วิวาห์พลิกรัก ฉบับซุปตาร์: บทที่ 19 รีบแต่งงานกันเถอะ ตอนที่ 19

ตอนบทที่ 19 รีบแต่งงานกันเถอะ

เหนือสิ่งอื่นใด…

…ทำไมเธอถึงได้มั่นใจขนาดกล้าปฏิเสธการทดสอบล่ะ โดยเฉพาะเมื่อเธอต้องเปลี่ยนท่าทุกสามวินาที

ไม่ว่าถังหนิงต้องทำท่าขี้เกียจ ยั่วยวน ข่มขู่ หรือน่ารัก เมื่อตราบใดที่ช่างภาพขอให้เธอเปลี่ยนท่าโพสต์ เธอก็สามารถทำได้อย่างทันทีไม่ว่าพวกเขาจะสั่งอะไร ปฏิกิริยาของเธอว่องไวมากจนทุกคนมองดูด้วยความประหลาดใจ

หลงเจี่ยยืนอยู่อีกด้านหนึ่ง เมื่อมองดูถังหนิงกลับไปเป็นถังหนิงคนที่เคยรู้จัก เธอก็รู้สึกตื้นตันมากเสียจนอยากร้องไห้ออกมา

นอกจากน้ำตาคลอแล้ว เธอก็ยังหยิบโทรศัพท์ออกมาถ่ายภาพตอนถังหนิงโพสต์หลายๆ ท่า เธอตั้งใจจะส่งให้โม่ถิง เพราะความสัมพันธ์ระหว่างถังหนิงและโม่ถิงนั้น หลงเจี่ยรู้สึกว่ามันช่างโชคดีเหลือเกินที่จะมีใครสักคนที่มีอำนาจมากอยู่ในรายชื่อผู้ติดต่อของเธอ

แน่นอนว่าตอนนี้โม่ถิงยังคงอยู่บนเครื่องบิน…

ในเวลาการถ่ายภาพเป็นเวลาสี่ชั่วโมง ถังหนิงสามารถโน้มน้าวช่างกล้องและคนอื่นๆ อีกสองสามคนในวงการด้วยความเป็นมืออาชีพของเธอได้ แม้แต่คุณยูจีนฌีนน์ ผู้ซึ่งก่อนหน้านี้ยังไล่ให้เธอออกไปอยู่เลย แต่ตอนนี้เขาก็อดยกนิ้วให้เธอไม่ได้ เขายังอธิบายให้ถังหนิงฟังว่าครั้งที่แล้วเขาควบคุมอารมณ์ของตนเองไม่ได้เพราะโกรธมากที่โดนหลอก

หลังจากล้างเครื่องสำอางเสร็จ ถังหนิงก็กลับไปเป็นคนที่ไร้อารมณ์เหมือนเคย ในระหว่างนั้นขณะที่ทุกคนก็มีความสุขกับเธอมาก เธอยังทำให้คุณความยูฉีนน์ประทับใจของคุณอยู่จีนที่มีต่อเธอก็เพิ่มขึ้นอย่างมากอย่างรวดเร็วกับการพัฒนาของเธอ

หลงเจี่ยรีบนำเสื้อแจ็กคเก็ตมาคลุมถังหนิงไว้ ในขณะเดียวกันก็ส่งโทรศัพท์ที่กระพริบในมือให้ “หันอวี่ฝานโทรมา…”

สีหน้าของถังหนิงไม่ได้เปลี่ยนไป เธอแค่จ้องมองด้วยแววตาที่เข้มขึ้นเล็กน้อย แต่เธอก็ยังรับโทรศัพท์อยู่ดี “ฮัลโหล?”

“ถังหนิงคุณได้เห็นหรือว่าได้ยินข่าวอะไรบ้างไหม” หันอวี่ฝานถามขึ้นมาเบาๆ

“ทำไมเหรอ” ถังหนิงตอบ เสแสร้งว่าใจเย็น “เกิดอะไรขึ้น”

“อ๋อโอ้ ไม่มีอะไร!” หันอวี่ฝานมั่นใจว่าถังหนิงยังไม่รู้เรื่องเพราะเธออยู่ที่หลุยเซินลูเซิร์นดังนั้นเขาจึงวางแผนว่า

“ถังหนิง ถ้าผมบินไปที่หลุยเซินลูเซิร์นพรุ่งนี้ล่ะ เราสามารถเซ็นใบทะเบียนสมรสที่นั่นได้นะ มันเยี่ยมมากเลย ทัศนียภาพก็สวยงาม บรรยากาศก็น่ารัก เรายังสามารถใช้โอกาสนี้ไปพักผ่อนได้ด้วย มันจะเป็นช่วงฮันนีมูนของเรา!” หันอวี่ฝานอยากให้ถังหนิงติดกับ

ความจริงแล้วถังหนิงไม่ได้เกิดมาในครอบครัวธรรมดา เธอเป็นลูกสาวของอาณาจักรน้ำหอมที่มีชื่อเสียง แต่เป็นเพราะความสัมพันธ์ของเธอกับหันอวี่ฝาน เธอจึงมีเรื่องขัดแย้งกับครอบครัว ตอนนั้นความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาไม่ดีอยู่ในช่วงแตกหัก พวกเขาจึงเขาตัดความสัมพันธ์ทั้งหมดและปฏิเสธที่จะพบหน้ากันอีก แต่…ท้ายที่สุดแล้วเธอก็ยังคงเป็นคนในตระกูลถัง เมื่อสมาชิกคนโตในตระกูลเสียชีวิตจากไป เธอก็ยังมีสิทธิ์ในการต่อสู้เพื่อมรดก

หันอวี่ฝานไม่อยากปล่อยถังหนิงไป ไม่ใช่เพราะถังหนิงใสซื่อและหลอกง่าย แต่หนึ่งในเหตุผลที่สำคัญที่สุดคือ…มรดกของเธอ

เพราะตั้งแต่ที่วิดีโอของเขากับโม่อวี่โหรวแพร่กระจายออกไปไปทั่ว เขาก็ทำได้แต่าจึงต้องหาผลประโยชน์จากการที่ถังหนิงยังไม่รู้เรื่อง แล้วบังคับให้เธอมาแต่งงานด้วยให้เร็วที่สุด

“ภายใต้ความสัมพันธ์ที่น่าสงสัยระหว่างคุณกับโม่อวี่โหรว ฉันไม่คิดว่าเราควรแต่งงานกันนะ!” ถังหนิงปฏิเสธออกไปตรงๆ

“มันไม่มีอะไรเกิดขึ้นระหว่างผมและโม่อวี่โหรวจริงๆ รูปภาพที่คุณเห็นเป็นเรื่องเข้าใจผิดทั้งนั้น…”

“ถ้ารูปภาพเป็นเรื่องเข้าใจผิด…แล้ววิดีโอล่ะ” ถังหนิงถามด้วยน้ำเสียงที่นิ่งกว่าปกติ “ฉันอยู่ที่หลุยเซินลูเซิร์นจริง แต่…หลุยเซินลูเซิร์นก็ยังอยู่ในประเทศเดียวกัน คุณคิดจริงๆ เหรอว่าฉันจะไม่เห็นข่าว หรือคุณคิดว่าฉันเป็นคนที่โดนหลอกง่ายจริงๆ”

“ถังหนิง…ผมไม่ได้ตั้งใจ เชื่อผมนะ เราก็อยู่ด้วยกันมาหลายปีแล้ว คุณไม่รู้เหรอว่าผมเป็นคนยังไง” หันอวี่ฝานแกล้งทำไร้เดียงสา พยายามทำตัวน่าสงสาร “เธอก็แค่รักผมข้างเดียว คนที่ผมรักก็คือคุณนะ”

“ถ้าอย่างนั้น…ถ้าฉันบอกว่า หากเธอยังอยู่ที่เทียนอี้เอ็นเตอร์เทนเมนต์ ฉันจะจากไป หรือหากฉันยังอยู่ เธอก็ต้องจากไปล่ะ?” ถังหนิงถามอย่างเด็ดขาด

“ถังหนิง ผมคิดมาเสมอเลยว่าคุณคือคนเดียวที่เข้าใจผมมากที่สุด ทำไมคุณถึงต้องกดดันผมแบบนั้น” หันอวี่ฝานรู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อยเพราะเขาไม่อยากปล่อยใครไปทั้งนั้น โม่อวี่โหรวเป็นรักแรกและกำลังท้องลูกของเขา ในขณะที่ถังหนิง…

เมื่อสถานการณ์คับขัน หันอวี่ฝานไม่สามารถตัดสินใจได้ว่าควรทำอย่างไร

“ถ้าคุณรู้สึกว่าฉันกดดันคุณ คุณจะไปดูแลโม่อวี่โหรวก็ได้นะ เธอคงเข้าใจคุณดี”

“มันต้องเป็นแบบนี้ด้วยเหรอ” ในความเป็นจริง หันอวี่ฝานตัดสินใจที่จะเลิกกับโม่อวี่โหรว เพราะถึงอย่างไรอย่างไรก็ตาม…พื้นเพครอบครัวของโม่อวี่โหรวก็ค่อนข้างจะกลางๆ เหตุผลเดียวที่เธอยังอยู่ตรงนี้ได้เพราะเขาเป็นคนผลักดันเธอไปตรงนั้นเอง หากเขาต้องเปรียบเทียบเธอกับถังหนิง เธอก็มีดีแค่เป็นคู่นอนด้วยเท่านั้น “ขอเวลาผมคุยกับอวี่โหรวหน่อย หลังจากนั้นเราจะแต่งงานกันทันที”

“ฉันจะรอ” ถังหนิงตอบอย่างใจเย็นแต่คำพูดแฝงไปด้วยความรู้สึกเหยียดหยาม

คนอย่างโม่อวี่โหรวจะปล่อยหันอวี่ฝานไปง่ายๆ ได้อย่างไร เธอยังมีลูกอยู่ในท้องนะ

หลงเจี่ยมองท่าทางที่ดูถูกของถังหนิงแล้วก็ะรีบหยิบโทรศัพท์ออกมาจากมือของเธอ “นับแต่นี้ไป เราจะไม่รับสายของเขาอีก…เป็นการป้องกันไม่ให้เราอารมณ์เสีย”

“กลับโรงแรมกันดีกว่า ฉันเหนื่อย” ถังหนิงยิ้มเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

หลงเจี่ยพยักหน้าและพาเธอกลับโรงแรมทันที ห้องของพวกเธออยู่ติดกัน หลงเจี่ยเปิดประตูให้ถังหนิงและพูดปลอบโยนเธอ “พักผ่อนเถอะ…อย่าคิดมากเลย พรุ่งนี้ยังมีถ่ายแบบนอกสถานที่อีกนะ”

“อา่ะฮะ” ถังหนิงพยักหน้าก่อนจะปิดประตู ตอนที่หันหลังกลับเธอก็ได้ยินเสียงน้ำดังมาจากห้องน้ำ “ใครน่ะ” เธอถามอย่างระมัดระวัง

ดูเหมือนว่าคนที่อยู่ข้างในจะได้ยินเสียงเธอ เขาเดินออกมาและปิดก๊อกน้ำ ถังหนิงกังวลว่าเธอจะเข้ามาผิดห้องจึงรีบเดินไปที่ประตู อย่างไรก็ตาม ทว่าในตอนนั้นเองที่มีรูปร่างสูงโปร่งเดินออกมาจากห้องน้ำ คว้าเอวเธอมาและกอดเธอไว้ในอ้อมอก “ผมเอง”

ถังหนิงหันกลับไปหาโม่ถิง ตอนนั้นเองเธอรู้สึกประหลาดใจมาก

“คุณ…มายังไง…”

“ผมไม่ได้พูดเหรอว่ามันจะมีปาฏิหาริย์” โม่ถิงคลายอ้อมกอดก่อนจะประกบริมฝีปากลงไป “เดินทางระหว่างวันมันเหนื่อยนะ ผมก็เลยตัดสินใจจะอาบน้ำเพื่อผ่อนคลายก่อน…”

จิตใจของถังหนิงพร่ามัว ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเธอจะจินตนาการตามที่โม่ถิงพูด เธอรีบกอดเอวเขาไว้ทันที

“คุณภรรยาที่รัก…ผมควรเตือนคุณไหม…ว่าผมไม่ได้ใส่อะไรเลย”

หลังจากได้ยินเช่นนั้น ถังหนิงก็มองลงอย่างไม่รู้ตัวขณะที่หน้าขึ้นสีระเรื่อ “ถ้าอย่างนั้นคุณไปอาบน้ำต่อเถอะ…”

“แต่ผมอยากให้คุณไปด้วยกัน!” สิ้นคำพูด โม่ถิงก็ไม่ได้รอคำตอบ เขาตรงเข้าไปอุ้มถังหนิงและตรงไปยังห้องน้ำ วางเธอไว้ใต้ฝักบัว เชยคางเธอขึ้นและจูบอย่างรักใคร่

“อย่า…อย่ารุนแรง ฉันยังมีถ่ายโฆษณาอีกในวันพรุ่งนี้” ถังหนิงยังคงมีความระวังตัว

โม่ถิงยิ้มก่อนจะเคลื่อนลงไปข้างล่าง “แล้วตรงนี้ล่ะ”

ห่างกันเพียงแค่เสื้อผ้าขวางกั้น ถังหนิงสั่นสะท้านและสูญเสียการควบคุมในที่สุด

ภายใต้ฝักบัว ทั้งคู่ยังคงจูบกันอย่างรักใคร่และกอดกันอยู่ แต่ก็เหมือนเคย ก่อนจะไปถึงขั้นตอนสุดท้ายพวกเขาก็พอใจแล้วทั้งคู่ หลังจากอาบน้ำเสร็จ หนึ่งในสองคนนี้ก็ทาครีมบำรุงผิวอย่างสงบ ในขณะที่อีกคนนอนลงบนเตียงตรวจตราพลิกดูเอกสาร เมื่อมองไปที่โม่ถิง หัวใจของถังหนิงก็รู้สึกเจ็บปวดขึ้นมาเล็กน้อย “คุณมาอยู่ที่นี่แล้วยังต้องทำงานอีกเหรอ”

โม่ถิงพยักหน้าก่อนจะปิดเอกสารแล้วะโบกกวักมือเรียกถังหนิง เมื่อเธอนั่งลงในอ้อมแขนแล้ว เขาก็ยิ้มอย่างขอโทษ “มันเป็นนิสัยน่ะ”

“ฉันไม่น่าดึงดูดพอเหรอ วันนี้หันอวี่ฝานโทรมาและบอกว่าเขาอยากแต่งงานกับฉัน!” ถังหนิงบ่นอย่างเศร้าๆ