ขมเป็นยาหวานเป็นคุณ: Chapter 039 ตอนที่ 39
ตอนที่ 39 รีบบ่มเพราะความรักกับคุณชายฟัง
“ความสัมพันธ์ของอาจารย์ฉันกับลุงใหญ่ดูผิวเผินเป็นพี่น้องรักใคร่กันดี ลุงใหญ่มักจะให้ป้าสะใภ้และลูกสาวรับบทตัวร้าย มาก่อความวุ่นวายยั่วโมโหให้อาจารย์ฉันโกรธ พออาจารย์ฉันโกรธ ลุงใหญ่ก็จะรับบทเป็นคนมาประนีประนอม พูดกับอาจารย์ว่า น้องชาย พี่ขอโทษนายจริงๆ บลาๆ...ทำให้อาจารย์ฉันไม่เคยเอาเรื่องพวกเขาสักครั้ง ไม่งั้นพวกเขาก็คงไม่หมายปองอวี้หมิงถางมาจนถึงตอนนี้”
เงียบไปครู่หนึ่ง อวี๋กานกานพูดต่อ “เรื่องอาจารย์ฉันแจ้งตำรวจไว้แล้ว ตำรวจบอกว่าสถานที่สุดท้ายที่อาจารย์ปรากฏตัวไม่ใช่เมืองไป๋หยาง แต่ไปเข้าร่วมงานสัมมนางานหนึ่งเป็นงานสัมมนาแพทย์แผนปัจจุบันงานหนึ่งที่จัดขึ้นกลางทะเล ดูผิวเผินไม่น่าจะเกี่ยวข้องกับลุงใหญ่ แต่ก็ยังตัดออกจากบุคคลต้องสงสัยไม่ได้”
ในระหว่างที่ทั้งสองกำลังพูดคุยกัน ประตูของคลินิกก็ถูกเปิดออกอีกครั้ง
ซ่งฉาไป๋โบกมือปฏิเสธทันที พูดเสียงดัง “ขอโทษนะคะ วันนี้คลินิกไม่เปิดให้บริการค่ะ”
แต่ในวินาทีถัดมา นัยน์ตาของซ่งฉาไป๋ฉายแววความประหลาดใจ มองผู้มาเยือนโดยไม่กะพริบตา
ในตอนที่อวี๋กานกานเห็นผู้มาเยือน เธอเองก็ตะลึงไปเล็กน้อย มีชั่วแวบหนึ่งเธอคิดว่าตัวเองตาฝาด
ฟังจือหันไม่เพียงแต่รู้ที่อยู่ของเธอ นึกไม่ถึงว่าแม้แต่ที่อยู่ของคลินิกเขาก็รู้?
เรื่องนี้นับวันยิ่งซับซ้อนขึ้นไปทุกที เหมือนกับหมอกสีเทาหนาที่ตลบไปทั่วทุกสารทิศ และความจริงถูกซ่อนเอาไว้ในส่วนที่ลึกที่สุด
อวี๋กานกานลุกขึ้น สบตาฟังจือหัน “นายมาได้ไง?”
สีหน้าของฟังจือหันสุขุมและสงบนิ่ง จ้องไปที่ริมฝีปากของอวี๋กานกาน น้ำเสียงทุ้มต่ำ นุ่มละมุมมีเสน่ห์น่าดึงดูด “รับคุณกลับบ้าน”
ซ่งฉาไป๋ที่ยืนอยู่ข้างกันตะลึงไปอีกครั้ง รับกานกานกลับบ้าน? ความสัมพันธ์ของสองคนนี้มันยังไงกัน? เธอหันไปมองหน้าเพื่อนสนิทของตัวเอง ดวงตาทั้งสองกลมโต ในแววตาเต็มไปความสงสัยใคร่รู้ที่อีกนิดจะล้นทะลักออกมาอยู่แล้ว
อวี๋กานกานสบตากับชายหนุ่ม เกิดกระแสไฟฟ้าปะทะกันขึ้นในอากาศ สะเก็ดไฟกระเด็นกระดอนไปทั่วทุกสารทิศ ให้ความรู้สึกคลุมเครืออย่างบอกไม่ถูก
ซ่งฉาไป๋ยื่นมือออกไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น กระตุกแขนเสื้ออวี๋กานกานเบาๆ
อวี๋กานกานได้สติ สบกับสายตาที่มีเลศนัยของซ่งฉาไป๋ ตอบเสียงนิ่ง “เขาคือคนที่ฉันเคยเล่าให้ฟังวันนั้นไง ผู้ชายที่จู่ๆ ก็บุกเข้าในห้องพักผู้ป่วยบอกว่าเป็นสามีของฉัน เธอเคยเห็นเขามาก่อนไหม”
ในฐานะที่เป็นเพื่อนสนิทของอวี๋กานกาน ถ้าอวี๋กานกานมีแฟนหรือแต่งงาน ซ่งฉาไป๋ต้องรู้อย่างแน่นอน
“เขา...” ซ่งฉาไป๋มองฟังจือหันที่ยืนอยู่ห่างออกไปไม่ไกล อ้าปากกว้างจนแทบจะกลืนไข่ลงไปทั้งฟองได้ เธอใช้เวลาอยู่นานกว่าจะปิดปากได้สนิท กลืนน้ำลายพูด “ฉันนึกมาตลอดว่าผู้ชายที่บุกเข้าห้องพักผู้ป่วยของเธอ น่าจะเป็นพวกแมงดาไม่ก็เป็นพวกโอตาคุแก่ๆ อะไรทำนองนั้น ไม่ก็เป็นพวกเพื่อนผู้ชายข้างห้องเรียนที่เธอพูดว่าทั้งไม่หล่อทั้งไร้ตัวตน นึกไม่ถึงว่า...”
อวี๋กานกาน “…”
ซ่งฉาไป๋ยื่นมือออกไปตบๆ ที่ไหล่ของอวี๋กานกาน “กานกาน เธอก้าวหน้าแล้ว! นึกไม่ถึงว่าจะได้ผู้ชายที่หล่อขนาดนี้มาเป็นสามี เธอนี่ทำบุญมาดีจริงๆ”
อวี๋กานกานมุมปากกระตุก “นี่มันสามีกำมะลอนะ?”
ซ่งฉาไป๋หัวเราะคิกคักอย่างมีความสุข “’งั้นก็รีบทำให้มันเป็นเรื่องจริงซะสิ รีบบ่มเพาะให้ความรักงอกงาม โอกาสไม่ใช่มีมาบ่อยๆ นะ”
อวี๋กานกานตอบอย่างเอือมระอา “เธอบ่มเพาะเองสิ”
ซ่งฉาไป๋ส่ายหน้ารัวๆ แสดงท่าทีปฏิเสธอย่างแรงกล้า “ได้ไงล่ะ เขาเป็นผู้ชายของเธอนะ สามีของเพื่อนห้ามยุ่มย่าม มิฉะนั้นจะถูกฟ้าผ่า!”
อวี๋กานกาน “…”