แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย: ตอนที่ 4 ใครมายุ่งกับใบตอบรับของฉัน ตอนที่ 4

ตอนที่ 4 ใครมายุ่งกับใบตอบรับของฉัน

“ปากไม่ตรงกับใจ”

เป็นห่วงแม่อยู่เห็นๆ แต่กลับแสร้งทำเย็นชา น่ารักจริง

อวี๋หมิงหลางพูดเสียงเบาพอแค่ตัวเองได้ยิน ดวงตาที่ปกติไม่ค่อยแสดงอารมณ์โค้งเล็กน้อย

“หัวหน้า พูดว่าอะไรนะครับ?” ผู้กองเป็นผู้สังเกตการณ์ของอวี๋หมิงหลาง เขารู้สึกงง

ในที่สุดอวี๋หมิงหลางก็ละสายตาจากจิวจี้เยียก มองไปรอบๆ ด้วยทักษะอันชำนาญ แล้วออกคำสั่ง

“ศัตรูอยู่ทางสามนาฬิกา ต้องมากันกองใหญ่แน่ นายพากองทหารอ้อมไปห่อพวกมันซะ!”

“ครับ!” เฉียวเจิ้นเคารพหัวหน้าที่เป็นคนเคร่งในการเรียนคนนี้อย่างร้อยเปอร์เซ็นต์ ไม่เพียงแต่เขา คนทั้งหน่วยก็เป็นแฟนคลับที่เหนียวแน่นของอวี๋หมิงหลางเช่นกัน

หัวหน้าหน่วยออกคำสั่ง ไม่เคยมีครั้งไหนที่พลาด

ก่อนจะเริ่มบุก อวี๋หมิงหลางมองฝาแฝดจิวจี้เยียกที่ล้างมือเสร็จแล้วเป็นครั้งสุดท้าย

มีภารกิจรบติดตัว การเสียสมาธิไปหลายวินาทีก็ถือว่ามากเกินแล้ว อวี๋หมิงหลางปรับสีหน้าให้กลับมาเคร่งขรึมอีกครั้ง กลายเป็นผู้บัญชาการที่เจ๋งที่สุดในบรรดาทั้งหมด

เสี่ยวเชี่ยนเดินตามแม่กลับบ้าน ในมือถือของที่ซื้อมาจากร้านสิบหยวน

เจี่ยซิ่วฟางบ่นตลอดทาง ก็เหมือนกับผู้หญิงวัยทองทั่วไป ขอแค่มีเรื่องให้บ่น ก็สามารถบ่นเรื่องเดียวกันได้ทั้งวัน

“ก็แค่สอบไม่ติดไม่ใช่เหรอ แกออกไปหางานทำหรือไม่ก็ช่วยที่บ้านดูร้าน ยังไงก็ได้หมด ทำไมต้องไปแต่งงานด้วย ซื้อกะละมังยังจะไปซื้อแบบสามใบสิบ คอยดูเถอะได้ถูกบ้านแม่ผัวรังแกแน่...”

เสี่ยวเชี่ยนฟังมาตลอดทางจนหูชา

ความรักของแม่วัยทองชาวจีนที่ชอบบ่นแบบนี้ ใครเจอเข้ากับตัวก็ประสาทกินหมด

“หนูสอบไม่ติดมหาวิทยาลัยจริงๆ เหรอ” สายตาของเสี่ยวเชี่ยนมีประกายวาบ จ้องมองแม่คล้ายกับกำลังจับพิรุธ

ปีนี้เป็นปีที่เธอต้องสอบเข้ามหาวิทยาลัย เนื่องจากไม่ได้ใบตอบรับจากทางมหาวิทยาลัย และอาจารย์ที่ปรึกษาก็แจ้งว่าสอบไม่ติด เธอจึงหมดอาลัยตายอยาก เชื่อฟังคำสั่งของพ่อด้วยการแต่งงานกับหนีเจี้ยนเหริน

เสี่ยวเชี่ยนที่ผลการเรียนอยู่อันดับต้นๆ มาตลอดนึกไม่ถึงว่าตัวเองจะสอบไม่ติด เป็นความรู้สึกผิดหวังขั้นรุนแรง

แต่มีสิ่งที่เธอนึกไม่ถึงยิ่งกว่าว่าหนีเจี้ยนเหรินจะเป็นผู้ชายที่ไม่สนใจในตัวผู้หญิง ไม่สิ มันไม่ควรจะเรียกว่าผู้ชายด้วยซ้ำ!

มันเป็นพวกรักร่วมเพศโดยกำเนิด แค่อยากทำเพื่อครอบครัวเลยหาผู้หญิงแต่งงานด้วย ซึ่งเสี่ยวเชี่ยนก็คือผู้หญิงที่ซวยคนนั้น!

หลังแต่งงาน หนีเจี้ยนเหรินไม่เคยร่วมหอกับเสี่ยวเชี่ยน เอะอะก็ใช้กำลัง เสี่ยวเชี่ยนอยากหย่า แต่กลับถูกพ่อห้ามไม่ให้หย่า

ผู้ชายเฮงซวยคนนี้ที่บ้านร่ำรวย ส่วนน้องชายที่ไม่เอาไหนของเสี่ยวเชี่ยนก็ขยันก่อเรื่อง พ่ออยากได้เงินจากผู้ชายคนนี้จึงไม่ให้เสี่ยวเชี่ยนหย่า ตอนแรกเสี่ยวเชี่ยนก็ยังเห็นที่บ้านเป็นที่พึ่งอยู่

แต่แล้วอยู่ๆ เธอก็ได้รับรู้ว่า ผลสอบเข้ามหาวิทยาลัยของเธอนั้นยอดเยี่ยมมาก พ่อเอาเงินให้อาจารย์ที่ปรึกษาเพื่อซ่อนใบตอบรับจากทางมหาวิทยาลัยของเธอ ไม่ยอมให้เธอไปเรียน เสี่ยวเชี่ยนเสียใจมาก

และเหตุผลที่ให้ซ่อนใบตอบรับนั้นน่าตลกกว่า ไม่อยากส่งลูกสาวเรียนมหาวิทยาลัยเพราะค่าเทอมแพง อยากเก็บเงินไว้ให้ลูกชาย!

เสี่ยวเชี่ยนที่พอได้รู้ความจริงก็เดินไปที่แม่น้ำอย่างหมดหวังคิดฆ่าตัวตาย มีทหารจิตใจดีคนหนึ่งช่วยเธอไว้ หลังจากที่ได้ทราบเรื่องราวของเธอทหารคนนั้นก็ทิ้งเงินไว้ให้จำนวนหนึ่ง ซึ่งเธอได้นำเงินนั้นไปยื่นฟ้องหย่าหนีเจี้ยนเหริน แล้วสอบเข้ามหาวิทยาลัยอีกครั้งจนติด ต่อมาทหารคนนั้นก็ได้โอนเงินให้เธออีกหลายครั้ง

เสี่ยวเชี่ยนขยันทำงานมัธยัสถ์อดออม สู้อดทนเรียนจนจบปริญญาเอก อยากจะตามหาผู้ใจดีคนนั้นแต่ก็หาไม่เจอ

หลังจากเสี่ยวเชี่ยนได้กลับมาเกิดอีกครั้ง เธอก็พูดเรื่องสอบเข้ามหาวิทยาลัยอีก เพื่อหยั่งเชิงว่าแม่มีส่วนรู้เห็นที่พ่อซ่อนใบตอบรับด้วยหรือเปล่า

เจี่ยซิ่วฟางพอได้ยินลูกสาวถามเรื่องนี้ สีหน้าที่กำลังบ่นลูกสาวเมื่อครู่ก็ขรึมลง

“เชี่ยนเอ๋อร์ แม่รู้ว่าแกไม่อยากได้ยินเรื่องนี้ แต่สอบไม่ติดก็ไม่เห็นเป็นไร นี่มันตั้งสิบกว่าวันแล้ว นับตั้งแต่วันที่แกรู้ข่าวก็ไม่พูดอะไรสักคำ แม่ก็กลัวว่าแกจะเสียสติ แม่ก็ไม่ได้เรียนหนังสือก็อยู่ได้เหมือนกันไม่ใช่เหรอ?”

เสี่ยวเชี่ยนสังเกตปฏิกิริยาของแม่ต่อ “แล้วถ้าหนูสอบติด แม่จะส่งหนูเรียนหรือเปล่า”

“ไร้สาระ ถ้าแกสอบติด ต่อให้ต้องขายบ้านฉันก็จะส่งแก ตอนนั้นที่แกจะเรียนมอปลายไม่ใช่ฉันเหรอที่ทะเลาะกับพ่อแกให้ พ่อแกอยากให้เรียนปวช.จะได้รีบทำงานหาเงิน ฉันเห็นแกฉลาดมาตั้งแต่เด็กๆ ถ้าได้เรียนมหาวิทยาลัยฉันก็จะได้หน้าไปด้วย ใครจะไปรู้ว่าแก......”

อยากจะพูดต่อว่าแกกลับพลาดเสียได้ แต่ก็ชะงักอยู่ที่ปาก เพราะกลัวลูกจะเสียใจ เด็กคนนี้จิตใจละเอียดอ่อนจึงได้แต่เก็บไว้ในใจไม่พูดออกไป

ท่าทางแบบนี้ไม่เหมือนกับแกล้งทำ เสี่ยวเชี่ยนครุ่นคิด นี่แม่ไม่ได้สมรู้ร่วมคิดกับพ่อจริงๆ เหรอ

ชาติที่แล้วหลังจากที่เธอแต่งงานก็แทบจะตัดขาดกับทางบ้านตัวเองไปเลย เป็นตายก็ไม่อยากสนใจ เรื่องซ่อนใบตอบรับเข้ามหาวิทยาลัยนั้นทำให้เธอแค้นตลอดครึ่งชีวิตที่เหลือ

ก่อนที่แม่เธอจะเสียชีวิตได้จับมือเธอเอาไว้ ร้องไห้พลางพูดว่าไม่รู้เรื่องซ่อนใบตอบรับจริงๆ ตอนนั้นเสี่ยวเชี่ยนไม่เชื่อ

แต่ตอนนี้พอเห็นท่าทางของแม่ เธอก็รู้สึกหวั่นไหว

ในเมื่อได้กลับมาเกิดอีกครั้งเธอต้องหาใบตอบรับออกมาให้ได้ แล้วหาวิธีหาค่าเทอมไปเรียน

ส่วนแม่...เสี่ยวเชี่ยนมองเจี่ยซิ่วฟางที่ยังคงบ่นไปเรื่อย

“หวังว่า แม่จะไม่ทำให้หนูผิดหวังนะ”

ชาติก่อน หนีเจี้ยนเหรินผู้ชายเฮงซวยลักพาตัวลูกสาวของเธอจนทำให้ลูกสาวเธอกระโดดตึกตาย เสี่ยวเชี่ยนวางแผนอยู่สามปีเพื่อทำลายผู้ชายคนนี้ทุกวิถีทาง

ไม่เพียงแต่ส่งไปลงนรก ยังทำให้ทุกข์ทรมานทุกวัน หลังจากที่หนีเจี้ยนเหรินเป็นโรคซึมเศร้าแล้วเธอก็ปรากฏตัวในฐานะหมอ เพื่อให้ ‘คำปรึกษาด้านจิตวิทยา’ สุดท้ายใช้วิธีครอบงำจิตใจจนหนีเจี้ยนเหรินเป็นบ้าฆ่าตัวตายไปเอง

นี่ถึงจะเป็นวิธีที่บอสสาวจอมร้ายกาจอย่างเธอถนัดที่สุด เมื่อครู่เธอได้ใช้วิธีที่ตัวเองเกลียดที่สุดนั่นคือการใช้กำลังเพื่อช่วยแม่ ลดระดับตัวเอง

“แกบ่นอะไรอยู่น่ะ รอก่อนนะ ข้างทางมีขายแตง ฉันจะซื้อสองลูก น้องแกชอบกินที่สุด” เจี่ยซิ่วฟางเดินไปยังร้านขายแตง

สายตาที่ลังเลของเสี่ยวเชี่ยนเมื่อครู่เปลี่ยนเป็นเย็นชาทันที

เหอๆ น้องอีกแล้ว น้องชอบกิน แล้วเธอไม่ชอบหรือไง? วันๆ เอาแต่พูดน้องอย่างนู้นน้องอย่างนี้ มีใครเคยนึกบ้างว่าเธอก็มีของที่ชอบเหมือนกัน

ในสายตาของพ่อแม่ ไม่ว่าเธอจะพยายามมากแค่ไหนก็สู้น้องชายไม่ได้แม้แต่ปลายเล็บ แม้แต่สิทธิ์ที่เธอควรได้เรียนมหาวิทยาลัยก็ยังถูกน้องชายแย่งไป

พ่อแม่แบบนี้มีอะไรให้หวังอีก เธอควรจะเย็นชาให้ถึงที่สุด ไม่ต้องมีความรู้สึกใดๆ อีก

“แตงแถวนี้แพง ไปทางนู้นกันดีกว่า” เสี่ยวเชี่ยนลากแม่เดินไป

ชาติก่อน แม่ก็ซื้อแตงแบบนี้นี่แหละ จากนั้นก็เกิดเรื่องที่ทำให้เธอผิดหวัง ดังนั้นตอนนี้เธอจะเริ่มเปลี่ยนโชคชะตา!

แต่สิ่งที่เสี่ยวเชี่ยนไม่รู้เลยก็คือ เมื่อเธอลากแม่เดินไป กลับทำให้ชีวิตของเธอเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในวันแรกที่ได้เกิดใหม่