เมฆดำพบจันทร์กระจ่าง: Chapter 007 ตอนที่ 7

ตอนที่ 7 ถานเจี่ยว 2 (1)

-ถานเจี่ยว-

ฉันลืมตาขึ้นมาทันที พบว่าตัวเองกำลังนอนอยู่บนโซฟาภายในบ้าน

ฉันหยุดคิดชั่วครู่่

เสียงฝนตกพรำๆ ยังคงดังก้องอยู่ข้างๆ หูของฉัน ฉันยังรู้สึกได้ถึงความหนาวเหน็บในคืนนั้นที่ฝนตก แต่เพราะทั้งห้อง โซฟา และตู้ ทุกสิ่งทุกอย่างที่คุ้นเคยอยู่รอบตัว ทำให้รู้ได้อย่างชัดเจนเลยว่าตัวฉันอยู่ที่ไหน

ฉันพลิกตัวลุกขึ้นมานั่ง เทน้ำร้อนแก้วหนึ่งออกจากกระติก เมื่อดื่มน้ำแล้วตัวฉันจึงค่อยๆ เรียกสติกลับคืนมา

เป็นเพราะเมื่อกี้ฉันเผลอหลับไปพักหนึ่ง แล้วฉันก็ฝันถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นในการเดินทางเมื่อหลายสัปดาห์ก่อน ในฝันครั้งนี้มันคล้ายความจริงมาก มันแสดงรายละเอียดทุกอย่างชัดเจนมากๆ ไม่ว่าจะเป็นคำพูดที่เคยพูด หรือความรู้สึกที่เคยเกิดขึ้นในตอนนั้น เป็นความทรงจำที่ไม่เคยลืมเลือนเหมือนเพิ่งจะเกิดขึ้นมาไม่นาน แม้แต่นิ้วมือของฉันก็ยังจำความรู้สึกได้ถึงเม็ดทรายเม็ดเล็กๆ ตอนที่สัมผัสผ้าม่านบนระเบียงได้เลย

ฉันเงยหน้าขึ้นมามองนาฬิกาพบว่าเพิ่งจะสิบโมงกว่าๆ เอง ใจของฉันค่อยๆ สงบลง ฉันพิงตัวอยู่บนระเบียงเพื่ออาบแดดพลางคิดว่าไม่น่าเลย ตั้งแต่วันแรกที่อยู่บนเรือ หลังจากเถียงกับผู้ชายคนนั้น ฉันก็ไม่เคยได้พบเห็นเขาอีกเลย ยิ่งหลังจากการเดินทางสิ้นสุดลงแล้ว ยิ่งไม่ได้ติดต่อกันเลย เขาเหมือนกับเมฆก้อนหนึ่งที่หายไปจากท้องฟ้าของฉันโดยไม่เหลือให้เห็นแม้แต่เงา ทำไมวันนี้อยู่ดีๆ ฝันถึงนะ มันเหมือนเป็นสิ่งที่น่าประทับใจมากๆ จนยากที่จะลืม

ฉันกลับมาที่ห้องนั่งเล่น เปิดคอมพิวเตอร์ขึ้นมาและเล่าเรื่องน่าสงสัยเรื่องนี้ให้เพื่อนสนิทของฉัน จ้วงอวี๋ ฟัง

จ้วงอวี๋ ชื่อจริงคือ โจวเสี่ยวอวี๋ เธอก็เป็นนักเขียนออนไลน์คนหนึ่งเช่นกัน และยังอยู่ที่เมืองต้าหลีเหมือนกันด้วย แต่ว่าเธออายุน้อยกว่าฉันและยังเรียนอยู่ที่มหาวิทยาลัย ผลงานของจ้วงอวี๋มีชื่อเสียงในเรื่องที่เกี่ยวกับวิทยาศาสตร์และเรื่องสยองขวัญ เธอกับฉันเป็นเพื่อนที่เข้ากันได้ดีเป็นปี่เป็นขลุ่ย พวกเราคุยกันได้ทุกเรื่อง

“อวี๋อวี๋ เธอว่าทำไมจู่ๆ ฉันก็ฝันถึงเรือลำนั้น และฝันถึงเขากันนะ” ฉันพูด

“ฝันถึงใครไม่สำคัญ ที่สำคัญคือเธอฝันถึงผู้ชายแล้ว” จ้วงอวี๋ตอบ

“?” ฉันงง

“เธอหิวกระหายแล้ว เธอกำลังแตกเนื้อสาวและอยากจะมีความรัก เธอเป็นไข่มุกสาวบริสุทธิ์” จ้วงอวี๋พูด

“ฮ่าๆ พูดเหมือนเธอไม่ใช่สาวบริสุทธิ์อย่างงั้นแหละ” ฉันตอบนิ่งๆ

“...พวกเราจะมากัดกันเองทำไมเนี่ย” จ้วงอวี๋พูด

“ฮ่าๆ เพราะว่านักเขียนอย่างพวกเรามักจะมีเวลาว่างเยอะ” ฉันตอบ

หลังจากนัดกินข้าวในวันพรุ่งนี้กับจ้วงอวี๋เรียบร้อยแล้ว เธอก็ออฟไลน์ออกไปรีบทำการบ้านเลย ฉันอ่านข่าวสารออนไลน์เหมือนเคย นี่คือหนึ่งในวิธีการที่ฉันใช้สะสมข้อมูลสำหรับงานเขียนนิยาย

ฉันพักอยู่คนเดียวในห้องห้องหนึ่งที่อยู่ใจกลางเมือง ฉันจ่ายเงินดาวน์ด้วยรายได้ทั้งหมดที่ได้จากหนังสือเล่มหนึ่งของฉันเองที่ขายดีมากเมื่อปีที่แล้ว (เล่มที่ถูกผู้ชายเลวๆ คนนั้นทิ้งไว้บนพื้น) นี่ก็คือชีวิตประจำวันของฉัน ทุกวันก็นอนไปเรื่อยๆ จนตื่นเองตามธรรมชาติ แล้วก็ลงจากตึกไปเดินเล่นหาของกิน ตอนกลางวันก็จะทำงานที่บ้าน อ่านหนังสือ หาข้อมูล หรือไม่ก็เขียนหนังสือ ตอนช่วงเย็นหรือวันหยุดก็จะออก ไปช้อปปิ้งและนัดกินข้าวกับเพื่อน บางทีก็ไม่ออกจากบ้านเลยทั้งวัน อยู่แต่ในบ้านดูซีรี่ย์ หรือเล่นเกมคนเดียว ส่วนเรื่องที่จะออกเดินทางท่องเที่ยวบนเรือเหมือนคราวที่แล้ว มันก็แล้วแต่อารมณ์ของฉัน ใจอยากจะไปเมื่อไร ก็ไปสมัครลงทะเบียนกับทัวร์และแบกกระเป๋าออกจากบ้านเลย

นี่ก็เป็นเรื่องธรรมดาล่ะนะ สำหรับคนที่ว่างมาก และหิวกระหายอย่างพวกเรา

มีเพื่อนบนโลกออนไลน์แฉว่าลูกชายของคนรวยคนหนึ่งถูกจับตัวจากการกวาดล้างการค้าประเวณี

ฉันมองดูรูปภาพของหนุ่มไฮโซคนนั้น มันขี้เหร่มาก อีกทั้งการแต่งตัวก็น่าเบื่อมาก ไม่เห็นจะน่าสนใจเลย

ในหน้าเพจของบัญชีทางการอันหนึ่ง มีข่าวว่าเมื่อสองวันก่อนมีคดีฆาตกรรมเกิดขึ้นในหมู่บ้านแห่งหนึ่งของเมืองนี้ ผู้ตายเป็นผู้หญิงคนหนึ่ง อายุสี่สิบกว่าปี สภาพศพโหดร้ายมาก และมีร่องรอยของการถูกข่มขืน ฉันก็ตาสว่างขึ้นมาและดูรูปภาพเบลอๆ นั้น มันน่ากลัวนิดหน่อย บนศพมีแผลเต็มไปหมด

แต่ว่าไม่นานนักก็มีเพื่อนบนโลกออนไลน์มาวิเคราะห์โดยให้เหตุผลและหลักฐานว่ารูปภาพนี้คือรูปภาพประกอบ ยังมีคนคนหนึ่งมาคอมเมนต์อย่างน่ากลัวว่า นี่ไม่ใช่คดีแรกแต่เป็นคดีฆาตกรรมต่อเนื่อง เดือนที่ผ่านมายังมีผู้ชายคนหนึ่งอายุสามสิบปีต้นๆ เสียชีวิตไปด้วยวิธีเดียวกัน แม้แต่ชื่อและที่ทำงานก็มีเขียนออกมา ทั้งหมดด้วย แต่ไม่นานนักก็มีเพื่อนบนโลกออนไลน์อีกคนออกมาโต้แย้งอย่างรุนแรงว่า เฮ้ย ฉันเป็นเพื่อนร่วมงานกับ XX (นามสมมุติ) อยู่ในบริษัทเดียวกัน เขาตายเพราะเกิดอุบัติเหตุจาก การเมาเหล้าแล้วขับรถ

ข่าวสารออนไลน์ก็เป็นอย่างนี้ มีทั้งเรื่องจริงและเรื่องไม่จริง ใครๆ ก็เข้ามาเม้าท์กัน เพราะฉะนั้นสมควรแล้วที่ฉันจะหาแฟนไม่ได้เลยสักที ก็ทุกวันมัวแต่เสพอาหารทางใจพวกนี้นี่นะ