ความรัก(ลับ)ของซูเปอร์สตาร์: Chapter 0048 ตอนที่ 48

ตอนที่ 48 นึกถึงตอนที่เจอกันครั้งแรก (4)

เฉียวอันห่าวตื่นขึ้นมาอีกครั้ง ได้ยินเสียงทุกอย่างเงียบจนน่ากลัว เธอลืมตาขึ้นมามองบรรยากาศรอบๆ ที่เยือกเย็น เธออยู่นิ่งๆ ตรงนั้นอีกพักใหญ่ ค่อยนึกออกว่าตัวเองอยู่ในห้องน้ำในห้องลู่จิ่นเหนียน

เฉียวอันห่าวพยายามฝืนลุกขึ้นมาจากพื้น เธออดทนต่อความปวดร้าวของร่างกาย ก้าวเดินอย่างโซเซออกมาจากห้องน้ำ เธอพบว่าทั้งห้องว่างเปล่า ลู่จิ่นเหนียนไม่อยู่แล้ว

เฉียวอันห่าวมองดูนาฬิกาข้างผนัง เป็นเวลาตีหนึ่งแล้ว

ตอนที่เธอเอาบทมาคืนลู่จิ่นเหนียนไม่ได้หยิบมือถือมาด้วย ดึกป่านนี้ยังไม่กลับห้อง ไม่รู้ว่าจ้าวเหมิงหาเธอไม่เจอจนไปแจ้งทีมงานในกองหรือเปล่า

เฉียวอันห่าวรีบหยิบโทรศัพท์ในห้องขึ้นมา กดโทรออกไปยังเบอร์ห้องตัวเองกับจ้าวเหมิง โทรศัพท์ดังไม่นานก็มีคนรับ

เฉียวอันห่าวพูดเพียง “ฮัลโหล” คำเดียว ตามมาด้วยเสียงร้อนรนของจ้าวเหมิงที่อยู่ในสาย “เฉียวเฉียว เธอหายไปไหนมา?”

เฉียวอันห่าวไม่ได้ตอบคำถาม เธอแค่สั่งจ้าวเหมิงอย่างไร้เรี่ยวแรง “ฝากเธอหยิบเสื้อมาชุดหนึ่ง เอามาให้ที่ห้อง 1001”

วางสายไปไม่นาน จ้าวเหมิงหยิบเสื้อผ้าแล้วรีบมาหา เดิมทีจ้าวเหมิงเตรียมจะถามเฉียวอันห่าวต่อหน้าว่าทำไมเธอถึงมาอยู่ห้อง 1001 ได้ ปรากฎว่าเมื่อจ้าวเหมิงเห็นใบหน้าซีดเผือดของเฉียวอันห่าว ทั้งตัวเต็มไปด้วยรอยฟกช้ำดำเขียว จึงได้แต่เก็บคำถามไว้

ตอนนี้เป็นเวลากลางดึก เนื่องจากพรุ่งนี้ยังต้องถ่ายละคร ทีมงานเลยเข้านอนกันหมดแล้ว ดังนั้นระหว่างทางที่เฉียวอันห่าวกับจ้าวเหมิงเดินกลับจากห้อง 1001 เลยไม่พบใคร

เมื่อเข้าไปในห้องแล้ว จ้าวเหมิงจึงค่อยเอ่ยปากถาม “เฉียวเฉียว เป็นเพราะลู่จิ่นเหนียนเหรอ?”

เฉียวอันห่าวกัดริมฝีปาก ตอบไม่ตรงคำถาม “ไม่ใช่เธอหาฉันไม่เจอ เลยไปไล่ถามทีมงานคนอื่นเอานะ?”

“เปล่า” จ้าวเหมิงตอบ แล้วเตรียมจะถามเฉียวอันห่าวต่อ แต่เฉียวอันห่าวกลับชิงพูดขึ้นมาก่อน “ฉันอยากจะอาบน้ำ”

จากนั้นก็เดินเข้าไปให้ห้องน้ำโดยไม่รอดูท่าทีจ้าวเหมิง

ตอนที่เฉียวอันห่าวออกมาจากห้องน้ำ จ้าวเหมิงยังไม่หลับ สีหน้าที่มองเธอมีความเจ็บปวดผสมอยู่ด้วย “เฉียวเฉียว... ...”

“จ้าวเหมิง ฉันไม่เป็นไร ดึกแล้ว รีบนอนเถอะ” เฉียวอันห่าวพูดขัดจ้าวเหมิงขึ้นมาอีกรอบ

จ้าวเหมิงขยับปาก สุดท้ายก็ถอนหายใจออกมา ไม่ได้พูดอะไรต่อ แล้วจากนั้นปีนขึ้นเตียงนอน

เฉียวอันห่าวก็ขึ้นเตียงเหมือนกัน เธอเอื้อมมือไปปิดไฟแล้วห่มผ้าห่มคลุมโปง เธอหลบอยู่ในผ้าห่มร้องไห้ไม่มีเสียงออกมา

------------------------

เช้าวันที่สอง เฉียวอันห่าวลืมตาขึ้นมา เธอรู้สึกปวดหัว คัดจมูก หายใจไม่ถนัด ต้องเป็นเพราะเมื่อคืนแช่น้ำเย็นแล้วยังนอนอยู่บนพื้นเย็นเฉียบอยู่นานเลยทำให้เป็นหวัด

จ้าวเหมิงเห็นเฉียวอันห่าวสีหน้าซีดเลยถามขึ้นมาด้วยความเป็นห่วง “ไม่งั้นวันนี้โทรบอกผู้กำกับให้เลื่อนถ่ายฉากเธอไปก่อนไหม เป็นหวัดแบบนี้ อาการไม่ดีขึ้นแน่ๆ ยังจะไปถ่ายอีก”

………………………………