ขมเป็นยาหวานเป็นคุณ: Chapter 021 ตอนที่ 21
ตอนที่ 21 หน้าแตกมาไวดั่งพายุทอร์นาโด
เสียงแหบแห้งที่จู่ๆ ก็ดังแทรกขึ้นมา ทำให้ทุกคนถึงกับตกตะลึง รวมถึงอวี๋กานกานและคุณผู้หญิงอวี๋
“เฮ่าเฮ่า พูดอะไรน่ะลูก” คิ้วของคุณผู้หญิงอวี๋ขมวดเป็นปม มองหน้าลูกชายที่ป่วยด้วยสีหน้าเจ็บปวดและเป็นกังวล ลูกชายเธอแต่ไหนแต่ไรไม่เคยเข้าหาคนแปลกหน้า แล้วทำทำไมจู่ๆ ถึงขอให้ผู้หญิงคนนี้เป็นคนรักษา เว้นเสียแต่ว่าพวกเขาเคยรู้จักกันมาก่อน? พอคิดแบบนี้ แววตาของคุณผู้หญิงอวี๋ก็เย็นเยือกในพริบตา เธอกลัวว่าอวี๋กานกานจะเป็นพวกคนเลวที่คิดไม่ซื่อหาวิธีต่างๆ เข้าใกล้ตัวลูกชายเธอเพื่อทำมิดีมิร้าย
คุณผู้หญิงอวี๋อยากไล่ทั้งอวี๋กานกานและหัวหน้าแผนกจินไปให้พ้นๆ แล้วรอผู้อำนวยการโรงพยาบาลมายืนยันอาการป่วยด้วยตนเอง จากนั้นค่อยปรึกษาหารือเรื่องวิธีการรักษา
แต่ทว่ามือของเฮ่าเฮ่าจู่ๆ ก็เกิดอาการชักกระตุกขึ้นอีกครั้ง คุณผู้หญิงอวี๋ตกใจกลัว “ทำไมชักอีกแล้วล่ะ”
อวี๋กานกานหันไปมองซ่งฉาไป๋ที่ยืนอยู่ข้างๆ “เข็มที่ฉันเคยให้ไว้เธอพกมาด้วยหรือเปล่า”
ซ่งฉาไป๋รีบพยักหน้า ล้วงกล่องฝังเข็มออกมาจากกระเป๋าเสื้อ “พกมา พกมา ตั้งแต่ที่เธอให้มาฉันก็พกมันติดไว้ในกระเป๋าเสื้อตลอด”
อวี๋กานกานรับกล่องเข็ม จากนั้นดึงเข็มเงินเรียวยาวขึ้นมา รวบรวมสมาธิไปที่จุดเน่ยกวาน[footnoteRef:1] หมุนปลายนิ้วมือเล็กน้อย เข็มค่อยๆ เคลื่อนตัวฝังลงไป [1: จุดเน่ยกวาน เป็นชื่อเรียกตำแหน่งในการฝังเข็ม อยู่บริเวณแขนฝั่งด้านใน เหนือรอยพับข้อมือประมาณสองนิ้ว ใช้รักษาอาการคลุ้มคลั่ง ลมชัก แน่นหน้าอก เป็นต้น]
ภายในห้องพักผู้ป่วยเงียบสงัด ทุกคนกลั้นหายใจ มองเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นตรงหน้า
หัวใจของคุณผู้หญิงอวี๋รู้สึกบีบเกร็งไปหมด จ้องไปที่มือของอวี๋กานกานโดยไม่กะพริบตา กังวลว่าอวี๋กานกานจะไม่ระวังทำให้ลูกชายเธอบาดเจ็บ
ระหว่างที่เข็มค่อยๆ ฝังลงไป อาการชักกระตุกของเฮ่าเฮ่าก็ค่อยๆ ทุเลาลง
สีหน้าของคุณผู้หญิงอวี๋ปรากฏความประหลาดใจ “หยุดชักแล้ว?!”
หัวหน้าแผนกจินเหมือนโดนเทน้ำเย็นลงกลางศีรษะ หน้าถอดสี แววตาบ่งบอกว่าช็อกและคาดไม่ถึง มือที่ขนาบอยู่ข้างลำตัวสั่นเทา...นี่ฉันวินิจฉัยโรคผิดจริงเหรอ
หลังจากที่อวี๋กานกานทำการฝังเข็มเสร็จ สีหน้าของเด็กชายดูดีขึ้นมาก
อวี๋กานกานมองคุณผู้หญิงอวี๋แล้วพูด “คุณผู้หญิงอวี๋คะ ระหว่างนี้ลูกชายของคุณจะไม่ชักกระตุกอีก แต่เชื้อยังคงอยู่ในร่างกาย ต้องรับประทานยาเท่านั้นถึงจะหายจากอาการป่วยได้”
คุณผู้หญิงอวี๋มองเด็กสาวตรงหน้า รู้สึกทึ่งอยู่ในใจ อายุอานามก็ยังน้อยทำไมถึงฝังเข็มได้ดีเยี่ยมขนาดนี้ การฝังเข็มเป็นศาสตร์ที่ไม่ง่าย วัดระดับฝีมือของผู้ฝังได้เป็นอย่างดี หากไม่เชี่ยวชาญจริง แม้แต่ตำแหน่งในการฝังก็ยากที่จะหาเจอได้อย่างแม่นยำ หรือจะลองให้เด็กสาวคนนี้รักษาดูได้จริงๆ
หัวหน้าแผนกจินเมื่อเห็นคุณผู้หญิงอวี๋เริ่มเอนเอียงก็ลุกลี้ลุกลน เธอพยายามควบคุมสติ ตวาดใส่อวี๋กานกาน “ใครอนุญาตให้เธอฝังเข็มสุ่มสี่สุ่มห้า เธอรู้หรือเปล่าว่าถ้าฝังพลาดขึ้นมาอย่างเธอน่ะไม่มีปัญญารับผิดชอบ...”
ยังพูดไม่ทันจบประโยค ก็ถูกคุณผู้หญิงอวี๋มองด้วยสายตาเย็นเยือก “เธอน่ะเงียบซะ!” จากนั้นก็หันหน้ามาทางอวี๋กานกาน “ส่วนเธอสั่งยา”
อวี๋กานกานยิ้มแล้วพยักหน้า หยิบปากกาและกระดาษ เขียนใบสั่งยาจากนั้นเซ็นชื่อของตนเองกำกับลงตรงด้านล่างของกระดาษ
เธอยื่นใบสั่งยาให้กับคุณผู้หญิงอวี๋ “หลังจากรับประทานไปแล้วสามชุดจำเป็นต้องปรับเปลี่ยนสูตรยาอีกครั้ง”
หัวหน้าแผนกจินที่ยืนอยู่อีกฝั่ง โมโหจนหน้าเขียวหน้าม่วง ฉันเป็นถึงหัวหน้าแผนกกลับมาถูกนังเด็กนี่หักหน้า แล้วแบบนี้ฉันจะยังมีความน่าเชื่อถือหลงเหลืออยู่อีกเหรอ ไม่ได้การ...ต่อให้ฉันวินิจฉัยโรคผิดจริง แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าอวี๋กานกานจะถูก
หัวหน้าแผนกจินพูดกับคุณผู้หญิงอวี๋ “คุณผู้หญิงอวี๋คะ การฝังเข็มช่วยยับยั้งอาการชักได้เพียงชั่วคราวเท่านั้น อาการป่วยไม่ได้หายขาด ถ้าคุณผู้หญิงเชื่อในศาสตร์ของแพทย์แผนจีน โรงพยาบาลของพวกเราก็มีผู้เชี่ยวชาญทางด้านแพทย์แผนจีนที่เก่งมากอยู่คนหนึ่ง สามารถเชิญให้ท่านมาตรวจอาการดูก่อน รวมถึงตรวจใบสั่งยานี่ด้วย อย่างไรเสีย ยาก็ไม่ควรรับประทานมั่วซั่วนะคะ”