Miracle of God เทพนักรบผู้พิทักษ์: Chapter 031 ตอนที่ 31

บทที่ 31 พวกเอ้าซื่อสี่คน

“ไป ไปส่งมอบเควสต์กันเถอะ” จางหยางลากเจ้าอ้วนหานไปหาหัวหน้าทหารยามรักษาการณ์ ‘ธอร์’ ส่งมอบเควสต์ ‘จู่โจมทันที’ ได้รับแหวนเกรดเหล็กสีดำมาหนึ่งวง

[แหวนขอบคุณจากธอร์] (เกรดเหล็กสีดำ, แหวน)

ค่ากำลังกาย (Vitality: VIT): +2

ค่าความแข็งแกร่ง (Strength: STR): +3

อุปกรณ์สวมใส่: ทุกครั้งที่คุณโจมตีจะฟื้นฟูค่าพลังชีวิตในอัตราคงที่ ค่าตัวเลขคือ 1% ของค่าความเสียหาย

เลเวลที่ต้องการ: 10

นี่คืออุปกรณ์สวมใส่ชิ้นแรกของเกมนี้ที่มีเอฟเฟกต์ดูดเลือด น่าเสียดายที่ปริมาณการฟื้นฟูน้อยเกินไป แถมอัตราการลั่นไกก็ไม่สูง ช่วยไม่ได้ เพราะนี่คือรางวัลจากเควสต์ที่จ่ายให้คนหมู่มาก ให้รางวัลเป็นแหวนได้ก็ไม่เลวแล้ว อย่างไรก็ดีกว่าไม่มีใส่!

บู้ม! แสงสีทองวูบผ่าน จางหยางขึ้นสู่เลเวล 11 ด้วยค่าประสบการณ์ 10000 แต้มที่เป็นรางวัลจากเควสต์

เดิมทีคิดว่าจะได้ติดอันดับเลเวลกับเขาบ้าง ปรากฏว่าเมื่อจางหยางเปิดรายชื่อขึ้นมาดู พบว่าผู้เล่นที่รายชื่อติดอันดับพวกนั้น จากที่เมื่อเช้ายังอยู่เลเวล 10 มาตอนนี้ขึ้นเลเวล 11 กันหมดแล้ว ไม่มีตำแหน่งว่างให้เขาเหมือนเดิม ยังดีที่คนที่อยู่อันดับหนึ่งยังคงเลเวล 11 เช่นเดียวกับเขาอยู่

“เจ้าอ้วน ฉันไปหล่อโล่ก่อน นายไปอัพเวลของนายเถอะ” จางหยางพูด

เจ้าอ้วนหานจามออกมาทีหนึ่งแล้วพูด “ฉันเพิ่งนอนไปสามสี่ชั่วโมงเอง ตอนนี้ง่วงอีกแล้ว ขอไปนอนก่อนสักพัก”

จางหยางมองนาฬิกาของระบบแล้วพูด “เชี่ย! ตอนนี้จวนจะหกโมงอยู่แล้ว นอนตูดแกดิ! ไปหาข้าวกินก่อน ค่อยกลับมาออนไลน์เล่นอีกสักพัก กลางคืนก็พักผ่อนให้มันดีๆ ไม่ต้องโต้รุ่งแล้ว ยังไงนายก็เล่นนานขนาดนั้นทุกวันอยู่แล้ว ทำไมต้องอดหลับอดนอนอีก?”

“อืม พูดดีมีเหตุผล งั้นพี่อ้วนไปตีมอนก่อนสักพัก ได้ลองอาวุธใหม่พอดีเลย! อื้ม เดี๋ยวก่อน มีคนกระซิบหาฉันอยู่” หยุดไปสักพัก ท่าทางของเจ้าอ้วนหานเปลี่ยนเป็นชั่วร้ายขึ้นมา “หยางน้อย มีสาวสวยมาคุยเล่นกับพี่อ้วน พี่ไม่พูดไร้สาระกับนายแล้วนะ”

จางหยางหัวเราะแล้วหมุนตัวเดินไปร้านประมูล

วัตถุดิบสำหรับทำโล่ดินเผาทรงกลม ต้องการแท่งเหล็ก 100 แท่ง แท่งทองแดงหายาก 1 แท่ง ตอนนี้แม้แต่แท่งเหล็ก 1 แท่ง จางหยางก็ยังไม่มี จึงได้แต่ไปหาซื้อที่ร้านประมูล

ร้านประมูลคือสถานที่ที่ให้ผู้เล่นมาซื้อขายไอเทม ทุกเมืองหลักล้วนมีร้านประมูล แต่ว่าร้านในแต่ละเมืองจะไม่แบ่งปันข้อมูลกัน หรือพูดได้ว่า ไอเทมที่วางขายในเมืองไวท์เจดก็จะต้องซื้อผ่านร้านประมูลที่เมืองไวท์เจดเท่านั้น หากผู้เล่นที่อยู่เมืองอื่นต้องการซื้อก็ต้องวิ่งมาซื้อด้วยตัวเองเท่านั้น

เมื่อเดินเข้าไปในร้านประมูล จางหยางก็เปิดหน้าต่างสำหรับค้นหาขึ้นมา พิมพ์คำว่า ‘แร่เหล็ก, แท่งเหล็ก’ สองคำหลักลงไปแล้วกดค้นหา รายการขายจำนวนมากปรากฏขึ้นมาทันที

เนื่องจากเกมเพิ่งจะเปิดตัว สินค้าราคาสูงสารพัดรูปแบบล้วนมีคนกล้าตั้ง จางหยางเปรียบเทียบราคา แล้วประมูลแท่งเหล็กราคากองละ 50 เหรียญเงินมา ทั้งหมด 15 กอง รวมทั้งหมด 300 แท่ง

ไปที่กล่องจดหมายเอาแท่งเหล็กที่ร้านประมูลส่งมาแบบเรียลไทม์ออกมา จากนั้นจางหยางไปร้านตีเหล็ก เอาแท่งเหล็ก 100 แท่ง และแท่งทองแดงหายาก 1 แท่ง วางลงไปที่ทั่งตีเหล็ก แล้วเปิดหน้าต่างสร้างไอเทมขึ้นมา เลือกโล่ดินเผาทรงกลม จากนั้นก็กดปุ่ม ‘สร้าง’ ตัวละครเคลื่อนไหวอัตโนมัติไปเหวี่ยงค้อน เหนือศีรษะมีแถบแสดงความคืบหน้าในการสร้างปรากฏขึ้นมา

สามสิบวินาทีผ่านไป

‘ติ๊ง! คุณได้สร้าง ‘โล่ดินเผาทรงกลม’ ค่าความเชี่ยวชาญ ‘ตีเหล็ก’ ของคุณเพิ่มขึ้น 1 แต้ม!’

ใน ‘เดอะ มิราเคิล ออฟ ก๊อด’ ทักษะ ‘สร้าง’ แบ่งเป็น 7 ระดับคือ ระดับต้น, ระดับกลาง, ระดับสูง, ระดับมืออาชีพ, ระดับอาจารย์, ระดับอาจารย์ใหญ่, ระดับปรมาจารย์ โดยต้องใช้ค่าความเชี่ยวชาญ 1000 แต้มทุกครั้งที่เพิ่มระดับ และ NPC จะไม่สอนวิธีการสร้างไอเทมใดๆ ให้ผู้เล่น ทั้งหมดผู้เล่นต้องไปเรียนรู้เอาจากพิมพ์เขียว

พิมพ์เขียวระดับต้นจะค่อนข้างหาง่าย แต่เมื่อถึงระดับมืออาชีพแล้ว หากคิดจะหาพิมพ์เขียวสักแผ่นที่เหมาะสมกับระดับนั้น สามารถพูดได้ว่ายากราวกับปีนขึ้นสวรรค์! นอกจากนี้ ระดับมืออาชีพขึ้นระดับอาจารย์ จำเป็นต้องสร้างไอเทมระดับมืออาชีพเพื่อเพิ่มค่าความเชี่ยวชาญ หากไม่มีพิมพ์เขียวก็ได้แค่ทำตาโตมองดูเท่านั้น!

ดังนั้นแม้จะเป็นในชาติก่อนของจางหยางที่เกมดำเนินการมาแล้วห้าปี ก็ยังเพิ่งมีเพียงไม่กี่คนที่ขึ้นไปถึงระดับปรมาจารย์ผู้เชี่ยวชาญการสร้างได้

จางหยางลูบไล้โล่อย่างรักใคร่ไม่อยากจะปล่อยมือ จากนั้นนำมาสวมใส่แทนที่โล่อันเดิม ค่าสถานะทั้งตัวเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วไปอีกหนึ่งช่วงใหญ่ๆ

[ผู้เล่น: จ้านอวี้]

เลเวล: 11

ค่าพลังชีวิต (HP): 790

ค่าการป้องกัน (Defense: DEF): 64

ค่าความแข็งแกร่ง (Strength: STR): 86

ค่าความเร็ว (Agility: AGI): 32

ค่าความโชคดี (Lucky: LUK): 2

ค่าโจมตีระยะประชิด (Malee Attack): 102-110

ระยะห่างระหว่างการโจมตี: 2 วินาที

ค่าการป้องกัน 64 แต้ม! จางหยางหัวเราะแล้ว ค่าการป้องกันสูงขนาดนี้ ในตอนนี้มีผู้เล่นเพียงไม่กี่คนที่สามารถทำลายการป้องกันของเขาได้! อีกทั้งค่าพลังชีวิตสูงถึง 790 แต้ม แค่ยืนเฉยๆ ไม่ขยับก็พอให้คนต้องใช้เวลาครึ่งวันตีเขาให้ตายแล้ว

เขาสร้างโล่ดินเผาทรงกลมออกมาอีกสองชิ้น ใช้วัตถุดิบจนหมด จากนั้นวิ่งกลับไปที่กล่องจดหมาย ใช้วิธีจ่ายเงินตอนรับจดหมาย ส่งโล่ให้ชื่อเลี่ยนหั่ว แล้วไปที่ร้านประมูลอีกครั้ง นำโล่ดินเผาทรงกลมอีกชิ้นไปขาย โดยตั้งราคาขั้นต่ำ 400 เหรียญทอง ไม่จำกัดราคาสูงสุด ไม่เปิดเผยชื่อผู้ขาย ระยะเวลาการประมูลหนึ่งวัน

เมื่อมองดูเวลาพบว่าหกโมงครึ่งแล้ว ขณะที่จางหยางกำลังจะออฟไลน์ไปกินข้าว กลับได้ยินเสียง ‘ติ๊ด!’ มีคนกระซิบส่งข้อความมา

“สหาย ฉันมีแร่เหล็กเยอะมาก ถ้านายต้องการสามารถกระซิบมาหาฉันได้โดยตรง จะลดราคาให้ถูกลงเล็กน้อย”

จางหยางเห็นว่าข้อความส่งมาจากคนชื่อ ‘จวนเยี่ยค่วงกง’ (คนขุดแร่มืออาชีพ) เขานึกขึ้นมาได้ทันที แท่งเหล็กที่ก่อนหน้านี้ประมูลมาจากร้านประมูลก็เป็นของที่คนคนนี้ประกาศขายทั้งหมด เนื่องจากร้านประมูลจะหักค่าดำเนินการ 10% ดังนั้นผู้เล่นประเภทที่ทำกิจการรวบรวมไอเทม จึงหวังจะได้ลูกค้าประจำมาทำการค้าขายกันโดยตรงเพื่อลดต้นทุน

เมื่อคิดถึงว่าช่วงนี้ต้องการแท่งเหล็กจำนวนมากมาทำโล่ ต้องการซัพพลายเออร์เจ้าประจำอยู่จริงๆ จางหยางจึงส่งข้อความกลับไป “อืม ฉันต้องการแท่งเหล็กวันละ 10-20 กอง นายรับประกันมั้ยว่าจะหาให้ได้?”

“ฮ่าๆ ฉันเป็นนักขุดแร่มืออาชีพนะ ไม่ต้องพูดถึงแค่นี้ ต่อให้มากกว่านี้อีกหลายเท่าตัวฉันก็ขุดให้นายได้” จวนเยี่ยค่วงกงตอบกลับด้วยน้ำเสียงภูมิใจ

“ดี เรื่องราคาจะว่ายังไง?”

“ต้องดูว่านายต้องการเท่าไหร่?”

“อืม เอามา 100 กองก่อน” จางหยางพูดตัวเลขออกไปสบายๆ จำนวนนี้ใช้สร้างโล่ได้ 20 ชิ้น ไม่นับว่าเยอะ

“ซี๊ด! นายกล้าพูดออกมาจริงๆ อะ” จวนเยี่ยค่วงกงสูดหายใจเข้า

“ฮ่าๆ ก็นายพูดเองว่าไม่มีปัญหา” จางหยางพูดพลางหัวเราะ

“เหอะๆ 100 กองเยอะเกินไป ตอนนี้ในมือฉันมีแท่งเหล็กอยู่ 30 กอง”

“ตกลง 30 กองก็ 30 กอง บอกราคามา”

“อืม กองละ 48 เหรียญเงิน เป็นยังไง?”

ราคาที่เขาลงในร้านประมูลคือ กองละ 50 เหรียญเงิน ค่าดำเนินการ 10% เท่ากับ 5 เหรียญเงิน ดังนั้นราคาถูกลงกองละ 2 เหรียญเงินก็นับว่าใช้ได้แล้ว

“อืม เพิ่มเป็นเพื่อน จะได้สะดวกเวลาติดต่อ”

ฝ่ายตรงข้ามส่งคำขอเป็นเพื่อนมาอย่างรวดเร็ว หลังจากจางหยางกดตอบรับเสร็จก็ออฟไลน์

จางหยางถอดหมวกแสดงผลของเกมออกแล้วถอนหายใจออกมา หลังจากนอนนิ่งๆ อยู่นาน ร่างกายก็เริ่มจะแข็งตึงขึ้นมาบ้างแล้ว เขาขยับมือขยับเท้าเล็กน้อย แล้ววิ่งไปห้องครัวเตรียมอาหารเย็น กินอะไรมั่วๆ ซั่วๆ ไปสักพัก เขาก็กลับไปออนไลน์อีกรอบ

โปรแกรมผู้ช่วยจัดการอีเมลแจ้งเตือนว่ามีเมลใหม่ จางหยางจึงวิ่งไปที่กล่องจดหมายเปิดเมลอ่าน ฉบับแรกเป็นจวนเยี่ยค่วงกงส่งแร่เหล็กมา เนื่องจากใช้วิธีจ่ายเงินตอนรับจดหมาย หลังจากที่จางหยางกดยืนยัน เหรียญทอง 14 เหรียญก็ถูกระบบหักไป แร่เหล็ก 30 กองก็เข้าสู่เป้สะพายหลังของเขา ส่วนอีเมลฉบับที่สองกลับเป็นหรียญทอง 500 เหรียญที่ระบบส่งมาให้อัตโนมัติ หลังจากที่ชื่อเลี่ยนหั่วรับโล่ดินเผาทรงกลมไปแล้ว

จางหยางส่งข้อความไปหาเจ้าอ้วนหาน ชวนให้ไปทำเควสต์ด้วยกัน ปรากฏว่าเจ้าหมอนั่นอ้างว่ากำลังคุยกับสาวสวยอยู่ ไม่ว่างมาสนเขา

“ไอ้พวกเห็นผู้หญิงสำคัญกว่าเพื่อน!” จางหยางส่ายหัว เดิมทีเขาคิดจะดึงเจ้าอ้วนหานไปทำเควสต์พิเศษด้วยกัน แต่ว่าเจ้าอ้วนนั่นไม่ยอมไปตามทาง จางหยางจึงขี้เกียจจะสนใจเขาแล้ว

เขาออกจากเมือง เดินมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันออก ปรากฏว่ายังไม่ทันจะเดินไปได้ไกลเท่าไหร่ก็ถูกคนสี่คนขวางทางไว้

ฮวาคู่ฉ่า เอ้าซื่อฝ่าเสิน เอ้าซื่อไหน่ป้า และซยงเหมาไจ้หรานเซา พวกเอ้าซื่อสี่คน

“ไอ้นักรบโง่ บิดาเคยบอกไว้แล้ว ไม่รับเข้าตี้บิดาจะฆ่านายกลับไปเวลศูนย์!” เอ้าซื่อฝ่าเสินจ้องจางหยางด้วยสายตาอำมหิต ขบเขี้ยวเคี้ยวฟันพูดออกมา

หลังจากที่พวกเขาสี่คนถูกจางหยางเตะออกจากปาร์ตี้ก็โมโหเดือดมาก ทั้งสี่คนปรึกษากัน ตัดสินใจว่าไม่อาจปล่อยไปแบบนี้ได้ จะต้องสั่งสอนเขาให้รู้สึกเสียบ้าง! ดังนั้น พวกเขาเลยดักซุ่มรออยู่ที่ปากทางเข้าดันเจี้ยน กะว่าพอจางหยางออกมาก็จะรุมยำเขา

สุดท้าย เฝ้ามาครึ่งวัน กลับเจอตัวอักษรแดงๆ ที่เซิร์ฟเวอร์ฟลัดแทน!

พวกเขาทั้งโกรธทั้งร้อนใจ ถ้าไม่เป็นเพราะจางหยางเตะพวกเขาออกจากปาร์ตี้ เรื่องดีๆ ได้มีชื่อเสียงไปทั่วหล้าแบบนี้ พวกเขาจะต้องมีส่วนด้วยอยู่แล้ว!

สี่คนนี้ก็ไม่ดูตัวเองสักนิดว่าทำไมตัวเองถึงถูกเตะออกจากปาร์ตี้ กลับเอาความไม่พอใจทั้งหมดมาโยนใส่หัวจางหยาง ความคิดที่จะ ‘สั่งสอน’ จางหยางจึงยิ่งแน่วแน่ขึ้นไปอีก

กระทั่งพวกของเสวี่ยจงซาออกมาจากดันเจี้ยนกันหมดแล้ว พวกเขาก็ยังคงเฝ้าอยู่ แต่ผ่านไปอีกครึ่งค่อนวันจางหยางก็ไม่มาปรากฏตัวสักที พวกเอ้าซื่อฝ่าเสินถึงนึกขึ้นได้ว่า จางหยางต้องใช้ใบเทเลพอร์ตไปแล้วแน่! ดังนั้นพวกเขาจึงรีบร้อนกลับเข้าไปในเมือง แต่ที่บังเอิญก็คือ ดันมาเจอจางหยางกลางทางอย่างไม่คาดคิด!

จางหยางยิ้มบางๆ พูดว่า “อาศัยแค่พวกไม่ได้เรื่องอย่างพวกนาย?”

“เย็ดแม่มึง! ไม่ต้องไปพูดมากกับมันแล้ว เอามันให้ตาย!” ซยงเหมาไจ้หรานเซาคว้าค้อนขึ้นมา จ้องจางหยางอย่างเหี้ยมโหด

“เออ ยกนี้เอามันให้ตาย! ถ้าวันนี้ไม่ได้ฆ่ามันกลับไปเวลศูนย์ บิดากลืนความโกรธนี้กลับไปไม่ลง” เงาของฮวาคู่ฉ่าขยับวูบ เข้าสู่สภาวะล่องหนหายลับไปจากสายตาทันที

เอ้าซื่อฝ่าเสินก็เริ่มสร้างลูกบอลไฟ ส่วนซยงเหมาไจ้หรานเซาคว้าค้อนพุ่งตรงเข้าหาจางหยาง

จางหยางไม่ลนลาน เพียงยกสองมือขึ้นมากอดอกไว้ มุมปากเผยยิ้มเย้ยหยันบางๆ

“นักรบโง่ ตายซะเถอะ!” ซยงเหมาไจ้หรานเซาพุ่งเข้าไปถึงก็ขยับโล่ในมือโยนเข้าใส่จางหยาง

--------- โล่บิน

‘ผั่วะ!’ เหนือศีรษะจางหยางมีตัวเลขค่าเมจ ‘-1!’ ลอยขึ้นมา

‘ติ๊ง! คุณถูกปาร์ตี้ฮวาคู่ฉ่าโจมตี คุณมีเวลาโจมตีกลับ 10 นาที!’

เมื่อเสียงเตือนจากระบบดังขึ้นที่ข้างหู สายตาของจางหยางพลันส่องประกายเย็นเยียบขึ้นมา ในที่สุดก็เปล่งรังสีสังหารออกมา

ตามกฎของเกม ถ้าหากสองฝ่ายต่อสู้กัน ฝ่ายที่ลงมือก่อนจะถูกระบบตัดสินว่าเป็นผู้ก่อกวน ชื่อจะถูกแสดงด้วยสีแดง ส่วนผู้ที่ถูกโจมตีกลับได้เวลาสิบนาทีในการโจมตีกลับอย่างอิสระ ผู้เล่นที่ชื่อเป็นสีแดงไม่ว่าถูกผู้เล่น มอนสเตอร์ หรือว่า NPC ฆ่าตาย จะถูกลด 2 เลเวล

เหตุที่จางหยางไม่ชิงลงมือก่อน ก็เพราะต้องการรอให้ระบบตัดสินว่าพวกเอ้าซื่อเป็นผู้ก่อกวนมีชื่อสีแดง

ในเวลาเดียวกัน ฮวาคู่ฉ่าก็ออกจากสภาวะล่องหน มาอยู่ที่ด้านหลังของจางหยาง แกว่งดาบฟันจางหยางไปสองที

‘-1!’

‘-1!’

เมื่อเจอกับค่าการป้องกัน 64 แต้มอันสูงลิบของจางหยาง ฮวาคู่ฉ่าไม่มีทางทำลายการป้องกันได้เลย จึงทำดาเมจสุดแข็งแกร่งได้แค่ 1 แต้มเท่านั้น

“เชี่ย! หนังนักรบนี่ทำไมหนาอย่างนี้” ฮวาคู่ฉ่าร้องออกมาด้วยความตกใจ

‘ตึง!’ ซยงเหมาไจ้หรานเซาก็เหวี่ยงค้อนเข้าใส่ ทำดาเมจได้ ‘-1!’ น่าหัวเราะเหมือนกัน

‘-36!’

เอ้าซื่อฝ่าเสินสั่งลูกบอลไฟออกมา โยนเข้าใส่ร่างของจางหยาง ในที่สุดก็สามารถทำค่าดาเมจที่ไม่น่าเกลียดออกมาได้หนึ่งครั้ง

---------- ค่าการป้องกันสามารถลดการโจมตีกายภาพได้เท่านั้น ไม่มีผลต่อการโจมตีเวท

จางหยางส่งเสียง ‘ฮึ่ม!’ เบาๆ ออกมาหนึ่งที แล้ว ‘จู่โจม’ เข้าใส่เอ้าซื่อฝ่าเสินทำให้ติดสตัน ดาบรบตวัด เหนือศีรษะของฝ่ายตรงข้ามก็มีตัวเลข ‘-103!’ น่าสะพรึงเด้งขึ้นมา แค่พริบตาเดียวก็ซัดเลือดของเขาไปหนึ่งในสี่ส่วน

“เชี่ย! ทำไมค่าดาเมจสูงขนาดนี้” เอ้าซื่อฝ่าเสินตะโกนอย่างบ้าคลั่งในปาร์ตี้ “ไหน่ป้า เติมเลือดให้ฉันเร็ว!”

เวลานี้ ฮวาคู่ฉ่าและซยงเหมาไจ้หรานเซากลับมาอีกครั้ง ยกอาวุธขึ้นโจมตีจางหยาง

‘ป้องกัน!’

‘-70!’

‘-82!’

ตัวเลขจาก ‘ป้องกัน’ แล้วโจมตีกลับ ลอยขึ้นมาเหนือศีรษะของซยงเหมาไจ้หรานเซาและฮวาคู่ฉ่าพร้อมกัน

‘-204!’

‘-210!’

‘-209!’

‘-190!’

‘-20!’

‘กวาดตามแนวนอน’ ออกโรงอีกครั้ง ทำดาเมจขนานใหญ่ใส่พวกฮวาคู่ฉ่าสี่คนในเวลาเดียวกัน รวมทั้งลั่นไก ‘ความโกรธเงา’ ของสร้อยคอไปที่เอ้าซื่อฝ่าเสิน ซึ่งเป็นเป้าหมายของจางหยางในตอนนี้

“แม่มันเถอะ ไอ้หมอนี่แม่งไม่ใช่คน!”

“ไหน่ป้า เติมเลือดเร็วๆ”

“เชี่ย! เติมเลือดให้ฉันก่อน!”

‘-166!’

จางหยางกวาดหลังมือกลับตบโล่เข้าที่ร่างของเอ้าซื่อฝ่าเสิน ‘จู่โจมด้วยโล่’ ก็ทำดาเมจสูงสุดติ่งได้อีกครั้ง ส่งเอ้าซื่อฝ่าเสินที่มีค่าพลังชีวิตเหลือเพียง 100 แต้มไปยังจุดฟื้นคืนชีพ ไม่เหลือโอกาสให้เอ้าซื่อไหน่ป้าได้ฮีลแม้แต่นิด

‘ติ๊ง! คุณได้ฆ่า ‘เอ้าซื่อฝ่าเสิน’!’

‘-99!’

จางหยางวาดดาบออกไปอีกครั้ง ฟันลงไปที่ร่างของเอ้าซื่อไหน่ป้า ขณะเดียวกันก็ปล่อยสกิล ‘โจมตีรุนแรง’ ค่าดาเมจ ‘-101!’ ลอยขึ้นมาเหนือศีรษะของฝ่ายตรงข้ามอีกครั้ง

‘ติ๊ง! คุณได้ฆ่า ‘เอ้าซื่อไหน่ป้า’!’

แค่ชั่วเสี้ยววินาทีก็เหลือแค่ฮวาคู่ฉ่าและซยงเหมาไจ้หรานเซาสองคนเท่านั้น ค่าพลังชีวิตเหลือ 146 และ 428 แต้มตามลำดับ

.....................................................................