ฝืนชะตาชายาอสูร: ตอนที่ 16 ตอนที่ 16

ตอนที่ 16 องค์รัชทายาทผู้เคร่งขรึม (1)

มิได้มีเหตุอื่นใด หากแต่พรุ่งนี้เป็นวันคล้ายวันประสูติขององค์รัชทายาท ถ้าเป็นเหมือนในอดีตที่ผ่านมา ตอนที่กู้รั่วอวิ๋นยังเป็นแค่คนไร้ประโยชน์ จะร่วมหรือไม่ร่วมงานก็มีค่าไม่ต่างกัน แต่เพราะเหตุการณ์ในขณะนี้ได้เปลี่ยนแปลงไป

ครั้งนี้มีจอมยุทธ์แห่งพรรคศาสตรานิรมิตรท่านหนึ่งซึ่งเป็นอาจารย์ขององค์รัชทายาทมาร่วมงานด้วย หนุ่มสาวในแดนชิงหลงทุกคนสามารถเข้าทดสอบ ผู้ที่ผ่านการทดสอบจะถูกรับเข้าเป็นศิษย์ของพรรค

พรรคศาสตรานิรมิตรมีฐานอำนาจกว้างขวางในแผ่นดินใหญ่ ที่นี่จะมีเพียงแค่คนของตระกูลตงฟางเท่านั้นที่พอจะทานอำนาจได้ หากผู้ใดสามารถเข้าพรรคศาสตรานิรมิตได้ก็จะเป็นที่อิจฉาของคนทั่วไป

ดังนั้น ฮ่องเต้ทรงมีรับสั่ง ไม่ว่าใครก็ตามต้องเข้าร่วมงานคล้ายวันประสูติขององค์รัชทายาท ด้วยเหตุนี้ขุนพลกู้จึงส่งคนติดตามตัวกู้รั่วอวิ๋นไปทั่วแผ่นดิน

แน่นอนว่า โดยปกติแล้ว พรรคศาสตรานิรมิตรจะไม่รับศิษย์เพิ่ม นอกจากจะเป็นผู้มีพรสวรรค์อย่างองค์รัชทายาทเท่านั้นจึงจะได้รับเลือก แต่การกระทำในครั้งนี้ แม้แต่ขุนพลกู้ก็ไม่รู้ถึงเป้าหมายที่แท้จริงของพรรค

ไม่ว่าตระกูลกู้จะพลิกฟ้าพลิกดินตามหาอย่างไร แต่กู้รั่วอวิ๋นที่อยู่ภายในเจดีย์เทพก็ไม่ได้รับรู้ความเป็นไปข้างนอกเลยแม้แต่น้อย เวลานี้ดวงตาของนางจับจ้องไปไปที่เตาหลอมยาตรงหน้าเท่านั้น ประกายตาสะท้อนเปลวไฟที่โหมหระหน่ำ

กระแสลมบางเบาคลุ้งขึ้นมาจากเตาหลอมยา กระจายตัวแทรกซึมไปกับลมหายใจเย็นๆ ทันใดนั้น กู้รั่วอวิ๋นก็รู้สึกถึงพลังลมปราณรอบตัวที่เพิ่มระดับขึ้น

“สาวน้อย ขั้นสุดท้ายของการหลอมยาอายุวัฒนะคือก่อตัวยา ตอนที่ก่อตัวยาเตาหลอมยาจะกระเทือนอย่างรุนแรง เจ้าต้องควบคุมมมันให้ดี หากล้มเหลวเจ้าจะต้องเริ่มต้นใหม่ทั้งหมด

เสียงทุ่มต่ำของบุรุษหนุ่มดังลอดในหูของกู้รั่วอวิ๋น นางสูดหายใจเข้าลึก ประกายตาสะท้อนความมุ่งมั่น

ก่อตัวยาเป็นขั้นสุดท้ายของการหลอมยาอายุวัฒนะ และยังเป็นขั้นที่สำคัญที่สุด หากล้มเหลว ที่ทำมาทั้งหมดก็เท่ากับไร้ค่า...

ตู้ม!

ตู้มตู้มตู้ม!

ทันใดนั้นเองแรงปะทะจากภายในเตาหลอมก็พวยพุ่งออกมา ทำให้พื้นธรณีสั่นสะเทือนไปหมด

แรงสะเทือนทำให้สองเท้าบางเริ่มทรงตัวไม่อยู่ นางเซถอยหลังไปหลายก้าว ในช่วงเวลานี้ เตาหลอมยาเริ่มสงบลง และร่วงหล่นลงมาจากกลางอากาศ หัวใจก็พลันบีบตัวแน่นในชั่วขณะนั้น นางจึงรีบควบคุมเตาหลอมยาไว้

เม็ดเหงื่อเย็นๆ ผุดขึ้นและไหลลงตามดวงหน้าสวย อย่างไรก็ตาม เธอไม่กล้าที่จะคิดฟุ้งซ่าน พยายามรวมรวบจิตวิญญาณอย่างแน่วแน่ อาจเพราะเคร่งเครียดเกินไป ทำให้ใบหน้าเล็กที่ผอมเรียวอยู่แล้วเต็มไปด้วยความซีดเซียว

ในที่สุด ขณะที่นางกำลังจะควบคุมไม่อยู่นั้น ยาอายุวัฒนะภายในเตาหลอมก็หยุดสั่น และนิ่งสงบอยู่ในส่วนล่างของเตาหลอมยา...

“ในที่สุดข้าก็ทำสำเร็จ!”

นางพยายามระงับความปิติยินดีของตัวเองไว้ ไม่รั้งรอที่จะเปิดเตาหลอมยาออก และนำยาอายุวัฒนะทั้งห้าเม็ดที่อยู่ภายในส่วนล่างของเตาหลอมยาออกมา

“สาวน้อย เจ้าใช้เวลาแค่สามวันก็สามารถสำเร็จวิชาหลอมยาอายุวัฒนาได้ นี่ก็เพียงพอแล้วที่จะเป็นอัจฉริยะคนหนึ่ง อย่างไรก็ตามเจ้าเป็นถึงผู้ครอบครองเจดีย์เทพ แค่ความอัจฉริยะเพียงเล็กน้อยเท่านี้ไม่เพียงพอสำหรับเจ้า แต่การหลอมยาอายุวัตนะจะรีบร้อนก็ไม่ได้ เจ้าค่อยๆ ฝึกไปก็แล้วกัน”

จื่อเสียมองสาวน้อยร่างบางตรงหน้า รอยยิ้มเกลื่อนเต็มดวงตาสีม่วง โดยที่เจ้าตัวยังไม่สามารถทำให้สงบลงได้

“เจ้าต้องจำไว้ ในโลกนี้ ผู้ที่อ่อนแอย่อมเป็นเหยื่อของผู้ที่เข้มแข็งกว่า ถ้าอยากจะมีชีวิตอยู่ต่อไป อยากปกป้องผู้คนที่รัก เจ้าต้องยืนในจุดที่สูงที่สุด”

ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของแผ่นดิน ได้รับการเคารพนับถือจากคนทั่วหล้า เป็นเกียรติยศที่ผู้ครอบครองเจดีย์เทพควรมี