ขมเป็นยาหวานเป็นคุณ: Chapter 052 ตอนที่ 52
ตอนที่ 52 ฟังจือหัน! ฉันเกลียดนายไปอีกหนึ่งหมื่นปี
ฟังจือหันกลับเข้ามายังห้องนอน มือถือขึ้นแจ้งเตือนหลายข้อความ เป็นข้อความจากในกลุ่มแชตกลุ่มหนึ่งส่งโดยลู่เสวี่ยเฉินที่ถูกฟังจือหันบล็อกไป
[แซ่ฟัง นึกไม่ถึงว่านายจะบล็อกฉัน! จากนี้ต่อให้นายคุกเข่าขอร้องฉัน ฉันก็จะไม่รับแอดเฟรนด์นาย!] ส่งซ้ำติดกันสามประโยค
[ฟังจือหันไอคนเย็นชาไร้ความรู้สึก นายบล็อกก็บล็อกไป ทำไมถึงยังต้องคิดบัญชีกับฉันอีก!] ส่งซ้ำติดกันห้าประโยค
[ฟังจือหันนายมันเดรัจฉานสวมเสื้อผ้า[footnoteRef:1]! นายรู้ไหม เมื่อคืนฉันถูกผู้หญิงอัปลักษณ์คนหนึ่งย่ำยี! ฮือๆ!] ส่งซ้ำติดกันเจ็ดประโยค [1: เดรัจฉานสวมเสื้อผ้า หมายถึง คนที่มีพฤติกรรมเลวทรามเฉกเช่นสัตว์เดรัจฉาน]
[ฟังจือหัน! ฉันเกลียดนายไปอีกหนึ่งหมื่นปี! เพื่อแก้แค้นฉันจะตีท้ายครัวบ้านนายให้จงได้ ฉันจะกอดสาวน้อยหวานหยดย้อยที่ชื่ออวี๋กานกานไว้ในอ้อมอกแล้วหัวเราะเยาะ!] ส่งซ้ำต่อกันสิบประโยค
ฟังจือหันไม่ตอบทั้งยังลบแชตกลุ่มทิ้ง
อวี๋กานกานกลับเข้ามายังห้องนอน เธอคิดไม่ตก ฟังจือหันอยู่บ้านเธอกินอาหารของเธอ ถ้าเขาไม่ยอมออกแรงทำอะไร งั้นมันต่างอะไรกับหนุ่มโฮสต์[footnoteRef:2] [2: หนุ่มโฮสต์ หมายถึง ผู้ชายเชียร์เบียร์ในบาร์โฮสต์]
เธอโกรธตัวเองมากกว่าที่แพ้ให้กับเสน่ห์และการเย้าหยอกของฟังจือหัน หลังจบเรื่องแล้วถึงจะเพิ่งรู้สึกตัว จะถูกหมอนั้นหยอดจนสติหลุดอีกไม่ได้เด็ดขาด ครั้งหน้าถ้าเขายังกล้าใช้แผนชายงาม[footnoteRef:3] เธอจะใช้แผนสะท้อนคืนกลับไป ใช้แผนซ้อนแผนให้ฟังจือหันลดการป้องกัน หลอกให้ตายใจจนเขาเผยจุดอ่อน สุดท้ายค่อยจัดการเผด็จศึกในคราเดียว [3: แผนชายงาม หมายถึง อาศัยรูปลักษณ์หน้าตาปั่นป่วนอีกฝ่ายเพื่อหวังบางสิ่งบางอย่าง]
อวี๋กานกานครุ่นคิดไปมาก่อนจะพลอยหลับไป ทั้งยังฝันอีกต่างหาก
ในความฝัน เธอนอนแผ่อยู่บนเตียงนุ่มขนาดใหญ่ ภาพเบื้องหน้าเบลอไม่ชัดเจนเธอมองเห็นผู้ชายรูปร่างสูงใหญ่กำยำนั่งอยู่ข้างเตียง ชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลา เขาขาวบริสุทธิ์ผุดผ่องดุจหยก นิ้วมือสะอาดเรียวสวยจับคางของเธอเบาๆ นัยน์ตาเปี่ยมไปด้วยมนต์เสน่ห์ โน้มศีรษะประทับริมฝีปากลงมา...
“ว้ากกกก!” เสียงหวีดร้องตกใจ อวี๋กานกานกลิ้งตกเตียงพร้อมกับผ้าห่มที่กอดอยู่
เธอลืมตาขึ้นอย่างสะลึมสะลือ แสงแดดยามเช้าส่องทะลุหน้าต่างลงมายังบนตัวเธอ เธอปรับตัวอยู่พักหนึ่งถึงนึกขึ้นมาได้ว่าตัวเองฝันอะไรไป เป็นฝันที่เกี่ยวกับฟังจือหันเสียด้วย แถมยังเป็นฝันที่ฟังจือหันกดเธอไว้กับเตียงแล้วจุมพิต เอ่อ เอิ่ม...
อวี๋กานกาน เธอไม่ได้หลงกลแผนชายงานของใครบางคนจนโงหัวไม่ขึ้นแล้วใช่ไหม!
เป็นเช้าที่แสนสุขอีกวัน อวี๋กานกานไม่เห็นฟังจือหัน ประตูห้องนอนปิดอยู่ ไม่รู้ว่าเขาออกไปข้างนอกแล้วหรือว่ายังนอนหลับอยู่บนเตียง วันนี้เธอยุ่งมาก ตอนเช้ามีนัดกับหวังเสวียปังที่คลินิก ตอนเที่ยงมีนัดกินข้าวกับซูจือจิ้ง
หวังเสวียปังได้กลับมาทำงานที่คลินิกอีกครั้ง เขาและอวี๋กานกานช่วยกับตรวจเช็กคุณภาพสมุนไพรทั้งหมดและเช็กว่ายังมีสมุนไพรคงเหลืออยู่อีกเท่าไร
มีสมุนไพรบางชนิดที่หมดแล้วแต่ก็ยังไม่ได้สั่งมาเพิ่ม มีสมุนไพรบางชนิดที่ขาดไม่ได้แต่กลับใช้สมุนไพรที่มีราคาถูกแทนไปก่อน อวี๋กานกานไม่เข้าใจบ้านลุงใหญ่ คลินิกตกมาอยู่ในมือแล้วแท้ๆ แต่กลับไม่บริหารให้ดี ตกลงพวกเขาต้องการที่จะทำอะไรกันแน่
หลังจากที่อวี๋กานกานและหวังเสวียปังปรึกษาหารือกันเสร็จ ได้ข้อสรุปว่าปิดคลินิกก่อนสองวัน รอจนสมุนไพรครบครันแล้วค่อยเปิดบริการใหม่
“กานกานถ้าสองสามวันนี้หนูมีเวลาลองไปถามตาเฒ่าโจวหย่วนเฉวียนนั้นดูสิ”
เมื่อได้ยินหวังเสวียปังที่จู่ๆ ก็พูดถึงโจวหย่วนเฉวียน อวี๋กานกานไม่ค่อยเข้าใจเท่าไรนัก “ลุงหวัง ทำไมจู่ๆ ลุงถึงพูดถึงเขาล่ะคะ ทำไมหนูต้องไปหาเขาด้วย”
“โจวหย่วนเฉวียนก็ไปเข้าร่วมการสัมมนายาแพทย์แผนปัจจุบันด้วยเช่นกัน หนูลองไปถามเขาดูว่าเห็นอาจารย์หนูบ้างไหม” หวังเสวียปังสีหน้างุนงง “อะไรกัน นี่หนูไม่รู้เหรอ”
อวี๋กานกานส่ายหน้า “ตอนนั้นหนูไม่ได้อยู่ในงานน่ะค่ะ เพราะว่าตกหล่นเอกสารไปอย่างหนึ่ง เลยนั่งแท็กซี่กลับมาเอา หลังจากนั้นก็ประสบอุบัติเหตุ ยังไม่ทันได้ยื่นเอกสารเลยค่ะ งานสัมมนานั้นเชิญแพทย์แผนปัจจุบันที่มีชื่อเสียงในประเทศ โจวหย่วนเฉวียนทำไมถึงไปเข้าร่วมด้วย”