ขมเป็นยาหวานเป็นคุณ: Chapter 016 ตอนที่ 16
ตอนที่ 16 เหตุการณ์เหนือความคาดหมาย
ซ่งฉาไป๋ดื่มเครื่องดื่มไปหนึ่งอึก พูด “เรื่องกินข้าวไว้ก่อน เธอเพิ่งฟื้นทางที่ดีไม่ควรกินหม้อไฟ กลับบ้านไปต้มอาหารอ่อนๆ กินดีกว่า เครื่องดื่มก็ด้วยอย่าดื่มเยอะ”
อวี๋กานกานวางเรียงเครื่องดื่มทั้งหมดไว้บนโต๊ะตรงหน้า “โอเค ฉันให้เธอหมดนี่เลย เย็นนี้พวกเราไปหาอะไรเบาๆ กินกัน”
“เย็นนี้ไม่ได้จริงๆ ฉันน่าจะต้องเข้าเวร”
“ดูท่าแล้วเมื่อคืนก็เข้าเวรไม่ได้นอนละสิ แล้วทำไมวันนี้ยังต้องเข้าอีกล่ะ”
“ก็เจ้าหนูเฮ่าเฮ่าเมื่อกี้ไง เดี๋ยวก็มีไข้เดี๋ยวก็ไม่มีไข้ ตรวจร่างกายจนทั่วแล้วก็ไม่พบอะไรผิดปกติ แต่นี่ก็สามวันมาแล้ว ไข้ยังไม่ลดลงเลย เมื่อคืนหัวหน้าแผนกพวกฉันก็เฝ้าจนถึงดึกดื่น เธอว่าฉันจะออกไปไหนได้ไหมล่ะ”
ซ่งฉาไป๋พูดพร้อมกับยื่นประวัติคนไข้เล่มหนึ่งให้กับอวี๋กานกาน “ลองอ่านดูสิ...”
อวี๋กานกานเปิดประวัติคนไข้พลางพูดไปพลาง “หัวหน้าแผนกของพวกเธอถึงกับต้องออกโรงเองเลยเหรอ ต้องเวอร์ขนาดนี้เลย”
ซ่งฉาไปเพิ่มระดับเสียงพูด “เธอไม่รู้ซะแล้วว่านั่นลูกใคร ตระกูลอวี๋เธอน่าจะรู้จักนะ เศรษฐีอันดับหนึ่งแห่งเมืองไป๋หยางของพวกเรา”
อวี๋กานกานดูผลการตรวจร่างกายของเจ้าหนูที่สำคัญๆ สิบกว่าจุดเสร็จอย่างรวดเร็ว ไม่ว่าจะเป็นคลื่นไฟฟ้าสมอง คลื่นไฟฟ้าหัวใจ การตรวจเซรุ่มวิทยา[footnoteRef:1]ต่างก็ไม่พบปัญหาอะไร [1: ตรวจเซรุ่มวิทยา คือ การวินิจฉัยโรคโดยการตรวจแอนตี้บอดี้ในน้ำเลือด]
เธอปิดสมุดประวัติคนไข้ ถาม “ถ้างั้นในบ้านมีใครเป็นโรคที่สืบทอดผ่านทางพันธุกรรมไหม”
ซ่งฉาไป๋ส่ายหน้า “ไม่มีเลย”
อวี๋กานกานขมวดคิ้ว เดี๋ยวมีไข้เดี๋ยวไม่มีไข้ แต่ก็ไม่พบความผิดปกติทางพยาธิวิทยา...
“อ้อใช่ แล้วที่เธอมาฉันวันนี้เนี่ย คงไม่ใช่แค่จะมาชวนฉันกินข้าวสินะ” ซ่งฉาไป๋ถาม
“มีเรื่องให้เธอช่วยนั่นแหละ ช่วยฉันตรวจของอย่างหนึ่งหน่อย” อวี๋กานกานเปิดกระเป๋า หยิบขวดที่บรรจุผงสีน้ำตาลจากคลินิก กำลังจะยื่นให้ซ่งชาไป๋
ทันใดนั้น เสียงกริ่งจากห้องพักวีไอพีก็ดังขึ้น
ซ่งฉาไป๋ลุกพรวด บอกให้อวี๋กานกานรอเธอสักประเดี๋ยว จากนั้นเดินออกไปด้วยสีหน้าร้อนรน
อวี๋กานกานรออยู่ที่ห้องพักได้ครู่หนึ่งแล้ว แต่ซ่งฉาไป๋ก็ยังไม่กลับมา
ทั้งยังมีเสียงทะเลาะกันดังลอดมาจากด้านนอก เธอค่อนข้างเป็นห่วงซ่งฉาไป๋ จึงลุกออกไปตามหา
เสียงทะเลาะกันดังมาจากทางห้องวีไอพี
“นี่มันกี่วันแล้ว! ลูกชายฉันแค่มีไข้อ่อนๆ แต่พวกเธอยิ่งรักษาอาการก็ยิ่งทรุด มีอาการไอ พูดไม่มีแรง เมื่อครู่ฉันพยุงเขาไปห้องน้ำ เดินก็ยังไม่มีเรี่ยวแรง นี่ก็ไข้ขึ้นอีกแล้ว บอกฉันหน่อยสิ นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่! ฉันขอบอกพวกเธอไว้นะ ถ้าลูกชายฉันเป็นอะไรขึ้นมาแล้วละก็ ฉันจะทุบโรงพยาบาลนี้ทิ้งอย่างแน่นอน”
ประตูห้องพักไม่ได้ปิดไว้ อวี๋กานกานยืนอยู่หน้าประตูเห็นผู้หญิงวัยสาวพราวเสน่ห์สวมชุดเดรสสีดำ ใบหน้าที่งดงามเต็มไปด้วยเปลวเพลิงแห่งความโกรธ นิ้วมือที่ทาด้วยน้ำยาทาเล็บสีสวยสั่นระริกชี้ไปยังกลุ่มแพทย์พยาบาลตรงหน้า เธอกัดฟันด้วยความโมโหด่าฉอดๆ
สีหน้าของทุกคนกลืนไม่เข้าคายไม่ออก อัดอั้นตันใจ
หัวหน้าแผนกกุมารเวชยิ้มสู้ กล่าว “คุณผู้หญิงอวี๋ อย่าเป็นกังวลเกินไปเลยค่ะ อาการไอ พูดไม่มีแรง น่าจะเป็นเพราะไข้ขึ้นทำให้หลอดลมติดเชื้อ แน่นอนว่าเด็กๆ เมื่อไข้ขึ้น ก็จะอ่อนแรง เดินไม่มั่นคง...”
ลูกสะใภ้แห่งตระกูลอวี๋คนนี้เป็นบุคคลที่กระทืบเท่าหนึ่งทีสั่นสะเทือนไปทั้งพิภพ อีกทั้งโครงการหลายๆ โครงการในโรงพยาบาล ล้วนแล้วแต่ได้รับการสนับสนุนจากตระกูลอวี๋ ดังนั้นเป็นธรรมดาที่ห้ามทำให้คนในตระกูลอวี๋ไม่พอใจ