ความรัก(ลับ)ของซูเปอร์สตาร์: Chapter 0016 ตอนที่ 16

ตอนที่ 16 ใจดวงนี้ที่แอบรักเธอ (6)

ลู่จิ่นเหนียนออกไปได้ครู่ใหญ่ เฉียวอันห่าวจึงค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมา มองดูเตียงฝั่งที่ลู่จิ่นเหนียนเพิ่งนอนเมื่อครู่กี้อยู่สักพัก จากนั้นหยิบตุ๊กตาหมียักษ์ตรงหน้าออกไป เธอเอาหน้าปักลงไปตรงตำแหน่งที่ลู่จิ่นเหนียนนอนอยู่เมื่อครู่ บนที่นอนยังเหลือมีไออุ่นและกลิ่นอายจากตัวเขาอยู่

เฉียวอันห่าวยังคงอาลัยอาวรณ์สูดกลิ่นอายที่เขาทิ้งไว้บนที่นอนเข้าไปลึกๆ อย่างอาวรณ์ จากนั้นเอาใบหน้าถูลงไปบนที่นอนที่ยังคงเหลือไออุ่นของเขาอยู่ ความเจ็บปวดในใจเริ่มเอ่อล้นออกมา

ไม่ว่าเขาจะใช้คำพูดร้ายกาจกับเธอยังไง เธอก็ยังคงชอบเขาอย่างหัวปักหัวปำอยู่ดี

คำพูดที่จ้าวเหมิงพูดในงานเลี้ยงปิดกล้องตี้เหล่าเทียนฮวงเมื่อคืนนั้นไม่ผิดเลยสักนิด เมื่อก่อนความสัมพันธ์ระหว่างเขากับเธอไม่ได้เป็นแบบนี้

เขาในตอนนั้น สมัยที่ยังเรียนอยู่ สามารถคบกับเพื่อนผู้ชายได้เป็นปกติ แต่ถ้าเป็นผู้หญิงเมื่อไร หากหลีกเลี่ยงได้เขาจะหลีกเลี่ยง แต่เธอเป็นหนึ่งในผู้หญิงไม่กี่คนที่คุยกับเขาได้

แน่นอน ที่เธอได้คุยกับเขา ไม่ได้เป็นเพราะว่าเขาเห็นเธอเป็นคนพิเศษ แต่เป็นเพราะซวู่เพราะสวี่เจียมู่

ตระกูลสวี่ซวู่กับตระกูลเฉียวเกี่ยวดองกันมาหลายรุ่น ดังนั้นเธอกับซวู่สวี่เจียมู่มีความสัมพันธ์อันดีต่อกันตั้งแต่เด็กจนโต ลู่จิ่นเหนียนเป็นพี่ชายของซวู่สวี่เจียมู่ เป็นพี่ชายคนละแม่กัน พูดอีกอย่างก็คือ ลู่จิ่นเหนียนถือเป็นเด็กในตระกูลซวู่สวี่ แต่ก็เป็นเพียงลูกนอกสมรสเท่านั้น

ลู่จิ่นเหนียนและซวู่สวี่เจียมู่สองพี่น้องไม่มีเรื่องบาดหมางอะไรถึงแม้ผู้ใหญ่จะมีปัญหากัน ตรงกันข้ามเขาสองคนกลับสนิทกันมาก

เฉียวอันห่าวได้เป็นหนึ่งในผู้หญิงที่คุยกับลู่จิ่นเหนียนได้ก็เพราะซวู่สวี่เจียมู่

แต่ว่า ก็ทำได้แค่พูดจากันเท่านั้น แถมคำที่พูดกันส่วนใหญ่ มักจะเป็นคำพวก “สวัสดี” “ไฮ” “บายบาย” เป็นเพียงคำทักทายกันตามมารยาทปกติ

สมัยวัยรุ่นเธอไม่ได้คิดอะไรมาก เมื่อถูกใจก็พร้อมจะเป็นฝ่ายเริ่มก่อน ตอนนั้นถึงแม้ว่าเธอจะไม่มีความกล้าสารภาพรัก เขียนจดหมายรัก มอบช็อคโกแลตให้เขาในวันวาเลนไทน์เหมือนผู้หญิงคนอื่น แต่เธอมักจะแอบสังเกตความเคลื่อนไหวเขาตลอด บางครั้งตอนเจอเขาตามสนามเด็กเล่น หรือตอนกลับบ้านโดยไม่ทันตั้งตัว เธอจะพยายามเก็บความตื่นเต้นแบบวัยรุ่นสาวไว้ข้างใน แกล้งทำเป็นบังเอิญเจอทักทายเขาอย่างนิ่งๆ บางครั้งเขาทักตอบ บางครั้งก็แค่พยักหน้า ถึงแม้จะเป็นแค่บทสนทนาอันน่าเบื่อไม่มีสาระ แต่กลับทำให้เธอกระโดดโลดเต้นอย่างมีความสุขไปได้นาน

ไม่ใช่ว่าเธอไม่เคยใฝ่ฝันที่จะได้คบเขา เพียงแต่ท้ายที่สุดแล้วเธอไม่กล้าพอที่จะสารภาพความในใจ ระหว่างพวกเขาสองคน เป็นความสัมพันธ์ที่รักษาระยะห่างไว้ แต่ความชอบของเธอนับวันจะยิ่งฝังลึกลงไปตามวันเวลา จนสุดท้ายพัฒนาไปเป็นความชอบที่ฝังลึกเข้าไปถึงในกระดูก

หลังจากเข้ามหาวิทยาลัย เธอไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ลู่จิ่นเหนียนแสดงท่าทีเย็นชาและรังเกียจเธอขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด

ตอนแรกเธอคิดว่าเธอคิดมากไปเอง เพราะว่าตัวเองชอบเขาถึงได้เกิดความาเลยเข้าใจผิด

………………………………