เมฆดำพบจันทร์กระจ่าง: Chapter 019 ตอนที่ 19

ตอนที่ 19 ถานเจี่ยว 4 (1)

-ถานเจี่ยว-

พออูอวี้ถามฉัน เพราะอะไรตอนที่อยู่ตรงนี้ ฉันถึงได้รู้สึกว่ากำลังเสียเปรียบและกลัวขึ้นมาจริงๆ

ฉันมองเข้าไปในดวงตาของเขา อยากจะดูสีหน้าเขาให้รู้ว่าเขามีแผนสกปรกหรือไม่ก็ใจคออำมหิตหรือเปล่า แต่ก็ไม่มี ดวงตาของเขาเป็นประกายมาก ทั้งยังดำขลับล้ำลึก ถึงแม้ว่าจะอยู่ในช่วงกลางดึกก็ตาม

ดังนั้นฉันก็เลยรู้ว่าไม่ใช่เขา

คนนั้นที่ล่อฉันมาที่นี่ ไม่ใช่เขา

เรื่องเล่านี้มันเริ่มจากค่ำวันนี้ที่ฉันกลับถึงบ้าน ของในบ้านทุกอย่างยังคงเป็นปกติดี ไม่ว่าจะเป็นเฟอร์นิเจอร์ สิ่งของต่างๆ หน้าต่างหรือประตูบ้าน แม้กระทั่งรองเท้าที่ฉันถอดไว้หน้าประตูก็ไม่มีร่องรอยของการขยับแม้แต่น้อย

เนื่องจากฉันและจ้วงอวี๋กินกันจนอิ่มมาก ฉันเลยนอนผึ่งพุงบนโซฟาดูทีวีอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่ฉันจะสังเกต

เห็นว่ากระดาษทิชชูบนโต๊ะนั้นถูกใช้ไปหมดแล้ว จึงเปิดลิ้นชักโต๊ะน้ำชาเพื่อหยิบห่อใหม่มาเปลี่ยน

ฉันเห็นซองจดหมายสีแดงที่เตะตาหนึ่งฉบับวางอยู่ในนั้น แต่ฉันก็จำไม่ได้แล้วว่าซองนี้มันคือซองอะไร หลายวันที่ผ่านมาฉันไม่เห็นจะจำได้เลยว่าเคยเห็นซองจดหมายฉบับนี้มาก่อน จึงหยิบออกมาเปิดดู

ข้างในมีกระดาษสีขาวแผ่นหนึ่ง ซึ่งเขียนตัวหนังสือไว้ไม่กี่บรรทัด...

“ถ้าคุณอยากรู้ว่าคุณสูญเสียอะไรไป

วันที่ 17 กรกฎาคม เวลาสี่ทุ่ม ที่สี่แยกถนนไป๋อวิ๋นตัดกับถนนเหอปินตะวันตก

ถานเจี่ยว มาหาฉัน”

ฉันตกใจ จากนั้นเหงื่อกาฬก็แตกพลั่กราวกับมีมดมาไต่ผ่านหลังฉันไป ฉันเงยหน้าขึ้นทันที มองไปยังทุกซอกทุกมุมในบ้าน ไม่ว่าจะเป็นห้องครัว ห้องนอนหรือระเบียง ไม่ว่าที่ไหนๆ มันก็มืดมาก แต่ก็ไม่มีอะไรเลย

คนคนนั้นแอบเข้ามาในบ้านฉันตั้งแต่เมื่อไหร่ แล้วยังทิ้งจดหมายฉบับนี้ไว้ด้วย จุดประสงค์ของเขาคืออะไร

ไม่ๆ ดูจากที่เขาสามารถทำได้ถึงขนาดนี้แล้ว ถ้าหากว่าอยากจะทำร้ายฉันจริงๆ ล่ะก็มันก็ง่ายมาก แต่เขาแค่อยากให้ฉันไปที่นั่น ถ้าหากฉันไม่ทำตาม มันอาจจะแย่ยิ่งกว่าเดิม แล้วแค่กระดาษโน้ตหนึ่งแผ่นหากไปแจ้งความกับตำรวจ ก็คงไม่ได้รับความสนใจจากตำรวจหรอก

ฉันมองกระดาษอีกครั้ง ตัวอักษรบนนั้นมันสวยงามมาก ทั้งสมดุล ทั้งสะอาดเรียบร้อยและมีพลัง จะต้องเป็นการเขียนที่ฝึกมานานมากแน่ๆ ถึงได้มีฝีมือขนาดที่สามารถเขียนตัวอักษรอันสวยงามแบบนี้ออกมาได้ แล้วนิสัยของคนเขียนยังเป็นคนที่กล้าได้กล้าเสียอีกด้วย

ฉันยังสังเกตเห็นสองประโยคข้างหน้าซึ่งเขียนอย่างรวดเร็ว มันเป็นตัวอักษรหวัดและเขียนโยงเส้นติดกันทั้งหมด แต่ประโยคสุดท้ายกลับเขียนช้าลงอย่างเห็นได้ชัดและยังเขียนเป็นระเบียบมากขึ้นอีกด้วย โดยเส้นสุดท้ายที่เขียนมีการหยุดค้างไว้เป็นเวลานาน

นี่มันหมายความว่าอะไร

หมายความว่าช่วงเวลาที่เขียนจนถึงประโยคสุดท้าย อารมณ์ของเขานั้นต่างจากตอนที่เขียนประโยคก่อนหน้า อารมณ์ของเขาผันผวนมาก

“ถานเจี่ยว มาหาฉัน”

ในใจของฉันรู้สึกหนาวขึ้นมาทันที เป็นคนบ้า...หรือเปล่านะ

ไปหรือไม่ไปดี

เขายังพูดด้วยว่าถ้าหากอยากจะรู้ว่าคุณสูญเสียอะไรไป

ฉันหยิบมีดพับใส่ในกระเป๋าเสื้อและเปิดแอพ “ตามติดคู่รัก” ในมือถือ นี่เป็นแอพที่ฉันกับจ้วงอวี๋โหลดมาด้วยกัน เธอสามารถเห็นตำแหน่งที่ฉันอยู่ได้ตลอดเวลา และฉันยังสามารถขอความช่วยเหลือจากเธอได้ เพียงแค่กดปุ่มหนึ่งครั้ง

แต่ทว่าตัวฉันก็นึกไม่ถึงว่า เมื่อมาอยู่ในเวลาและสถานที่ที่ระบุไว้ คนที่ได้เจอเป็นคนแรกจะเป็นอูอวี้ ซึ่งเขาเองก็ดูจะตกใจมากเช่นกัน เขายังผลักตัวฉันติดกับกำแพงแล้วเค้นถามฉันว่านัดใครมาที่นี่

เขาเองก็มีความลับอยู่

หลังจากนั้นมีผู้ชายคนหนึ่งวิ่งเข้ามา วินาทีที่เห็นเขาในใจของฉันนั้นเต้นแรงมาก ใช่เขาหรือเปล่า ผู้ชายคนนี้ดูทั้งสกปรกและมีท่าทางแปลกๆ แล้วทำไมเขาถึงอุ้มเด็กมาด้วยล่ะ

อูอวี้วิ่งตามไป ฉันเข้าใจทันทีว่าเขากำลังไปช่วยเด็กคนนั้น เขาบอกให้ฉันรออยู่ที่เดิมไม่ต้องไปไหน แต่หมอกลงมาทำให้รอบด้านมืดมากขึ้นกว่าเดิม เขาเห็นฉันเป็นผู้หญิงที่โง่พอจะยืนรออยู่ที่เดิมตลอดรึไง ฉันต้องรู้เรื่องราวที่กำลังเกิดขึ้นนี้ให้ได้

ฉันวิ่งตามไป

แต่นึกไม่ถึงว่าผู้ชายแปลกๆ คนนั้น จะลงมือได้โหดร้ายขนาดนี้ ฉันที่ได้เจอคนเลวต่อหน้าเป็นครั้งแรก รู้สึกเหมือนกับว่าตัวเองเป็นคนที่อ่อนแอมากขณะล้มลงกับพื้น