ความรัก(ลับ)ของซูเปอร์สตาร์: Chapter 0039 ตอนที่ 39

ตอนที่ 39 กลัวว่าตัวเองจะเดือดร้อน (3)

ทันใดนั้นในหัวของลู่จิ่นเหนียนคิดไปถึงภาพเมื่อกี้ที่เธอส่งยิ้มหวานให้โปรดิวเซอร์ซุน สายตาเขาเปลี่ยนเป็นเย็นขาขึ้นไปอีก น้ำเสียงที่พูดออกมาเรียบเฉยไร้ซึ่งอารมณ์ใดๆ “เธอคิดมากไปแล้ว”

เฉียวอันห่าวเงยหน้าขึ้นมองด้วยความประหลาดใจ คิดมากไปงั้นหรือ?

ริมฝีปากได้รูปสวยของลู่จิ่นเหนียนม้วนเข้าไปเล็กน้อย ก่อนเสียงน้ำเสียงเย็นชาจะดังขึ้นมาอีกครั้ง “ฉันไม่ได้ช่วยเธอ ฉันแค่กลัวว่าตัวเองจะเดือดร้อน เธอเป็นแค่เด็กใหม่ แต่ได้เล่นถึงบทรองนางเอกย่อมมีคนซุบซิบนินทาอยู่แล้ว แล้วยังได้เล่นคู่กับฉันอีก เธอไม่กลัวคนหาว่าใช้ตัวเข้าแลก แต่ฉันไม่ต้องการให้มีข่าวฉาวแบบนี้ออกมา”

ที่แท้เขาไม่ได้ช่วยเธอ แต่เป็นเพราะว่ากลัวตัวเองจะเดือดร้อน เป็นเธอที่คิดไปเองฝ่ายเดียว... เฉียวอันห่าวลดสายตาลงเพื่อปกปิดสายตาแห่งความผิดหวัง ริมฝีปากสั่น ไม่พูดอะไร แต่นิ้วมือกลับออกแรงจิกกระโปรงตัวเองแน่น

ลู่จิ่นเหนียนยืนอยู่ครู่หนึ่ง เขาเหลือบมองเฉียวอันห่าวอย่างเฉยชา จากนั้นก้าวเท้าเรียวยาวเดินผ่านไหล่เฉียวอันห่าวไป

ลู่จิ่นเหนียนเดินออกไปนานแล้ว เฉียวอันห่าวยังคงนิ่งอยู่ จนได้ยินเสียงแตรสะท้อนเข้ามาในหู เธอถึงกะพริบตาได้สติกลับคืนมา มองไปเห็นจ้าวเหมิงขับรถมาจอดอยู่ริมถนนแล้ว

เฉียวอันห่าวเปิดประตูรถเข้าไปนั่ง

“ฝั่งนั้นมีอุบัติเหตุ ทำให้รถติดอยู่ตั้งครึ่งชั่วโมง” จ้าวเหมิงขับรถไป พลางอธิบายถึงสาเหตุที่เธอหายไปนานให้เฉียวอันห่าวเข้าใจ

เฉียวอันห่าวไม่ได้พูดอะไร เธอแค่หันศีรษะมองออกไปทางกระจกแล้วหลับตาลง

จ้าวเหมิงมองถนนด้านหลังผ่านกระจกมองหลัง จากนั้นเลี้ยวกลับรถ “เฉียวเฉียว คืนนี้โชคดีที่ได้ลู่จิ่นเหนียนช่วยไว้ ฉันล่ะนึกไม่ถึงจริงๆ ว่าเขาจะยอมออกปากช่วยกู้หน้าให้เธอ”

เฉียวอันห่าวฟังที่จ้าวเหมิงพูด เธอกัดริมฝีปากอย่างแรง หลับตาลง หูยังคงได้ยินเสียงของจ้าวเหมิงพูดต่อ “ดูเหมือนลู่จิ่นเหนียนก็ไม่ใช่คนที่ไร้เยื่อใยเสียทีเดียว คิดดูแล้วก็เป็นเรื่องปกตินะ ยังไงเสียพวกเธอก็รู้จักกันมาตั้งหลายปี ยังไงก็ควรมีเยื่อใยต่อกันไว้บ้าง”

เยื่อใย...ลู่จิ่นเหนียนช่วยเธอเพราะมีเยื่อใยที่ไหน เขาก็แค่กลัวคนอื่นจะนินทาว่าระหว่างเขากับเธอมีการแลกเปลี่ยนไม่ชอบมาพากลกันต่างหาก

เป็นเธอที่โง่ไร้เดียงสาเอง เห็นเขาออกปากพูดแทนตัวเอง ก็หลงปลื้มดีใจยังกับถูกรางวัลที่หนึ่ง

เธอน่าจะคิดได้ตั้งแต่แรกว่าเธอคิดไปเอง ลู่จิ่นเหนียนจะมาช่วยเธอได้ยังไง?

ทำไมเธอถึงลืมนะว่าเขาเคยบอกเธอด้วยท่าทีเย็นชาและมั่นอกมั่นใจ ‘ไม่ว่าคนที่ฉันชอบคือใคร ยังไงก็ไม่ใช่เธอ’

จ้าวเหมิงเห็นเฉียวอันห่าวไม่พูดอะไรออกมาสักคำ อดยื่นมือไปผลักเฉียวอันห่าวไม่ได้ “เป็นอะไร? อารมณ์ไมดีหรอ?”

“เปล่า” เฉียวอันห่าวไม่ได้ลืมตาขึ้นมา เพราะเธอกลัวว่าตัวเองลืมตาขึ้นมาแล้วน้ำตาจะไหลต่อหน้าจ้าวเหมิง “คืนนี้ดื่มเหล้าเยอะไปหน่อยเลยรู้สึกเพลีย”

“อ้อ งั้นเธอพักผ่อนเถอะ เดี๋ยวถึงแล้วจะปลุกให้”

เฉียวอันห่าวตอบด้วยเสียงแผ่วเบา “อืม”

ภายในรถจึงเข้าสู่ความเงียบสงบ

………………………………