ความรัก(ลับ)ของซูเปอร์สตาร์: Chapter 0044 ตอนที่ 44
ตอนที่ 44 กลัวว่าตัวเองจะเดือดร้อน (8)
เฉียวอันห่าวได้ยินเสียง ‘ตื๊ด ตื๊ด ตื๊ด’ ในโทรศัพท์ มันดังผ่านไปสักพักค่อยรู้สึกตัว ลู่จิ่นเหนียนบอกมาแค่ “’1001”’ ซึ่งเป็นเลขห้องพักเขา
เขาบอกเลขห้องเธอมาหมายความว่ายังไง? จะให้เธอเอาเล่มบทละครไปให้เขาหรือ?”
เฉียวอันห่าวคิดไปคิดมา เธอคิดว่าเขาน่าจะหมายความอย่างนั้น เธอเลยหาข้ออ้างบอกกับจ้าวเหมิงแล้วหยิบบทออกจากห้องไป
ห้อง 1001 เป็นห้องพักแบบ Presidential suite อยู่บนชั้นสูงสุด
เฉียวอันห่าวยืนอยู่ในลิฟท์ลิฟต์ มองดูตัวเลขสีแดงที่วิ่งขึ้นไปเรื่อยๆ ภายในใจยิ่งตื่นเต้น
ในที่สุดก็มาถึงชั้นบนสุด ประตูลิฟท์ลิฟต์เปิดออก เฉียวอันห่าวสูดหายใจลึก กำบทไว้แล้วเดินออกมา
เธอเดินตามลูกศรริมระเบียงมุ่งไปยังห้อง 1001
ระหว่างทางเดินผ่านห้องพักของพนักงานพอดี ประตูห้องไม่ได้ปิด ข้างในมีพนักงานหญิงสองคนกำลังคุยกันเสียงเบา
“เมื่อกี้ตอนที่ฉันไปเสิร์ฟกาแฟห้อง 1003 นะ ตกใจแทบตาย เจ้าพ่อวงการลู่ไม่รู้อารมณ์เสียมาจากไหน เอาบทที่พวกเขาต้องถ่ายครั้งนี้มาเลือกแล้วเลือกอีก”
“ดูเหมือนว่าคนที่โดนเขาเลือกแล้วเลือกอีกนั้น เป็นโปรดิวเซอร์ของเรื่องนี้”
“คือโปรดิวเซอร์หรอกหรือ โปรดิวเซอร์ต้มน้ำร้อน ตอนที่ยื่นให้เขา เขาปัดมือออกทำให้มือของโปรดิวเซอร์โดนลวกเลย เมื่อกี้หมอเข้ามาดูอาการ สั่งยาให้โปรดิวเซอร์แล้วบอกว่าอาการค่อนข้างหนัก”
“ไม่หนักได้ยังไง? น้ำเพิ่งต้มเสร็จใหม่ๆ ว่าแต่คืนนี้ห้อง 1001 ไม่รู้ว่าต้องการบริการอะไร ฉันไม่กล้าไป ถึงเวลาเธอไปละกัน เธอใจกล้ากว่าฉันอีก”
... ...---------------------------
เฉียวอันห่าวได้ยินบทสนทนาของพนักงานทั้งสอง จากที่ตื่นเต้นอยู่แล้วเธอยิ่งรู้สึกไม่สงบเข้าไปใหญ่
เธอค่อยๆ เดินไปจนถึงหน้าประตูห้อง 1001 มองดูประตูห้องที่ปิดสนิทอยู่ เธอแอบสูดหายใจเข้าไปหลายเฮือกถึงจึงค่อยยื่นมือออกไปกดกริ่งบนกำแพง
กดเสร็จแล้ว เฉียวอันห่าวเพิ่งเห็นว่ากริ่งประตูห้องอยู่ในโหมดห้ามรบกวน ดังนั้นเธอจึงยกมือขึ้นมาเคาะประตู
เพราะประตูไม่ได้ล็อค เมื่อพอถูกเธอเคาะประตูก็เปิดออกมาเอง
เฉียวอันห่าวยื่นหน้าเข้าไปดู พบว่าในห้องรับแขกไม่มีคน เธอจึงยกมือขึ้นเคาะประตูอีกครั้ง จากนั้นประตูห้องนอนก็เปิดออกโดยลู่จิ่นเหนียนที่ซึ่งเปลี่ยนมาอยู่ในชุดสบายๆ แล้ว
ไม่รู้ว่าสาเหตุมาจากที่เพิ่งทะเลาะกับโปรดิวเซอร์หรือเปล่า โครงหน้าดูเย็นชาขึ้นมาอย่างชัดเจน ไอเย็นรอบตัวที่ไม่ให้ใครเข้าใกล้ยิ่งแรงขึ้น
เฉียวอันห่าวยืนอยู่หน้าประตูห้อง ไม่ได้เดินเข้าไปข้างใน เธอเพียงแต่ยื่นบทละครให้ “บทของคุณค่ะ”
ลู่จิ่นเหนียนมองเฉียวอันห่าวอย่างเย็นขา ชา เขายืนอยู่หน้าประตูห้องนอน ไม่มีทีท่าว่าจะเดินออกมารับ
เฉียวอันห่าวชะงักไปนิดนึง แล้วจากนั้นจึงต้องเดินเข้าไปด้านใน เธอไม่ได้ยื่นบทให้ลู่จิ่นเหนียน แต่เอาไปวางไว้บนโต๊ะน้ำชาในห้องรับแขก “ฉันวางบทไว้ตรงนี้นะคะ”
เฉียวอันห่าวพูดจบเงยหน้าขึ้นมามองลู่จิ่นเหนียน แต่ชายหนุ่มยังคงยืนนิ่งอยู่หน้าประตูห้องนอนเหมือนเดิม ราวกับว่าขี้เกียจจะพูดออกมายังไงยังงั้น
………………………………