ขมเป็นยาหวานเป็นคุณ: Chapter 038 ตอนที่ 38

ตอนที่ 38 อวี๋กานกานทั้งฉลาดทั้งเท่

ผู้ชายคนนี้ดูแล้วไม่เหมือนคนธรรมดาทั่วไป ทำไมถึงมาที่ซอมซ่ออย่างถนนหนานเจิ้น หรือว่ามาอวี้หมิงถาง?

สายตาของเหอหว่านซินชำเลืองไปมองรถจี๊ปอีกครั้ง ครั้งนี้เธอมองให้ละเอียดมากขึ้น พบว่ารถจี๊ปคันนี้ แท้จริงแล้วเป็นรุ่นที่ทหารใช้กัน!

พระเจ้า! ผู้ชายคนนี้ยังมีภูมิหลังเป็นทหารอีกด้วย? มิน่าล่ะลักษณะท่าทางของเขาถึงได้ดูโดดเด่นสะดุดตา เหอหว่านซินลืมไปหมดแล้วว่าเมื่อครู่ตอนที่เห็นรถเก่าๆ พังๆ ของชายหนุ่มเธอมีท่าทีดูถูกรังเกียจเดียดฉันท์อย่างไรบ้าง ตอนนี้เหลือเพียงความรู้สึกเสียดายที่ผู้หญิงที่นั่งอยู่ในอวี้หมิงถางไม่ใช่เธอ

ป้าสะใภ้ใหญ่มองตามเหอหว่านซิน เห็นผู้ชายคนนั้นแล้วเช่นกัน นัยน์ตาเบิกโตโดยพลัน ยื่นมือไปฉุดเหอหว่านซิน “ผู้ชายคนนั้นไง ที่ตอนนั้นเข้ามาในห้องพักผู้ป่วยบอกว่าเป็นสามีของอวี๋กานกานก็คือผู้ชายคนนี้”

เหอหว่านซินเชื่อไม่ลง มองป้าสะใภ้ใหญ่ด้วยความช็อกสุดขีด “อะไรนะคะ? แม่จะบอกว่าผู้ชายคนนี้ เขาคือสามีของอวี๋กานกาน? อวี๋กานกานจะไปมีสามีที่หล่อขนาดนี้ได้ยังไง ตัวปลอมแน่นอน!”

ผู้ชายที่หน้าตาดีขนาดนี้ไม่มีทางชอบยัยอวี๋กานกานแน่

“ผู้ชายคนนี้แหละ ต่อให้แม่กลายไปเป็นวิญญาณก็ไม่มีทางจำผิด” ป้าสะใภ้ใหญ่พูดอย่างเจ็บแค้น ท่าทางอยากจะพุ่งเข้าไปคิดบัญชีเสียเต็มประดา “แม่จะไปถามมัน ว่าตกลงมันเป็นใครกันแน่ ทำไมถึงต้องอ้างว่าเป็นสามีของอวี๋กานกาน ใช่ไม่ใช่เพราะอวี้หมิงถาง”

“แม่” เหอหว่านซินรั้งแขนของแม่ไว้ จากนั้นเอ่ยด้วยสีหน้ามาดร้าย “แม่ถามแบบนี้เขาคงจะตอบอยู่หรอก ไม่แน่ว่าผู้ชายคนนี้ก็เหมือนกับเทียนโย่ว”

“ความหมายของลูกคืออวี๋กานกานเป็นคนจ้างมาเพื่อรวมหัวกันหุบคลินิกอย่างงั้นเหรอ” ป้าสะใภ้ใหญ่ขมวดคิ้ว ถามด้วยความสงสัย

“ค่ะ ถ้าเป็นแบบนี้จริง บางทีไม่แน่พวกเราอาจจะร่วมมือกับผู้ชายคนนี้ได้ แต่ก่อนอื่น พวกเราต้องลองหยั่งเชิงเขาก่อน”

เมื่อเหอหว่านซินเห็นว่าฟังจือหันเข้าไปในอวี้หมิงถางแล้ว เธอจึงหยิบโทรศัพท์มือถือโทรออกหาคนคนหนึ่งทันที...

ภายในอวี้หมิงถาง

หลังจากที่เหอหว่านซินออกไปแล้ว ซ่งฉาไป๋กระโดดอยู่กับที่ส่งเสียงโห่ร้องอย่างดีใจ มองอวี๋กานกานด้วยสีหน้าเลื่อมใสศรัทธา “กานกาน เมื่อกี้เธอเท่สุดๆ ไปเลย ดูท่าที่ยัยเหอหว่านซินวิ่งออกไปเมื่อกี้สิ โกรธจนแทบจะระเบิดแล้ว ฮ่าฮ่า โคตรสะใจ”

อวี๋กานกานคลี่ยิ้มบางๆ “เธอไม่ได้เห็นน่ะสิ วันก่อนตอนที่ยัยนั้นถูกเรียกว่าหมอเทวดายัยนั้นเชิดแค่ไหน”

“หว่านซินเนี่ยนะหมอเทวดา? บ้าไปแล้ว!” ซ่งฉาไป๋นั่งลงข้างๆ อวี๋กานกาน พูดอย่างปลื้มปีติ “แต่เมื่อกี้ ฉันนึกว่าเธอจะให้ฉันลบคลิปวิดีโอจริงๆ ซะอีก”

“ไม่มีทาง ถ้าฉันลบ พวกเขาก็จะพลิกลิ้นไม่ยอมรับผิดทันที” อวี๋กานกานไม่ได้หมายความว่าเธอรู้จักบ้านลุงดีร้อยเปอร์เซ็นต์ แต่มั่นใจได้ว่าคนในบ้านนั้นน่ะพลิกลิ้นเก่งกันทุกคน

“อ๋อใช่ ทำไมเมื่อกี้เธอไม่ถามเรื่องอาจารย์ไปด้วยเลยล่ะ” ซ่งฉาไป๋รู้สึกว่าโอกาสแบบนี้หาได้ยาก ควรจะใช้คลิปวิดีโอนี้บังคับพวกเขาให้บอกข่าวคราวเกี่ยวกับเหอสือกุย

อวี๋กานกานส่ายหน้า “ไม่ได้ผลหรอก ลุงใหญ่เป็นคนฉลาดละเอียดรอบคอบ เมื่อกี้ถึงขีดจำกัดของเขาแล้ว ถ้าฉันยังทำตัวได้คืบจะเอาศอกอีก มากสุดก็ได้แค่อวี้หมิงถางคืนกลับมาอยู่ดี แล้วทำไมฉันยังต้องทำให้บ้านแตกสาแหรกขาดด้วยล่ะ ยังไงซะพวกเขาก็เป็นลูกหลานของคุณปู่”

อวี๋กานกานอยากถาม แต่จะถามสุ่มสี่สุ่มห้าไม่ได้ พลาดขึ้นมาจะเป็นการแหวกหญ้าให้งูตื่น แน่นอนว่างูตัวนั้นยังไม่แน่ว่าจะใช่ลุงใหญ่หรือเปล่า

ซ่งฉาไป๋พูดอย่างหวาดผวา “ลุงใหญ่ของเธอนี่มันหน้าเนื้อใจเสือ ตอนที่เขามองฉันสายตาของเขาทะลุทะลวงสุดๆ ฉันกลัวจนขาสั่นตั้งหลายครั้ง ดีที่เธอให้ฉันนั่งใช้โทรศัพท์แอบถ่ายเรื่องทั้งหมดนี่”