ฝืนชะตาชายาอสูร: ตอนที่ 2 ตอนที่ 2

ตอนที่ 2 ชายไร้ยางอาย 2

ร่างกายของเซี่ยรั่วอวิ๋นสั่นเทา นางลืมตาขึ้นมา สายตาที่อาฆาตจ้องมองไปยังชายที่อยู่ตรงหน้า “เซี่ยหมิง ท่านมันไร้ยางอาย!”

“ไร้ยางอายอย่างนั้นหรือ” เซี่ยหมิงระเบิดหัวเราะ “ผู้ชนะย่อมได้ทุกสิ่ง ทั้งหมดนี้ ต้องโทษเจ้าที่ไม่มีไหวพริบ เป็นเจ้าเองที่ทำให้ท่านแม่ของเจ้าต้องลำบาก เช่นนั้น ฆาตกรที่แท้จริงที่ทำให้ท่านแม่ของเจ้าตายก็คือเจ้า!”

ฆาตกรที่แท้จริงที่ทำให้ท่านแม่ของเจ้าตายก็คือเจ้า!

“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า”

ทันใดนั้น เซี่ยรั่วอวิ๋นก็หัวเราะอย่างบ้าคลั่ง เสียงหัวเราะที่เสียสตินั้นดังสั่นไหวไปทั่วทั้งท้องฟ้า ทำให้ทั่วทั้งภูเขาเกิดเสียงสะท้อนไม่หยุด

“เซี่ยหมิง ข้าจะทำให้คนไร้ยางอายเช่นท่านไปลงนรกขอโทษท่านแม่ของข้าด้วยตัวเองเสียเดี๋ยวนี้เลย ตายไปพร้อมกับข้าเลยเสียเถอะ!”

พลังที่ออกมาจากร่างกายของนางทะยานขึ้นสูงอย่างฉับพลัน ทำให้ทั่วทั้งท้องฟ้ากลายเป็นสีมืดครึ้ม อากาศเย็นอย่างไม่มีที่สิ้นสุด

“แย่แล้ว!”

เซี่ยหมิงสีหน้าเปลี่ยน โพล่งออกมาว่า “นางจะระเบิดกายพลีชีพ!”

เซี่ยรั่วอวิ๋นเป็นคนที่มีพรสวรรค์มีความสามารถมากที่สุดในตระกูลเซี่ย อายุน้อยแต่พละกำลังถึงระดับทวยเทพ ถ้าไม่ใช่เพราะเขาใช้การทำลายตระกูลอวิ๋นมาโจมตีนาง เวลานั้นก็คงไม่สามารถซุ่มโจมตีจนทำให้นางได้รับบาดเจ็บสาหัสได้

ถึงแม้ว่าจะเป็นเช่นนี้ แต่เทพที่บาดเจ็บสาหัสคนหนึ่งจะระเบิดพลีชีพ ก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้กลุ่มของพวกเขาไปลงนรกได้

ฉึก!

เสียงแทงทะลุหน้าอกดังขึ้นบนหุบเขาที่เงียบสงบ

ร่างของเซี่ยรั่วอวิ๋นหยุดชะงัก ก้มลงมองดูดาบที่แทงมาจากทางด้านหลังบนหน้าอก หันกลับไปมองอย่างไม่อยากจะเชื่อ สายตาหยุดอยู่ที่ใบหน้ารูปหล่อ “ลู่เฉิน เจ้า...”

นางรู้ตั้งนานแล้วว่าลู่เฉินมา

แต่เพราะว่าเขาคือลู่เฉิน ดังนั้น นางถึงไม่ได้ป้องกันระวังตัว

แต่คิดไม่ถึงว่าผู้ชายที่นางเคยเชื่อใจมากที่สุดคนนี้อยากจะฆ่านาง

ปัง!

พละกำลังจากภายในร่างกายของนางระเบิดออกมา ฉับพลันนั้นดาบที่อยู่ในอกก็บิดลึกเข้าไปอีก บาดแผลของนางเต็มไปด้วยเลือดที่ไหลไม่หยุด สายตาเต็มไปด้วยความเจ็บปวดและไม่เข้าใจ

“ทำไมเจ้าถึง....”

ฆ่าข้า

สองคำสุดท้ายเหมือนกับถูกกดอยู่ในลำคอ ไม่สามารถที่จะพูดออกมาได้

หน้าตาของลู่เฉินแสดงความรู้สึกทุกข์ใจและความอาลัยอาวรณ์ที่ซ่อนอยู่ลึกๆ แต่ชั่วพริบตาเดียวก็สลายหายไป

“อวิ๋นเอ๋อร์ ขอโทษนะ ข้าเป็นคนหนึ่งที่มีความทะเยอทะยาน แม้ว่าในใจของข้า เจ้าจะเป็นคนที่ข้ารักมากที่สุด แต่ชูเสวี่ยคือวิหคเพลิงอมตะที่กลับชาติมาเกิด เป็นเจ้าของเจดีย์เทพโบราณที่แท้จริง มีแต่นางที่ได้เจดีย์เทพโบราณ แล้วจะต้องกลายเป็นผู้ที่แข็งแกร่งในแผ่นดินนี้แน่! ผู้ที่แต่งงานกับนางก็จะได้ครอบครองแผ่นดินใต้ฟ้า ตัวข้าเองก็มีความลำบากใจเช่นกัน...”

สีหน้าของเซี่ยรั่วอวิ๋นขาวซีด น่ากลัวอย่างยิ่ง ไม่อยากจะเชื่อว่าคนรักที่เคยกล่าวคำสัตย์ปฏิญาณว่าจะรักกันตลอดไป กลับหันดาบเข้าหานางในเวลานี้

ทันใดนั้น นางเหมือนจะคิดอะไรออกบางอย่าง พุ่งถลันไปทางลู่เฉินอย่างบ้าคลั่ง

“ยวี่เอ๋อร์ล่ะ ข้าให้เจ้าปกป้องดูแลยวี่เอ๋อร์ของข้า แล้วเจ้าเอายวี่เอ๋อร์ไปไว้ที่ใด!”

เซี่ยรั่วอวิ๋นไม่มีเวลาที่จะมาเจ็บปวดเศร้าเสียใจ ดึงฉุดด้านหน้าเสื้อของลู่เฉินไว้แน่น ตะคอกเสียงดังอย่างบ้าคลั่ง

ท่านแม่ตายแล้ว ครอบครัวของท่านตาก็ถูกฆ่า น้องชายคือญาติเพียงคนเดียวของนาง เพราะว่าเชื่อใจลู่เฉิน และไม่ยอมที่จะให้น้องชายตามนางไปเสี่ยงอันตราย ดังนั้นนางก็เลยฝากน้องชายไว้ให้เขาดูแล

แต่ขณะนี้...

ร่างกายของเซี่ยรั่วอวิ๋นสั่นเทา ความหวาดกลัวปรากฏบนใบหน้าขาวซีด ทำให้ใจของลู่เฉินเจ็บปวดอย่างไม่รู้ตัว

แต่เพียงแค่ครู่เดียวเขาก็กลับมาใจดำอำมหิต “เอาตัวเซี่ยหลินยวี่มา!”

สักพักหนึ่ง

ชายหนุ่มที่อาการเป็นตายเท่ากันคนหนึ่งก็ถูกคนหิ้วมาทางด้านนี้ ในสายลมที่พัดอย่างรุนแรงทำให้ร่างกายที่อ่อนแอนี้อ่อนแอจนอาจถูกลมพัดปลิวไปได้ ราวกับว่าจะถูกพัดไปตามลมเมื่อใดก็ได้