ความรัก(ลับ)ของซูเปอร์สตาร์: Chapter 0042 ตอนที่ 42

ตอนที่ 42 กลัวว่าตัวเองจะเดือดร้อน (6)

เฉียวอันห่าวรู้สึกว่านี่เป็นมื้อที่เธอกินข้าวได้อย่างยากลำบากที่สุดในชีวิตเธอ

กว่าผู้กำกับ ซ่งเซียงซือและเฉิงย่างกินข้าวเสร็จแล้วลุกออกไป เฉียวอันห่าวจึงรีบวางตะเกียบลงอย่างเร็วเป็นการแสดงว่าตัวเองกินอิ่มแล้ว

จังหวะที่เธอกำลังจะเอ่ยปากบอกโปรดิวเซอร์ซุนและลู่จิ่นเหนียนว่าจะขอตัวไปทำธุระก่อน อยู่ๆ โปรดิวเซอร์ซุนก็เหมือนคิดอะไรขึ้นมาได้ถามเฉียวอันห่าวขึ้นมาอีก “เสี่ยวเฉียว นอกจากถ่ายละครแล้ว เธอยังมีรับงานอื่นอีกหรือเปล่า?”

เฉียวอันห่าวส่ายหน้า “ไม่มีค่ะ”

“งั้นดีเลย ฉันมีเพื่อนคนหนึ่ง เขาดูแลแบรนด์เครื่องสำอางดังจากยุโรปที่เอาเข้ามาขายในเอเชียโดยเฉพาะ พรีเซนเตอร์สินค้านี้กำลังจะหมดสัญญาปีนี้พอดี เขาเลยกำลังมองหาพรีเซนเตอร์คนใหม่อยู่และให้ฉันช่วยแนะนำให้ ฉันเห็นว่ารูปร่างหน้าตาและบุคลิกเธอดูเหมาะสมดี เลยว่าจะแนะนำเธอให้”

ลู่จิ่นเหนียนได้ยินคำพูดที่ยาวขนาดนี้ของโปรดิวเซอร์ซุน มือที่จับตะเกียบอยู่ออกแรงกำแน่นขึ้นมาทันที

เฉียวอันห่าวรู้สึกว่าตัวเองไม่ได้สนิทสนมอะไรกับโปรดิวเซอร์ซุน เมื่อได้ยินว่าเขาจะแนะนำงานพรีเซนเตอร์ให้ตัวเอง จึงรู้สึกไม่ค่อยวางใจ เธอคิดอยู่พักหนึ่งแล้วปฏิเสธออกไปแบบอ้อมๆ “ประธานซุน ฉันเกรงว่าฉันจะไม่เหมาะกับงานพรีเซนเตอร์ชิ้นนี้ค่ะ ฉันยังเป็นแค่นักแสดงหน้าใหม่ ไม่มีชื่อเสียงโด่งดังอะไรเลยค่ะ”

“มีอะไรไม่เหมาะสมงั้นหรือ? อีกอย่างฉันก็แค่แนะนำเฉยๆ ยังไม่รู้เลยว่าจะได้หรือเปล่า ถ้ามีเวลาฉันจะพาเธอไปพบเพื่อนฉันดู ถ้าได้ก็ดีไป ถ้าไม่ได้ก็ทำอะไรไม่ได้เหมือนกัน”

โปรดิวเซอร์ซุนพูดมาขนาดนี้แล้ว ถ้าเฉียวอันห่าวยังปฏิเสธอยู่ก็จะดูไม่ไว้หน้าเขา เธอจึงแค่พยักหน้าตอบกลับ “ก็ได้ค่ะ ขอบคุณนะคะประธานซุน”

สิ้นสุดคำพูดของเฉียวอันห่าว ลู่จิ่นเหนียนที่นั่งอยู่ข้างๆ ก็วางตะเกียบลงบนโต๊ะทันที

ท่าทีของชายหนุ่มไม่ได้รุนแรง แต่ก็ทำให้คนรอบข้างรู้สึกได้ถึงความกดดัน

โปรดิวเซอร์ซุนรู้สึกได้ว่าลู่จิ่นเหนียนอารมณ์ไม่ดี จึงรีบถามด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้ม “คุณลู่ ทานอิ่มแล้วหรือครับ?”

ลู่จิ่นเหนียนไม่ตอบอะไร เขาเพียงแต่หยิบผ้าเช็ดปากที่วางอยู่ข้างๆ เอามาเช็ดมุมปากอย่างช้าๆ จากนั้นวางผ้าเช็ดปากลงบนโต๊ะแล้วเงยหน้าขึ้นมามองโปรดิวเซอร์ซุน สายตาแสดงออกถึงความเยือกเย็น “ประธานซุน ผมมีเรื่องอยากจะคุยกับคุณหน่อย ไม่แน่ใจว่าตอนนี้พอจะมีเวลาว่างหรือเปล่า?”

“มีครับมี มีแน่นอน” โปรดิวเซอร์ซุนรีบวางตะเกียบลง แล้วรีบหยิบเสื้อผ้าจากที่นั่งด้านหลังตัวเองแล้วลุกขึ้นยืน ตอนที่เดินผ่านด้านข้างเฉียวอันห่าว เขายื่นมือมาตบไหล่เฉียวอันห่าว “งั้นเสี่ยวเฉียว เธอค่อยๆ กินไปนะ ฉันกับคุณลู่ไปก่อน”

ชุดที่เฉียวอันห่าวใส่เป็นชุดเดรส ตอนที่โปรดิวเซอร์ซุนเอามือมาวางบนไหล่เธอ เขาวางลงบนผิวเฉียวอันห่าวในส่วนที่เดรสไม่ได้คลุมพอดี

………………………………