่าซย่าก็ดันเป็นหนักเลย อย่างไรก็ตามเพื่อให้เรียนให้ทันคนอื่น เธอจึงไม่ได้ขอลาหยุด

และผลก็คือ เธอแพร่เชื้อหวัดใส่ทุกคนที่อยู่ใกล้เธอ

ซูเสี่ยวโม่วซูเสี่ยวมั่วติดหวัดเป็นคนแรก ตามมาด้วยคังเจี้ยน แม้แต่เหอจยาอวี๋และฉือหยวนเฟิงซึ่งนั่งห่างออกไปสองแถวก็ยังไม่ละเว้น

เหล่าแฟนเพลงของวงสตาร์รี่ไนต์ท์อดร้องไห้เสียใจไม่ได้ และสายตาที่พวกนั้นพากันมองมาที่อันซย่าซย่าก็สามารถฆ่าเธอได้เป็นหมื่นๆ ครั้งเลยทีเดียว!