ความรัก(ลับ)ของซูเปอร์สตาร์: Chapter 0015 ตอนที่ 15

ตอนที่ 15 ใจดวงนี้ที่แอบรักเธอ (5)

สีหน้าเฉียวอันห่าวที่ถูกลู่จิ่นเหนียนพูดประชดเปลี่ยนเป็นซีดลง ตั้งแต่เหตุการณ์คืนนั้นก็ทำให้เขามีอคติกับเธอ ถึงแม้เธอจะอธิบาย เขาก็ไม่มืทางเชื่อ เธอเลยเก็บความเสียใจไว้ เอ่ยออกมาด้วยเสียงบางเบา “ฉันไม่ได้ตั้งใจนะคะ”

“ไม่ตั้งใจ?” ลู่จิ่นเหนียนหัวเราะออกมาอย่างเยาะเย้ย แต่สีหน้ายังคงเย็นชาอยู่ คำที่พูดออกมานั้นเหี้มา เหี้ยมโหดกรีดแทงใจอย่างไม่ใยดีไร้เยื่อใย “คิดไม่ถึงเลยจริงๆ คุณเฉียวนี่ไม่เพียงมีความสามารถในการซ้ำเติมคนฉกฉวยโอกาสตอนที่คนอื่นเผลออยู่ แต่แม้กระทั่งความสามารถเรื่องปากอย่างใจอย่างปากหวานก้นเปรี้ยวนี่ก็ยังเป็นเลิศที่หนึ่งอีกด้วย! ตอนนั้นไม่รู้ว่าใคร ฉวยโอกาสตอนฉันเมาอยู่ปีนขึ้นเตียง ถ้าจำไม่ผิด คืนนั้นเธอเป็นฝ่ายรุกก่อนด้วยซ้ำ ปากยังอ้อนวอนร้องขอให้ฉันนอนกับเธออยู่เลย!”

คำพูดของลู่จิ่นเหนียน คมราวกับมีด เชืฉือดเฉือนจิตใจของเฉียวอันห่าวออกเป็นชิ้นๆ นัยน์ตาแดงก่ำมีน้ำตารื้นขึ้นมา

คืนนั้น เธอร้องขอเขาจริงๆ แต่ตอนนั้นเธอในสภาพนั้น เนื่องจากมึนงงเมา งุนงงเพราะดื่มเหล้าเข้าไป จึงหลงคิดไปว่านี่เป็นเพียงความฝัน เลยกล้าเอ่ยปากพูดออกไปว่า “‘คุณยอมให้ฉันเป็นผู้หญิงของคุณได้ไหม?’”

เฉียวอันห่าวไม่คิดเลยว่าลู่จิ่นเหนียนจะเอาคำพูดคืนนั้นมาเยาะเย้ยเธอ ในชั่วพริบตา สีหน้าเธอเปลี่ยนเป็นแดงจากทั้งความอายและอึดอัดใจ เธอใช้มือออกแรงหยิกตัวเอง หยิกเพื่อิกจนให้นิ้วรู้สึกเจ็บยิ่งกว่าคำพูดของลู่จิ่นเหนียนที่พูดใส่เธอ จากนั้นเธอจึงค่อยอธิบายกับลู่จิ่นเหนียนด้วยน้ำเสียงราบเรียบต่อ “ฉันไม่ได้ตั้งใจจะยั่วคุณจริงๆ ฉันแค่นอนหลับไป ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น มือถึงยื่นไปโดนคุณได้”

“ก็ขอให้เป็นอย่างที่เธอพูดแล้วกัน แต่ฉันบอกไว้ก่อนนะ ถึงแม้เกมส์นี้เธอจะเป็นคนเริ่มต้น แต่หลังจากนี้จะเล่นยังไงต่อไป ฉันจะเป็นคนควบคุมมันทั้งหมด เธอใช้ร่างกายไต่เต้าได้ผลประโยชน์จากฉันได้ก็จริง แต่เงื่อนไขคือ ไม่ใช่ว่าเธออยากได้อะไรก็จะได้ แต่ต้องดูด้วยว่าฉันสนหรือไม่สนใจที่จะมีอะไรกับเธอ!” ลู่จิ่นเหนียนหยุดไปพักหนึ่ง น้ำเสียงที่พูดออกมา มีทั้งความเย็นชาและเย่อหยิ่งปนอยู่ ก่อนจะแล้วพูดต่ออย่างไร้เยื่อใยว่า “ถ้าฉันไม่มีอารมณ์ ถึงเธอจะมาอ้อนวอนขอร้องเหมือนครั้งที่แล้ว ฉันก็จะไม่แตะต้องเธอแม้แต่ปลายเล็บ!”

สิ้นสุดคำพูดของลู่จิ่นเหนียน สีเลือดบนใบหน้าของเฉียวอันห่าวค่อยๆ ซีดลงจนไร้สี

ตอนที่ลู่จิ่นเหนียนพูดคำพูดพวกนี้ออกมา เธอเอาแต่ก้มหน้าลงอยู่อย่างนั้น ไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมองสีหน้าลู่จิ่นเหนียนเลยสักนิด

ตอนที่ลู่จิ่นเหนียนเปลี่ยนชุดออกมาจากห้องแต่งตัว เฉียวอันห่าวยังคงนั่งอยู่บนเตียงท่าเดิมตั้งแต่เขาลุกออกจากเตียงไป ร่างเธอแลดูบอบบาง บวกกับตอนที่ก้มหน้าลง ยิ่งดูเหมือนนักเรียนที่ทำผิดมาแล้วถูกสั่งสอน ภายใต้แสงไฟที่สลัวส่องลงมา เธอเลยดูเป็นผู้บริสุทธิ์อย่างเห็นได้ชัด

ลู่จิ่นเหนียนยืนอยู่หน้าประตูห้องแต่งตัว มองดูเฉียวอันห่าวอยู่ครู่หนึ่งอย่างเงียบๆ ครู่หนึ่ง จากนั้นเขาละสายตา หันหลังกลับ เปิดประตูห้องนอน แล้วเดินออกไป

………………………………