Miracle of God เทพนักรบผู้พิทักษ์: Chapter 032 ตอนที่ 32

บทที่ 32 เฝ้าศพ

‘-1!’

‘-1!’

‘-1!’

ฮวาคู่ฉ่าและซยงเหมาไจ้หรานเซากำลังพยายามฟาดฟันจางหยางอย่างดุเดือดเลือดพล่านเต็มพลัง แต่กลับทำได้แค่ค่าดาเมจที่เจาะการป้องกันไม่เข้าออกมาทีละแต้มๆ ทั้งสองคนตื่นตระหนกจนสีหน้าขาวซีดลงเรื่อยๆ

เกม ‘เดอะ มิราเคิล ออฟ ก๊อด’ นี่ทำได้เหมือนจริงมาก ขนาดความรู้สึกภายในของตัวละครก็ยังแสดงออกมาได้เหมือนจริงขนาดนี้’ จางหยางแอบชื่นชมในใจหนึ่งประโยค แล้วฟันแนวราบใส่ซยงเหมาไจ้หรานเซาหนึ่งที

‘-92!’

“เชี่ย! ไอ้หมอนี่มันแฮกเกมแน่ แม่มันเถอะ มีนักรบป้องกันที่ไหนทำดาเมจสูงขนาดนี้” ฮวาคู่ฉ่าอยากจะร้องไห้ สี่รุมหนึ่ง เดิมทีคิดว่าเรื่องจิ๊บๆ คิดไม่ถึงว่าทำร้ายคนไม่สำเร็จ ดันโดนตุ๋ยกลับมาแทน นี่จะให้พวกเขารู้สึกอย่างไร!

“GM เย็ดหมา เกมปัญญาอ่อน มีคนแฮคเกมยังไม่จัดการ เล่นห่าไรกันอยู่ ฉันจะเย็ดพวกมึงยกบ้านสิบแปดชั่วโคตร.......” ซยงเหมาไจ้หรานเซาเปิดปากด่าขึ้นมาทันที

สกิล ‘ป้องกัน’ คูลดาวน์เรียบร้อย จางหยางยกโล่ขึ้นสูงแล้วปล่อยออกไปทันที

‘-70!’

‘-80!’

ค่าดาเมจสองชุดจากป้องกันแล้วโจมตีกลับกระโดดขึ้นมา จางหยางตบ ‘โจมตีด้วยโล่’ ตามไปอย่างง่ายดาย

‘-156!’

ซยงเหมาไจ้หรานเซาถูกตบจนร้องครวญครางด้วยความเจ็บปวด ตะโกนออกมาด้วยความตระหนก “ฮวาฮวา พวกเราถอนตัวเร็ว”

“ยังคิดจะหนี?” จางหยางหัวเราะเยาะ ดาบรบพลันตวัด ‘กวาดตามแนวนอน’ ฟาดออกไปอีกครั้ง

‘-202!’

‘-201!’

‘208!’

‘+2!’ เอฟเฟกต์ดูดเลือดของแหวนลั่นไกแล้ว

ฮวาคู่ฉ่าและซยงเหมาไจ้หรานเซายังไม่ทันจะได้กลับตัว ก็ร่วงลงพื้นตายไปพร้อมกัน ซยงเหมาไจ้หรานเซายังดรอปอุปกรณ์สวมใส่ชิ้นหนึ่งอย่างไม่คาดคิด นั่นก็คือเกราะหนักหุ้มหน้าอกจากหลุมใต้ดินบังกาโหมดปกติที่พวกเขาเล่นไม่ซื่อแล้วได้มา

‘ติ๊ง! คุณได้ฆ่า ‘ฮวาคู่ฉ่า’!’

‘ติ๊ง! คุณได้ฆ่า ‘ซยงเหมาไจ้หรานเซา’!’

จางหยางหยิบอุปกรณ์สวมใส่ที่ดรอปจากซยงเหมาไจ้หรานเซาขึ้นมา เก็บเข้าเป้สะพายหลังอย่างไม่เกรงใจสักนิด ถึงแม้เขาจะไม่สนใจ แต่ว่าเอาไปโยนไว้ในร้านประมูลไม่แน่ว่าอาจจะขายได้เหรียญทองมาบ้าง ตอนนี้กำลังเป็นช่วงที่เขาต้องใช้เงินพอดี สตางค์เดียวก็เงินนะ!

สิบนาทีให้หลัง พวกฮวาคู่ฉ่าสี่คนวิ่งกลับมาจากจุดเกิดตามกันมาติดๆ ฟื้นคืนชีพพร้อมกัน

‘ฉั่วะ!’

เงาสายหนึ่งโผล่ออกมาจากพุ่มไม้ข้างทางอย่างไม่ทันตั้งตัว กระโจนเข้าใส่เอ้าซื่อฝ่าเสินอย่างรวดเร็ว สัญลักษณ์รูปดาวที่แสดงว่าติดสตันปรากฏขึ้นเหนือศีรษะเขาทันที

“เชด! นักรบกากนั่นมันเฝ้าศพอยู่” ฮวาคู่ฉ่าร้องออกมาด้วยความตกใจ

‘-106!’

จางหยางตวัดดาบใส่ศีรษะของเอ้าซื่อฝ่าเสิน ทำดาเมจขนานใหญ่ เอ้าซื่อฝ่าเสินที่เพิ่งฟื้นคืนชีพมีเลือดเพียง 20% จะทนรับการโจมตีแบบนี้ได้ที่ไหน แสงสีขาววาบขึ้นทันใด ไปรายงานตัวที่จุดฟื้นคืนชีพอีกครั้งแล้ว!

ค่าความโกรธเพิ่มขึ้นมาเป็น 25 แต้ม จางหยางขยับดาบรบอีกครั้ง ปล่อย ‘กวาดตามแนวนอน’ ออกไป

‘-198!’

‘-205!’

‘-208!’

‘-20!’

พวกของซยงเหมาไจ้หรานเซาสามคนที่ยืนอยู่ใกล้ๆ กัน มีแสงสีขาววูบขึ้นมาอย่างพร้อมเพียง ไปหาพี่เทพธิดาแล้วเช่นกัน!

“แม่มัน! เชี่ย!” เอ้าซื่อฝ่าเสินปรากฏตัวที่จุดฟื้นคืนชีพในสภาพวิญญาณ อารมณ์คุกรุ่นจนกระทืบสองเท้าไม่หยุด ในเวลาอันรวดเร็วเขาก็เห็นพวกฮวาคู่ฉ่าสามคนที่ตายกลับมาพร้อมกัน เนื่องจากตายสองครั้งติดในตอนที่ชื่อเป็นสีแดง พวกเขาจึงลดลงมาอยู่ที่เลเวล 6 อย่างรวดเร็ว

“ไอ้หมอนั่นยังจะเฝ้าศพเราอยู่มั้ย?” เอ้าซื่อไหน่ป้าพูดด้วยความหวาดกลัว

“หลังจากวิ่งกลับไป อย่าเพิ่งรีบฟื้นคืนชีพ พวกเรารอก่อน” ฮวาคู่ฉ่าพูด

พวกเขาพาวิญญาณวิ่งมาถึงข้างศพ แต่ละคนไม่รีบกดฟื้นคืนชีพแล้ว

อีกหนึ่งชั่วโมงผ่านไป

“เขาน่าจะไปแล้ว?” ฮวาคู่ฉ่าพูดด้วยความไม่แน่ใจ

“อืม นานขนาดนี้แล้ว ไม่น่าจะมีความอดทนดีขนาดนั้น” เอ้าซื่อฝ่าเสินพูด “ฉันนับหนึ่งสองสาม ทุกคนฟื้นคืนชีพพร้อมกันนะ”

“หนึ่ง”

“สอง”

“สาม”

‘ฟิ้ว!’ ลมเย็นสายหนึ่งพัดผ่าน วิญญาณทั้งสี่ยังคงอยู่ครบไม่ขาดไปแม้แต่หนึ่ง ทุกคนยังยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น

“เชด! พวกนายทำไมไม่ฟื้นคืนชีพ?” เอ้าซื่อฝ่าเสินด่า

“สารเลว! แล้วนายล่ะทำไมไม่ฟื้นคืนชีพ?” ฮวาคู่ฉ่าด่ากลับไม่ยอมแพ้

“หยุดๆๆ! อย่าทะเลาะกัน คนบ้านเดียวกันทั้งนั้น เอาใหม่อีกครั้ง คราวนี้ถ้าใครไม่ฟื้นคืนชีพ คนนั้นเป็นไอ้สารเลวบัดซบโง่เง่า ลูกชายเกิดมาขอให้ไม่มีตูด ลูกสาวเกิดมาขอให้ไม่มีหน้าอก!” เอ้าซื่อไหน่ป้าพูด

“เอาล่ะ อีกรอบ ทุกคนนับพร้อมกัน”

“หนึ่ง”

“สอง”

“สาม”

คราวนี้ทั้งสี่คนฟื้นคืนชีพพร้อมกัน

‘ฉั่วะ!’ ประกายดาบสายหนึ่งวาบผ่าน เพียงชั่วพริบตา บนพื้นก็มีคนตายเพิ่มขึ้นมาสี่คน

“ฉัน......เย็ด.......” เอ้าซื่อฝ่าเสินน้ำตาไหลนองทั่วใบหน้า

คนอื่นอีกสามคนมองหน้ากันไปมา ล้วนบื้อใบ้พูดไม่ออก เดิมทียังพูดกันอยู่ว่าจะฆ่าจางหยางกลับไปเลเวลศูนย์ แต่ดูสภาพน่าอนาถของพวกเขาในตอนนี้สิ แต่ละคนลดลงมาอยู่เลเวล 4 หากถูกฆ่าอีกสองรอบก็จะลดลงไปเลเวลศูนย์ยกทีมแล้ว!

“...... ฟื้นคืนชีพที่นี่เหมือนเดิม!” ผ่านไปครึ่งวัน ฮวาคู่ฉ่าถึงพูดขึ้นมา

หากไปฟื้นคืนชีพโดยตรงกับพี่เทพธิดาที่จุดฟื้นคืนชีพ จะถูกลงโทษเพิ่มคือ โดนลด 1 เลเวล และภายในหนึ่งชั่วโมงค่าสถานะทั้งหมดลดลง 80%

..........

จางหยางนอนเอ้อระเหยอยู่ในพุ่มไม้ ถือหญ้าเล่นอยู่ในมือ สายตาเหลือบไปข้างทางดูศพทั้งสี่เป็นระยะ ทันใดนั้น

ศพทั้งสี่ค่อยๆ โปร่งแสง ในที่สุดก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย

“เฮอะๆ ไปฟื้นโดยตรงที่จุดฟื้นคืนชีพซะแล้ว” จางหยางตบก้นยืนขึ้น จุดฟื้นคืนชีพที่ใกล้ที่สุดอยู่ในเมืองหลัก และเมืองหลักห้ามผู้เล่นตีกัน ดังนั้นหมดโอกาสจะฆ่าพวกฮวาคู่ฉ่ากลับไปเลเวลศูนย์แล้ว!

ตั้งแต่เด็กจางหยางก็เป็นถึงหัวหน้าจอมเผด็จการ ชื่อ ‘ราชันน้อยจอมเผด็จการแห่งซอยปาเจี่ยว’ นี้ไม่ได้โม้ออกมา แต่มาจากการที่เขาใช้กำปั้นแลกมาทีละครั้งๆ พวกไม่เอาไหนอย่างฮวาคู่ฉ่ากลุ่มนี้กล้ามาดักซุ่มเขา แถมยังขู่ว่าจะฆ่าเขากลับไปเลเวลศูนย์อีก เป็นธรรมดาที่เขาต้องสั่งสอนคนพวกนี้ให้จำฝังใจ!

เมื่อมองดูเวลา ไม่น่าเชื่อว่าเสียเวลาอยู่เป็นเพื่อนพวกเอ้าซื่อมาสองชั่วโมงกว่าแล้ว จางหยางคิดสักครู่แล้วก็เลือกออฟไลน์ สถานที่ที่เขาจะไปไม่ใช่ใกล้ๆ วิ่งไปถึงที่นั่นตีมอนไปได้ไม่กี่ตัวก็จวนจะได้เวลานอนแล้ว พรุ่งนี้เก้าโมงยังต้องลงดัน วิ่งไปวิ่งมาทรมานเกินไปจริงๆ

ตามหลักแล้ว ผู้เล่นต้องเลเวล 40 ถึงจะสามารถมีพาหนะเดินดิน และเลเวล 100 ถึงจะมีพาหนะบินได้ จางหยางคิดถึงวันเวลาในชาติก่อนที่ขี่เหยี่ยวสายฟ้าโฉบเฉี่ยวไปมาทั่วโลกอย่างสุดซึ้ง

เพิ่งจะออฟไลน์ จางหยางพลันคิดขึ้นมาได้กระทันหันว่าลืมบอกเจ้าอ้วนหานให้พรุ่งนี้มาลงดันด้วยกัน จึงได้แต่ออนไลน์อีกรอบ กระซิบส่งข้อความไป ให้เขามาเจอกันหน้าปากทางเข้าดันเจี้ยนพรุ่งนี้เก้าโมงเช้า

ดูเหมือนว่าเจ้าอ้วนหานยังคุยกับสาวสวยสักคนหนึ่งอยู่ ผ่านไปตั้งนานถึงตอบว่า ‘รู้แล้ว’ กลับมา แล้วก็ไม่สนจางหยางอีกต่อไป

หลังจากออฟไลน์ จางหยางนอนบนเตียงแล้วหยิบสมุดบันทึกออกมา ย้อนคิดถึงทิศทางของเกมในชาติก่อน แล้วก็เริ่มต้นลงมือขีดๆ เขียนๆ

จากความทรงจำของจางหยาง ดันเจี้ยนเลเวล 20 ‘รังของมาจาเวย์’ บอสตัวสุดท้ายมาจาเวย์เป็นบอสสายพลังเวท โยน ‘ลูกบอลเงา’ อย่างเมามันมาก! ในตอนนี้ทุกคนยังไม่มีอุปกรณ์สวมใส่อะไรที่สามารถต้านทานเวทได้ ต้องพึ่งยาเพิ่มค่าต้านทานเวทอย่างเดียวเท่านั้น

มีสูตรแปรธาตุแผ่นหนึ่ง ยาที่ปรุงออกมาได้เรียกว่า ‘ยาต้านทานเวทเงาระดับต้น’ หลังจากดื่มไปแล้วจะเพิ่มค่าต้านทานเวทเงา 100 แต้ม ค้างไว้เป็นเวลา 1 นาที นี่คือไอเทมที่จำเป็นต้องเตรียมไว้ให้พร้อมในการผ่านด่าน ‘รังของมาจาเวย์’

เป้าหมายในการหาเงินช่วงต่อไปของจางหยางก็คือขายยาตัวนี้ นั่นต้องทำกำไรระเบิดแน่นอน!

รอพรุ่งนี้ทันทีที่เหรียญทองของชื่อเลี่ยนหั่วเข้ามาอยู่ในบัญชี จางหยางวางแผนว่าจะกว้านซื้อต้นกะหล่ำปลีและดอกแปะก๊วยมากักตุน นี่คือวัตถุดิบที่จำเป็นต้องใช้ในการปรุงยาต้านทานเวทเงาระดับต้น

หลังจากคิดวางแผนอย่างละเอียดรอบคอบสักพัก จางหยางก็ขึ้นเตียงนอนหลับไป

วันถัดมา จางหยางตื่นมาตอนหกโมงกว่า ออกกำลังกายก่อนหนึ่งชั่วโมงแล้วพักผ่อนสักพัก หลังจากทานอาหารเช้าเสร็จก็ประมาณแปดโมงครึ่งแล้ว

สวมหมวกแสดงผลแล้วออนไลน์

‘ติ๊ง! ผู้เล่นชื่อเลี่ยนหั่วเชิญคุณเข้าร่วมปาร์ตี้ ตอบรับหรือไม่?’

เพิ่งจะออนไลน์ จางหยางก็ได้รับคำเชิญเข้าร่วมปาร์ตี้แล้ว เนื่องจากเมื่อวานนี้พูดกันไว้ก่อนแล้ว เขาจึงกดตอบรับอย่างง่ายดาย

‘ติ๊ง! คุณเข้าร่วมปาร์ตี้แล้ว หัวหน้าปาร์ตี้: ชื่อเลี่ยนหั่ว โหมดการแบ่งไอเทม: แบ่งโดยหัวหน้า!’

หลังจากเข้ามาในปาร์ตี้จางหยางมองดู เยี่ยมไปเลย มาครบทั้งสิบคนแล้ว ขาดเขาแค่คนเดียว

ในปาร์ตี้มีครึ่งหนึ่งที่เขารู้จัก คือ ชื่อเลี่ยนหั่ว กุ่ยเทียน ชิงซือหรูเสวี่ย และเจ้าอ้วนหาน ส่วนอีกห้าคนเป็นคนแปลกหน้า น่าจะเป็นผู้เล่นชั้นยอดของกิลด์ซือเล่อหยวน

เลี่ยนเซ่อหนี่อู๋จุ้ย (ฝึกยิงคุณไม่ผิด), คนแคระชาย, ฮันเตอร์เจ้าแห่งสัตว์ป่า, เลเวล 10

สี่ฮวนกูตาน (ชอบโดดเดี่ยว), มนุษย์ชาย, นักเวทไฟ, เลเวล 10

เจวี๋ยตุ้ยฟั่งอวี้ (ป้องกันแน่นอน), มนุษย์ชาย, อัศวินป้องกัน, เลเวล 10

จุ้ยอ้ายเฉิงจื่อ (รักส้มที่สุด), เอลฟ์ชาย, นักเวทน้ำแข็ง, เลเวล 10

เสี่ยวเสี่ยวเยา (ปีศาจน้อย), มนุษย์หญิง, อัศวินนักบวช, เลเวล 10

พวกของกุ่ยเทียนรีบทักทายจางหยางอย่างอบอุ่น

“มากันแต่เช้าเลย?” จางหยางหัวเราะไปพูดไปในช่องแชทปาร์ตี้

“อื้ม ขาดก็แต่นายนี่แหละ รีบมาเร็วๆ คนครบแล้วจะได้ตี ไม่จำเป็นต้องรักษาเวลาขนาดนั้น” ชื่อเลี่ยนหั่วตอบ

“โอเค ฉันจะไปเดี๋ยวนี้” เมื่อวานนี้จางหยางออฟไลน์ตรงกลางทาง วิ่งไปหลุมใต้ดินบังก้าก็ใช้เวลาไม่เกินสิบนาที

“เอ๋! ผู้ยิ่งใหญ่จริงๆ ต้องให้พวกเราเก้าคนรอนานขนาดนั้น” เจวี๋ยตุ้ยฟั่งอวี้อยู่ๆ ก็โพล่งออกมา

จางหยางอึ้งไป พูดในใจ ‘ก็บอกไว้แต่แรกแล้วว่าเริ่มตีเก้าโมง ฉันดูเวลาก่อนมาแล้ว วิ่งไปถึงดันเจี้ยนยังไงก็ไม่มีทางเกินเก้าโมง พี่ชายคนนี้นี่อารมณ์โคตรร้อนเลย!’

“เชี่ย! ไม่อยากรอก็ไม่ต้องเล่น อย่างนายนับเป็นตัวอะไรหา!” อารมณ์ของเจ้าอ้วนหานระเบิดง่ายกว่าจางหยาง พอได้ยินคนว่าน้องชายตัวเองก็ของขึ้นทันที

ชื่อเลี่ยนหั่วรีบออกมาพูดไกล่เกลี่ย “เจวี๋ยตุ้ย อย่าพูดซี้ซั้ว”

สิบนาทีให้หลัง จางหยางก็มาถึงปากทางเข้าดันเจี้ยน

ไม่เหมือนเมื่อวานที่วิเวกวังเวง วันนี้ผู้เล่นส่วนใหญ่ขึ้นเลเวล 10 กันแล้ว คนที่จะมาลงดันเจี้ยนจึงเพิ่มขึ้นไม่รู้กี่เท่าตัวทันที ปากทางเข้าหุบเขาเล็กๆ นี้จึงเต็มไปด้วยฝูงชน ข้อความสารพัดรูปแบบในการหาปาร์ตี้เอย หาคนรับเลี้ยงเอยเด้งขึ้นมาในช่องแชททั่วไปเต็มไปหมด คึกคักมาก

ท่ามกลางข้อความพวกนั้น ไม่ต้องสงสัยเลยว่าตัวแทงค์และตัวฮีลเป็นอาชีพที่ขาดแคลน จางหยางแบกโล่ไว้ด้านหลัง ถึงแม้จะไม่เปิดเผยข้อมูล คนอื่นๆ ก็ดูรู้ว่าเขาเป็นตัวแทงค์ ระหว่างที่เดินมาตลอดทาง เขาได้รับข้อความไม่น้อยกว่าสามสิบฉบับ ถามว่าเขามีปาร์ตี้หรือยัง

“ทุกคนเข้าดันเจี้ยน!” ชื่อเลี่ยนหั่วออกคำสั่ง

‘ติ๊ง! คุณเข้าสู่หลุมใต้ดินบังกา (โหมดความตาย)!’

เงาของทั้งสิบคนปรากฏขึ้นที่ปากทางเข้าดันเจี้ยน สายตาจางหยางกวาดผ่านเจ้าอ้วนหาน เขาอดตกตะลึงไม่ได้ พูดขึ้นว่า “ทำไมนายเข้ากิลด์แล้วล่ะ”

คนชอบทำตัวเป็นจุดสนใจแบบเจ้าอ้วนหาน มีหรือจะไม่เปิดเผยชื่อแซ่ ‘เหมียวเถียวเหม่ยสิงหนาน, นักฆ่าหลุมใต้ดิน, เลเวล 10’ และ ‘ชื่อเทียนจือเฉิง (เมืองเปลวไฟสวรรค์)’ ตัวอักษรใหญ่สองแถวแสดงอยู่เหนือศีรษะ

“เฮอะๆ เมื่อวานเจอสาวสวยคนหนึ่ง ชื่นชมพี่อ้วนสุดๆ พี่อ้วนก็เลยตัดสินใจเข้ากิลด์ชั่วคราว ให้โอกาสเธอได้ทำความเข้าใจในตัวไอดอลมากขึ้น” เจ้าอ้วนหานคุยโวโอ้อวด “ใช่แล้ว นายก็เข้ากิลด์มาด้วยสิ มีนายอยู่ความมั่นใจของพี่อ้วนมาเต็ม”

จางหยางขมวดคิ้วพูด “เรื่องนี้ไว้ค่อยพูดกันทีหลัง”

.....................................................................