ขมเป็นยาหวานเป็นคุณ: Chapter 026 ตอนที่ 26
ตอนที่ 26 ก็คุณชอบผม คุณอยากแต่งกับผม
อวี๋กานกานอายจนหน้าแดง ปรับสายตามองไปทางอื่น นึกไม่ถึงว่าผู้ชายคนนี้จะกล้าอาบน้ำในบ้านของคนแปลกหน้า หมอนั้นกินยาไม่เขย่าขวดหรือเปล่า ฉันควรลองตรวจชีพจรให้เขาดูหน่อยไหม หรือแจ้งตำรวจให้มาตรวจสอบดี? แต่ถ้าแจ้งตำรวจแล้วตำรวจออกเอกสารยืนยันว่าพวกเขาเป็นสามีภรรยากันจริงๆ ขึ้นมา แบบนั้นก็เข้าทางฟังจือหันเป็นเหตุผลชั้นยอดที่ทำให้เขาได้อยู่ต่อนะสิ
ทันใดนั้นเสียงน้ำในห้องน้ำก็เงียบลง
อวี๋กานกานรวบรวมสติ ระมัดระวังตัว ราวกับเป็นจอมยุทธ์ในเรื่องพายุดาบดวลสะท้านฟ้า “ฟังจือหัน นายชอบฉันที่ตรงไหน ทำไมถึงดึงดันจะอยู่กับฉันให้ได้ หน้าตาฉันก็งั้นๆ แต่นายน่ะหล่อสุดๆ อย่างนายอยากได้สาวสวยแบบไหนก็ไม่น่าจะเป็นปัญหา แล้วทำไมนายถึง...”
ไม่รอให้อวี๋กานกานพูดจบ น้ำเสียงเรียบนิ่งของฟังจือหันก็ดังแทรกขึ้นมา “ผมบอกคุณตอนไหนว่าผมชอบคุณ”
อวี๋กานกานฉุนกึก! สีหน้าแข็งทื่อลงในทันที พูดอย่างโมโห “นายไม่ชอบฉัน แล้วนายจะมาแต่งงานกับฉันทำไม”
“ก็คุณชอบผม คุณอยากแต่งกับผม” ฟังจือหันยังคงพูดอย่างเรียบๆ นิ่งๆ
อวี๋กานกานช็อกไปแล้ว “ฉันชอบนาย?” เธอถามย้อนกลับไป
แต่ฟังจือหันกลับตีความประโยคคำถามของเธอเป็นประโยคบอกเล่า “อือ ผมรู้แล้ว”
อวี๋กานกานอึ้งทึ่งจนพูดอะไรไม่ออก! จู่ๆ ก็มีความรู้สึกอยากจะฆ่าคน! ผู้ชายเฮงซวย ยังมีหน้ามาเอ้อระเหยลอยชาย ดึงดันจะอยู่บ้านฉันให้ได้ จะถือดีเกินไปหน่อยแล้วมั้ง
ประตูห้องน้ำถูกเปิดออก ฟังจือหันเดินออกมา ท่อนบนเปลือยเปล่า มีเพียงแค่ช่วงเอวเท่านั้นที่ถูกพันไว้ด้วยผ้าเช็ดตัวปกปิดส่วนสำคัญ ช่วงล่างเผยให้ถึงเรียวขาที่สูงยาวมีพละกำลัง เส้นผมเปียกโชกยังคงมีหยาดน้ำหยดลงมา หยดน้ำค่อยๆ ไหลผ่านลำคอลงมาตามแนวเส้นวีไลน์ก่อนจะไหลหายลงไปยังส่วนล่าง ช่างเซ็กซี่เย้ายวน
อวี๋กานกานนิ่งอึ้ง ก่อนจะรีบหันหลังหนี “นายเป็นพวกโรคจิตชอบโชว์หรือไง ทำไมไม่ใส่เสื้อผ้าเล่า”
ฟังจือหันพูดอย่างเรียบนิ่ง “เสื้อผ้าของผมอยู่ในกระเป๋า ส่วนกระเป๋าถูกคุณเอาไปทิ้งแล้ว”
อวี๋กานกานกัดฟันกรอด รีบจ้ำอ้าวเดินออกไป
โทรศัพท์มือถือของฟังจือหันดังขึ้น เป็นเสียงแจ้งเตือนข้อความ เขายื่นมือไปกดเปิดดู ข้อความแรกเป็นรูปของผู้หญิงคนหนึ่ง ผู้หญิงในรูปหน้าตาสะสวย ผมยาวสีดำเป็นลอนเล็กน้อย ทำผมทรงดังโงะ ดูสดใสร่างเริงและมีรอยยิ้มที่สว่างเจิดจรัส
ข้อความที่สอง [เป็นเพราะหญิงสาวคนนี้นี่เองที่ทำให้นายต้องถ่อไปถึงไป๋หยาง คุณเวอร์จิ้นฟัง นี่นายพร้อมจะเสียเวอร์จิ้นแล้วสินะ!]
ข้อความที่สาม [ในฐานะที่ฉันอาศัยหน้าตาในการทำมาหากิน มองแวบเดียวก็รู้แล้วว่าชื่อของสาวน้อยคนดีไม่เลวเลย กานกาน[footnoteRef:1] เป็นชื่อที่หวานหยดย้อย! เพื่อนรัก ฉันขอแสดงความยินดี พร้อมทั้งในโอกาสนี้ขอมอบของขวัญสุดพิเศษให้นายหนึ่งอย่าง] [1: กาน (甘) ชื่อของนางเอกมีความหมายว่าหวาน]
ข้อความที่สี่ เป็นคลิปวิดีโอ ฟังจือหันไม่ได้สนใจคลิปวิดีโอ ไร้ซึ่งความคิดที่จะเปิด
“กระเป๋าของนายฉันเอากลับมาแล้ว นายรีบๆ ใส่เสื้อผ้าเดี๋ยวนี้เลย” เสียงของอวี๋กานกานดังขึ้น เธอลากกระเป๋าของฟังจือหันพุ่งเข้ามาด้วยความโมโห
ในตอนที่ฟังจือหันเคลื่อนสายตาไปมองอวี๋กานกาน นิ้วมือไม่ทันระวังกดโดนคลิปวิดีโอ
คลิปวิดีโอกำลังเล่น เสียงผู้หญิงดังออกมาจากมือถือ “อา อื้ม...ดีจัง...อื้ม...”