Miracle of God เทพนักรบผู้พิทักษ์: Chapter 030 ตอนที่ 30

บทที่ 30 ระเบิดระเบ้อ

ทันทีที่บอสตาย เซินไห่เตอโยวอวี้ที่ถูกควบคุมอยู่ก็กลับมาเป็นปกติ

“น้องยอดฝีมือ ต่อไปนายก็คือไอดอลของฉัน พี่นี่โคตรนับถือนายเลย!” เสวี่ยจงซาตะโกนออกมาในช่องแชทปาร์ตี้

จางหยางพูด “อย่าเพิ่งปลดปล่อยวิญญาณ ฉันไปเปิดศพแบ่งอุปกรณ์สวมใส่ให้เสร็จก่อน แล้วคนอื่นไปฟื้นคืนชีพที่ปากทางเข้าดันเจี้ยนก็โอเคแล้ว ไม่ต้องวิ่งอีกรอบ”

“อื้ม!” ทุกคนแสดงความเห็นด้วย

“สวรรค์เบื้องบน พื้นดินเบื้องล่าง ขอให้ลูกเปิดได้พิมพ์เขียวสร้างโล่ด้วยเถิด!” จางหยางถูมือไปมาแล้วยื่นไปแตะศพบอส

[ชุบชีวิต] (หนังสือทักษะ)

วิธีใช้: สอนให้คุณสามารถใช้ทักษะ ‘ชุบชีวิต’

อาชีพที่ต้องการ: อัศวิน, นักบวช

“ว้าว! น้องมือแดงนำโชค!” กุ่ยเทียนร้องออกมาเสียงดัง

“ไปคุยกับแม่นมอัศวินนั่นหน่อย ต้องเอาหนังสือสกิลนี่มาให้ได้!” ชื่อเลี่ยนหั่วรีบกระซิบหาชิงซือหรูเสวี่ย สกิล ‘ฟื้นฟู’ นี้มีประโยชน์มากเวลาลงดันเจี้ยน ทำให้ไม่ต้องเสียเวลาไปวิ่งกลับมาจากจุดเกิดเพื่อคืนชีพ ช่วยยกระดับประสิทธิภาพในการลงดันเจี้ยนได้อย่างมหาศาล!

“อื้ม!” ชิงซือหรูเสวี่ยตอบกลับมาหนึ่งคำ จากนั้นก็กระซิบไปหาเซินไห่เตอโยวอวี้ “เซินไห่ หนังสือสกิล ‘ชุบชีวิต’ เล่มนี้ยกให้ฉันก่อนได้มั้ย? ฉันจะจ่ายเงินให้ 100 เหรียญทองเป็นไง?”

ผ่านไปสักครู่ เซินไห่เตอโยวอวี้ก็ตอบกลับมา “ฉันก็อยากเรียนสกิลนี้ พวกเราต่างคนต่างทอยแต้มเถอะ ดูว่าใครจะมีโชค!”

ชิงซือหรูเสวี่ยยังคิดอยากจะเกลี้ยกล่อมต่อ แต่จางหยางกลับพูดขึ้นมา “ตัวฮีลสองคนทอยแต้ม!”

ชิงซือหรูเสวี่ยคิดแล้วก็ตัดสินใจว่าทอยแต้มไปก่อนค่อยไปว่ากันทีหลัง ถ้าตัวเองกดได้แต้มสูงก็ไม่ต้องยุ่งยากอีก ถ้าทอยแต้มแพ้ ถึงตอนนั้นค่อยเจรจากับเซินไห่เตอโยวอวี้ก็ยังไม่สาย

คนอื่นๆ กดปล่อยวาง ตัวฮีลสองคนทอยแต้มทีละคน

ชิงซือหรูเสวี่ย 86 แต้ม

เซินไห่เตอโยวอวี้ 91 แต้ม

หนังสือสกิลเข้าไปอยู่ในเป้สะพายหลังของเซินไห่เตอโยวอวี้ทันที เขาไม่ลังเลแม้แต่น้อย รีบเอาหนังสือตีลงไปที่ตัวเองเรียนรู้สกิลทันควัน ชิงซือหรูเสวี่ยที่ยังอยู่ทางด้านนั้นเตรียมจะกระซิบหาเขา คิดไม่ถึงว่าเซินไห่เตอโยวอวี้จะกระทำการรวดเร็วขนาดนี้

“เซินไห่ ได้จังหวะให้นายใช้สกิลใหม่ช่วยคนพอดีเลย ฉันจะไปแตะศพต่อแล้ว!” จางหยางหัวเราะแล้วพูด

เซินไห่เตอโยวอวี้ “อื้ม!” ออกมาคำหนึ่งแล้วก็เริ่มร่ายเวทช่วยคน

[พิมพ์เขียวงานหล่อ: โล่ดินเผาทรงกลม] (พิมพ์เขียวงานหล่อ)

วิธีใช้: สอนให้คุณสามารถหล่อ ‘โล่ดินเผาทรงกลม’

ต้องการ: ทักษะตีเหล็กระดับต้น

“ออกมาแล้ว!” สายตาของจางหยางเปล่งประกายขึ้นมาทันที หัวเราะแล้วพูด “ทุกคน ฉันไม่เกรงใจล่ะนะ”

นี่เป็นเรื่องที่ตกลงกันไว้ก่อนแล้ว หากมีพิมพ์เขียวงานหล่อออกมาต้องเป็นของจางหยาง หลังจากที่ทุกคนกดปล่อยวาง จางหยางก็เอาพิมพ์เขียวตีไปที่ร่างตัวเอง แสงสีทองวูบขึ้นมา ตารางรายการสร้างไอเทมในที่สุดก็ไม่ว่างเปล่าอีกต่อไป มีชื่อของโล่ดินเผาทรงกลมเพิ่มขึ้นมา

[พิมพ์เขียวงานหล่อ: โล่ดินเผาทรงกลม] (พิมพ์เขียวงานหล่อ)

ค่าการป้องกัน (Defense: DEF): +40

ค่ากำลังกาย (Vitality: VIT): +20

เลเวลที่ต้องการ: 10

เจ๋ง! แค่โล่อย่างเดียวก็ให้ค่าพลังชีวิต 200 แต้ม ค่าการป้องกัน 40 แต้ม ถึงจะไปสู้กับบอสที่มีพลังการโจมตีสูง ก็ยังคงลดการโจมตีกายภาพได้เป็นกอบเป็นกำ ความสามารถในการเอาชีวิตรอดยกระดับขึ้นเยอะมาก! อีกทั้งตอนนี้ผู้เล่นส่วนใหญ่ยังใช้อุปกรณ์เกรดกระดานขาวกันเป็นหลัก ดังนั้นค่าการป้องกัน 40 แต้มนี้ สามารถทำให้ผู้เล่นพวกนั้นหมดหนทางที่จะทำลายการป้องกันเข้ามา!

“พี่ใหญ่จ้านอวี้ แปะรายละเอียดโล่ให้ดูหน่อย พวกเราจะได้เปิดหูเปิดตาบ้าง” เห็นจางหยางยิ้มโง่ๆ อย่างดีอกดีใจ กุ่ยเทียนจึงอดใจไม่ไหวพูดออกมา

จางหยางยิ้มเล็กน้อย แล้วก็โพสต์ค่าสถานะของเกราะลงในช่องแชทปาร์ตี้

“ขอมึนแป๊บ ค่าการป้องกันสูงขนาดนี้เลย! ขอประท้วง ประท้วง อาชีพที่ความเร็วสูงความแข็งแกร่งต่ำอย่างพวกเราจอมโจร โจมตีปกติยังไงก็ไม่มีทางเจาะการป้องกันได้เลย!” เสวี่ยจงซาช็อก

“น้องจ้านอวี้ ถ้ามีวัตถุดิบแล้วก็ทำโล่ออกมาเยอะหน่อย กิลด์ของพวกเราจะซื้อ” ชื่อเลี่ยนหั่วกระซิบหาจางหยาง สามารถคาดการณ์ได้เลยว่า หลังจากสวมใส่โล่ชิ้นนี้แล้ว ความสามารถในการเอาชีวิตรอดของแทงค์ต้องสูงขึ้นไปอีกระดับหนึ่งแน่นอน!

“ตกลง” ในเมื่อตั้งใจจะทำโล่นี้เพื่อนำไปขายหาเงินอยู่แล้ว จางหยางจึงตอบรับอย่างง่ายดาย “ชิ้นละ 500 เหรียญทอง”

“เชี่ย! นายนี่ไม่เกรงใจกันเลยจริงๆ”

“ฮ่าๆ กิลด์ของพวกนายเงินเยอะน่าเกรงขาม นับประสาอะไรกับเหรียญทองจิ๊บจ๊อยแค่ 500”

ชื่อเลี่ยนหั่วลังเลสักพักจึงพูด “ตกลง ฉันจองไว้ก่อนหนึ่งชิ้น พวกเราใช้วิธีจ่ายเงินตอนรับจดหมาย[footnoteRef:1] นายทำเสร็จแล้วก็ส่งของมาให้ฉันทางเมลแล้วกัน” [1: จ่ายเงินตอนรับจดหมาย เป็นระบบในเกมที่ให้ผู้ขายส่งสินค้าไปให้ผู้ซื้อทางอีเมล หากผู้ซื้อกดรับสินค้าระบบก็จะหักเงินแล้วส่งกลับไปให้ผู้ขายโดยอัตโนมัติ หากผู้ซื้อไม่กดรับสินค้าภายใน 72 ชั่วโมง หรือเวลาตามที่แต่ละเกมกำหนด สินค้านั้นก็จะกลับคืนสู่มือผู้ขาย]

“อื้ม ยินดีที่ได้ทำงานร่วมกันนะเถ้าแก่ใหญ่” จางหยางหัวเราะ วัตถุดิบหลักสำหรับทำโล่ชนิดนี้คือ แท่งเหล็กและแท่งทองแดงหายาก แท่งเหล็กได้มาจากการนำแร่เหล็กไปหลอม ไม่มีค่า ส่วนแท่งทองแดงหายากได้มาจากการนำแร่ทองแดงหายากไปหลอม ตรงบอสหมายเลขสามมีจุดกำเนิดพอดี ทุกครั้งที่เล่นจบหลุมใต้ดินบังกาโหมดความตายก็จะเก็บแร่เหล็กทองแดงหายากได้ 2-4 ก้อน นี่คือการค้าที่มีต้นทุนเท่ากับศูนย์!

“หยางน้อย รีบๆ แตะศพต่อ คิดจะให้พี่อ้วนร้อนใจตายรึไง?” เจ้าอ้วนหานรอจนทนไม่ไหวแล้ว

จางหยางหัวเราะฮ่าๆ แล้วยื่นมือออกไปแตะอีกครั้ง

[จี้ส่องแสงเงินพร่างพราว] (เกรดทองแดงสีเขียว, สร้อยคอ)

ค่ากำลังกาย (Vitality: VIT): +3

ค่าความแข็งแกร่ง (Strength: STR): +2

อุปกรณ์สวมใส่: ทุกครั้งที่คุณใช้เวทมนต์รักษาจะทำให้เป้าหมายได้รับ ‘เกราะเวทมนต์’ เพิ่มขึ้นมา ‘เกราะเวทมนต์’ สามารถรับการโจมตีได้ 20 แต้ม หลังจาก 30 วินาทีจะสลายไป เอฟเฟกต์ของเกราะไม่สามารถใช้ซ้อนได้

ต้องการเลเวล: 10

“ว้าว! ถึงแม้ค่าสถานะจะเพิ่มขึ้นไม่มาก แต่ว่ามีเอฟเฟกต์พิเศษ!” กุ่ยเทียนอุทานดวยน้ำเสียงตกตะลึง

“สร้อยคอและแหวนมีเอฟเฟกต์พิเศษทั้งนั้น ดังนั้นจึงดรอปค่อนข้างน้อย” จางหยางพยักหน้าแล้วพูด “ตัวฮีลทั้งสองคน มาทอยแต้ม!”

เซินไห่เตอโยวอวี้และชิงซือหรูเสวี่ยไม่มีใครเกรงใจ ทอยแต้มทั้งคู่ สรุปยังคงเป็นเซินไห่เตอโยวอวี้ที่ได้ไป

[โชคเกอร์เงา] (เกรดทองแดงสีเขียว, สร้อยคอ)

ค่ากำลังกาย (Vitality: VIT): +3

ค่าความแข็งแกร่ง (Strength: STR): +1

ค่าความเร็ว (Agility: AGI): +1

อุปกรณ์สวมใส่: ทุกครั้งที่คุณโจมตีโดนเป้าหมาย จะทำให้เป้าหมายได้รับ ‘ความโกรธเงา’ 1 ชั้น เมื่อ ‘ความโกรธเงา’ ซ้อนกัน 3 ชั้น จะสร้างความเสียหายเงาต่อเป้าหมายทันที

ต้องการเลเวล: 10

“อาชีพโจมตีกายภาพทั้งหมดสามารถทอยแต้มได้ ทุกคนมาทอยแต้มด้วยกัน มาดูว่าใครจะโชคดี” จางหยางพูดไปหัวเราะไป แล้วทอยแต้มเป็นคนแรก

เมื่อทุกคนได้ยินเขาพูดแบบนี้ คนที่เดิมทีคิดจะปล่อยวางก็เปลี่ยนมากดปุ่มทอยแต้มแทน ถึงแม้ไม่ได้อุปกรณ์สวมใส่ แต่ก็ได้ร่วมคึกครื้น

สรุป จางหยางทอยได้ 76 แต้มฆ่าทุกคนตายในวินาทีเดียว

“ฮ่าๆ ทำไมพวกนายมือเหม็นเน่ากันจัง” จางหยางส่ายหัวอย่างต่อเนื่อง ขณะนำสร้อยคอมาสวมใส่

[แหวนของนักธนู] (เกรดทองแดงสีเขียว, สร้อยคอ)

ค่ากำลังกาย (Vitality: VIT): +2

ค่าความเร็ว (Agility: AGI): +3

อุปกรณ์สวมใส่: การโจมตีระยะไกลของคุณมีอัตราคงที่ในการปล่อยความสามารถพิเศษ ‘พรจากลม’ ทำให้ความเร็วในการโจมตีของคุณเพิ่มขึ้น 10% ค้างไว้เป็นระยะเวลา 10 วินาที เอฟเฟกต์นี้ไม่สามารถใช้ซ้อนได้

ต้องการเลเวล: 10

“ฮันเตอร์ทั้งหมดทอยแต้ม” จางหยางกดปล่อยวาง

“โอ้วเย้!” เหล่าน่าเอ้าเจียวโชคดีมากทอยได้ 100 แต้ม ฆ่าไป่ฟาอีจงและเจ้าอ้วนหานตายในวินาทีเดียว

[แหวนอำพัน] (เกรดทองแดงสีเขียว, สร้อยคอ)

ค่ากำลังกาย (Vitality: VIT): +3

ค่าความแข็งแกร่ง (Strength: STR): +2

อุปกรณ์สวมใส่: ทุกครั้งที่หลบการโจมตีสำเร็จ จะมีอัตราคงที่ในการเพิ่มค่าความแข็งแกร่ง 20 แต้ม ค้างไว้เป็นระยะเวลา 10 วินาที เอฟเฟกต์นี้ไม่สามารถใช้ซ้อนได้

ต้องการเลเวล: 10

“เชี่ย! ทำไมต้องหลบก่อนถึงจะใช้ได้ ทำไมไม่ให้ใช้ได้ตอนโจมตี?” กุ่ยเทียนโมโหแล้ว เอฟเฟกต์นี้มีประโยชน์มากตอน PK และโซโล่เดี่ยว แต่ว่าในดันเจี้ยน ตัวเขาทำอาชีพที่ต้องทำดาเมจอย่างไรก็ไม่มีโอกาสหลบการโจมตีของมอนสเตอร์!

“นายไม่เอาก็ช่างมันเถอะ” จางหยางหัวเราะแล้วพูด

“ใครบอกไม่เอา มา ทอยแต้มทอยแต้ม” กุ่ยเทียนรีบพูดขึ้นมา จากนั้นก็กดปุ่มทอยแต้ม

จางหยางรู้สึกว่าตัวเองได้อุปกรณ์สวมใส่เยอะพอแล้วจึงกดปล่อยวาง สรุป ชื่อเลี่ยนหั่วคว้าไปได้

“เชี่ย! หัวหน้ากิลด์ นายเป็นโจรต้องการความเร็ว อย่ามาแย่งอุปกรณ์ความแข็งแกร่งดิ” กุ่ยเทียนร้องไห้แล้ว

“สาดด! อย่ามาพูดมาก เดี๋ยวจับนายโยนเข้าห้องมืดบล็อคไม่ให้ส่งเสียงซะเลยนี่” ชื่อเลี่ยนหั่วหัวเราะไปพูดไป ส่วนกุ่ยเทียนเมื่อได้ฟัง ก็หุบปากเงียบทันที

จางหยางยื่นมือออกไปแตะศพต่อ ไม่มีของแล้ว มีแค่กองเหรียญเงิน แต่ว่า ดรอปอุปกรณ์สวมใส่ 4 ชิ้น หนังสือสกิล 1 เล่ม และพิมพ์เขียวอีก 1 แผ่น นับว่าได้เยอะระเบิดระเบ้อแล้ว!

‘ติ๊ง! คุณได้รับแบ่ง 10 เหรียญเงิน!’

เมื่อแบ่งสิ่งของเรียบร้อย ศพของเมอร์เมอร์เมอร์ก็สลายไปอย่างรวดเร็ว

“เอาล่ะ แบ่งเครื่องในกันเรียบร้อยแล้ว ทุกคนกลับไปส่งเควสต์ที่เมืองได้ น่าจะได้อุปกรณ์สวมใส่เกรดเหล็กสีดำอีกชิ้น” จางหยางหยิบใบเทเลพอร์ตออกมาจากเป้สะพายหลัง แล้วหันไปหาเจ้าอ้วนหาน “เจ้าอ้วน นายมีใบเทเลพอร์ตมั้ย?”

“ใบเทเลพอร์ต มันคืออะไร?” เจ้าอ้วนหานแสดงท่าทางเซ่อซ่าตอบกลับจางหยาง

จางหยางส่ายหัวอย่างจนปัญญา ยื่นใบเทเลพอร์ตส่งออกไป “สามารถพานายเทเลพอร์ตไปเมืองพันธมิตรที่ใกล้ที่สุด นายไม่ต้องวิ่งให้เหนื่อย!”

“มีของแบบนี้ด้วยหรอ?” เจ้าอ้วนหานรีบกดยืนยันในระบบเทรดทันที “หยางน้อย อย่าขี้งกขนาดนั้น เอามาหลายๆ ใบหน่อย”

“ไปไกลๆ เลย ของเล่นนี่แผ่นละหนึ่งเหรียญทอง แพงเหอะ!” แม้ว่าจะพูดอย่างนี้ แต่จางหยางก็ยังเทรดใบเทเลพอร์ตไปให้อีกหลายใบ อย่างไรในกระเป๋าเขาก็ยังมีเหรียญทองอีกยี่สิบกว่าเหรียญ แถมชื่อเลี่ยนหั่วนั่นยังติดเขาอยู่อีกหมื่นเหรียญทองแหนะ!

“น้องจ้านอวี้ จำนวนครั้งที่เข้าดันเจี้ยนของพรุ่งนี้เก็บไว้ให้กิลด์เราด้วยนะ ฉันจ่ายเงินเชิญนายมาเล่น ผ่านโหมดความตายครั้งละ 1000 เหรียญทองเป็นไง และถ้าอุปกรณ์สวมใส่ชิ้นไหนที่นายใช้ได้ก็จะยกให้นายก่อนด้วย” ชื่อเลี่ยนหั่วกระซิบหาจางหยาง

จางหยางนิ่งเงียบครุ่นคิดคนเดียวสักครู่ พาคนไปลงดันเป็นวิธีสร้างความร่ำรวยที่ไม่เลววิธีหนึ่ง ได้ทั้งอุปกรณ์สวมใส่ แถมยังได้เหรียญทองจำนวนมากมาเข้าบัญชีอีก แต่ว่าก็แค่ตอนนี้เท่านั้นแหละ รอเขาสร้างกิลด์ของตัวเองขึ้นมา ก็จะไม่ทำงานให้กิลด์อื่นแล้ว!

“ตกลง พรุ่งนี้เก้าโมง เจอกันที่ปากทางเข้าดันเจี้ยน” จางหยางกระซิบกลับอย่างรวดเร็ว “แต่ว่า ฉันขอเก็บตำแหน่งทำดาเมจหนึ่งที่ให้เจ้าอ้วนหาน”

“ได้ ถ้างั้นพวกเราเจอกันพรุ่งนี้” ชื่อเลี่ยนหั่วตอบรับอย่างง่ายดาย

“น้องยอดฝีมือ เพิ่มเพื่อนหน่อย” เสวี่ยจงซาพูดไปด้วย ส่งคำขอเป็นเพื่อนออกไปด้วย

เมื่อถูกเสวี่ยจงซากระตุ้นให้นึกได้ขึ้นมา คนอื่นๆ ก็ทยอยส่งคำขอเป็นเพื่อนให้จางหยาง

จางหยางยิ้มกดตอบรับคำขอเป็นเพื่อนทีละอันๆ จากนั้นฉีกใบเทเลพอร์ต วงแหวนพลังเวทมนต์พลันปรากฏขึ้นใต้ฝ่าเท้าเขา ส่องประกายแสงสีขาวออกมา ขณะเดียวกันก็ออกจากปาร์ตี้ พูดขึ้นว่า “ทุกคน ไว้ค่อยเจอกันใหม่”

“น้องยอดฝีมือ บ๊ายบาย”

“ลาก่อน”

เนื่องจากใบเทเลพอร์ตแพงมาก มีไม่กี่คนที่ยอมใช้ นอกจากเจ้าอ้วนหานที่ฉีกใบเทเลพอร์ตแล้ว คนอื่นๆ ล้วนยกเท้าวิ่งออกไปนอกดันเจี้ยน

ไม่ถึงสิบวินาที วงแหวนพลังเวทมนต์ก็เป็นรูปเป็นร่างสมบูรณ์ แสงสีขาวห่อหุ้มรอบตัวจางหยางไว้ ‘เฟี้ยว!’ แสงสีขาวสลายไป จางหยางมาโผล่ที่จุดเทเลพอร์ตของเมืองไวท์เจดเรียบร้อย

‘เฟี้ยว!’ แสงสีขาววาบขึ้นอีกครั้ง เจ้าอ้วนหานก็มาโผล่ที่ข้างกายจางหยาง

“หยางน้อย นายเปลี่ยนมาร้ายกาจขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่?” เจ้าอ้วนหานเป็นถึงเพื่อนตายของจางหยาง แต่การแสดงออกอันน่าตื่นตะลึงของจางหยางนี้ ทำให้เขารู้สึกราวกับไม่รู้จักจางหยางเลยสักนิด

“มีตอนที่พี่ไม่ร้ายกาจด้วยหรอ?” จางหยางหัวเราะแล้วตอบ

“เชี่ย!” เจ้าอ้วนหานเปล่งเสียงแสดงความไม่พอใจออกมาคำหนึ่ง แต่ก็ไม่ถามอะไรต่อ ไม่ว่าจะเป็นอย่างไร จางหยางก็เป็นน้องชายเขาอยู่ดี เขารู้ไว้แค่นี้พอแล้ว!

.....................................................................